پله‌ی سوم: به دنبال یک پاور کامپیوتر با راندمان بالا باشید

راندمان یا میزان بهره‌وری (Efficiency) پاورها نکته‌ی دیگری است که باید به آن توجه داشت. تولیدکننده‌های مطرح این فاکتور را در مورد پاورهایشان اعلام می‌کنند و تولیدکننده‌های بی‌نام‌ونشان یا کمتر شناخته‌شده، معمولا از بیان آن طفره می‌روند. این عدد مشخص می‌کند از میزان وات اعلام شده توسط سازنده، چه درصدی پس از قرار گرفتن تحت بار (Load) در دسترس خواهد بود، یا به عبارت ساده‌تر، پاور شما چند درصد از برق متناوب ورودی (AC) را به برق مستقیم (DC) تبدیل می‌کند. این عدد معمولا تحت بار (فشار کاری) ۵۰ درصد محاسبه و اعلام می‌شود. تمام پاورها، بخشی از توان را به صورت گرما و حرارت هدر می‌دهند. این فاکتور مشخص می‌کند میزان تلفات توان در پاور مورد نظر چقدر است. استفاده از قطعات باکیفیت میزان تلفات را به حداقل می‌رساند و به همین دلیل است که پاورهای گران‌تر، بازده بهتری دارند. پاورهایی که بیشترین بازده را دارند، با استانداردی تحت عنوان ۸۰PLUS مشخص می‌شوند. این استاندارد به مصرف‌کننده اطمینان می‌دهد که بازده پاور مورد نظر، تحت هیچ شرایطی از ۸۰ درصد کمتر نخواهد بود. بنابراین اگر پاوری موفق شود در تست‌ها، بازدهی بیشتر از ۸۰ درصد از خود نشان دهد، موفق به دریافت استاندارد و لوگوی پایه‌ی ۸۰PLUS خواهد شد.

این استاندارد دارای رده‌بندی تفکیک شده‌ای است که پاورهای با بازده بیشتر را مشخص می‌کند. بعد از نسخه‌ی پایه‌، نسخه‌های Bronze، Silver و Gold را داریم. نسخه‌ها‌ی Platinum و Titanium هم به تازگی معرفی شده‌اند که به دلیل شرایط احراز سخت‌گیرانه‌تر، کمتر پاوری موفق به کسب آن‌ها می‌شود. شیوه‌ی تخصیص این استاندارد به پاورها اندکی پیچیده است و به عملکرد پاور در Loadهای متفاوت کاری برمی‌گردد؛ ولی به شکل خیلی ساده می‌توانیم بازده پاور در فشار کاری ۵۰ درصد را ملاک قرار دهیم و بگوییم شما تنها ستون قرمز چارت پایین را به عنوان مبنای درک این استاندارد در نظر بگیرید. معمولا وقتی پاورها را تحت بار بسیار زیاد یا بسیار کم قرار دهیم، عملکرد غیرمنتظره‌ای از خود نشان می‌دهند. این موضوع باعث شده حتی در استاندارد ۸۰PLUS هم در مورد رفتار پاورها در چنین شرایطی صحبت نشود. تنها پاوری که بازده‌ مشخصی تحت بار خیلی کم دارد، پاور دارای استاندارد ۸۰PLUS Titanium است. برای یک کاربر عادی، ۸۰PLUS پایه هم کفایت می‌کند و کاربران حرفه‌ای و بازی‌کننده‌ها باید به سمت Silver و Gold یا بالاتر از آن بروند.
@tecmaster

