"‌فکر نکن کسی که به تو دلداری می‌دهد
خودش هیچ غم و غصه‌ای ندارد و زندگی‌اش آینه‌ی همان واژگان ساده و آرامی است که به زبان می‌آورد.
مشقات و غصه‌های زندگی او به مراتب بیشتر از زندگی توست
و وضع تو به مراتب بهتر از اوست.
اگر غیر از این بود، هرگز نمی‌توانست آن
واژگان تسلی بخش را پیدا کند تا به تو بگوید."

@texth0t

‏بیشتر اوقات از تغییر می‌ترسیم، چون تغییر، سوگواری داره.
باید از چیزی دل بکنی تا بتونی به چیزی جدید برسی.
گاهی اون چیز، حتی خودِ قدیمیه‌ته.

رشد، فقط حرکت به جلو نیست؛
گاهی یعنی ایستادن و گفتنِ اینکه: «دیگه نمی‌خوام این نقش رو بازی کنم.»

@texth0t

این جمله از دیل کارنگی تو کتاب
"آیین دوست یابی" رو باید با طلا نوشت:

"شما هر چقدر هم ارزش دیگران را حفظ کنید؛
در نهایت آنها طبق لیاقت و شایستگی خودشان با شما رفتار می‌کنند...!"

@texth0t

یه خانمی بود میومد داروخانه که همیشه غمگین بود
اسمشو گذاشته بودیم زیبای غمگین
همسرش دفتر اسناد رسمی داشت و متوجه شده بود با منشیش رابطه داره
امروز اومد داروخانه اینقدر خوشحال بود که حد نداشت
با قهقهه میگفت نجات پیدا کردم اخر طلاقم داد
۵سال زجرکشم کرد ۵سال منو زد ۵سال تحقیرم کرد، الان رهاتر از همیشم
یه جمله جالب گفت اینکه بادی که تو موهام پشت وانت بابام میپیچه ۱۰۰برابر دلچسب‌تر از بغض و ناراحتیم پشت بنز اون اقاست.
هیچی دل خوش نمیشه...

@texth0t

به ادما چند بار فرصت زندگی کردن با خودت رو نده ؛ اونا دوسِت ندارن فقط و فقط بهت نیاز دارن ، موقعی که تو سختی و درد و خلاصه خیلی چیزای بد گیر میکنن میان طرفت!
وقتی مشکلشون حل میشه یا بزار یه جور دیگه بگم وقتی " خرشون از پل میگذره " دیگه اسمتم یادشون نمیاد!
خنده دار نیست؟ هرکاری که تونستی کردی که از اون مشکل عبور کنن و وقتی عبور کردن تورو فراموش کنن ، این خیلی دردناکه که یهو فراموش بشی!
تو میتونی یه بار بگی چیکار کردی که اونا یادشون بیاد شایدم دوبار ؛ حتی شایدم سه بار ، ولی وقتی به بار چهارم میرسه دیگه هیچ کاری نمیکنی. فقط یه گوشه میشینی و به حماقت خودت میخندی و لعنت میفرستی!

@texth0t

حواستان به داشته‌های زندگیتان باشد...
اینکه یک رابطه ی با کیفیتِ عاشقانه را
به خاطر چند رابطه‌ى نصفه و نیمه اجتماعی، از دست می‌دهید،
از دست دادنِ کمی نیست!
اینکه یک فردِ مناسب وایده آل را
با افرادی که اسم رابطه‌شان هم حتی "دوستیِ معمولی"ست عوض می‌کنید،
تعویضِ ساده‌ای نیست!
یادتان نرود که چه چیزی را
در قبالِ چه از دست می‌دهید...
نکند برای برداشتن چند تکه سنگ زیبا از روی زمین،
الماسِ با ارزشی را که در دست دارید، از دست بدهید!
نگاهتان به دستِ خودتان باشد،
به اَلماستان!
زمین،
همیشه پر از تکه "سنگ‌های بی‌ارزش" است.
حواستان به داشته‌های زندگیتان باشد!

