مولانا میگه تو هرچقدر هم که خوشگل و خوشتیپ و باکلاس و باسواد و پولدار باشی، و موقعیت و مقامِ آنچنانی داشته باشی؛ یا رکورددار روزه گرفتن و نماز خواندن و عبادت باشی؛ تا وقتی اخلاقت گند باشه، درست مثل کسی هستی که دهنش بوی سیر و پیازِ وحشتناکی میده ولی به خودش عطر و ادکلن‌های گرانقیمت می‌زنه.

نه تنها بوی سیر و پیازِ دهنش مخفی نمی‌شه؛ بلکه، ترکیب بوی پیاز و ادکلنش یک چیز گندِ تازه‌ای تولید می‌کنه که حالِ آدم‌ها رو بیشتر به‌هم می‌زنه:

تو ملاف از مشک کان بوی پیاز
از دمِ تو می‌کند مکشوف راز
گل‌شکر خوردم همی‌گویی و بوی
می‌زند از سیر که یافه مگوی

@texth0t

‏مادرم پیام داد:
«جات تو خونه خیلی خالیه ولی از اینکه احساس می‌کنم خوشحالی ما هم خوشحالیم».
به‌نظرم نشانه‌ی دوست داشتن واقعی همینه:
خواستنِ دیگری به‌دور از مالکیت و خودخواهی.

@texth0t

یک نفر را توی زندگیتان راه بدهید که برای بودن و ماندنش نیازی نباشد دست به قد و قواره‌اتان بزنید،
که نیازی نباشد برای راضی نگه داشتنش از رنگ مورد علاقه تا تفریحاتتان را عوض کنید
و بشوید یک آدمی که هیچ وقت نبوده‌اید...
.
کسی که قیچی دست گرفته و خودش قرار است طرز فکر و عقیده جدید بدوزد و تنتان کند را راه ندهید به خلوتتان؛
کسی که دنیایتان را رنگ دنیا خودش می‌کند
و از شما چیزی می‌سازد که میخواهد بعد مشغول دوست داشتن آن آدمی که خودش ساخته می‌شود...
یک نفر را انتخاب کنید که شما را با همین چهره و ظاهر بخواهد،
با همین رنگ مو و مدل چشم معمولی،
با همین لحن صحبت کردن و نوع زندگی...
یک نفر را بخواهید که شما را دوست داشته باشد
بخاطر آن‌چه که هستید،
نه به‌خاطر آنچه که دوست دارد باشید.

@texth0t

میان تمام تشکر هایی که از افراد میکنیم
بابت حضورشان در زندگیمان، گاهی هم تشکر کنیم از برخی افراد بابت رفتنشان از زندگیمان که اگر نمیرفتند، شاید هرگز عشق حقیقی را با تمام وجودمان حس نمیکردیم
تشکر کنیم که رفتند، که نیستند !
که با رفتنشان به ما ثابت کردند !
همه رفتنها تلخ و بدمزه نیستند...
گاهی یادشان کنیم و در دل بگوییم:
مرسی که نیستی !!!

@texth0t

تنهایی انتخاب هیچ انسان سالمی نیست، تنهایی، در دراز مدت شما را فرسوده، عبوس و بی‌تربیت خواهد کرد. تنهایی، کلید ساز و کاری را روشن می‌کند که شما را در احساسات و رویاهای خودتان می‌بلعد، افکارتان از جایی شبیه احساس‌اتان می‌شود، از نقطه‌ای بین شما و شعورتان همواره مکالمه‌ای یک طرفه برقرار می‌شود، مکالمه‌ای که طرف برنده و موجه آن همواره خودتان هستید، کم کم توان بررسی و شناخت نسبت به خود را از دست خواهید داد، شکست‌ها، غمگین بودن، منزوی بودن، افسردگی، بازنده بودن‌، خو‌د را در چنین مکالمه‌ای همواره خوش‌بینانه و سمبلی از افتخار تلقی می‌کنید، و کسی دیگر هم نخواهد بود تا شما را به دور از خودتان ببیند و قضاوت کند، در چنین دنیایی شما غرق در توهم، خوش خیالی و افسانه سازی شخصی می‌شوید. با توجیه‌های آبکی و فلسفه بافی‌های پوچ.

