فهــرست کالاهای وارداتی مشمـول استــاندارد اجبـاری - ویرایش آذر ماه ۱۴۰۴

تعهدنامه محضری رعایت موارد مندرج در طرح برچسب گذاری کالاهای تولیدی

راهنمای برچسب گذاری محصولات تولیدی

موارد بالا برای نشانگر تغذیه ایی است که چندسال پیش در همین کانال به اشتراک گذاشته شده مجدد برای دسترسی راحتتر به اشتراک گذاشته می شود.

💢 بررسی موارد حقوقی مسئولین فنی سال ۱۴۰۵ 💢

🅰️ بازنگری موقت تا پایان مرداد ۱۴۰۵ 🅰️

📌 دستمزدهای پیشنهادی و متعادل برای امور مختلف در حوزه واردات مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی برای مسئولین فنی واردات

توجه مهم: با توجه به شرایط اقتصادی کشور، افزایش هزینه‌های زندگی و شرایط خاص حاکم بر بازار، مبالغ زیر به صورت موقت تا پایان مرداد ۱۴۰۵ در نظر گرفته شده و پس از آن با بررسی مجدد شرایط اقتصادی و بازار کار، قابل بازنگری خواهد بود.

📍 تبصره ۱: مسئول فنی ملزم به یادگیری کامل امور محوله و انجام صحیح وظایف تخصصی خود می‌باشد. در صورت قصور، اهمال یا عدم تسلط کافی بر امور مرتبط، کارفرما حق عدم پرداخت یا تعدیل مبالغ اعلامی را خواهد داشت. کلیه موارد مندرج در این اطلاعیه مشمول تبصره ۱ می‌باشند.
«⚠️ کلیه بندهای ۱ تا ۹ مشمول تبصره ۱ هستند.»

📍 تبصره ۲: در صورتی که علاوه بر فعالیت‌های مربوط به سامانه TTAC و مراجعات سازمانی مرتبط با اخذ مجوزها، مسئولیت‌های دیگری از قبیل امور بازرگانی، فروش، بازاریابی، خرید خارجی، مدیریت واردات و سایر فعالیت‌های اجرایی نیز بر عهده مسئول فنی باشد، حقوق متناسب با حجم و نوع فعالیت افزایش خواهد یافت.

━━━━━━━━━━━━━━

۱- فعالیت به صورت پاره‌وقت بدون بیمه

از ماهی

《22/000/000》 تومان

تا

《35/000/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━

۲- فعالیت به صورت پاره‌وقت با بیمه

همانند بند ۱ با این تفاوت که حق بیمه با توافق طرفین مشترکاً پرداخت گردد.

━━━━━━━━━━━━━━

۳- فعالیت به صورت تمام‌وقت

از حداقل

《36/000/000》 تومان

تا

《60/000/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━

۴- حق پروانه

از حداقل

《11/000/000》 تومان

تا

《17/000/000》 تومان

📌 (با توجه به میزان واردات و یا پروانه جهت تولید قراردادی، مبالغ متفاوت خواهد بود.)

━━━━━━━━━━━━━━

۵- انجام امور مربوط به اخذ IRC

از

《6/000/000》 تومان

تا

《13/000/000》 تومان

توجه مهم: با توجه به بررسی کامل آنالیز توسط کارشناس، لازم است مسئول فنی برای انطباق آنالیز با استاندارد یا استانداردهای ملی زمان لازم را صرف نموده و علاوه بر هزینه فوق، مبلغ 6/500/000 تومان بابت بررسی و تطابق آنالیز ارسالی با استاندارد ملی دریافت نماید.

📑 صحت آنالیز و بررسی دقت آن جهت تأیید کارشناس بر عهده مسئول فنی بوده، مگر در مواردی که کارشناس آیتمی فراتر از استاندارد ملی را ضروری بداند.