@texth0t

مولانا میگه تو هرچقدر هم که خوشگل و خوشتیپ و باکلاس و باسواد و پولدار باشی، و موقعیت و مقامِ آنچنانی داشته باشی؛ یا رکورددار روزه گرفتن و نماز خواندن و عبادت باشی؛ تا وقتی اخلاقت گند باشه، درست مثل کسی هستی که دهنش بوی سیر و پیازِ وحشتناکی میده ولی به خودش عطر و ادکلن‌های گرانقیمت می‌زنه.

نه تنها بوی سیر و پیازِ دهنش مخفی نمی‌شه؛ بلکه، ترکیب بوی پیاز و ادکلنش یک چیز گندِ تازه‌ای تولید می‌کنه که حالِ آدم‌ها رو بیشتر به‌هم می‌زنه:

تو ملاف از مشک کان بوی پیاز
از دمِ تو می‌کند مکشوف راز
گل‌شکر خوردم همی‌گویی و بوی
می‌زند از سیر که یافه مگوی

@texth0t

‏مادرم پیام داد:
«جات تو خونه خیلی خالیه ولی از اینکه احساس می‌کنم خوشحالی ما هم خوشحالیم».
به‌نظرم نشانه‌ی دوست داشتن واقعی همینه:
خواستنِ دیگری به‌دور از مالکیت و خودخواهی.

@texth0t

یک نفر را توی زندگیتان راه بدهید که برای بودن و ماندنش نیازی نباشد دست به قد و قواره‌اتان بزنید،
که نیازی نباشد برای راضی نگه داشتنش از رنگ مورد علاقه تا تفریحاتتان را عوض کنید
و بشوید یک آدمی که هیچ وقت نبوده‌اید...
.
کسی که قیچی دست گرفته و خودش قرار است طرز فکر و عقیده جدید بدوزد و تنتان کند را راه ندهید به خلوتتان؛
کسی که دنیایتان را رنگ دنیا خودش می‌کند
و از شما چیزی می‌سازد که میخواهد بعد مشغول دوست داشتن آن آدمی که خودش ساخته می‌شود...
یک نفر را انتخاب کنید که شما را با همین چهره و ظاهر بخواهد،
با همین رنگ مو و مدل چشم معمولی،
با همین لحن صحبت کردن و نوع زندگی...
یک نفر را بخواهید که شما را دوست داشته باشد
بخاطر آن‌چه که هستید،
نه به‌خاطر آنچه که دوست دارد باشید.

@texth0t

میان تمام تشکر هایی که از افراد میکنیم
بابت حضورشان در زندگیمان، گاهی هم تشکر کنیم از برخی افراد بابت رفتنشان از زندگیمان که اگر نمیرفتند، شاید هرگز عشق حقیقی را با تمام وجودمان حس نمیکردیم
تشکر کنیم که رفتند، که نیستند !
که با رفتنشان به ما ثابت کردند !
همه رفتنها تلخ و بدمزه نیستند...
گاهی یادشان کنیم و در دل بگوییم:
مرسی که نیستی !!!

@texth0t

تنهایی انتخاب هیچ انسان سالمی نیست، تنهایی، در دراز مدت شما را فرسوده، عبوس و بی‌تربیت خواهد کرد. تنهایی، کلید ساز و کاری را روشن می‌کند که شما را در احساسات و رویاهای خودتان می‌بلعد، افکارتان از جایی شبیه احساس‌اتان می‌شود، از نقطه‌ای بین شما و شعورتان همواره مکالمه‌ای یک طرفه برقرار می‌شود، مکالمه‌ای که طرف برنده و موجه آن همواره خودتان هستید، کم کم توان بررسی و شناخت نسبت به خود را از دست خواهید داد، شکست‌ها، غمگین بودن، منزوی بودن، افسردگی، بازنده بودن‌، خو‌د را در چنین مکالمه‌ای همواره خوش‌بینانه و سمبلی از افتخار تلقی می‌کنید، و کسی دیگر هم نخواهد بود تا شما را به دور از خودتان ببیند و قضاوت کند، در چنین دنیایی شما غرق در توهم، خوش خیالی و افسانه سازی شخصی می‌شوید. با توجیه‌های آبکی و فلسفه بافی‌های پوچ.

