— baxtning rangi qanaqa?
— sening kulishlaringga oʻxshaydi...

@taskin

nega bedorsiz?

qaysi kunni hech ham unuta olmaysiz?

— sen oshiqmisan?
— ha.
— unda dilingni yoz! «sevaman» — deb ayt!
— yoʻq, men aytolmayman...
— nega?! avval hech kimni sevmaganmisan?
— sevdim. nega sevmas ekanman?!
— xoʻsh... oʻziga aytganmiding?
— anchagacha uzoqdan sevib yurdim.
— juda qiziq yigit ekansan-ku..! hozir muhabbatingdan bexabar qiz kim?
— qoʻy, uning ismi menda qolsin.
— mayli, o'zing bilasan. bu safar necha yil kutmoqchisan?
— buni endi vaqt koʻrsatadi. oldindan bir narsa deyish qiyin.
— tavba..! bir odamni uzoqdan sevib boʻlarkanmi? odamning ich-etini yeb bitiradi-ku!
— yoʻq, men shunaqa sevaman. shartsiz, maqsadsiz, manfaatsiz. kichik narsalardan ham quvonch topasan. bir bor kulsa, «menga kuldimi?» — deb o'ylaysan. oʻsha ehtimolni ham sevasan. uzoqdan sevishning gashti boshqa. pushaymonlik, afsus-nadomad, ayriliq bo'lmaydi.

@taskin

oʻzining bir umrlik muhabbatini boy bergan inson oxir-oqibat qalbidagi pushaymonlik hissi bilan yolgʻiz qoladi.

@taskin

eng katta orzuyingiz?

shunday sogʻinyapmanki, nafas olishni unutyapman...

rahmat hayotimda borliging uchun!

@taskin