━━━━━━━━━━━━━━

۶- انجام امور مربوط به ثبت منبع

از

《27/000/000》 تومان

تا

《67/000/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━

۷- امور مربوط به اخذ مجوز ترخیص گمرک از کارتابل مسئول فنی

از

《7/500/000》 تومان

تا

《11/500/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━

۸- انجام امور مربوط به اخذ مجوز مصرف از سامانه TTAC

از

《7/500/000》 تومان

تا

《11/500/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━

۹- انجام مشاوره جهت امور مربوط به واردات

از

《13/000/000》 تومان

تا

《33/000/000》 تومان

━━━━━━━━━━━━━━
نکته پایانی: مبالغ فوق با در نظر گرفتن شرایط فعلی اقتصاد کشور، مسئولیت‌های قانونی مسئولین فنی، میزان تخصص مورد نیاز، زمان صرف‌شده برای انجام امور و شرایط بازار کار تعیین شده و صرفاً تا پایان مرداد ۱۴۰۵ معتبر خواهد بود.

🔍 مبنای تعیین بازه‌های متفاوت دستمزد:

✅ حجم کار

✅ نوع محصول

✅ میزان مسئولیت

✅ تعداد پرونده‌ها

✅ زمان صرف‌شده برای انجام امور

✅ سطح تخصص مورد نیاز

این اعداد توسط تشکل بزرگ مسئولین فنی و با در نظر گرفتن مجموعه‌ای از عوامل مختلف، صرفاً جهت راهنمایی و ایجاد وحدت رویه بین همکاران ارائه شده است.

بررسی راهکارهای اصلاح نگرش حرفه‌ای مسئولین فنی در راستای جلوگیری از اشتغال با دستمزدهای غیرمتعارف و ارتقای جایگاه صنفی

در سال‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مسئولین فنی صنایع غذایی، آرایشی، بهداشتی و مکمل، کاهش ارزش حرفه‌ای این جایگاه و عدم تناسب درآمد با سطح مسئولیت‌های قانونی و تخصصی آن بوده است. تشکل بزرگ مسئولین فنی کشور در راستای ارتقای جایگاه حقوقی، صنفی و اقتصادی مسئولین فنی، قصد دارد عوامل مؤثر بر این چالش را بررسی نموده و راهکارهای اجرایی و حقوقی لازم را برای اصلاح آن ارائه دهد.

در نگاه نخست، برخی همکاران علت اصلی وضعیت موجود را عدم حمایت کافی سازمان غذا و دارو می‌دانند؛ اما بررسی واقع‌بینانه نشان می‌دهد که اساساً ایجاد الزام قانونی برای حضور مسئول فنی در واحدهای تولیدی و وارداتی، بزرگ‌ترین و بنیادی‌ترین حمایت حاکمیتی از این حرفه محسوب می‌شود. مطابق قوانین و ضوابط جاری، هیچ واحد تولیدی یا واردکننده محصولات مشمول نظارت سازمان غذا و دارو بدون معرفی و تأیید مسئول فنی واجد شرایط قادر به فعالیت قانونی نیست. به عبارت دیگر، قانون‌گذار با ایجاد این الزام، تقاضای دائمی برای این تخصص را تضمین کرده است؛ امتیازی که در بسیاری از رشته‌های دانشگاهی وجود ندارد.

بنابراین بخش قابل توجهی از مشکلات موجود نه از فقدان جایگاه قانونی، بلکه از نحوه بهره‌برداری جامعه مسئولین فنی از این ظرفیت قانونی ناشی می‌شود.

یکی از مهم‌ترین چالش‌ها: پذیرش دستمزدهای غیرمتعارف

متأسفانه در برخی موارد مشاهده می‌شود که تعدادی از مسئولین فنی، به دلایل مختلف از جمله نگرانی از بیکاری، کم‌تجربگی، عدم آگاهی از ارزش حرفه‌ای خود یا رقابت ناسالم، حاضر به پذیرش قراردادهایی با دستمزد بسیار پایین‌تر از سطح متعارف می‌شوند.

