در برابر رابطه های جم تی ویِ شما
من یه شبکه چهارِ ساده م):

یاری آن است که زهر از قِبَلَش نوش کنی
نه چو رنجی رِسدت...یار فراموش کنی):

«سعدی»

نردبان می‌خواست؟ یا اندیشه‌دینار داشت؟
نفعِ خود را دید تنها، هرکه با ما کار داشت.

گر لباسِ پاره می‌بینی تَنم، از فقر نیست؛
آستینم را بریدم، بس که در خود مار داشت!

مرا دردی‌ست اندر دل، اگر گویم زبان سوزد؛
وگر پنهان کنم، ترسم که مغز استخوان سوزد.

چون صبرت زیاد بود ؛گمان کردند
چیزی حس نمیکنی):

دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا ببافی.....

آنان که وعده نرفتن می‌دادند
بدونِ خداحافظی رفتند.....):

گلوله نمی‌دانست...
تفنگ نمی دانست...
شکارچی نمی‌دانست....
پرنده داشت برای جوجه هایش غذا میبرد
خدا که می دانست):
نمی‌دانست ؟!

من کشاورزم تو زمین بقیه مرام و معرفت میکارم
به جاش ک.ر خر برداشت میکنم

«ف»

دلم برا روزایی که کسخل بودم تنگ شده
الانم کسخلم ولی دیگه خوش نمی‌گذره

اونا:
چرا با هیچکس رفت و آمد نمی‌کنی؟

من:
همه پشت سر هم بد میگن
اما باز دور یک میز میشینن
میز من کوچیکه اما آرامش داره...

«ف»

چو رنج بوده سهمم فقط از جهانِ شما
خوشا به کنجِ اتاقم؛خوشا جهانِ خودم

برگشتن از راهی که با ذوق رفتم؛بدترین چیزیه که تجربه کردم....!

):

ببخشید جواب تماست رو ندادم
مهمون داشتم
سگِ سیاه افسردگی پیشم بود):

شب هجرتت
از تو میپرسم که آیا دوباره باز می‌گردی؟!
فارغ از جوابت .....
از سوال خویش می‌گریم):

کارما میگه تو دلِ کسیو میشکونی که برات مهم نیست
ولی تاوانشو سرِ کسی میدی که برات مهمه):

بعدِ تو اعتمادم مُرد):