مزایای سیشارپ
سیشارپ همانند سایر زبانهای برنامهنویسی مزایا و معایب خاص خود را دارد. از مهمترین مزایای این زبان به موارد زیر میتوان اشاره کرد:
سیشارپ با چارچوب داتنت یکپارچه شده است.
سیشارپ یک زبان برنامهنویسی سطح بالا و ساخت یافته است.
سیشارپ مجموعهای از بهترین ویژگیهای برنامهنویسی شیگرایی درون زبانهای جاوا و سیپلاسپلاس را ارائه کرده است.
توسعهدهندگانی که تجربه کار با جاوا یا سیپلاسپلاس را دارند و قصد یادگیری سیشارپ و بهرهمندی از کتابخانههای داتنت را دارند مشکل خاصی در این زمینه نخواهند داشت.
ویژگی مهم دیگر سیشارپ مولفهمحور بودن این زبان است.
ترکیب نحوی دستورات این زبان سادهتر از زبانهای قدیمی است، در نتیجه یادگیری آن برای برنامهنویسان مبتدی سادهتر است.
سیشارپ همانند پایتون از تکنیک مدیریت خودکار حافظه
(Garbage Collection)
استفاده میکند.
سیشارپ به ویژگی جالب عدم اجرای کدهایی که نوعهای دادهای غیر ایمن را استفاده میکنند تجهیز شده است. به بیان سادهتر، اگر در فرآیند ارزیابی کدهای نوشته شده با این زبان و در مدت زمان تبدیل نوع، مقادیر متغیر به نوعهای دادهه ای غیر مجاز تبدیل شوند، کدها اجرا نخواهند شد.
سرعت کامپایل و اجرای کدها در سیشارپ بالا است که درست در نقطه مقابل پایتون است که کدها درآن با سرعت کمتری اجرا میشوند.
توسعهدهندگان در سیشارپ نمیتوانند از نوعهای اشارهگر استفاده کنند که شاید به لحاظ امنیتی یک برتری قابل توجه را برای برنامههای سیشارپ به همراه میآورد.
توسعهدهندگانی که انجام پروژههای آنها محدود به سیستمعامل ویندوز میشود، بهتر است از سیشارپ غافل نشوند. سیشارپ گزینه ایدهآلی برای ساخت برنامههایی است که قرار است در ویندوز اجرا شوند.
معایب زبان سیشارپ
از مهمترین معایب زبان سیشارپ به موارد زیر میتوان اشاره کرد:
سیشارپ به برنامهنویسان اجازه میدهد از اشارهگرها در بلوکهای غیر ایمن
(Unsafe Blocks)
استفاده کنند. بلوکهای غیر ایمن، ساختارهای دستوری هستند که در قالب CLR سرنام
Common Language Runtime
اجرا نمیشوند. CLR یکی از مولفههای اصلی چارچوب داتنت است که یک محیط اجرای مدیریت شده برای کدها را ایجاد میکند.
بیشتر متغیرهایی که در سیشارپ تعریف میشوند از نوع ارجاعی هستند و با توجه به اینکه سیشارپ از تکنیک مدیریت خودکار حافظه استفاده میکند، آزادسازی متغیرها از حافظه به شکل ضمنی انجام میشود.
اشکالزدایی و رفع باگهای برنامهها در سی شارپ به سادگی پایتون نیست و به مهارت بیشتری نیاز دارد.
در مقایسه با پایتون باید مدت زمان بیشتری را صرف یادگیری سیشارپ کنید.
وضعیت شغلی برنامهنویسان مسلط به سیشارپ و پایتون
برنامهنویسان تازهکار بر مبنای میزان درآمدی که از یک زبان برنامهنویسی به دست میآورند به سراغ یادگیری آن زبان میروند. پایتون در چند سال اخیر کاملا محبوب شده و جای تعجب نیست که درآمد یک برنامهنویس پایتون بهطور میانگین 92 هزار دلار در سال است(لازم به ذکر هست این درآمدها مربوط به کشورهای پیشرفته و در حال پیشرف است و ارتباطی به ایران و بازار ایران ندارد!!!)
با این وجود در برخی از مشاغل یک برنامهنویس خبره پایتون سالانه 137 هزار دلار در سال درآمد دارد. شرکتهای بزرگی مانند گوگل، فیسبوک، دراپباکس و... بهطور مداوم آگهیهای شغلی مرتبط با این زبان را منتشر میکنند و دستمزد خوبی نیز پرداخت میکنند. پایتون یک زبان انعطافپذیر با گسترشپذیری بالا است. این گسترشپذیری باعث شده در حوزههایی همچون علم دادهها و توسعه وب درآمد بالایی عاید توسعهدهندگان کند. همچنین، در ارتباط با مشاغلی همچون یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی یادگیری پایتون یک اصل اجتنابناپذیر است.
توسعهدهندهای که بتواند در کنار پایتون هر یک از مفاهیم یاد شده را فرابگیرد نزدیک به 20 هزار دلار در سال حقوقش افزایش پیدا میکند. در سوی دیگر این داستان سیشارپ قرار دارد. داتنت مایکروسافت یکی از معروفترین و بزرگترین چارچوبهایی است که در تجارت و صنعت از آن استفاده میشود.
با توجه به اینکه مایکروسافت بهطور مستمر این چارچوب بزرگ را پشتیبانی و بهروزرسانی میکند، سرمایهگذاری روی داتنت یک کار هوشمندانه است. یک توسعهدهنده سیشارپ بهطور متوسط 80 هزار دلار در سال درکشورهای پیشرفته و رو به پیشرفت درآمد دارد. درست است که متوسط درآمد سالانه توسعهدهندگان سیشارپ کمتر از توسعهدهندگان پایتون است، اما برنامههایی که به زبان سیشارپ نوشته میشوند از سوی بیشتر مشاغل به رسمیت شناخته شده و به آنها اعتماد میشود.
@tecmaster
سیشارپ همانند سایر زبانهای برنامهنویسی مزایا و معایب خاص خود را دارد. از مهمترین مزایای این زبان به موارد زیر میتوان اشاره کرد:
سیشارپ با چارچوب داتنت یکپارچه شده است.
سیشارپ یک زبان برنامهنویسی سطح بالا و ساخت یافته است.
سیشارپ مجموعهای از بهترین ویژگیهای برنامهنویسی شیگرایی درون زبانهای جاوا و سیپلاسپلاس را ارائه کرده است.