این اقدام در ظاهر ممکن است تنها یک تصمیم شخصی تلقی شود، اما در عمل آثار گسترده‌ای بر کل جامعه مسئولین فنی دارد:

- کاهش قدرت چانه‌زنی سایر مسئولین فنی
- ایجاد رقابت ناسالم در بازار کار
- کاهش شأن و اعتبار حرفه‌ای مسئول فنی
- تضعیف انگیزه برای ارتقای علمی و تخصصی
- کاهش امنیت شغلی بلندمدت
- فاصله گرفتن درآمد مسئولین فنی از سایر رشته‌های هم‌سطح

در واقع زمانی که کارفرما مشاهده می‌کند فردی حاضر است همان مسئولیت قانونی را با دستمزدی بسیار کمتر بپذیرد، انگیزه‌ای برای پرداخت دستمزد عادلانه به سایر متخصصان نخواهد داشت.

ضرورت اصلاح نگرش حرفه‌ای
✴️✴️✴️✴️✴️
نخستین گام برای حل این مشکل، تغییر نگرش مسئولین فنی نسبت به ارزش جایگاه خود است.

مسئول فنی صرفاً یک امضاکننده اسناد نیست؛ بلکه نماینده قانونی سازمان غذا و دارو در واحد تحت پوشش محسوب می‌شود و مسئولیت‌های سنگینی در حوزه سلامت عمومی، ایمنی محصولات، رعایت ضوابط فنی و پاسخگویی به مراجع نظارتی بر عهده دارد.

پذیرش دستمزدهای غیرمنطقی با چنین سطحی از مسئولیت، در واقع کم‌ارزش جلوه دادن کل حرفه مسئول فنی است.

راهکارهای پیشنهادی برای اصلاح وضعیت

۱- افزایش آموزش‌های صنفی و آشنایی مسئولین فنی با حقوق حرفه‌ای خود.

۲- تدوین و انتشار مستمر گزارش‌های مقایسه‌ای از سطح دستمزدها در رشته‌های مشابه.

۳- ایجاد فرهنگ خودداری از پذیرش قراردادهای غیرمتعارف از طریق گروههای فعال در این حوزه و همچنین دهن به دهن بین مسئولین فنی.

۴- تقویت همبستگی حرفه‌ای میان مسئولین فنی و پرهیز از رقابت مخرب.

۵- پیروی از تدوین حداقل‌های قراردادی و استانداردهای شغلی که در گروههای ما سالانه به اشتراک گذاشته می شود.

۶- توسعه نظام رتبه‌بندی حرفه‌ای بر اساس سابقه، تخصص و آموزش‌های تکمیلی.

۷- افزایش آگاهی کارفرمایان نسبت به مسئولیت‌های قانونی و حقوقی مسئول فنی.

جمع‌بندی

جایگاه قانونی مسئول فنی طی سال‌ها با تلاش قانون‌گذار و سازمان غذا و دارو تثبیت شده است و امروزه فعالیت بسیاری از واحدهای تولیدی و وارداتی بدون حضور مسئول فنی امکان‌پذیر نیست. با این حال، ارتقای سطح درآمد و شأن حرفه‌ای این جایگاه بیش از هر چیز نیازمند اصلاح نگرش درون‌صنفی، افزایش همبستگی حرفه‌ای و پرهیز از پذیرش دستمزدهای غیرمتعارف است.

تشکل بزرگ مسئولین فنی کشور بر این باور است که اصلاح پایدار وضعیت اقتصادی و حرفه‌ای مسئولین فنی تنها از مسیر همکاری جمعی، مسئولیت‌پذیری صنفی و حفظ ارزش واقعی این جایگاه تخصصی امکان‌پذیر خواهد بود.
⏺️⏺️⏺️⏺️⏺️

آیا افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان علت اصلی کاهش درآمد مسئولین فنی است؟

یکی از رایج‌ترین دیدگاه‌ها در میان مسئولین فنی این است که افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان رشته‌های مرتبط، علت اصلی کاهش سطح درآمد و تضعیف موقعیت شغلی این حرفه محسوب می‌شود. هرچند افزایش عرضه نیروی کار می‌تواند بر بازار اشتغال تأثیرگذار باشد، اما بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که این موضوع به تنهایی نمی‌تواند علت اصلی وضعیت موجود باشد.