@texth0t

میان تمام تشکر هایی که از افراد میکنیم
بابت حضورشان در زندگیمان، گاهی هم تشکر کنیم از برخی افراد بابت رفتنشان از زندگیمان که اگر نمیرفتند، شاید هرگز عشق حقیقی را با تمام وجودمان حس نمیکردیم
تشکر کنیم که رفتند، که نیستند !
که با رفتنشان به ما ثابت کردند !
همه رفتنها تلخ و بدمزه نیستند...
گاهی یادشان کنیم و در دل بگوییم:
مرسی که نیستی !!!


@texth0t

‌
یه وقتایی هم هست وقتی به گذشته‌ات فکر میکنی با خودت میگی عجب حوصله‌ای داشتم!
‌

@texth0t

‌‌‌
‏آدمی که
جنگیدن بلد نیست ؛
به بدبختیاش میگه "قسمت"
‌‌
@texth0t

آدما بعضی وقتا نیاز دارن که از همه چیز و همه کس فاصله بگیرن؛ دور بشن از مشغله‌ها و دردسرهای روزانه؛ برن یه جایی که کسی پیگیرشون نباشه؛ منتظرشون نباشه.
جایی که لازم نباشه دلیل حال بدشون رو واسه کسی توضیح بدن؛
هیچ کس و هیچ چیز هم نمیتونه حالشون رو خوب کنه جز تنهایی!
یه وقتایی همه چیز گره میخوره به هم و حل شدنی نیست؛ آدم غرق میشه تو فکر و خیال؛ من میگم باید چند وقت از همه چیز دور شد و بعد پر انرژی و پر قدرت برگشت و تک تک گره‌ها رو باز کرد؛
به خلوت آدما احترام بذارید؛
بذارید یه مدت فاصله بگیرن و پناه ببرن به تنهایی و نیروشونو دوباره به دست بیارن؛
تنهایی کارشو خیلی خوب بلده!

@texth0t

تازگیا مد شده همه میگن:
(میخوایم آدم‌های سمی زندگیمون رو کنار بذاریم)
ولی هیچکس نمیگه:
(میخوام روی خودم کار کنم تا آدم بهتری باشم)
همه به شکل نارسیستی تصور میکنن بهترینن و بقیه مقصر و گناهکار...!

شاید خودت آدم سمی دیگرانی،
روی خودت کار کن 😐

@texth0t

رها کردن کسی که خیلی وقته تو رو رها کرده، شبیه لحظه آخر اسباب کشی میمونه، یه دور توی تمام خونه میزنی و همه جا رو دقیق نگاه میکنی، وقتی مطمعن میشی چیزی نیست که بخاطرش بمونی در رو میبندی و واسه همیشه از اونجا میری.

@texth0t

من همون آدمیم که می تونم وقتی ناراحتم نشون ندم و بلند بلند بخندم، می تونم زیر بار فشار و استرس در حال له شدن باشم اما همون لحظه خیلی ریلکس بشینم و قهوه بخورم، می تونم غمیگین باشم اما وقتی کنار بقیه ام بزنم و برقصم، می تونم مشکلات شخصی خودمو داشته باشم ولی تو سختی ها دست بقیه رو بگیرم و نجاتشون بدم، حتی میتونم آدمهایی که بهم بدی کردن رو ببخشم!
چون یادگرفتم باید قوی باشم و به کسی جز خودم تکیه نکنم. همین!


@texth0t

وقتی باهاش قهری این جوری بهش پیام بده:
وقتی اتفاقی بین ما می افته، دعوا می کنیم، دلخوری پیش میاد و قهر می کنی با من
همه هم و غم من اینه که بتونم دوباره تو رو آشتی بدم و رابطه مون رو برگردونم به حالت نرمال

وقتی اجازه ندی جای زخم ات رو پانسمان کنم، اون زخم عفونی میشه و میزنه بقیه قسمت های بدن ات رو هم درگیر می کنه
من باید به زخم تو دسترسی داشته باشم تا بتونم درمانش کنم
دور شدن تو از من فقط زخم رو عمیق تر میکنه
بابت هر اتفاقی که افتاده معذرت می خوام و امیدوارم بتونم بازم حالت رو خوب کنم

@texth0t

بابا بزرگم یه حرف خیلی قشنگی بهم زد، که با طلا باید حکش می‌کردم.
می‌گفت‌:
‏"شیرین ترین توت ها،پای درختها می‌ریزن. در حالی که ما برای چیدنِ توت هایِ کال،چشم به بالا ترین شاخه ها می‌دوزیم.
این دقیقا حکایت ندیدن هاست."
زیادی بودن، زیادی خوب بودن، زیادی در دسترس بودن، زیادی تحمل کردن فقط باعث می‌شه زیادی نادیده گرفتی بشی.

