اجازه بده چیزی که تموم شده، تموم‌شده باقی بمونه.

گاهی فقط یه شب کافیه، صبحش که بیدار بشی آدم سابق نیستی.

نمی‌گم کاش هیچوقت نمی‌شناختمت می‌گم کاش همونجوری که شناخته بودمت میموندی.

میل به زندگی از توی وجودم سُر خورده و رفته.

«هیچ‌وقت یکی را با همه‌ی وجودت دوست نداشته باش، یک تکه از خودت را نگه دار برای روزهایی که هیچ‌کس را بجز خودت نداری.»

از شرایطی که الان درونش قرار دارم، می‌تونم با اطمینان بگم: در برابر خیلی از مسائل کم آوردم، از پس خیلی چیزها برنمی‌آم و تحمل خیلی از فشارها رو ندارم…

همونجا که قمیشی میگه:

دیگه تو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی..
لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی :)

زندگی بزرگسالی نمی‌ذاره هر موقع دلم خواست رها کنم و برم.