توسعهدهندگانی که تجربه کار با جاوا یا سیپلاسپلاس را دارند و قصد یادگیری سیشارپ و بهرهمندی از کتابخانههای داتنت را دارند مشکل خاصی در این زمینه نخواهند داشت.
ویژگی مهم دیگر سیشارپ مولفهمحور بودن این زبان است.
ترکیب نحوی دستورات این زبان سادهتر از زبانهای قدیمی است، در نتیجه یادگیری آن برای برنامهنویسان مبتدی سادهتر است.
سیشارپ همانند پایتون از تکنیک مدیریت خودکار حافظه
(Garbage Collection)
استفاده میکند.
سیشارپ به ویژگی جالب عدم اجرای کدهایی که نوعهای دادهای غیر ایمن را استفاده میکنند تجهیز شده است. به بیان سادهتر، اگر در فرآیند ارزیابی کدهای نوشته شده با این زبان و در مدت زمان تبدیل نوع، مقادیر متغیر به نوعهای دادهه ای غیر مجاز تبدیل شوند، کدها اجرا نخواهند شد.
سرعت کامپایل و اجرای کدها در سیشارپ بالا است که درست در نقطه مقابل پایتون است که کدها درآن با سرعت کمتری اجرا میشوند.
توسعهدهندگان در سیشارپ نمیتوانند از نوعهای اشارهگر استفاده کنند که شاید به لحاظ امنیتی یک برتری قابل توجه را برای برنامههای سیشارپ به همراه میآورد.
توسعهدهندگانی که انجام پروژههای آنها محدود به سیستمعامل ویندوز میشود، بهتر است از سیشارپ غافل نشوند. سیشارپ گزینه ایدهآلی برای ساخت برنامههایی است که قرار است در ویندوز اجرا شوند.
معایب زبان سیشارپ
از مهمترین معایب زبان سیشارپ به موارد زیر میتوان اشاره کرد:
سیشارپ به برنامهنویسان اجازه میدهد از اشارهگرها در بلوکهای غیر ایمن
(Unsafe Blocks)
استفاده کنند. بلوکهای غیر ایمن، ساختارهای دستوری هستند که در قالب CLR سرنام
Common Language Runtime
اجرا نمیشوند. CLR یکی از مولفههای اصلی چارچوب داتنت است که یک محیط اجرای مدیریت شده برای کدها را ایجاد میکند.
بیشتر متغیرهایی که در سیشارپ تعریف میشوند از نوع ارجاعی هستند و با توجه به اینکه سیشارپ از تکنیک مدیریت خودکار حافظه استفاده میکند، آزادسازی متغیرها از حافظه به شکل ضمنی انجام میشود.
اشکالزدایی و رفع باگهای برنامهها در سی شارپ به سادگی پایتون نیست و به مهارت بیشتری نیاز دارد.
در مقایسه با پایتون باید مدت زمان بیشتری را صرف یادگیری سیشارپ کنید.
وضعیت شغلی برنامهنویسان مسلط به سیشارپ و پایتون
برنامهنویسان تازهکار بر مبنای میزان درآمدی که از یک زبان برنامهنویسی به دست میآورند به سراغ یادگیری آن زبان میروند. پایتون در چند سال اخیر کاملا محبوب شده و جای تعجب نیست که درآمد یک برنامهنویس پایتون بهطور میانگین 92 هزار دلار در سال است(لازم به ذکر هست این درآمدها مربوط به کشورهای پیشرفته و در حال پیشرف است و ارتباطی به ایران و بازار ایران ندارد!!!)
با این وجود در برخی از مشاغل یک برنامهنویس خبره پایتون سالانه 137 هزار دلار در سال درآمد دارد. شرکتهای بزرگی مانند گوگل، فیسبوک، دراپباکس و... بهطور مداوم آگهیهای شغلی مرتبط با این زبان را منتشر میکنند و دستمزد خوبی نیز پرداخت میکنند. پایتون یک زبان انعطافپذیر با گسترشپذیری بالا است. این گسترشپذیری باعث شده در حوزههایی همچون علم دادهها و توسعه وب درآمد بالایی عاید توسعهدهندگان کند. همچنین، در ارتباط با مشاغلی همچون یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی یادگیری پایتون یک اصل اجتنابناپذیر است.
توسعهدهندهای که بتواند در کنار پایتون هر یک از مفاهیم یاد شده را فرابگیرد نزدیک به 20 هزار دلار در سال حقوقش افزایش پیدا میکند. در سوی دیگر این داستان سیشارپ قرار دارد. داتنت مایکروسافت یکی از معروفترین و بزرگترین چارچوبهایی است که در تجارت و صنعت از آن استفاده میشود.
با توجه به اینکه مایکروسافت بهطور مستمر این چارچوب بزرگ را پشتیبانی و بهروزرسانی میکند، سرمایهگذاری روی داتنت یک کار هوشمندانه است. یک توسعهدهنده سیشارپ بهطور متوسط 80 هزار دلار در سال درکشورهای پیشرفته و رو به پیشرفت درآمد دارد. درست است که متوسط درآمد سالانه توسعهدهندگان سیشارپ کمتر از توسعهدهندگان پایتون است، اما برنامههایی که به زبان سیشارپ نوشته میشوند از سوی بیشتر مشاغل به رسمیت شناخته شده و به آنها اعتماد میشود.
@tecmaster
بازار کار کدامیک بهتر است؟
امروزه شرکتها و صنایع مختلفی از پایتون برای انجام پروژههای تجاری خود استفاده میکنند. گزارشها و آمارهایی که سایتهای کاریابی همچون Glassdoor و Indeed منتشر کردهاند، نشان میدهد تنها در سال 2017 میلادی نزدیک به 60 هزار موقعیت شغلی در ارتباط با پایتون منتشر شده است. در میان موقعیتهای شغلی مرتبط با برنامهنویسی، پایتون هنوز هم جزء بهترینها است. در سوی دیگر داستان سیشارپ قرار دارد که گزارش دو سایت کاریابی نشان میدهد در سال 2017 میلادی نزدیک به 32 هزار موقعیت شغلی در ارتباط با این زبان برنامهنویسی در سایتهای کاریابی Indeed و Glassdoor درج شده است. اصلیترین دلیل درج آگهیهای شغلی مرتبط با سیشارپ پشتیبانی همه جانبه مایکروسافت و جامعه داتنت از این زبان برنامهنویسی است. گزارشی که سایت
Similar Tech
منتشر کرده نشان میدهد چهار زبان برنامهنویسی پیاچپی، سیشارپ، روبی و پایتون هنوز هم جزء زبانهای برنامهنویسی پر تقاضا هستند. محبوبیت سیشارپ دلیل دیگری نیز دارد. در حال حاضر بیش از 17 میلیون وبسایت از زیرساخت داتنت و سیشارپ استفاده میکنند. با این توصیف اگر قرار باشد میان دو زبان سیشارپ یا پایتون یکی را به عنوان زبان اصلی انتخاب کنید، باید بگوییم فرصتهای شغلی مختلفی در ارتباط با توسعه برنامههای کاربردی ویندوزی، توسعه وب، توسعه برنامههای سیستمی و توسعه نرمافزارهای توکار با اتکا بر سیشارپ در اختیارتان قرار دارد، در مقابل پایتون یکی از اصلیترین زبانهای برنامهنویسی هوش مصنوعی و زیرشاخههای این تکنولوژی است.