پله‌ی چهارم: تعداد ریل‌ها را چک کنید

سازندگان پاور کامپیوتر علاوه بر اعلام قدرت خروجی، تعداد ریل‌های ۱۲V+ را هم اعلام می‌کنند. پاورها یا یک ریل ۱۲V+ خیلی قوی دارند یا اینکه به چند ریل ۱۲V+ مجهز هستند. لطفا سریع نتیجه نگیرید که پس من یک پاور با چند ریل ۱۲V+ لازم دارم؛ در پاوری که تنها یک ریل ۱۲V+ دارد، تمام قدرت پاور روی هر یک از خروجی‌ها قابل دستیابی است. اصلا فرقی نمی‌کند کانکتور برق کارت گرافیک باشد یا کانکتور SATA یا هر کانکتور دیگری. در چنین پاورهایی، حداکثر جریان قابل ارائه، مقدار زیادی است و قطعات اجازه دارند از جریان کلی ۴۰ آمپری یا بیشتر لذت ببرند. اما اگر اتفاقی بیفتد که در عملکرد پاور اختلال ایجاد کند، امکان دارد پاور جریان بیش از حدی به سمت قطعات عزیزتر از جانتان بفرستد و به سوختن آن‌ها منجر شود. در طرف مقابل، پاوری که چند ریل ۱۲V+ دارد، جریان کمتری را روی هر ریل ارائه می‌کند. در نتیجه مصرف‌کننده باید از میزان جریان مورد نیاز هر قطعه و جریان قابل ارائه روی ریل‌های پاور اطلاع دقیق داشته باشد. چرا که اگر قطعه‌ای بخواهد جریان بیشتری از یک ریل بکشد، یکی از قابلیت‌های حفاظتی پاور با نام OCP فعال می‌شود. این قابلیت موظف است از پاور در برابر افزایش بار جریان محافظت کند. با فعال شدن OCP، پاور ریست می‌شود و قبل از راه‌اندازی مجدد، باید عامل مشکل‌زا را برطرف کنید. در این حالت با وجود این که تنها یکی از ریل‌ها تحت فشار قرار می‌گیرد، باقی ریل‌ها در عین سلامت کامل ریست می‌شوند و در نتیجه هیچ خطری برای قطعات به وجود نمی‌آید. این مشکل در پاورهای تک ‌ریل اتفاق نمی‌افتد. اما اگر مشکل OCP در چنین پاورهایی رخ بدهد، به دلیل افزایش بیش از حد جریان، هم خود پاور را ذوب می‌کند و هم عواقب جبران‌ناپذیری را برای قطعات کامپیوتر به وجود می‌آورد. پاورهای امروزی که چند ریل دارند، باید روی ریل ۱۲V+ خود حداقل ۱۸ آمپر را ارائه دهند و جریانی کمتر از این مقدار قابل قبول نیست. نمی‌توان یک برنده‌ی قاطع بین پاورهای دارای یک ریل و بیشتر از آن اعلام کرد. هر یک از پاورها مزایا و معایب خاصی دارند که تصمیم‌گیری را سخت می‌کند. اما باید به این نکته اشاره کرد که اکثر پاورهای جدید بیشتر از یک ریل دارند. در نظر داشته باشید اگر می‌خواهید کامپیوتری با قوی‌ترین سخت‌افزار روز تهیه کنید، بهتر است جانب احتیاط را گرفته و پاوری چند ریله بخرید.
@tecmaster

پله‌ی پنجم: درک درستی از مفهوم ماژولار بودن پاور کامپیوتر پیدا کنید

این مورد به کابل‌کشی پاور کامپیوتر برمی‌گردد و به اندازه‌ی موارد دیگر مهم و قابل اعتنا نیست. حالا اصلا این ماژولار بودن چیست و به چه دردی می‌خورد؟ پاورها از منظر کابل‌کشی، به سه گروه کلی کاملا ماژولار، نیمه ماژلار و غیر ماژولار تقسیم می‌شوند. در پاورهای کاملا ماژولار، کابل‌های خروجی برق در دو سمت خود سوکت دارند و اتصالشان به خود پاور هم با همین سوکت‌ها انجام می‌شود. شما در یک پاور کامپیوتر کاملا ماژولار می‌توانید تنها از آن کابل‌هایی که می‌خواهید استفاده کنید و باقی کابل‌ها را حتی از جعبه‌ی پاور بیرون نیاورید. استفاده از چنین پاوری باعث می‌شود کیس کامپیوترتان تمیزتر باشد و اثری از سیم‌های بی‌استفاده در آن دیده نشود. پاورهای نیمه ماژولار شباهت زیادی به نمونه‌های کاملا ماژولار دارند و تنها تفاوتشان در این است که در یک پاور کامپیوتر نیمه ماژولار، کابل برق مادربرد را نمی‌توان از پاور جدا کرد؛ اما در مورد بقیه‌ی کابل‌ها مشابه پاورهای کاملا ماژولار هستند. حالا احتمالا حدس زده‌اید که به چه پاوری غیر ماژولار می‌گوییم. پاور غیر ماژولار، پاوری است که تمام کابل‌های خروجی آن در بدنه فیکس شده‌اند و معمولا از یک حفره‌ی دایره‌ای به صورت یک‌جا از بدنه‌ی پاور خارج می‌شوند. در یک پاور غیر ماژولار، همواره شاهد کابل‌هایی هستیم که بدون استفاده مانده‌اند.


