شات جوینی جفت چنلا بدین بات:@Arunaunknownbot

جوین باشی قشنگ‌تر نیست؟

فرزند ایران و جان فدای وطن
کاش منم جزوی از اون جوون های پرپر شده بودم
نگید دلم میخواد بمیرم نه،ولی از اینکه جزو اونا نبودم و زنده موندم،حس بدی دارم:)
انگار که من ترسو بودم،زیادی هم بودم
و اما اونا،شجاع ترین انسان هایی بودن که میشناختم
هزاران هزار نفری که دیگه بینمون نیستن،فقط عدد نیستن
اونا هر کدوم یه خانواده بودن،با کشته شدن هرکدومشون،یه خانواده عزادار شدن
اونا قرار بود خانواده تشکیل بدن،خیلیاشون توی رابطه بودن
اونا هر کدوم یه دنیا داشتن واسه خودشون،پر از آرزو بودن و امید
اونا شاد بودن ولی از سر دلخوشی خودشونو به کشتن ندادن
اونا با شرف بودن،بخاطر مردمی که شاد نبودن،باباهایی که شرمنده ی زن و بچه هاشون بودن و ناعدالتی ها،به خیابون رفتن و شعار آزادی دادن
اونام مثل ما از تیر خوردن و مُردن میترسیدن،می‌ترسیدن آرزو به دل از این دنیا برن اما به مردمشون فکر کردن
اون لحظاتی که توی خیابون بودن،بخاطر ما رفتن،اگه بخاطر خودشون بود که نمیرفتن جونشونو به خطر بندازن
اون شبا من اتحاد بزرگی رو دیدم
پیوند قوی ای بین پسرا و دخترامونو دیدم
اونا فارغ از هر اختلافی،باهم به خیابون رفتن و اون لحظه،همه چیشونو به خطر انداختن تا مردمشون بتونن بهتر زندگی کنن
تا از بند استارتِ این بیشرف ها رها بشن
میدونی... اونا کلی آرزو داشتن،اونا همشون زیبا بودن،مهربون بودن،از خودگذشتگی کردن،جان فدای وطن و هم وطن.
اونا رفتن اما جایِ همشون توی قلب هممون میمونه
هیچ وقت فراموش نمیشن
من چنین شجاعت و جان فدایی ای هرگز ندیدم
اگه آزاد شدیم،اونارو یادتون نره
اونا مردمِ شریف ایرانن،اگه فراموش بشن،بیشرفیم.
روز آزادی یادتون نره،بجای اونا هم شادی کنین.