مقایسه پایتون و سیشارپ در حوزههای مختلف
برای مقایسه سرعت زبانهای برنامهنویسی، باید عملکرد این زبانها در زمان اجرای برنامههایی که توسط این زبانها نوشته شدهاند را ارزیابی کنیم. در زمان بررسی سرعت زبانهای برنامهنویسی باید فاکتورهایی شبیه به سرعت اجرا، حافظه مصرفی و قدرت پردازشی لازم برای اجرای برنامهها یا توابع خاص در زبانهای مختلف ملاک عمل قرار گیرند. ماژولهایی شبیه به
WPF، WinForms و UWP
در ارتباط با پروژههای ویندوزمحور استفاده میشوند. این ماژولها در محیط داتنت تعبیه شدهاند و به توسعهدهندگان اجازه میدهند به بهترین شکل برنامههای کاربردی مبتنی بر دسکتاپ را پیادهسازی کنند. برای ساخت برنامههای چندسکویی در پایتون، توسعهدهندگان از ابزارها و کتابخانههایی همچون
Qt، PySide، Kivy، BeeWare، PyGTK، PyGObject و TkInter
باید استفاده کنند. کتابخانههای مذکور به توسعهدهندگان اجازه میدهند برنامههای دسکتاپمحور را با پایتون ایجاد کنند. کتابخانههایی همچون زامارین
Kivy و BeeWare
به توسعهدهندگانی که از سیشارپ و پایتون استفاده میکنند اجازه میدهند برنامههای ویژه دستگاههای همراه را به خوبی طراحی کنند. البته برای ساخت برنامههای مبتنی بر اندروید و iOS پایتون قابلیتهای بیشتری ارائه میکند. در ارتباط با توسعه وب هر دو زبان قابلیتهای قدرتمندی در اختیار توسعهدهندگان قرار میدهند. در پایتون کتابخانههایی همچون فلسک، باتل، دیجنگو و پایرامید هر آن چیزی که توسعهدهندگان وب برای ساخت پروژههایشان به آنها نیاز دارند را ارائه میکنند. در زبان سیشارپ کتابخانههایی همچون
NancyFX
و زبان
ASP.Net و ASP.Net Core
مجموعهای غنی از توابع را ارائه کردهاند. توسعهدهندگان سیشارپ که قصد ساخت بازیهای کامپیوتری را دارند به موتورهای بازیسازی همچون
Unity3D ،Xenko و CryEngine
دسترسی دارند، توسعهدهندگان پایتون نیز به کتابخانههایی همچون
PyGame و Panda
دسترسی دارند. در ارتباط با مباحث مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و علم دادهها، پایتون حرف اول را میزند و مجموعه کتابخانهها و توابع به مراتب قدرتمندی نسبت به سیشارپ ارائه میکند.
کتابخانههایی همچون
Numpy، Keras، Apache Spark، PyTorch و TensorFlow
به توسعهدهندگان پایتون اجازه میدهند بدون مشکل خاصی پروژهای مرتبط با یادگیری ماشین و علم دادهها را پیادهسازی کنند. لازم به توضیح است کتابخانههایی همچون
ML.NET و CNTK
در رابطه با یادگیری ماشین و علم دادهها برای سیشارپ ارائه شدهاند که البته قدرتی به مراتب کمتر از کتابخانههای پایتون دارند.
@tecmaster
امروزه شرکتها و صنایع مختلفی از پایتون برای انجام پروژههای تجاری خود استفاده میکنند. گزارشها و آمارهایی که سایتهای کاریابی همچون Glassdoor و Indeed منتشر کردهاند، نشان میدهد تنها در سال 2017 میلادی نزدیک به 60 هزار موقعیت شغلی در ارتباط با پایتون منتشر شده است. در میان موقعیتهای شغلی مرتبط با برنامهنویسی، پایتون هنوز هم جزء بهترینها است. در سوی دیگر داستان سیشارپ قرار دارد که گزارش دو سایت کاریابی نشان میدهد در سال 2017 میلادی نزدیک به 32 هزار موقعیت شغلی در ارتباط با این زبان برنامهنویسی در سایتهای کاریابی Indeed و Glassdoor درج شده است. اصلیترین دلیل درج آگهیهای شغلی مرتبط با سیشارپ پشتیبانی همه جانبه مایکروسافت و جامعه داتنت از این زبان برنامهنویسی است. گزارشی که سایت
Similar Tech
منتشر کرده نشان میدهد چهار زبان برنامهنویسی پیاچپی، سیشارپ، روبی و پایتون هنوز هم جزء زبانهای برنامهنویسی پر تقاضا هستند. محبوبیت سیشارپ دلیل دیگری نیز دارد. در حال حاضر بیش از 17 میلیون وبسایت از زیرساخت داتنت و سیشارپ استفاده میکنند. با این توصیف اگر قرار باشد میان دو زبان سیشارپ یا پایتون یکی را به عنوان زبان اصلی انتخاب کنید، باید بگوییم فرصتهای شغلی مختلفی در ارتباط با توسعه برنامههای کاربردی ویندوزی، توسعه وب، توسعه برنامههای سیستمی و توسعه نرمافزارهای توکار با اتکا بر سیشارپ در اختیارتان قرار دارد، در مقابل پایتون یکی از اصلیترین زبانهای برنامهنویسی هوش مصنوعی و زیرشاخههای این تکنولوژی است.