@texth0t

میان تمام تشکر هایی که از افراد میکنیم
بابت حضورشان در زندگیمان، گاهی هم تشکر کنیم از برخی افراد بابت رفتنشان از زندگیمان که اگر نمیرفتند، شاید هرگز عشق حقیقی را با تمام وجودمان حس نمیکردیم
تشکر کنیم که رفتند، که نیستند !
که با رفتنشان به ما ثابت کردند !
همه رفتنها تلخ و بدمزه نیستند...
گاهی یادشان کنیم و در دل بگوییم:
مرسی که نیستی !!!


@texth0t

‌
یه وقتایی هم هست وقتی به گذشته‌ات فکر میکنی با خودت میگی عجب حوصله‌ای داشتم!
‌

@texth0t

‌‌‌
‏آدمی که
جنگیدن بلد نیست ؛
به بدبختیاش میگه "قسمت"
‌‌
@texth0t

آدما بعضی وقتا نیاز دارن که از همه چیز و همه کس فاصله بگیرن؛ دور بشن از مشغله‌ها و دردسرهای روزانه؛ برن یه جایی که کسی پیگیرشون نباشه؛ منتظرشون نباشه.
جایی که لازم نباشه دلیل حال بدشون رو واسه کسی توضیح بدن؛
هیچ کس و هیچ چیز هم نمیتونه حالشون رو خوب کنه جز تنهایی!
یه وقتایی همه چیز گره میخوره به هم و حل شدنی نیست؛ آدم غرق میشه تو فکر و خیال؛ من میگم باید چند وقت از همه چیز دور شد و بعد پر انرژی و پر قدرت برگشت و تک تک گره‌ها رو باز کرد؛
به خلوت آدما احترام بذارید؛
بذارید یه مدت فاصله بگیرن و پناه ببرن به تنهایی و نیروشونو دوباره به دست بیارن؛
تنهایی کارشو خیلی خوب بلده!

@texth0t

تازگیا مد شده همه میگن:
(میخوایم آدم‌های سمی زندگیمون رو کنار بذاریم)
ولی هیچکس نمیگه:
(میخوام روی خودم کار کنم تا آدم بهتری باشم)
همه به شکل نارسیستی تصور میکنن بهترینن و بقیه مقصر و گناهکار...!

شاید خودت آدم سمی دیگرانی،
روی خودت کار کن 😐

@texth0t

رها کردن کسی که خیلی وقته تو رو رها کرده، شبیه لحظه آخر اسباب کشی میمونه، یه دور توی تمام خونه میزنی و همه جا رو دقیق نگاه میکنی، وقتی مطمعن میشی چیزی نیست که بخاطرش بمونی در رو میبندی و واسه همیشه از اونجا میری.

@texth0t

من همون آدمیم که می تونم وقتی ناراحتم نشون ندم و بلند بلند بخندم، می تونم زیر بار فشار و استرس در حال له شدن باشم اما همون لحظه خیلی ریلکس بشینم و قهوه بخورم، می تونم غمیگین باشم اما وقتی کنار بقیه ام بزنم و برقصم، می تونم مشکلات شخصی خودمو داشته باشم ولی تو سختی ها دست بقیه رو بگیرم و نجاتشون بدم، حتی میتونم آدمهایی که بهم بدی کردن رو ببخشم!
چون یادگرفتم باید قوی باشم و به کسی جز خودم تکیه نکنم. همین!


@texth0t

وقتی باهاش قهری این جوری بهش پیام بده:
وقتی اتفاقی بین ما می افته، دعوا می کنیم، دلخوری پیش میاد و قهر می کنی با من
همه هم و غم من اینه که بتونم دوباره تو رو آشتی بدم و رابطه مون رو برگردونم به حالت نرمال

وقتی اجازه ندی جای زخم ات رو پانسمان کنم، اون زخم عفونی میشه و میزنه بقیه قسمت های بدن ات رو هم درگیر می کنه
من باید به زخم تو دسترسی داشته باشم تا بتونم درمانش کنم
دور شدن تو از من فقط زخم رو عمیق تر میکنه
بابت هر اتفاقی که افتاده معذرت می خوام و امیدوارم بتونم بازم حالت رو خوب کنم

@texth0t