هر دو به فراموشی پناه بردیم؛ تو نام دیگری را بر لب آوردی و من آغوش دیگری را پذیرفتم.

𓂃  𝐏𝖺𝗋𝗍 𝟗 - 𝟏𝟎

سنگفرشِ خیسِ این خیابان‌ها،

رهگذراني داشته اند، پیر.
کودکي خندید و گذشت،
خنده اش لايِ شیارِ یك گلبرگ جا ماند.
آن سال ها، انحنايِ لب هایت مدفنی شد
برايِ لبخند هایم. اما شکوفه‌زاده‌ي ِمن،
مردِ خاموشِ تیره ترین روزهایِ انتهاي، گاه و بي گاه به این فکر میکنم ك :
سنگفرش ها، هنوز هم توانسته اند ردِ قدم هايِ قلبم را احساس کنند؟
زمان زیرِ دست هایم نبض می‌زند.
در آن مکعبِ تیره‌رنگِ شاه، تلخیِ روزهايِ شیرین را چونان خودکاري جوهر پس داده..
روي ِکاغذي کاهي و نم‌دار پخش شد.
لبخند هایمان را نسیم با خود به سرزمین هائي برد، دور. آبی و وهم‌ناك..
اما قدم هايِ ما، همچنان برگي خزان دیده
بر زمیني سرد و نمناك جاودانه خواهد بود.
عقربه ها، مثلِ کبکي ترسان از زمستان سر خود را در برف فرو برده اند.
آنها درست در آغوشِ ترسِ خود از آن مي ترسند.. پس من چطور در آن سال ها،
در آشیانه‌يِ آغوشِ تو، داشتنِ تو را احساس نکرده‌ام؟!
دیوار ِ اجري و قدیمي آن خیابان را یادت هست؟.
قلبِ من، در همان جا مانده است.
یکي از اجرهاي ِسنگيِ آن دیواریست‌ که تو
انقدر‌ محکم دورِ خودت پیچیدی‌اش، تا مبادا نگاهي از سر مهر گریبان گیرِ چشم هایت شود.
قلبِ من این روز ها، در هواي آبیِ شهر..
قدم هایش‌ را با تو مرور میکند، شهرِ شبِ من، شب‌زادِ ارزوهاي دیرین، در جست و جوي قدمی از تو آنقدر زنده خواهم ماند..
که خزان ها، به زانوانِ زخمي ام غبطه خورده و بهاران.. مرا چونان شکوفه اي ببیند که انگار هر سال تو، نوازشش میکني.
بی آن ك بدانند، آخرین قدم هایِ ما..
در بهاري یخ زده.. بر سنگفرش ها، ماسید.

- دوراهیِ‌مدفون، ویان،

ـ

هر دو به فراموشی پناه بردیم؛ تو نام دیگری را بر لب آوردی و من آغوش دیگری را پذیرفتم.

𓂃  𝐏𝖺𝗋𝗍 𝟏𝟏 - 𝟏𝟐

ولی جدی death of me یه استیج با هیسونگ و یه خانوم خوشگل میطلبید

حالا نه یکی مثل یورا

ولی خا

این پیامو فوروارد کنید تا بگم وایب چه اهنگ انهایپن رو میدید

همیشه خوندنِ نوشته‌ها و برداشتنِ تیکه‌هایِ قشنگش‌ و دوست داشتم و دارم..

این عادتم اینجا بیشتر رشد پیدا کرد.. شاید چون یجورایی قلمت همیشه حرف‌هایی و می‌زد که خودم هم درست نمی‌تونستم بیانشون کنم، ما ادم‌ها.. دنبالِ خودمون می‌گردیم. بینِ کلمات ِ یه داستان، تو نت هایِ یه موسیقی یا صحنه‌هایِ یه تئاترِ خاموش، و بخشِ اوجِ یه فیلم.. همیشه دنبال جایی هستیم که خودمون و توش پیدا کنیم، بفهمیم یا ترجمه کنیم.. اینجا یجورایی برام همون‌جاست.

اسمِ فصلِ دوم اورفلو رو قرار بود از این موزیک الهام بگیریم.. ولی راید اور‌ دای و لحظه‌ی آخر ترجیح دادیم..

اسپویلو عشق کنید تا فردا

واقعا هر شب اینجا اپه‌. هیونگ خودش کسیه که صرفا دنبالِ دیده شدن نیست ولی وقتی آپ پشت سر همه حمایت میاد پایین. الان اکثر چنل ها اپشون‌ یا شرطیه‌ یا هفته ای یکباره

باز اینجا خیلی وقفه بیوفته یک روز الی دو روزه

به جاش لطفا اکت پارت و بالا ببرید و نظراتتونو‌ بزارید تو بات