مقایسه پایتون و سیشارپ در حوزههای مختلف
برای مقایسه سرعت زبانهای برنامهنویسی، باید عملکرد این زبانها در زمان اجرای برنامههایی که توسط این زبانها نوشته شدهاند را ارزیابی کنیم. در زمان بررسی سرعت زبانهای برنامهنویسی باید فاکتورهایی شبیه به سرعت اجرا، حافظه مصرفی و قدرت پردازشی لازم برای اجرای برنامهها یا توابع خاص در زبانهای مختلف ملاک عمل قرار گیرند. ماژولهایی شبیه به
WPF، WinForms و UWP
در ارتباط با پروژههای ویندوزمحور استفاده میشوند. این ماژولها در محیط داتنت تعبیه شدهاند و به توسعهدهندگان اجازه میدهند به بهترین شکل برنامههای کاربردی مبتنی بر دسکتاپ را پیادهسازی کنند. برای ساخت برنامههای چندسکویی در پایتون، توسعهدهندگان از ابزارها و کتابخانههایی همچون
Qt، PySide، Kivy، BeeWare، PyGTK، PyGObject و TkInter
باید استفاده کنند. کتابخانههای مذکور به توسعهدهندگان اجازه میدهند برنامههای دسکتاپمحور را با پایتون ایجاد کنند. کتابخانههایی همچون زامارین
Kivy و BeeWare
به توسعهدهندگانی که از سیشارپ و پایتون استفاده میکنند اجازه میدهند برنامههای ویژه دستگاههای همراه را به خوبی طراحی کنند. البته برای ساخت برنامههای مبتنی بر اندروید و iOS پایتون قابلیتهای بیشتری ارائه میکند. در ارتباط با توسعه وب هر دو زبان قابلیتهای قدرتمندی در اختیار توسعهدهندگان قرار میدهند. در پایتون کتابخانههایی همچون فلسک، باتل، دیجنگو و پایرامید هر آن چیزی که توسعهدهندگان وب برای ساخت پروژههایشان به آنها نیاز دارند را ارائه میکنند. در زبان سیشارپ کتابخانههایی همچون
NancyFX
و زبان
ASP.Net و ASP.Net Core
مجموعهای غنی از توابع را ارائه کردهاند. توسعهدهندگان سیشارپ که قصد ساخت بازیهای کامپیوتری را دارند به موتورهای بازیسازی همچون
Unity3D ،Xenko و CryEngine
دسترسی دارند، توسعهدهندگان پایتون نیز به کتابخانههایی همچون
PyGame و Panda
دسترسی دارند. در ارتباط با مباحث مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و علم دادهها، پایتون حرف اول را میزند و مجموعه کتابخانهها و توابع به مراتب قدرتمندی نسبت به سیشارپ ارائه میکند.
کتابخانههایی همچون
Numpy، Keras، Apache Spark، PyTorch و TensorFlow
به توسعهدهندگان پایتون اجازه میدهند بدون مشکل خاصی پروژهای مرتبط با یادگیری ماشین و علم دادهها را پیادهسازی کنند. لازم به توضیح است کتابخانههایی همچون
ML.NET و CNTK
در رابطه با یادگیری ماشین و علم دادهها برای سیشارپ ارائه شدهاند که البته قدرتی به مراتب کمتر از کتابخانههای پایتون دارند.
@tecmaster
پیکسل ۴ و پیکسل ۴ ایکس ال پرچمدارهای شگفتانگیزی نیستند مگر اینکه به نمایشگر ۹۰ هرتز آن ها نگاه کنیم و نه به حاشیه های مسخره آن! این نمایشگر ۹۰ هرتز احتمالا روی تمام پرچمدارهای ۲۰۲۰ قرار بگیرد و ویژگی جذابی است. از آنجا که نمایشگر پیکسل های ۳ و ۲ مشکلاتی داشتند، کاربران نگران سازنده نمایشگر پیکسل ۴ بودند. یک کاربر کنجکاو امروز متوجه شده است که نمایشگر اولد ۹۰ هرتز پیکسل ۴ ایکس ال ساخت سامسونگ است. در ادامه با متک مستر مراه باشید تا درباره آن صحبت کنیم.
نمایشگر پیکسل ۴ ایکس ال
تاکنون گوگل مشخص نکرده که برای این نمایشگرها به سراغ کدام شرکت بزرگ تولیدکننده صفحه نمایش یعنی ال جی یا سامسونگ رفته است. در حال حاضر سه شرکت بزرگ تولیدکننده نمایشگر در جهان وجود دارد و باید به
Samsung Display ، LG Display و BOE
اشاره کرد. تاکنون گوگل از صفحه نمایش ساخت BOE استفاده نکرده زیرا معمولا این شرکت پنل نمایشگر محصولات هوآوی را تولید میکند. دو سری پیکسل 3 و 2 از پنل نمایشگر ساخت سامسونگ و ال جی برخوردار هستند.
در صفحه رسمی پشتیبانی گوگل نیامده آیا این صفحه نمایش توسط سامسونگ ساخته شده یا گوگل. باتوجه به اطلاعات درج شده، گوشی هوشمند پیکسل 4 ایکس ال دارای صفحه نمایش QHD + OLED با نرخ تجدید 90 هرتزی و تراکم پیکسلی 537ppi است. چنین پنل نمایشگری باکیفیت بوده و میتوان وضوح بالایی را در آن مشاهده کرد.
البته روشهای دیگری هم وجود دارد که از طریق آنها میتوان به نام تولیدکننده صفحه نمایش پیکسل 4 دست یافت. باتوجه به درایور صفحه نمایش پیکسل 4 ایکس ال که عنوان dsi_s6e3hc2_cmd_display
برای آن درج شده، این پنل توسط سامسونگ تولید شده است. در واقع پنل مورد اشاره چیزی مشابه پنل نمایشگر گوشی هوشمند وان پلاس 7 پرو بوده که از صفحه نمایش
OLED QHD+
با نرخ تجدید 90 هرتزی بهره میبرد.
تمامی نکات بیان شده مربوط به شرکت سامسونگ می شود. با این حساب ال جی در تولید نمایشگر پیکسل ۴ ایکس ال نقشی نداشته و گوگل برای تولید صفحه نمایش پروضوح و باکیفیت مانند اپل به سراغ سامسونگ رفته است.
