از روز اولی که با تو سفر کردم، سوراخ قایقت را دیدم. با اینحال باتو دل به دریا زدم، با این فکر که عشق معجزه می‌سازد.

- داستایفسکی

فهمم از جغرافیا آغوش توست!

نمی‌دونم اگر این یه ذره امید ته وجودم نبود، چطور ادامه می‌دادم.

احتیاج دارم بزنم جلو ببینم تهش چی‌ می‌شه.

«و در نبود تو، من در هرجایی غریبم عزیزِمن.»

«از آن عشقی که تمامت را گرفت، چه خبر؟
هنوز حرمتِ بودنت را می‌داند؟.»

تو هنوز اولین نفری هستی که
دوست دارم چیزای جدید رو بهش بگم.

«پیش از آن‌که بخواهم کسی مرا دوست داشته باشد می‌خواهم مرا درک کند.»

«با همین کشتی شکسته‌ی بی‌لنگر دوباره روانه شدم؛ راه دیگری نبود…»