Qalbim og‘riganidan ko‘ra, boshqalarning qalbini og‘ritganimda ko‘proq xafa bo‘ldim

Dunyo boshiga ursinmi inson,
Boy berib qo’ysa gar butun qalbini

If the world was ending, you come over, right?

You come over and you’d stay the night?

hech bir qalb arosatda qiynalmasin…

Hazrati Ali roziyallohu anhu: “Ishlari yaxshi bo’lib ketishi uchun qilingan ibodat tijorat ibodati hisoblanadi. Bu yaxshi tijorat lekin bu baribirga ham manfaat uchun qilingan hisoblanadi. 2- turdagi ibodat esa qo’rqqandan qilingan ibodatdir. Do’zaxga tushishdan qo’rqqandagi ibodat. Bu qulning ibodati. Qul odatda xo’jayinidan qo’rqsa xizmat qiladi, o’ziga qolsa qilmay qo’yaveradi. 3- toifa esa Shukur uchun ibodat qiladi. Allohning ibodatga haqli ekanini anglagandan ibodat qiladi. Bandalik vazifam deb ibodat qiladi. Allohga Shukur izhor qilish uchun ibodat qiladi. Bu hurlarning ibodati deb atalarkan.”
Shukur uchun, muhabbatdan qilishimiz kerak ibodatlarimizni. Nomozlarimiz ko’zimiz quvonchi bo’lishi kerak.

Hasanxon Yahyo Abdulmajid

Olimning uyqusi johilning ibodatidan yaxshi bo’lishi mumkin

Do’stizni ham muhabbatiz sinmaydigan darajada taning

Inson bolasining 360 ta bo’g’ini bor. Har bir bo’g’in uchun har quyosh chiqqan kun uchun bitta sadaqa zarur ekan. Sahobalar buncha miqdorda sadaqa qayerdan topishga hayratlanib turganlarida, payg’ambarimiz Muhammad s.a.v “Har bir tasbeh sadaqa, har bir takbir sadaqa, har bir yaxshi so’z sadaqa, La ilaha illalloh deb 10 marta aytsa 10 ta sadaqa…. ” degan ekanlar.

Kishi o’z amalida bardavom bo’lishini rasulimiz yaxshi ko’rar edilar.

)

A missing person is not the same as a dead person. When someone dies, however tragically, there is a clear legal process to go through and we have social and religious rituals to lay the dead person to rest. There is an ending.
But when someone goes missing there is no ending. It is like a story cutting off half-way through. The people left behind are stuck, caught in a loop of hope, worry and despair. For people left behind, the experiences is isolating and almost uniquely unsettling.
#article

and yes, it is not just about leaving home or country. It is also about disappearing suddenly from someone's life- leaving people emotionally affected so people who have been left behind do not know how to continue for the rest of their life.

Agar bir kun kelib maqsading bilan kundalik odatlaring o'rtasida tafovut paydo bo'lsa, har doim kundalik odatlaring g'alaba qiladi.
Boshqacha aytganda, bugungi natijalaring — hozirgacha amal qilib kelgan odatlaringning tabiiy mahsulidir.

James Clear

Agar butun jamiyatning baxti bitta begunoh bolaning azobiga bog'liq bo'lsa, bunga rozi bo'larmidingiz?
Omelas — juda baxtli, tinch va farovon shahar. Bu yerda urush yo'q, qashshoqlik yo'q, odamlar bir-biriga mehribon, bolalar quvonchda ulg'ayadi. Hamma narsa mukammaldek ko'rinadi. Lekin shaharning yerto'lasidagi qorong'i, iflos xonada bitta begunoh bola qamalib yashaydi. U och, xorlangan va yolg'iz. Eng dahshatlisi shundaki, Omelasning butun baxti aynan shu bolaning azobiga bog'liq. Agar bola ozod qilinsa yoki unga mehr ko'rsatilsa, shaharning barcha baxti yo'qoladi, degan shart bor. Omelasdagi har bir bola ulg'aygach, bu sirni bilib oladi. Avvaliga ular dahshatga tushadi va bolani qutqarishni xohlaydi. Ammo vaqt o'tishi bilan ko'pchilik bu haqiqatni qabul qiladi va shaharda yashashda davom etadi.
Ammo ba'zi odamlar bunday baxtni qabul qila olmaydi. Ular hech kimga hech narsa demay, Omelasni tark etadi.
P.S. Hikoya “Ammo Omelasni tark etganlar qayerga ketayotganlarini biladigandek tuyuladi” jumlasi bilan tugaydi. Ular aslida qayerga ketayotganlarini emas nima sababdan ketayotganlarini bilishadi. Ba’zan qaysi manzilga ketayotganlarini bilmasligi mumkin, lekin qaysi yo’ldan yurishni istamasligini aniq biladi.
Baxt boshqalarning azobi evaziga qurilgan bo’lsa, uni baxt deb atash mumkinmi?
Agar mening baxtim boshqa insonning azobi ustiga qurilgan bo’lsa, uni qabul qilarmidim?
Shu sababli ham bu hikoya 50 yildan oshgan bo’lishiga qaramasdan muhokama qilinarkan. U javob bermaydi — savol beradi.

Ursula K. Le Guin- “The Ones Who Walk Away from Omelas”