پیراموس سر میرسه میبینه چیزی نیست اونجا جز ردای پاره و خونی معشوقش رو زمین با رد پای آشکار شیر

میفهمه که تیسبه مرده و خودشو سرزنش میکنه که اجازه داده تیسبه ی ظریف زودتر از اون به همچین جای خطرناکی بیاد و فرصت نداشته که از معشوقش محافظت کنه.

به پای درخت توت میره پارچه ی پاره خونی رو میبوسه با خودش میگه من باعث مرگت شدم حالا هم خون خودمو برات فدا میکنم و شمشیرش رو تو پهلوی خودش فرو میکنه.

خون پیراموس فواره میزنه و روی توت های سفید میریزه و رنگشونو سرخ میکنه.

تیسبه که ندیدن پیراموس براش سخت تر از شیر ماده بوده برمیگرده،موقع برگشت درختان رو که نگاه میکنه میبینه یه درخت شاه توتاش به رنگ سرخه
بیشتر که دقت میکنه میبینه پیراموسش غرق خون رو زمین افتاده.

تیسبه شمشیر و ردای خودش رو میبینه و میفهمه که چه اتفاقی افتاده

به پیراموس میگه: تو خودت رو با دستای خودت بخاطر عشقی که داشتی کشتی،حالا هم من میخوام به اندازه تو شجاع باشم،فقط مرگ میتونست مارو از هم جدا کنه که الان دیگه نمیتونه..

و شمشیر آغشته به خون پیراموس رو برمیداره و داخل قلب خودش فرو میکنه.

و از اون به بعد شاه توت قرمز میشه نماد دو عاشقی که مرگ هم نتونست جداشون کنه.

اینستا رو هر سری میریزم به دو سه روز پاک میکنم.

از صب همه دارن راجبم کابوس میبینن،یکی جنازمو دیده یکی دیده افتادم تو مرداب.
الحمدالله کم مشکلات نداریم اطلاع رسانی زودتر هم راجب بعدیا میکنن
باز دمشون گرم❤️

دونسته به استقابلشون میرم لااقل

طرح های تتویی که دارم میپسندم همشون توش خورشید و ماه داره
میترسم انقدر تتو خورشید بزنم اخرش که بشم دختر خورشیدی

مامان راست میگفت

بحث این نیست که ادم خوبی وجود نداره
بحث اینه تو ادمای خوب هم بدی هست.