منبع: Toranji
@tecmaster
نمایشگر پیکسل ۴ ایکس ال
تاکنون گوگل مشخص نکرده که برای این نمایشگرها به سراغ کدام شرکت بزرگ تولیدکننده صفحه نمایش یعنی ال جی یا سامسونگ رفته است. در حال حاضر سه شرکت بزرگ تولیدکننده نمایشگر در جهان وجود دارد و باید به
Samsung Display ، LG Display و BOE
اشاره کرد. تاکنون گوگل از صفحه نمایش ساخت BOE استفاده نکرده زیرا معمولا این شرکت پنل نمایشگر محصولات هوآوی را تولید میکند. دو سری پیکسل 3 و 2 از پنل نمایشگر ساخت سامسونگ و ال جی برخوردار هستند.
در صفحه رسمی پشتیبانی گوگل نیامده آیا این صفحه نمایش توسط سامسونگ ساخته شده یا گوگل. باتوجه به اطلاعات درج شده، گوشی هوشمند پیکسل 4 ایکس ال دارای صفحه نمایش QHD + OLED با نرخ تجدید 90 هرتزی و تراکم پیکسلی 537ppi است. چنین پنل نمایشگری باکیفیت بوده و میتوان وضوح بالایی را در آن مشاهده کرد.
البته روشهای دیگری هم وجود دارد که از طریق آنها میتوان به نام تولیدکننده صفحه نمایش پیکسل 4 دست یافت. باتوجه به درایور صفحه نمایش پیکسل 4 ایکس ال که عنوان dsi_s6e3hc2_cmd_display
برای آن درج شده، این پنل توسط سامسونگ تولید شده است. در واقع پنل مورد اشاره چیزی مشابه پنل نمایشگر گوشی هوشمند وان پلاس 7 پرو بوده که از صفحه نمایش
OLED QHD+
با نرخ تجدید 90 هرتزی بهره میبرد.
تمامی نکات بیان شده مربوط به شرکت سامسونگ می شود. با این حساب ال جی در تولید نمایشگر پیکسل ۴ ایکس ال نقشی نداشته و گوگل برای تولید صفحه نمایش پروضوح و باکیفیت مانند اپل به سراغ سامسونگ رفته است.
منبع: Toranji
@tecmaster
⚡️سامسونگ اگزینوس ۹۹۰ (Exynos 990) با هسته پرچمدار M5 و حافظه رم LPDDR5 در کنار پردازنده گرافیکی Mali-G77 رسما معرفی شد
ما انتظار داشتیم که سامسونگ اولین چیپست اگزینوس خود را با همکاری AMD در بخش پردازش گرافیکی ارایه کند اما گویا اوضاع به شکل دیگری پیش رفته است و همچنان جدیدترین نسل پردازنده گرافیکی Mali را در چیپست سامسونگ شاهدیم. سامسونگ اگزینوس ۹۹۰ (Exynos 990) با هسته پرچمدار M5 و حافظه رم LPDDR5 در کنار پردازنده گرافیکی Mali-G77 رسما معرفی شده و در ادامه درباره آن صحبت خواهیم کرد.
اگزینوس ۹۹۰ (Exynos 990)
اگزینوس ۹۹۰ با توجه به مشخصاتی که دارد جز چیپست های پرچمدار جای گرفته و دومین چیپست سامسونگ است و میتواند به صورت خارجی به یک مودم 5G متصل شده و در سطحی بالاتر از قبل به ارائه خدمات بپردازد.
کمتر از دو ماه پیش اگزینوس ۹۸۰ 5G سامسونگ به عنوان اولین چیپست دارای مودم 5G داخلی و پشتیبانی از عکاسی ۱۰۸ مگاپیکسلی رسما معرفی شد و امروز نیز شاهد معرفی Exynos 990 هستیم که به نظر با توجه به تغییر ساختار مودم 5G قرار است در گروه دیگری از ابزارهای سامسونگ مورد استفاده قرار بگیرد اما در بسیاری مشخصات شبیه به Exynos 980 و البته چیپست
Exynos 9825 و Exynos 9820
است که پیش از این در سال جاری میلادی شاهد استفاده از آنها در دو پرچمدار اخیر شرکت یعنی
Galaxy Note 10 و Galaxy S10
بودیم.
معماری ۷ نانومتری EUV برای اگزینوس ۹۹۰
در بخش تکنولوژی ساخت سامسونگ مانند
Exynos 9825 و Exynos 980
تصمیم به استفاده از تکنولوژی ساخت 7 نانومتری از نوع EUV گرفته است و به این ترتیب آخرین تکنولوژی ساخت 7 نانومتری بهینه شده را به خدمت گرفته که مشخصات بسیار خوبی برای ساخت دقیق چیپست پردازنده و در عین حال ارائه توان مصرفی مدیریت شده و کارایی بهتر است.
در بخش پردازنده نیز شاهد ساختاری هستیم که از نظر کلاسترینگ، شباهت بسیار زیادی به نسل قبلی خود دارد ولی در داخل همه چیز متفاوت است.
معماری اختصاصی پردازنده مرکزی سامسونگ M5
پیش از این سامسونگ در اگزینوس ۹۸۲۰ و اگزینوس ۹۸۲۵ از هستههای نسل چهارم معماری اختصاصی خود یعنی Mongoose استفاده کرده بود ولی در تراشه جدید اگزینوس ۹۹۰ شاهد معرفی نسل پنجم این معماری که به اختصار Exynos M5 نامیده میشود هستیم.
این کلاستر نیز ساختاری دو هستهای دارد ولی سامسونگ در پست معرفی این چیپست هنوز فرکانس کاری آنها را اعلام ننموده اما به این مورد اشاره کرده که هستههای جدید توانایی ارائه قدرت پردازشی تا 20 درصد بیشتر از نسل قبل را دارند.
کلاستر دوم نیز مانند نسل قبل در این چیپست ساختار دو هستهای دارد که این بار با یک رده ارتقا، شاهد استفاده از هستههای Cortex-A76 در آنها هستیم که باز هم در این مورد فرکانس هستهها اعلام نشده است.
اما کلاستر سوم تنها بخش ثابت در مقایسه با نسل قبل است که باز هم ساختار 4 هستهای Cortex-A55 داشته و سامسونگ بعید است فرکانس هستههای قبلی را در این بخش مورد تغییرات گسترده قرار دهد.
در بخش پردازنده گرافیکی نیز شاهد ارتقای خوبی هستیم و سامسونگ تصمیم به استفاده از هستههای پردازش گرافیکی ARM Mali- G77 در ساختار MP11 گرفته که شاید بهترین اتفاق در مورد این تراشه در کنار هستههای Exynos M5 باشد.
