یکی‌رو توی زندگیتون راه بدین که برای بودن و موندنش نیازی نباشه دست به قد و قواره‌تون بزنین، که نیازی نباشه برای راضی نگه داشتنش از رنگ مورد علاقه تا تفریحات‌تون ‌رو عوض کنین و بشین یک آدمی که هیچوقت نبودین.

فقط منم که بعضی وقتا بغض میکنم از این دوری؟

کاش میدونستی و میفهمیدی چه بلاهایی سرم اوردی با رفتنت

میشه بیای یه‌روز دوتایی فرار کنیم؟

مشکل این بود همیشه اونی که اهمیت میداد من بودم.

حسِ خوبیه، داشتنِ کسی تو زندگیت که بتونی از تمام جزئیاتِ روزت باهاش حرف بزنی، بدونِ اینکه حس کنی بهش چسبیدی یا خسته کننده‌ای.

نوشته بود: «من زیاد حرف می‌زنم، اما فقط در ذهنم.»

بیش از حد صبرکردن؛
هرحسی و هرذوقی رو از بین می‌بره.

قدرتی که تو ریدن به این و اون دارم؛ اگه تو دلبری کردن داشتم الان سر خونه زندگیم بودم.

«به چه مرحله‌ای از بزرگسالی رسیدی؟»
-امروز نمی‌تونم ناراحت باشم، یه عالمه کار روی سرم ریخته.

فرق بین "ازت خوشم میاد" و "دوست دارم" چیه؟
بودا خیلی قشنگ جواب این سوال رو داده: وقتی از یه گل خوشت میاد، اونو میچینی! ولی وقتی یه گل رو دوس داری، بهش آب میدی و ازش نگهداری میکنی!
کسی که این قضیه رو درک کنه، زندگی رو میفهمه.

از دست نده کسی را که وقتی اسمت را می‌برد گویی مکانِ امنی را توصیف می‌کند.

هوشنگ ابتهاج چقد قشنگ سنگدلیِ دلبرشو توصیف کرده اونجا که میگه :

شنیده‌ام که درخت از درخت باخبر است
و من گمان دارم که سنگ هم از سنگ
و ذره ذره عالم که عاشقان هم‌اند
مگر دل تو که بیگانه است ، با دلِ من ...

نه آنچنان ناامید که بمیرم، نه آنچنان امیدوار که زندگی کنم، ایستاده‌ام در میانه، ادامه دهنده.

حتی اگر بمیرم؛ از من استخوان هایی میماند که تو را دوست خواهند داشت.

توی هر شهر غریبی، با تو می‌شه موندنی شد.

اگه دیر سین میزنه و فکر کردی خبریه باید بگم اره درست فکر کردی.