📘 کتاب " #استوانه-کورش-بزرگ "
📝 تاریخچه و ترجمه کامل متن
✍ نوشته دکتر شاهرخ رزمجو

🔹در سال ۵۳۹ پیش از میلاد مسیح، کورش، پادشاه ایران، شهر بابل را تصرف کرد. بابل در آن زمان یکی از بزرگترین مراکز تمدن جهان بود و قلمرو آن تا مرزهای مصر گسترده بود. با این پیروزی، یک امپراتوری تازه‌ متولد شد که جهان تا آن زمان حکومتی با چنین قدرت، ثروت و گستردگی به خود ندیده بود. پس از فتح بابل به دست کورش بزرگ، کاتبان بابلی آن‌چه کوروش پس از پیروزی در بابل انجام داده بود، به دقت روی یک استوانه گلی نوشتند و این استوانه را درون دیواری نزدیک بنای اسگیلا، پرستشگاه خدای مردوک، خدای بزرگ بابل، دفن کردند. بنا بر یک سنت باستانی، این استوانه احتمالا به دست خود کورش یا با حضور وی درون یک دیوار قرار داده شد و صدها سال در همان مکان باقی ماند. تا آن که پس از نزدیک به چند قرن، این استوانه در اواخر سده نوزدهم میلادی بار دیگر سر از خاک بیرون آورد. کتاب حاضر به معرفی استوانه کوروش بر اساس آخرین ترجمه انجام شده به وسیله دکتر ارونیگ فینکل اختصاص یافته است.

کتابهای ممنوعه
@tarbd

✅من [ ما ملت ایران] برده‌داری را برافکندم [برافکندیم]

📝برگرفته از مجله خواندنی شماره 63 - رویه 38 تا 40

✍دکتر هوشنگ گنجه‌ای

یک صد وسی یک سال پیش( 1879 میلادی). بر اثر کاوش در شهر باستانی بابل در میان رودان، استوانه‌ای از گل پخته به دست آمد.
پس از بررسی‌های باستان شناسی، ‌آشکار شد که این استوانه، مربوط به سال 538 پیش از میلاد مسیح (1159 پیش از هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه) است که از سوی کوروش بزرگ شاهنشاه ایران پس از گشودن بابل، نویسانده شده است.

از سوی دیگر، در سال‌های اخیر، آشکار شد که بخشی از یک لوحه‌ی استوانه‌ای که آن را متعلق به نبونید پادشاه بابل می دانستند، بخشی از استوانه‌ی کوروش بزرگ است که مربوط به سطرهای 36 تا43 آن می‌باشد. از این رو، این قطعه که در دانشگاه ییل(yail ) آمریکا نگاه‌داری می‌شد ، به موزه‌ی لندن گسیل گردید و به استوانه‌ی اصلی پیوست داده شد. این منشور که در تعلق آن به ایران، جای هیچ‌گونه دو دلی نیست ، در موزه‌ی بریتانیا نگاهداری می‌شود.

منشور کوروش بزرگ در سال 1350 در جریان جشن‌های 2500 ساله شاهنشاهی برای ده روز به تهران آورده شد و در موزه‌ی شهیاد (آزادی ) به نمایش گذارده شد.
پس از گذشت 39 سال از آن زمان، در بامداد روز آدینه 19 شهریور ماه 1389، دوباره این منشور به تهران آورده شده است و قرار است که در مدت 4 ماهی که در تهران خواهد بود، در موزه‌ی ایران باستان به تماشای همگان گذارده شود.

با وجود گذشت 2548 سال از صدور منشور کوروش بزرگ و 65 سال پس از صدور و امضای منشور ملل متحد، جهان با همان خشونت‌ها و جنایت‌هایی روبروست که نمونه‌های آن ثبت تاریخ جهان است.
در سده‌ی بیستم میلادی، جهان شاهد انسان کشی، نسل کشی و جنایت‌های بسیاری در سرتاسر جهان علیه« بشریت» بود که در این سده نیز ادامه دارد.
از سال 1933 تا سال 1945 ، میلیون‌ها انسان به دلیل تعلق به نژاد دیگر و دین دیگر، از سوی آلمان‌ها، با افتخار و توام با شادی و احساس غرور و رضایت، قتل عام شدند.

در برابر در 2480 سال پیش از این جنایت، ملت ایران، همان مردمان را که باز به دلیل تعلق به نژاد دیگر و دین دیگر، به اسارت در آمده بودند وبه بردگی کشانده شده بودند، آزاد کرد و به خانه‌هایشان باز گرداند و نیایش‌گا‌هایشان را باز سازی کرد.
اما از شگفت روزگار ، امروز همان مردمان، خانه‌های مردمان دیگر را ویران می‌کنند، زمین‌هایشان را اشغال می‌کنند و بر روی آن‌ها خانه می‌سازند و نیز آنان را به اسارت و بردگی می‌کشانند.

از سال 1917 تا سال 1919 میلادی، میلیون‌ها ومیلیون‌ها انسان از سوی بلشویک‌ها به سرکردگی لنین، استالین و دیگران به جرم «دگراندیشی» قتل عام شدند و به تبعید گاه‌های بدون بازگشت سیبری گسیل گردیدند.

