من دونفر بودم، یکی به زندگیاش میرسید و دیگری در گوشهی اتاقش کز کرده بود و برای آنچه از سر گذرانده بود، میگریست.
از هیاهوی بسیار این روزگار پناه میبرم به خلوت خویش که آدمها بیرحم و ترسناکند.
در آسمونِ دلِ من ،ایرج مهدیان
یک خانه کاهگلی
-در آسمونِ دلِ من پرنده پرَ نمیزنه …
کد«۳»
Forwarded from رادیـو نـوا ؛
سکوت، نه نشانه ضعف است و نه نشانه رضایت گاهي فقط آخرین پناهگاه انسان است..
-📖فرانتس کافکا./