@texth0t

اگه بين من و يكى ديگه دو دلى، خواهشا من رو انتخاب نكن...ميدونى چرا؟ چون اگه واقعا عاشق من بودى، هيچ كس ديگه اصلا به چشمات نمى اومد، چه برسه به اينكه بخواى بين من و اون دو دل بشى... آدم عاشق، هيچ وقت دو دل نميشه، چون فقط يه دل داره و اون دل رو هم زده به نام من... دو دل شدى؟! عيب نداره! من با افتخار كنار ميكشم و يار كسى نميشم كه چشماش غير از من رو ديده و پسند كرده... من ديوونه نيستم كه با آدمى مثل تو ارتباط داشته باشم و هر روز منتظر اين باشم كه ممكنه از يكى ديگه خوشت بياد... يا فقط من، يا خوش اومدى، برو و كل دنيا براى تو... عشق مثل كفش نيست كه وقتى دلت رو زد برى يكى ديگه بخرى... عشق يعنى موندن در اوج تكرار... تكرار كن: عشق يعنى موندن در اوج تكرار... برو عزيزم! فقط برو...
|مهدى محمدى|

@texth0t

وقتی یه رابطه‌ای تموم شد؛

+ گفتن این حرف که؛ ”بیا دوست معمولی باشیم!؛ هرازگاهی میشه همدیگه رو ببینیم!؛ میشه گاهی بهت پیام بدم و حرف بزنیم! و بیا کم کم تمومش کنیم!“، تنها به تداوم درد کمک می‌کنه نه به تسکینش.
همونطور که قبلا هم گفتم؛
آدم می‌تونه با دوست معمولی‌ش وارد رابطه بشه، اما «بیا دوست معمولی باشیم!» واسه کسی که یه زمانی باهاش تو رابطه عاطفی بودی، علناً غیر ممکن و به نوعی خودفریبیه"…

@texth0t

خودمونو خر نکنیم؛
از آدمی که هیچ
اهمیتی براش نداریم، بگذریم
از آدمی که دوسمون نداره، بگذریم
از آدمی که با حرفاش
قلبمونو پاره پاره کرد، بگذریم
از آدمی که فرقمونو
با بقیه نمیدونه، بگذریم
از آدمی که بند دلمون نیست، بگذریم
اگه نگذریم، به جاش باید از غرورمون
از آرامشمون
از قلبمون
از خودمون، بگذریم
که تهش باز به این نتیجه میرسیم
کاش ازش گذشته بودم.


@texth0t

⁠اشتباهاتم را دوست دارم.
آن‌ها همان تصمیماتی هستند که خودم گرفته‌ام
و نتیجه‌اش را هر چه باشد می‌پذیرم
اشتباهاتم را گردن کسی نمی‌اندازم
می‌پذیرم که انسانم و اشتباه می‌کنم
نه فرشته‌ام و نه شیطان
و نه انسان کامل
تا زنده‌ام برای انتخابِ راهِ درست، فرصت هست.
وقتی زمین می‌خورم، بلند می‌شوم خود را می‌تکانم و ادامه می‌دهم
اشتباهاتم را دوست دارم.
آنها حباب شیشه‌ای غرورم را می‌شکنند
هر زمان به اشتباهاتم پی بردم، بزرگتر شده‌ام

اشتباهاتم را دوست دارم.
آنها گران‌ترین تجربه‌هایم هستند،

چرا که برایشان هزینه گزافی پرداختم.

@texth0t

تنها،
کسانی که هنگام رفتن
درها را بی‌صدا می‌بندند هرگز باز نمی‌گردند!
- غسان کنفانی

@texth0t

دوست داشتنت را حیف نکن! نمی گویم خرجش نکن نه ! می گویم هدرش نده... اگر می بینی مالِ دنیای تو نیست، اگر می بینی از جنس تونیست،حرفش را نمی فهمی و حرفت را نمی فهمد...نه او را درگیر خودت کن و نه خودت را درگیر او... ابراز علاقه به کسی که مالِ دنیای تو نیست "اسراف دوست داشتن" است...

@texth0t