هرچقدر که سنم میره بالا، متوجه حق بودن این عبارت که می‌گه «می‌گذره و می‌فهمی چقدر نمی ارزید» می‌شم.

گاهی هیچ کلمه‌ای برای توصیف چیزی که دارم تجربه می‌کنم، پیدا نمی‌کنم.

اونجا که میخوای بهش پیام بدی ولی فکر میکنی انقدی که تو دوس داری باهاش حرف بزنی، اون دوس نداره. همونجا اوجه غمه.

‏تو از تلاش‌های بی وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال به زندگی خبر نداری.

امیدوارم وقتی مرگ به سراغت میاد زنده پیدات کنه …

چقدر بده نمیشه راجب یسری چیزا با هیچکس صحبت کرد.

اجازه بده چیزی که تموم شده، تموم‌شده باقی بمونه.

گاهی فقط یه شب کافیه، صبحش که بیدار بشی آدم سابق نیستی.

نمی‌گم کاش هیچوقت نمی‌شناختمت می‌گم کاش همونجوری که شناخته بودمت میموندی.