taskin

«seni uchratgan kunim oʻzligimni angladim».

shunday insonlar borki, senga vijdoning borligini eslatib turishadi. bu eslatma allaqanday jimjimador, faylasufona soʻzlar qorishmasi emas. bu shunchaki senga qaratilgan samimiy nigoh boʻlishi mumkin, bu shunchaki savol bergan paytingda saqlangan sukut boʻlishi mumkin va yoki jilmayish boʻlishi mumkin. bilmadim. qanday tushuntirsam ekan? qanday ifoda etsam ekan ichimdagilarni? baʼzan soʻzlarning quvvati boʻlmaydi. samimiy aytilmagani uchundir, balki. yoki yurakdan chiqmagan u soʻzlar. shunchaki, tilda paydo boʻlib, quloqqacha yetib bora olgan ular. tilda paydo boʻlgan soʻzlarning qismati shu: faqat quloqqagina eshitiladi.

dilda tugʻilgan, dildan tugʻilgan soʻzlargina boshqa dilga yetib boradi. ularning qiymati, qadri ham boshqacha. bilasizmi, nega kimnidir tabriklaganimda odamlar kabi tayyor, uzundan uzoq tabriknomalar yubormayman?! chunki his qila olmaganimni boshqalarga-da ravo koʻrmayman. qisqagina boʻlsa ham oʻzim yozaman. imkon qadar samimiy yozishga harakat qilaman. faqat qulogʻigagina yetib borishini istamayman.

qarang, qalb bir maskanki, unga yetish uchun uch zinapoyadan yuqoriga koʻtarilasiz. unga (qalbga) yetishni istagan kimki boʻlsin oʻsha zinapoyalardan oʻtmogʻi shart. bundan bosh tortsangiz, yarim yoʻlda qolib ketasiz. yeta olmaysiz unga. bu zinapoyalar ushbudir: tinglash, tushunish, his qilish.

tinglash eng quyi zinapoyadir. lekin koʻpchiligimiz shunga-da chiqa olmaymiz. yaʼni tinglay olmaymiz. eshitamiz, ammo tinglamaymiz. qarang, shu yerda ham kattagina farq bor. eshitish quloqqa kirayotgan nimadirlarni anglatadi. tinglash esa boshqacha tushuncha. tinglash uchun diqqat qaratiladi. boshqa narsalarni bir zum unutamiz-da bor diqqatimiz ila tinglaymiz.

soʻng tushunish zinapoyasi tomon odimlaymiz. oʻzimizni tinglayotgan insonning oʻrniga qoʻyib koʻramiz. «bu vaziyatda men boʻlganimda nima qilardim?», — deya ich-etimizni yeymiz.

soʻng... oxirgi zinapoyaga chiqish qoladi. «his qilish». chiqish biroz mushkul, ammo eplasa boʻladi. deyarli koʻpchiligimiz «tushunish» zinapoyasidan yerga yuztuban boʻlib yiqilamiz. «his qilish»gacha yeta olmaymiz. shu uchun bu zinapoya eng yuqorida joylashgan. qalb maskaniga ilk qadamlarni, ilk odimlarni eltuvchi ham udir. bungacha odam koʻp mehnat qiladi: dastavval tinglaydi, soʻng tushunadi va oxirida his qiladi.

shunday, yaxshim: siz bir deganda qalbga, qalb uyiga yeta olmaysiz. mehnat qilmas ekansiz, ter toʻkmas ekansiz, u yerlarni orzu qilmang. yerda qoling. agarki qaroringiz qatʼiy boʻlsa, yuqoriga chiqing. qalb sizniki boʻladi oʻshanda!

𝓣𝓪𝓼𝓴𝓲𝓷

2❤62

7.87K viewsedited 14:48