در بسیاری از مشاغل تخصصی کشور، تعداد فارغ‌التحصیلان به مراتب بیشتر از ظرفیت بازار کار است؛ با این حال درآمد و جایگاه حرفه‌ای آن مشاغل همچنان در سطح قابل قبولی حفظ شده است. دلیل این موضوع را باید در وجود انسجام صنفی، آگاهی حرفه‌ای و رعایت حداقل استانداردهای شغلی جستجو کرد.

واقعیت آن است که تا زمانی که برای یک جایگاه شغلی الزام قانونی وجود داشته باشد، نیاز بازار نیز به آن تخصص پابرجا خواهد ماند. مسئول فنی از معدود مشاغلی است که حضور آن در بسیاری از واحدهای تولیدی و وارداتی، نه یک انتخاب اختیاری بلکه یک الزام قانونی است. بنابراین اصل نیاز به این حرفه همچنان وجود دارد و از بین نرفته است.

آنچه می‌تواند ارزش اقتصادی یک حرفه را کاهش دهد، صرفاً تعداد فارغ‌التحصیلان نیست؛ بلکه پذیرش شرایط نامتعارف توسط بخشی از نیروهای همان حرفه است. هنگامی که تعدادی از افراد حاضر می‌شوند مسئولیت‌های سنگین قانونی، فنی و حقوقی را با دستمزدهای بسیار پایین بپذیرند، به تدریج سطح انتظارات کارفرمایان نیز کاهش یافته و این روند به کل بازار کار سرایت می‌کند.

به بیان دیگر، افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان زمانی به یک تهدید جدی تبدیل می‌شود که جامعه حرفه‌ای فاقد انسجام لازم برای حفظ استانداردهای شغلی باشد. در مقابل، اگر اکثریت فعالان یک حوزه نسبت به ارزش تخصص خود آگاهی داشته باشند و از پذیرش قراردادهای غیرمنصفانه خودداری کنند، حتی در شرایط رقابتی نیز امکان حفظ شأن حرفه‌ای و سطح درآمد مناسب وجود خواهد داشت.

از سوی دیگر، تجربه نشان داده است که کاهش دستمزدها در نهایت به زیان همه فعالان حوزه، از جمله کارفرمایان، خواهد بود. زیرا کاهش جذابیت اقتصادی یک حرفه موجب افت انگیزه، کاهش سرمایه‌گذاری بر آموزش تخصصی و در بلندمدت کاهش کیفیت خدمات فنی می‌شود.

بنابراین تشکل‌های صنفی باید به جای تمرکز صرف بر تعداد فارغ‌التحصیلان، توجه بیشتری به فرهنگ‌سازی حرفه‌ای، افزایش آگاهی صنفی، تقویت همبستگی میان مسئولین فنی و جلوگیری از رقابت‌های مخرب معطوف نمایند. در چنین شرایطی حتی در بازارهای رقابتی نیز می‌توان از ارزش تخصصی این حرفه صیانت کرد و مسیر ارتقای جایگاه اقتصادی مسئولین فنی را هموار ساخت.

در نهایت باید پذیرفت که مهم‌ترین سرمایه هر حرفه، قانون، مدرک دانشگاهی یا عنوان شغلی نیست؛ بلکه رفتار جمعی فعالان آن حرفه است. هر اندازه مسئولین فنی در حفظ ارزش تخصص خود مسئولانه‌تر عمل کنند، آینده شغلی پایدارتر و جایگاه اقتصادی مناسب‌تری برای نسل‌های بعدی این حرفه نیز فراهم خواهد شد.

سؤال:
برخی معتقدند مسئول فنی به دلیل نگرانی از تبعات شغلی، از گزارش تخلفات و عدم انطباق‌های کارفرما به سازمان غذا و دارو خودداری می‌کند.