همانطور که میدانید شرکت ARM در معرفی این هستهها اعلام کرده که میتوانیم از آنها 20 درصد ارتقای توان پردازش گرافیکی و در عین حال 20 درصد کاهش توان مصرفی را انتظار داشته باشیم و سامسونگ با ارتقا به این هستهها در حقیقت قصد دارد تا حد زیادی از بازماندگی تراشههای خود در مقابل توان پردازش گرافیکی عالی تراشههای ساخته شده توسط رقیب شماره یک خود یعنی اپل را جبران کند.
@tecmaster
اگزینوس ۹۹۰ (Exynos 990)
اگزینوس ۹۹۰ با توجه به مشخصاتی که دارد جز چیپست های پرچمدار جای گرفته و دومین چیپست سامسونگ است و میتواند به صورت خارجی به یک مودم 5G متصل شده و در سطحی بالاتر از قبل به ارائه خدمات بپردازد.
کمتر از دو ماه پیش اگزینوس ۹۸۰ 5G سامسونگ به عنوان اولین چیپست دارای مودم 5G داخلی و پشتیبانی از عکاسی ۱۰۸ مگاپیکسلی رسما معرفی شد و امروز نیز شاهد معرفی Exynos 990 هستیم که به نظر با توجه به تغییر ساختار مودم 5G قرار است در گروه دیگری از ابزارهای سامسونگ مورد استفاده قرار بگیرد اما در بسیاری مشخصات شبیه به Exynos 980 و البته چیپست
Exynos 9825 و Exynos 9820
است که پیش از این در سال جاری میلادی شاهد استفاده از آنها در دو پرچمدار اخیر شرکت یعنی
Galaxy Note 10 و Galaxy S10
بودیم.
معماری ۷ نانومتری EUV برای اگزینوس ۹۹۰
در بخش تکنولوژی ساخت سامسونگ مانند
Exynos 9825 و Exynos 980
تصمیم به استفاده از تکنولوژی ساخت 7 نانومتری از نوع EUV گرفته است و به این ترتیب آخرین تکنولوژی ساخت 7 نانومتری بهینه شده را به خدمت گرفته که مشخصات بسیار خوبی برای ساخت دقیق چیپست پردازنده و در عین حال ارائه توان مصرفی مدیریت شده و کارایی بهتر است.
در بخش پردازنده نیز شاهد ساختاری هستیم که از نظر کلاسترینگ، شباهت بسیار زیادی به نسل قبلی خود دارد ولی در داخل همه چیز متفاوت است.
معماری اختصاصی پردازنده مرکزی سامسونگ M5
پیش از این سامسونگ در اگزینوس ۹۸۲۰ و اگزینوس ۹۸۲۵ از هستههای نسل چهارم معماری اختصاصی خود یعنی Mongoose استفاده کرده بود ولی در تراشه جدید اگزینوس ۹۹۰ شاهد معرفی نسل پنجم این معماری که به اختصار Exynos M5 نامیده میشود هستیم.
این کلاستر نیز ساختاری دو هستهای دارد ولی سامسونگ در پست معرفی این چیپست هنوز فرکانس کاری آنها را اعلام ننموده اما به این مورد اشاره کرده که هستههای جدید توانایی ارائه قدرت پردازشی تا 20 درصد بیشتر از نسل قبل را دارند.
کلاستر دوم نیز مانند نسل قبل در این چیپست ساختار دو هستهای دارد که این بار با یک رده ارتقا، شاهد استفاده از هستههای Cortex-A76 در آنها هستیم که باز هم در این مورد فرکانس هستهها اعلام نشده است.
اما کلاستر سوم تنها بخش ثابت در مقایسه با نسل قبل است که باز هم ساختار 4 هستهای Cortex-A55 داشته و سامسونگ بعید است فرکانس هستههای قبلی را در این بخش مورد تغییرات گسترده قرار دهد.
در بخش پردازنده گرافیکی نیز شاهد ارتقای خوبی هستیم و سامسونگ تصمیم به استفاده از هستههای پردازش گرافیکی ARM Mali- G77 در ساختار MP11 گرفته که شاید بهترین اتفاق در مورد این تراشه در کنار هستههای Exynos M5 باشد.
همانطور که میدانید شرکت ARM در معرفی این هستهها اعلام کرده که میتوانیم از آنها 20 درصد ارتقای توان پردازش گرافیکی و در عین حال 20 درصد کاهش توان مصرفی را انتظار داشته باشیم و سامسونگ با ارتقا به این هستهها در حقیقت قصد دارد تا حد زیادی از بازماندگی تراشههای خود در مقابل توان پردازش گرافیکی عالی تراشههای ساخته شده توسط رقیب شماره یک خود یعنی اپل را جبران کند.
@tecmaster
پشتیبانی از دوربین ۱۰۸ مگاپیکسلی در اگزینوس ۹۹۰
ارتقای بعدی ایجاد شده در حوزه حافظه است و سامسونگ اعلام کرده که با استفاده از اگزینوس ۹۹۰ شما میتوانید از حافظههای جدیدتر LPDDR5 در فرکانس گذرگاه 2750 مگاهرتز استفاده کنید که میتوانیم آن را به LPDDR4X نسل قبلی در فرکانس 2093 مقایسه کنیم. مسلماً با حافظههای رم همراه با این تراشه در داخل یک گوشی هوشمند اجرای برنامهها و فراخوانی آنها بسیار سریعتر اتفاق خواهد افتاد و در بخش سختافزار حداقل هیچ نکته منفی در این بخش باقی نخواهد ماند.
با توجه به علاقه بسیار زیادی که شرکتهای سازنده گوشی هوشمند به استفاده از دوربینهای بزرگتر با پیکسلهای بیشتر روی گوشیها اخیر خود گرفتهاند سامسونگ نیز به این مورد توجه ویژهای داشته و توانایی پشتیبانی و راهاندازی دوربینهای تا 108 مگاپیکسل را در این تراشه جای داده است که بسیار فراتر از نسل قبل با حداکثر رزولوشن 22 مگاپیکسل است.
تا ۶ برابر سریع تر در هوش مصنوعی
یکی از مهمترین بخشهای هر تراشه پرچمدار جدید واحد پردازش عصبی است که در این مورد نیز سامسونگ با ارتقایی قابل توجه اعلام نموده که میزان توان پردازشی هستههای NPU و DSP چیپست اگزینوس ۹۹۰ به بیش از 10 TOPs میرسد که میتواند در مقابل توان پردازش عملیاتی 1.86 TOPs نسل قبل، جهشی بسیار قابل توجه باشد.