در سرتاسر سده‌ی بیستم، دولت بریتانیا میلیون انسان را به اسارت کشیده بود و میلیون‌ها انسان را به دلیل زادگاهی غیر از انگلستان، به قتل آورد. ملت‌های بسیاری را نابود کرد وبه خواست خود،‌« ملت تراشی» و « دولت سازی» نمود.
البته دیگر اروپایی‌ها نیز از سر مشق انگلیس‌ها پیروی می‌کردند. آنان نیز تا توانستند ملت‌های جهان را غارت کردند ومردمان جهان را به قتل آوردند و به بردگی کشاندند و مورد استثمار قرار دادند.

دولت ایالات متحده از لحظه‌ی شکل‌گیری ، داس مرگ را درسرتاسر جهان به حرکت درآورد و از هیچ جنایتی در حق کشورهای جهان فروگذار نکرد و با لشگر کشی و ستیزه جویی، میلیون‌ها انسان را به کام مرگ کشید و ...

و امروزه پس از گذشت بیش از دوهزار و پانصد سال از صدور منشور کوروش بزرگ و نیم قرن از امضای منشور ملل متحد، فرانسه که به دروغ و تزویر، خود را پرچم دار آزادی و حقوق بشر می داند، همان کاری را می‌کندکه کمابیش 50 سال پیش حکومت آلمان نازی انجام داد. فرانسویان، کولی‌ها را به دلیل دارا بودن نژاد دیگر، دستجمعی از سر زمین خود می‌رانند و برآنان ستم روا می‌دارند.

امروز، میلیون‌ها انسان به دلیل دارا بودن تبار دیگر و دین دیگر، در عراق و افغانستان و فلسطین و لبنان و ...، مورد یورش و کشتار قرار می‌گیرند.

و شگفتا ، جهانی که منشور ملل متحد را امضا کرده است و منشور کوروش بزرگ را زینت ساختمان خود کرده است، گویی این جنایت‌ها را نمی‌بینند و گوش آنان فریاد شادی انسان کشان و ناله و زاری مورد تجاوز قرار گرفتگان را‏، نمی‌شنوند !؟

اکنون ، برای این که فرق میان ملت بزرگ ایران و انسان کشان امروزین آشکار گردد ، متن کامل منشور کوروش بزرگ را از اینجا بخوانید.
@tarbd

http://www.iranboom.ir/nam-avaran/koroshe-bozorg/1476-manshor-korosh-bozorg.html

@tarbd

🎧 فردوسی خوانی
👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 25: پایان داستان رستم و سهراب

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

@tarbd

#تضاد_دولت_و_ملت
#محمدعلی_همایون_کاتوزیان

📘 کتاب " تضاد دولت و ملت "
♦️ نظریه تاریخ و سیاست در ایران
نوشته "محمدعلی همایون کاتوزیان"
📝 با ترجمه علیرضا طیب

🔹این کتاب مجموعه مقالاتی مستقل و، درعین حال، وابسته به هم‌اند که در مجموع دلایل و شواهد موید نظریهه حکومت خودکامه را به دست میدهند؛ و در آنها ریشه‌ها و اعتبار علمی نظریه حکومت خودکامه و مطالعات موردی مرتبط با آن ارائه شده است. همچنین نظریه عمومی انقلاب‌های ایرانی، فره ایزدی و حق الهی پادشاهان، لیبرالیسم اروپایی و مفاهیم نو آزادی در ایران، و ... مورد بررسی قرار گرفته است.


@tarbd

📘 کتاب " تضاد دولت و ملت "
♦️ نظریه تاریخ و سیاست در ایران
✍ نوشته "محمدعلی همایون کاتوزیان"
📝 با ترجمه علیرضا طیب


@tarbd

🎧 فردوسی خوانی

👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 26: شروع داستان سیاوش

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

@tarbd

انجمن علمی معلمان تاریخ استان اصفهان با همکاری انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار می کند..


📚[جلسه اول حلقه کتاب]

📋 فصل اول / «ایران، جامعه کوتاه مدت»

⏰ دوشنبه - ۱۰ آبان‌ماه - ساعت ۲۱

🌐 برگزاری جلسه گفت و گو در بستر اسکایپ:
https://join.skype.com/zVUEcp7wF0Zu

📌📌برای شرکت در جلسه لازم است اپلیکیشن اسکایپ را نصب نموده و سپس از طریق لینک مزبور وارد شوید.

حکم استخدامی یک آموزگار در سال ۱۳۵۰ حقوق دریافتی او ۵۶۴ تومان بوده است. سکه تمام پهلوی در آن زمان حدود ۹۰ تومان بود. به عبارتی در آن زمان حقوق ماهیانه یک آموزگار معادل بود با بهای۶ عدد سکه تمام.
@tarbd

تمبر جالب توجهی که در تاجیکستان برای یادبود خواجه عبدالله انصاری چاپ شده است

@tarbd

🎊جشن آبان گان🎊

در فرهنگ ايرانيان روز دهم آبان،
آبان روز نام دارد وقتى نام روز و ماه در فرهنگ زرتشتى يکى شد، جشن برپا مى شود.
دهم آبان نيز به جشن آبانگان اختصاص دارد.

