«رفته رو مخم زندگی
دیگه خودم واسه خودم زنده نیست
تنها تو لحظات پر از تشنگی
خودم شدم واسه خودم جبرئیل
نمیشنوم باید بلند بهم بگی
که اگه گل داری از هلند بهم بدی
همش گرفتم از دورم دپرسی
حتی بره هام شدن حرفه ای
نمیذارن خوام ببره
هرچی که داشتمو دادم به همه
فقط میخوام سبک شم برم
بذا باز باد شلاقم بزنه
تا ابد الله ارباب منه
با اینکه جسمم از راه به دره
اگه بخواد میرن زخمام یه شبه
نمیذاره تو جهنم را بدنت
هر وقتم پابند شدیم
رسما درگیر و ماتم گریز
حتی اگه همو خوشحالم کنیم
روزگار حمله میکنه گاز انبری
تفهیم شده کص خار الگوریتم
با توهم این چندیو سرخوشیم
تا بخوریم هر شمشیرو از خودی
هرطوری دور میشی از دید مردمی
وقتی به هم تنیده به جهان وصلیم
با خراب کردنا خراب کردیم
بهشت همینجاست دماش تنظیم
ولی هر کسی نمیبینه دراش مخفی
اون که نامحرمه بهش علامت نیست
توهم زدیم الان هستیم
اگه بیایونی بکن از سراب پرهیز
که خیلی زود میشه زمان نزدیک
اگه مردمم هماهنگیم»