منبع: Toranji
@tecmaster
ارتقای بعدی ایجاد شده در حوزه حافظه است و سامسونگ اعلام کرده که با استفاده از اگزینوس ۹۹۰ شما میتوانید از حافظههای جدیدتر LPDDR5 در فرکانس گذرگاه 2750 مگاهرتز استفاده کنید که میتوانیم آن را به LPDDR4X نسل قبلی در فرکانس 2093 مقایسه کنیم. مسلماً با حافظههای رم همراه با این تراشه در داخل یک گوشی هوشمند اجرای برنامهها و فراخوانی آنها بسیار سریعتر اتفاق خواهد افتاد و در بخش سختافزار حداقل هیچ نکته منفی در این بخش باقی نخواهد ماند.
با توجه به علاقه بسیار زیادی که شرکتهای سازنده گوشی هوشمند به استفاده از دوربینهای بزرگتر با پیکسلهای بیشتر روی گوشیها اخیر خود گرفتهاند سامسونگ نیز به این مورد توجه ویژهای داشته و توانایی پشتیبانی و راهاندازی دوربینهای تا 108 مگاپیکسل را در این تراشه جای داده است که بسیار فراتر از نسل قبل با حداکثر رزولوشن 22 مگاپیکسل است.
تا ۶ برابر سریع تر در هوش مصنوعی
یکی از مهمترین بخشهای هر تراشه پرچمدار جدید واحد پردازش عصبی است که در این مورد نیز سامسونگ با ارتقایی قابل توجه اعلام نموده که میزان توان پردازشی هستههای NPU و DSP چیپست اگزینوس ۹۹۰ به بیش از 10 TOPs میرسد که میتواند در مقابل توان پردازش عملیاتی 1.86 TOPs نسل قبل، جهشی بسیار قابل توجه باشد.
منبع: Toranji
@tecmaster
سامسونگ در حال حاضر بزرگترین فروشنده گوشی های موبایل هوشمند در سراسر جهان است و برای بسیاری از کاربران جالب است که بدانند گلکسی های این برند کرهای در کجا ساخته میشوند. اگر جواب شما هم کشور چین است، باید بگویم که سخت در اشتباه هستید زیرا تولید گوشی های سامسونگ در نقاط دیگری از جهان اتفاق میافتد!
طبق گزارشهایی که از منابع مطلع در صنعت اسمارت فون ها در سال گذشته منتشر شد، سامسونگ حدود ۳۰۰ میلیون گوشی هوشمند به دست خریداران رسانده و واضح است که پاسخگویی به چنین سفارش عظیمی نیاز به زنجیره تامین گستردهای دارد. به همین دلیل کمپانی سامسونگ خطوط تولید خود را در چندین کشور مختلف جهان راهاندازی کرده است، البته تفاوتی ندارد که گوشی های این برند کرهای در کدام کشور تولید میشوند، زیرا ناظران و نمایندگان سامسونگ همواره اطمینان حاصل میکنند که تمام گجت های تولید شده در کارخانههای مختلف دارای کیفیت واحد و یکسانی باشند.
چین از لیست میزبانان گوشی های سامسونگ خط خورده است!
شاید بسیاری از کاربران تصور کنند که بیشتر گوشی های گلکسی سامسونگ در کشور چین تولید میشود. به هر حال چین مرکز اصلی تولید گوشی های هوشمند در سراسر جهان است، جایی که بخش عظیمی از آیفون های اپل در آنجا تولید میشود و غولهای چینی نظیر هواوی و شیائومی نیز محصولات خود را در آن تولید میکنند، اما جالب است بدانید که سامسونگ سال گذشته تنها خط تولید باقی مانده خود را نیز در کشور چین متوقف کرد و حالا از شروع سال ۲۰۱۹ هیچکدام از گوشی های این برند کرهای در کشور چین تولید نمیشود.
پیش از این سامسونگ دارای دو خط تولید در کشور چین بود اما بعد ازاینکه سهم این غول کرهای از بازار گوشی های هوشمند چین به زیر یک درصد رسید، مدیران سامسونگ مجبور شدند که کمی عقبنشینی کنند و دیگر از لحاظ اقتصادی توجیهی برای سامسونگ وجود ندارد که گوشی های خود را در این کشور به تولید برساند. اما حالا بعد از تعطیلی خطوط تولید سامسونگ در چین چه کشورهایی میزبان کارخانههای تولید گجت های هوشمند هستند؟
ویتنام
ویتنام جایی است که بیشتر گوشی های سامسونگ در حال حاضر در آنجا تولید میشود. حالا تمرکز اصلی سامسونگ در شهر تای گوین ویتنام قرار دارد، جایی که دو کارخانه بزرگ مسئولیت تولید تلفن های همراه هوشمند، تبلت ها و گجت های پوشیدنی این برند کرهای را بر عهده دارند.
سامسونگ قصد دارد یک خط تولید دیگر را نیز به این مجموعه اضافه کند تا ظرفیت تولید محصولات سری گلکسی در ویتنام افزایش یابد. در حال حاضر کارخانجات سامسونگ در ویتنام حدود ۱۲۰ میلیون دستگاه در سال تولید میکنند و بخش عظیمی از سفارشات کاربران در کشورهایی نظیر مناطق آمریکای شمالی، اروپا و دیگر نقاط جهان در ویتنام تامین میشود.
@tecmaster
طبق گزارشهایی که از منابع مطلع در صنعت اسمارت فون ها در سال گذشته منتشر شد، سامسونگ حدود ۳۰۰ میلیون گوشی هوشمند به دست خریداران رسانده و واضح است که پاسخگویی به چنین سفارش عظیمی نیاز به زنجیره تامین گستردهای دارد. به همین دلیل کمپانی سامسونگ خطوط تولید خود را در چندین کشور مختلف جهان راهاندازی کرده است، البته تفاوتی ندارد که گوشی های این برند کرهای در کدام کشور تولید میشوند، زیرا ناظران و نمایندگان سامسونگ همواره اطمینان حاصل میکنند که تمام گجت های تولید شده در کارخانههای مختلف دارای کیفیت واحد و یکسانی باشند.
چین از لیست میزبانان گوشی های سامسونگ خط خورده است!