پاسخ:
اتفاقاً این موضوع یکی از مهم‌ترین نقاط قوت جایگاه مسئول فنی است. قوانین و مقررات مرتبط با مسئولین فنی به گونه‌ای تدوین شده‌اند که گزارش تخلفات و اعلام عدم انطباق‌ها به مراجع ذی‌صلاح، به عنوان یک وظیفه قانونی و حرفه‌ای شناخته می‌شود و مسئول فنی در این زمینه از حمایت‌های قانونی برخوردار است. بنابراین مسئول فنی باید از این اختیار و امتیاز قانونی به عنوان ابزاری برای حفظ استقلال حرفه‌ای، صیانت از سلامت مصرف‌کنندگان و ارتقای کیفیت فعالیت واحد تحت نظارت خود بهره‌برداری کند. هرچه مسئول فنی نسبت به حقوق قانونی خود آگاه‌تر باشد، قدرت و اثربخشی بیشتری در انجام وظایف تخصصی خود خواهد داشت.

سؤال:
برخی معتقدند مسئول فنی به دلیل نگرانی از تبعات شغلی، از گزارش تخلفات و عدم انطباق‌های کارفرما به سازمان غذا و دارو خودداری می‌کند.

پاسخ:
اتفاقاً این موضوع یکی از مهم‌ترین نقاط قوت جایگاه مسئول فنی است. قوانین و مقررات مرتبط با مسئولین فنی به گونه‌ای تدوین شده‌اند که گزارش تخلفات و اعلام عدم انطباق‌ها به مراجع ذی‌صلاح، به عنوان یک وظیفه قانونی و حرفه‌ای شناخته می‌شود و مسئول فنی در این زمینه از حمایت‌های قانونی برخوردار است. بنابراین مسئول فنی باید از این اختیار و امتیاز قانونی به عنوان ابزاری برای حفظ استقلال حرفه‌ای، صیانت از سلامت مصرف‌کنندگان و ارتقای کیفیت فعالیت واحد تحت نظارت خود بهره‌برداری کند. هرچه مسئول فنی نسبت به حقوق قانونی خود آگاه‌تر باشد، قدرت و اثربخشی بیشتری در انجام وظایف تخصصی خود خواهد داشت.

راه اندازی سامانه ثبت مواد اولیه وارداتی و تولید زعفران و زردچوبه

فایل آموزشی نحوه ثبت برند غذا و آشامیدنی در سامانه تیتک

بخشنامه راه اندازی سامانه ثبت پروانه کلی فرآورده های غذایی و آشامیدنی

فایل آموزشی راهنمای پروانه ساخت کلی فرآورده های غذایی و آشامیدنی

💢💢💢💢💢💢
هر مسئول فنی باید این متن را تا انتها بخواند...

آیا تا به حال از خودت پرسیده‌ای کارتابل مسئول فنی واقعاً چقدر ارزش دارد؟

آیا فقط چند کلیک در یک سامانه است؟

آیا فقط یک نام و یک کد ملی است که کنار اسم یک شرکت قرار می‌گیرد؟

آیا فقط یک امضاست؟

یا چیزی بسیار بزرگ‌تر از آن؟

قبل از اینکه پاسخ بدهی، چند دقیقه با من همراه شو...

فرض کن امروز یک شرکت تولیدی یا بازرگانی تصمیم می‌گیرد فعالیت خود را آغاز کند. ساختمان دارد، تجهیزات دارد، سرمایه دارد، دفتر دارد، نیرو دارد؛ اما یک چیز ندارد...

مجوز فعالیت.

و در بسیاری از موارد، بدون مسئول فنی و بدون کارتابل مسئول فنی، آن فعالیت معنای قانونی خود را از دست می‌دهد.

حالا سؤال اینجاست:

آن کارتابل از کجا آمده است؟

آیا یک‌شبه به دست آمده؟

آیا رایگان به وجود آمده؟

آیا پشت آن فقط چند برگه کاغذ قرار دارد؟

بیایید چند سال به عقب برگردیم...

