اگرچه بارِ سنگینِ حوادث اخیر ایران عزیزمان بر دوش همه‌ی ما سنگینی می‌کند، لیکن در سال نو ایمان دارم به روشنی فردا و به دوباره ساختن هر آنچه سختی‌ها از ما گرفت.
امید که سال نو پر باشد از «عشق»، «صلح» و «آبادانی»

سال نو مبارک 🌹

#یادداشت

✅ حفظ اصل سرمایه در شرایط کنونی بازار سرمایه، کمتر از حفظ جان در جبهه‌های دفاع از میهن نیست

اسماعیل بیات مدیرعامل کارگزاری سهم‌آشنا، در یاداشتی که در اختیار پایگاه خبری بازارسرمایه ایران(سنا)، قرار داد، نوشت:

🔹در این ایام حساس، یکی از مهم‌ترین موضوعات، بازگشایی بازار سهام است که جلسات متعددی در سطوح مختلف و میان ارکان تصمیم‌گیر برگزار شده و نظرسنجی‌های گوناگونی نیز در این خصوص انجام پذیرفته است.

🔹شرایط فعلی بازار سرمایه با هیچ دوره‌ای پس از انقلاب اسلامی قابل مقایسه نیست. ما در میانه یک جنگ تحمیلی قرار داریم و ابهام اساسی و پایدار بر تداوم فعالیت بسیاری از شرکت‌ها حاکم است. تصور اینکه صرفاً با شفاف‌سازی اطلاعات شرکت‌ها بتوان نسبت به بازگشایی بازار سهام اقدام نمود، نگاهی سطحی و غیرکارشناسی است.

🔺 مطلب کامل را در پیام‌رسان‌‌های بله و سروش پلاس مطالعه کنید 

https://ble.ir/sena_news
https://splus.ir/Sena_news
@sena_news

آقای هیمتی
فولاد و فخوز رو هم باز کنند با این فرمون داره ی مثبت ۳۰-۴۰ درصدی از سهامداراش دریغ میکنه!

#وتجارت
بلند مدتی میتونه کاپ بزنه با هدف ۲،۲۷۶ ریال
کوتاه مدت و میان مدتی هم ۷۴۳ ریال و ۸۳۶ ریال
البته با شرط حفظ حمایت ۶۰۰ ریال

🔴 تاریخ برگزاری مجمع فولاد مبارکه اعلام شد

⬅️ #فولاد مجمع عمومي عادي ساليانه به منظور تصويب صورتهاي مالي و عمومي فوق العاده در نماد معاملاتي شركت فولاد مباركه اصفهان در تاريخ 1405/05/11 برگزار خواهد شد .

