ای دوری‌ات، آزمون تلخ زنده به گوری...

- احمد شاملو

من دونفر بودم، یکی به زندگی‌اش میرسید و دیگری در گوشه‌ی اتاقش کز کرده بود و برای آنچه از سر گذرانده بود، می‌گریست.

از هیاهوی بسیار این روزگار پناه میبرم به خلوت خویش که آدم‌ها بی‌رحم و ترسناکند.