پاورهای کاملا ماژولار و غیر ماژولار در کاربرد و بازار هدف، دو تفاوت اصلی با هم دارند. تفاوت اینجا است که در پاورهای کاملا ماژولار به دلیل اضافه شدن سوکتی در سمت اتصال به پاور و سوکتی برای اتصال به قطعات، برای کاربران غیرحرفه‌ای سردرگمی ایجاد می‌شود و ممکن است نتوانند به سرعت از چنین پاوری استفاده کنند. اما در پاورهای غیر ماژولار، تنها با آن سمتی از کابل‌ها سر و کار داریم که به قطعات وصل می‌شوند. استفاده از چنین پاوری برای مبتدیان به مراتب ساده‌تر است. در نظر داشته باشید که پاورهای کاملا ماژولار همیشه از پاورهای غیرماژولار گران‌تر هستند.

‌
پله‌ی آخر: سنگین‌تر همیشه بهتر است

حتی اگر حوصله ندارید این نوشته را از شروع تا به اینجا بخوانید، نگران نباشید؛ می‌خواهیم یک راه حل ساده و سریع برای پیدا کردن پاور کامپیوتر خوب به شما معرفی کنیم. حقه‌ی تشخیص هندوانه‌ی رسیده از غیر رسیده را که می‌دانید. وقتی با کف دست به کنار یک هندوانه‌ی رسیده ضربه بزنید، باید صدای دُهُل بدهد! این روش برای انتخاب پاور کامپیوتر هم مصداق مشابهی دارد. چطور؟ ساده‌ است: هر چقدر یک پاور سنگین‌تر باشد، بهتر است! باور کنید شوخی نمی‌کنیم! این یک حقیقت محض است. پاورهای قوی‌تر معمولا از خازن‌های بزرگ‌تر و چوک‌های سنگین‌تری استفاده می‌کنند که در وزن نهایی پاور تاثیرگذار است. به علاوه از آنجایی که فعالیت پاورها با تولید گرما همراه است، در پاورهای خوب از هیت‌سینک‌ (صفحه‌های دفع حرارت) ضخیم و فن‌های بزرگی استفاده می‌شود که به افزایش وزن محصول منجر می‌شوند. بنابراین با چشم بسته هم می‌توانید پاوری که خوب است را از سایر پاورها تشخیص دهید.

‌
منابع: PCWorld | Lifewire | Anandtech

https://t.me/tecmaster

🎥 تریلر بازی Forza Motorsport 7 را ببینید.

@tecmaster

🎥 تریلر بازی Assassin's Creed Origins معرفی شده در نمایشگاه E3 2017 را ببینید.

@tecmaster

ماشین‌های پول‌سازی؛ پر درآمدترین شرکت‌های جهان

وقتی حرف از درآمد می‌شود، خیلی‌ها اولین شرکت‌هایی که به ذهنشان می‌رسد، آمازون و اپل هستند. بعضی‌ها هم شرکت‌های نفتی. این حدس‌های اولیه البته چندان هم اشتباه نیستند. مثلا آمازون با ارزشی بیش از ۳۵۵ میلیارد دلار از دیگر خرده‌فروشی‌های دیگر مانند وال مارت ( ارزش ۲۱۲ میلیارد دلار) جلوتر است، با این وجود از نظر درآمد این شرکت در رتبه ۴۴ شرکت‌های پردرآمد جهان قرار دارد. از طرفی با وجود ارزش بیشتر آمازون از وال مارت، درآمد این شرکت از وال مارت کمتر است.