————————————
✅ سبدگردان رئیس
🌐@raeisamc

#خبر #مجمع #فولاد

این‌بار، صورتحساب سنگین‌تر از همیشه است
دلار ۲۰۰ هزار تومان شد.
این فقط یک رکورد جدید در بازار ارز نیست؛ این صدای ترک‌خوردن آخرین لنگرهای اسمی یک اقتصاد بیمار است.
اقتصادی که سال‌ها با تورم مزمن، کسری بودجه ساختاری، رشد بی‌مهار نقدینگی، فرار سرمایه، کاهش سرمایه‌گذاری واقعی و بی‌ثباتی مداوم سیاست‌گذاری دست‌وپنجه نرم کرده، بالاخره صورت‌حسابش را صادر کرد. و این صورت‌حساب را نه در آمارهای رسمی، که مستقیم از جیب مردم برداشت.
مشکل امروز دلار نیست.
مشکل اقتصادی است که نتوانسته — و ظاهراً نخواسته — ارزش پول ملی را حفظ کند. وقتی تورم برای یک دهه بالای ۴۰ درصد می‌ماند و هیچ چشم‌انداز معتبری از رشد پایدار و اصلاحات واقعی وجود ندارد، تقاضا برای ارز و طلا دیگر «سفته‌بازی» نیست؛ واکنش عقلانی شهروندانی است که می‌خواهند ارزش پس‌اندازشان را از دست ندهند. کسانی که این رفتار را مذمت می‌کنند، در واقع دارند مردم را به‌خاطر منطقی بودن سرزنش می‌کنند.
تلخ‌تر از عدد ۲۰۰ هزار تومان، عادی‌شدن آن است.
۳۰ هزار تومان زمانی «بحران» بود.
۵۰ هزار تومان «شوک» بود.
۱۰۰ هزار تومان «خط قرمز» بود.
حالا ۲۰۰ هزار تومان دارد به عددی تبدیل می‌شود که در گفت‌وگوهای روزمره رد و بدل می‌شود. این یعنی لنگرهای ذهنی و اسمی اقتصاد یکی پس از دیگری شکسته شده‌اند و جامعه در حال تطبیق با فقیرتر شدن مستمر است.
عده‌ای ممکن است با چند روز سبز شدن بورس یا افزایش اسمی قیمت مسکن و خودرو، از «رونق» حرف بزنند. اما در اقتصادی که پول ملی با سرعت در حال ذوب شدن است، افزایش اسمی دارایی‌ها هیچ ربطی به افزایش ثروت واقعی ندارد. ثروت واقعی را باید در قدرت خرید، اشتغال پایدار، سرمایه‌گذاری مولد و اعتماد به آینده سنجید؛ نه در اعدادی که هر روز با تورم متورم‌تر می‌شوند.
تاریخ نشان داده حکومت‌ها معمولاً در روز وقوع اولین بحران سقوط نمی‌کنند. فرسایش آن‌ها سال‌ها قبل‌تر آغاز شده است. بحران زمانی عمیق می‌شود که ناکارآمدی دیگر فقط در جداول بانک مرکزی و مرکز آمار دیده نشود، بلکه به تجربه روزمره مردم تبدیل شود: وقتی هر ماه فقیرتر می‌شوی، وقتی افق سرمایه‌گذاریت به چند ماه محدود می‌شود، وقتی سرمایه از تولید فرار می‌کند و اعتماد به آینده جای خود را به بقا می‌دهد.
دلار ۲۰۰ هزار تومانی شاید فقط یک عدد نباشد.
شاید یکی از نقاط عطف دوره‌ای باشد که در آن، فرسایش سرمایه اقتصادی و اجتماعی کشور وارد مرحله‌ای برگشت‌ناپذیرتر شده است. نظامی که نتواند ارزش پول ملی را حفظ کند، در بلندمدت مشروعیت خود را نیز از دست می‌دهد؛ حتی اگر ظاهر قدرت را حفظ کرده باشد.
اقتصاد دیر یا زود صورت‌حساب سیاست‌گذاری را صادر می‌کند.
و این‌بار، صورتحساب سنگین‌تر از همیشه است.

قدیما تو فوتبال مدرسه وقتی تیم کلاس عقب می‌افتاد، یه شعار داشتیم:

«مهاجم نداشتیم، به جاش هویج گذاشتیم!» 🥕

امروز که دلار رسیده به ۲۱۳ هزار تومان، آدم می‌مونه بخنده یا گریه کنه.

رئیس‌جمهور داریم.
رئیس بانک مرکزی داریم.
وزیر و معاون و مشاور و ستاد و کمیته و جلسه هم کم نداریم.

اما خروجی؟

پول ملی هر روز بی‌ارزش‌تر،
سفره‌ها هر روز کوچک‌تر،
پس‌انداز مردم هر روز آب‌شده‌تر،
و آینده برای بخش بزرگی از جامعه هر روز مبهم‌تر.

در چنین شرایطی، واقعاً باید اعتراف کرد:

هویج انتخاب بدی نیست.

حداقل هویج وقتی چیزی از دستش برنمیاد،
نمیاد پشت تریبون وعده «ثبات بازار» بده.

وقتی دلار ۲۱۳ هزار تومان شده،
دیگه نمی‌شه همه‌چیز رو گردن دلال و شایعه و جنگ روانی انداخت.

بازار بالاخره یک جایی به سیاست‌گذار رأی می‌دهد؛
و رأی بازار را نمی‌شود با سخنرانی باطل کرد.

سال‌هاست هزینه تصمیمات اشتباه،
با تورم و کاهش قدرت خرید،
از جیب مردم پرداخت می‌شود.

و ظاهراً تنها چیزی که هنوز ثابت مانده،
اعتمادبه‌نفس کسانی است که هیچ‌وقت مسئولیت نتیجه را قبول نمی‌کنند.

دلار: ۲۱۳,۰۰۰ تومان

مهاجم نداشتیم، هویج گذاشتیم؛
حالا ظاهراً هویج هم از ترکیب تیم خط خورده. 🥕