روزی را تصور کن که یک دانش‌آموز برای گرفتن دیپلم درس می‌خواند. امتحان می‌دهد. استرس می‌کشد. ساعت‌ها پشت میز می‌نشیند. خانواده‌اش برای او هزینه می‌کنند. از کودکی برای رشد و آموزش او زمان و انرژی صرف می‌شود.

سال‌ها می‌گذرد...

وارد دانشگاه می‌شود.

چهار سال... پنج سال... گاهی بیشتر...

کلاس‌های تئوری.

کارگاه‌ها.

آزمایشگاه‌ها.

امتحان‌های سخت.

شب‌های بی‌خوابی.

اضطراب نمره.

هزینه‌های تحصیل.

رفت‌وآمد.

کتاب‌ها.

پروژه‌ها.

و هزاران ساعتی که صرف یادگیری می‌شود.

اما داستان فقط به دانشگاه ختم نمی‌شود.

پشت آن مدرک، سال‌ها زندگی نهفته است.

سال‌هایی که پدر و مادر برای رشد فرزندشان تلاش کرده‌اند.

سال‌هایی که فرد از تفریح گذشته تا درس بخواند.

سال‌هایی که برای ساختن تخصص خود زمان گذاشته است.

در واقع آن مدرک فقط یک تکه کاغذ نیست.

خلاصه‌ای از سال‌ها عمر، دانش، تجربه، هزینه، تلاش و مسئولیت است.

حالا فکر کن شرکتی می‌خواهد از همین اعتبار استفاده کند.

می‌خواهد با اتکا به همین مدرک و همین جایگاه قانونی فعالیت کند.

می‌خواهد از مزیتی استفاده کند که حاصل سال‌ها تلاش یک متخصص است.

پس آیا منطقی است که صاحب این امتیاز، ارزش واقعی آن را نادیده بگیرد؟

آیا منطقی است که چیزی که برای به دست آوردنش سال‌ها زحمت کشیده شده، بدون توجه به ارزش واقعی آن واگذار شود؟

واقعیت این است که بسیاری از مسئولین فنی هنوز به ارزش واقعی جایگاه خود آگاه نیستند.

آن‌ها گاهی فقط یک «کارتابل» می‌بینند.

در حالی که شرکت‌ها اغلب آن را به عنوان یک «امکان فعالیت» می‌بینند.

تفاوت این دو نگاه، تفاوت میان دانستن ارزش واقعی یک دارایی و نادیده گرفتن آن است.

هیچ‌کس نمی‌تواند قیمت سال‌های عمر، دانش، تخصص، مسئولیت قانونی و اعتبار حرفه‌ای یک فرد را به سادگی تعیین کند.

اما هر مسئول فنی می‌تواند تصمیم بگیرد که برای جایگاه حرفه‌ای خود ارزش قائل باشد.

به یاد داشته باش:

تو فقط یک نام در یک سامانه نیستی.

تو فقط یک شماره نظام یا یک مدرک دانشگاهی نیستی.

تو حاصل سال‌ها تلاش، آموزش، تجربه و مسئولیتی.

و هر زمان که از اعتبار حرفه‌ای تو برای ایجاد یا ادامه یک فعالیت اقتصادی استفاده می‌شود، باید بدانی که پشت آن اعتبار، سال‌ها از زندگی تو قرار دارد.

پس قبل از هر تصمیمی، از خودت یک سؤال بپرس:

«اگر تمام سال‌هایی را که برای رسیدن به این جایگاه صرف کرده‌ام در نظر بگیرم، آیا واقعاً برای ارزش حرفه‌ای خود احترام کافی قائل شده‌ام؟»

شاید پاسخ همین سؤال، مسیر آینده حرفه‌ای تو را تغییر دهد.
تشکل بزرگ مسئولین فنی
در راستای فرهنگ سازی جایگاه مسئول فنی.