در اینفوگرافیک پایین ۵۰ تا از پر درآمدترین شرکت‌های دنیا به همراه درآمد آن‌ها (به میلیارد دلار) آورده شده است.
@tecmaster

از نمودار بالا می‌توان دید که پر درآمدترین شرکت جهان خرده‌فروشی وال مارت (بالا سمت راست) است. بعد از آن شرکت چینی استیت گرید (مستطیل نارنجی وسط) قرار گرفته و سامسونگ هم جایگاه سوم پر درآمدترین شرکت‌های دنیا را از آن خود کرده است. شرکت‌های نفتی هم با معرفی شرکت نفتی “سعودی آرامکو” (بالا سمت چپ) توانسته‌اند در شرکت‌های پر درآمد جهان جایی برای خود دست و پا کنند.

پول‌سازهای رادارگریز

خیلی از شرکت‌های پول ساز دنیا اصلا در رادار رسانه‌های دنیا پیدا نمی‌شوند. خیلی از این شرکت‌ها نه شرکت‌های نفتی هستند و نه شرکت‌های مرتبط با تکنولوژی مانند اپل یا سامسونگ. حتی بسیاری از این شرکت‌ها غربی هم نیستند. خیلی از این ماشین‌های پولسازی ساخت چین هستند. بعضی هم متعلق به فرانسه و ایتالیا. بیایید با چندتا از آن‌ها آشنا شویم:

Exor

احتمالا کسی را نشناسید که نام شرکت فراری و فیات کرایسلر را نشنیده باشد. باشگاه یوونتوس را که دیگر می‌شناسید؟! بله همه این‌ها متعلق به Exor، دومین شرکت بزرگ مالی جهان است. درآمد این شرکت ایتالیایی در سال ۲۰۱۶، ۱۵۳ میلیارد دلار بوده است. این شرکت را می‌توانید در ستون کناری و در بلوک سبز رنگ پیدا کنید.

بیمه Ping An

این شرکت چینی، دومین شرکت بزرگ بیمه در چین است. این شرکت مالک شرکت لوفاکس، یکی از بزرگترین شرکت‌ها در زمینه تکنولوژی مالی است. Ping An را در بلوک سبز رنگ و سمت چپ آن قرار گرفته.

AXA

این شرکت بیمه و سرمایه‌گذار فرانسوی یکی از آن ماشین‌های پول‌سازی است که بی سروصدا در سطح جهانی فعالیت می‌کند. درآمد این شرکت در سال گذشته ۱۲۶ میلیارد دلار بوده است.

State grid

شرکت دولتی زیر ساخت الکترونیک استیت گرید، یکی از آن ماشین‌های پول‌ساز ساخت چین است. این شرکت بیش از اپل یعنی ۳۳۰ میلیارد دلار درآمد دارد و با بیش از ۱٫۹ میلیون کارمند و ۱٫۱ میلیارد مصرف کننده، دومین شرکت پر درآمد دنیا محسوب می‌شود.

E-ON

E-ON
همتای آلمانی شرکت استیت گرید است و یکی از بزرگترین شرکت‌های خصوصی در نوع خود محسوب می‌شود. این شرکت در ۳۰ کشور دنیا فعالیت می‌کند و ۳۳ میلیون مصرف‌کننده دارد.

چه خبر از اپل؟

البته درآمد همه ماجرا هم نیست. به هر حال بخشی از این درآمد باید خرج شود. اینجاس که موضوع سود به میان می‌آید و وقتی حرف از سود باشد، اپل سردمدار شرکت‌ها می‌شود. برای اینکه این موضوع را بهتر درک کنید این نمودار تعاملی را ببینید. در این نمودار هر دایره نمادی از یک شرکت و دایره توپر وسط هم سود آن شرکت را نمایش می‌دهد. با حرکت موس روی هر دایره اطلاعات مربوط به آن شرکت نمایش داده می‌شود. این اطلاعات به ترتیب شامل: نام شرکت، کشور، درآمد (میلیارد دلار)، سود، حاشیه سود، املاک و ارزش بازار می‌شوند. ضمنا برای اینکه مثلا شرکت‌های موجود در یک گروه خاص مثلا شرکت‌ها خودروسازی را ببینید، نشانگر موس را روی رنگ‌های کلید نمودار (پایین سمت چپ) بگیرید.

منبع: datashown، visualcapitalist

https://t.me/tecmaster

قوی‌ترین نمونه iMac Pro جدید ۱۷ هزار دلار قیمت دارد!