شاید بسیاری از کاربران تصور کنند که بیشتر گوشی های گلکسی سامسونگ در کشور چین تولید میشود. به هر حال چین مرکز اصلی تولید گوشی های هوشمند در سراسر جهان است، جایی که بخش عظیمی از آیفون های اپل در آنجا تولید میشود و غولهای چینی نظیر هواوی و شیائومی نیز محصولات خود را در آن تولید میکنند، اما جالب است بدانید که سامسونگ سال گذشته تنها خط تولید باقی مانده خود را نیز در کشور چین متوقف کرد و حالا از شروع سال ۲۰۱۹ هیچکدام از گوشی های این برند کرهای در کشور چین تولید نمیشود.
پیش از این سامسونگ دارای دو خط تولید در کشور چین بود اما بعد ازاینکه سهم این غول کرهای از بازار گوشی های هوشمند چین به زیر یک درصد رسید، مدیران سامسونگ مجبور شدند که کمی عقبنشینی کنند و دیگر از لحاظ اقتصادی توجیهی برای سامسونگ وجود ندارد که گوشی های خود را در این کشور به تولید برساند. اما حالا بعد از تعطیلی خطوط تولید سامسونگ در چین چه کشورهایی میزبان کارخانههای تولید گجت های هوشمند هستند؟
ویتنام
ویتنام جایی است که بیشتر گوشی های سامسونگ در حال حاضر در آنجا تولید میشود. حالا تمرکز اصلی سامسونگ در شهر تای گوین ویتنام قرار دارد، جایی که دو کارخانه بزرگ مسئولیت تولید تلفن های همراه هوشمند، تبلت ها و گجت های پوشیدنی این برند کرهای را بر عهده دارند.
سامسونگ قصد دارد یک خط تولید دیگر را نیز به این مجموعه اضافه کند تا ظرفیت تولید محصولات سری گلکسی در ویتنام افزایش یابد. در حال حاضر کارخانجات سامسونگ در ویتنام حدود ۱۲۰ میلیون دستگاه در سال تولید میکنند و بخش عظیمی از سفارشات کاربران در کشورهایی نظیر مناطق آمریکای شمالی، اروپا و دیگر نقاط جهان در ویتنام تامین میشود.
@tecmaster
هند
کشور هند نه تنها بزرگترین کارخانه تولید گوشی های موبایل سامسونگ را در خود جای داده است، بلکه این واحد بزرگترین کارخانه تولید گوشی های هوشمند در جهان بر اساس ظرفیت تولید است. سامسونگ در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که قصد دارد ۶۲۰ میلیون دلار در این کشور سرمایهگذاری کند تا ظرفیت تولید خود در هند را دو برابر نماید. این سرمایه گذاری منجر به راهاندازی مجموعه گسترده سامسونگ در شهر نویدا در ایالت اوتار پرادش در کشور هند در سال ۲۰۱۸ شد که حالا ظرفیت تولید آن به ۱۲۰ میلیون گوشی هوشمند در سال رسیده است. اکثر ظرفیت تولید شده در این کارخانه وارد بازارهای محلی هند میشود.
با توجه به تعرفههای سنگین واردات در کشور هند، سامسونگ این مجموعه را راهاندازی کرده است تا بتواند تقاضای عظیم کاربران هندی را بدون پرداخت هزینه های سنگین واردات تامین نماید و همچنان در برابر شرکتهایی مانند اپل، هواوی و شیائومی، قادر به رقابت باشد. گوشی های سری گلکسی ام و گلکسی A سامسونگ در این مجموعه تولید میشوند؛ البته بخش کوچکی نیز از ظرفیت تولید شده در این کارخانه وارد بازارهای اروپایی، آفریقا و کشورهای غرب آسیا میشود.
کره جنوبی
قطعا سامسونگ در کشور مادر خود نیز دارای کارخانجات عظیمی است و بخش زیادی از قطعاتی که توسط شرکای تجاری سامسونگ تولید میشوند، در کشور کره جنوبی وارد خطوط تولید خواهند شد. البته ظرفیت تولید شده در کارخانجات سامسونگ در کره جنوبی کمتر از ۱۰ درصد از مجموع گوشی های فروخته شده در سراسر جهان را پوشش میدهد و اکثر محصولات تولید شده در این مجموعه برای پاسخگویی به نیازهای محلی به کار گرفته میشود.
@tecmaster
کشور هند نه تنها بزرگترین کارخانه تولید گوشی های موبایل سامسونگ را در خود جای داده است، بلکه این واحد بزرگترین کارخانه تولید گوشی های هوشمند در جهان بر اساس ظرفیت تولید است. سامسونگ در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که قصد دارد ۶۲۰ میلیون دلار در این کشور سرمایهگذاری کند تا ظرفیت تولید خود در هند را دو برابر نماید. این سرمایه گذاری منجر به راهاندازی مجموعه گسترده سامسونگ در شهر نویدا در ایالت اوتار پرادش در کشور هند در سال ۲۰۱۸ شد که حالا ظرفیت تولید آن به ۱۲۰ میلیون گوشی هوشمند در سال رسیده است. اکثر ظرفیت تولید شده در این کارخانه وارد بازارهای محلی هند میشود.
با توجه به تعرفههای سنگین واردات در کشور هند، سامسونگ این مجموعه را راهاندازی کرده است تا بتواند تقاضای عظیم کاربران هندی را بدون پرداخت هزینه های سنگین واردات تامین نماید و همچنان در برابر شرکتهایی مانند اپل، هواوی و شیائومی، قادر به رقابت باشد. گوشی های سری گلکسی ام و گلکسی A سامسونگ در این مجموعه تولید میشوند؛ البته بخش کوچکی نیز از ظرفیت تولید شده در این کارخانه وارد بازارهای اروپایی، آفریقا و کشورهای غرب آسیا میشود.
کره جنوبی
قطعا سامسونگ در کشور مادر خود نیز دارای کارخانجات عظیمی است و بخش زیادی از قطعاتی که توسط شرکای تجاری سامسونگ تولید میشوند، در کشور کره جنوبی وارد خطوط تولید خواهند شد. البته ظرفیت تولید شده در کارخانجات سامسونگ در کره جنوبی کمتر از ۱۰ درصد از مجموع گوشی های فروخته شده در سراسر جهان را پوشش میدهد و اکثر محصولات تولید شده در این مجموعه برای پاسخگویی به نیازهای محلی به کار گرفته میشود.
@tecmaster