آبان به نام آب و فرشته آب است
اين فرشته به نام «برزيزد» نيز خوانده مى شود. در اوستا «اپم نپات» و در پهلوى «آبان» گفته مى شود
آب جمع باران است
در اوستا و پهلوى «آپ» و در سانسکريت «آپه» و در فرس هخامنشى «آپى» است
اين عنصر مانند عناصر اصلى (آتش، خاک، هوا) در آيين مقدس است و آلودن آن گناه است و براى هر يک از آنها فرشته مخصوصى تعيين شده است. 

🎊 جشن و يسنه 
واژه جشن از کلمه «يسنه» اوستايى آمده و اين کلمه نيز از ريشه اوستايى مشتق شده که به معناى ستايش کردن است
بنابراين معنى واژه جشن، ستايش و پرستش است
در جشن هاى ايران باستان هميشه شادى و تفريح، با ستايش اهورا مزدا و آفرين و نيايش همراه بود
به اين معنى که پيش از آغاز برنامه اصلى جشن، با حضور شرکت کنندگان سرودهايى از اوستا و دعاى آفرينامه خوانده مى شده، سپس برنامه اصلى جشن آغاز مى گرديده

🎊جشن هاى ايران باستان به سه دسته تقسيم مى شوند:
🔸جشن هاى ساليانه يا گهنبارها
🔸جشن هاى ماهيانه و
🔸جشن هاى متفرقه. 

جشن ها يادگارهاى درخشان پدران بيدار دل ما هستند که متاسفانه در طول تاريخ بسيارى از آنها به علت جبر زمان و تعصبات بسيار، از بين رفته و هم اکنون از آنها نمونه هايى بسيار اندک در جامعه ايرانى به چشم مى خورند

ولى اين نمونه اندک، نشانه هايى بس بزرگ هستند از انديشه بلند و طبع ظريف ايرانى، طبعى که خداوند به اين قوم ارزانى داشته است. 

هدف از برگزارى جشن ها در ايران باستان ستايش پروردگار، گردهمايى مردم، سرور و شادمانى، داد و دهش و بخشش به بينوايان و زيردستان بوده است. 

🎊 آب مقدس 
روز دهم آبان در تقويم زرتشتى به نام «آبان» است و اکنون در گاهشمارى جديد اين روز، ۶ روز به عقب آمده و ۴ آبان شده است
دليل اين تفاوت اين است که در گاهشمارى قديم، همه ماه هاى سال ۳۰ روز بودند و حالا که شش ماه نخست سال ۳۱ روزه است، اين روزها تغيير مى کنند. 

🎊هرودوت مى گويد:
«ايرانيان در آب ادرار نمى کنند، آب دهان نمى اندازند و در آب روان دست نمى شويند.» 
استرابون مى گويد:
«ايرانيان در آب جارى خود را شست وشو نمى دهند، زمانى که ايرانيان به درياچه يا رود يا چشمه اى مى رسند، گودال هاى بزرگ کنده و قربانى در کنار آن مى کشند و سخت پرواى آن دارند که هرگز خون به آب نياميزد، چون اين کار سبب آلودگى آب خواهد شد.»
و در جايى ديگر مى گويد:
«در آن (آب) لاشه و مردار نمى اندازند و عموماً آنچه ناپاکى است در آن نمى ريزند.»
کريستين سن نيز مى گويد:
«ايرانيان احترام آب را بيش از هر چيز واجب مى شمرند.» 

🎊در جشن آبانگان،
پارسيان به ويژه زنان در کنار رود،
دريا و يا چشمه، فرشته آب را نيايش مى کنند. آبى را که اوصاف سه گانه اش (رنگ، بو و مزه) تغيير مى يافت، براى آشاميدن و شست وشو به کار نمى بردند. 

🎊بيرونى در آثار الباقيه در مورد جشن آبانگان چنين مى نويسد:
«آبان روز، روز دهم آبان است و آن عيدى است که به واسطه توافق دو اسم، آبانگان مى گويند. در اين روز «زو» پسر تهماسب از سلسله پيشداديان به پادشاهى رسيد و مردم را به کندن نهرها و تعمير آنها امر کرد و در اين روز به کشورهاى هفتگانه خبر رسيد که فريدون، بيوراسب (ضحاک) را اسير کرد و خود به پادشاهى رسيده و به مردم دستور داده است که خانه و زندگى خود را مالک شوند.» 

🎊همچنين درباره پيدايش جشن آبانگان روايت است که در پى جنگ هاى طولانى بين ايران و توران، افراسياب تورانى دستور داد تا کاريزها و نهرها را ويران کنند
پس از پايان جنگ پسر تهماسب که «زو» نام داشت دستور داد تا کاريزها و نهرها را لايروبى کنند و پس از لايروبى، آب در کاريزها روان گرديد. ايرانيان آمدن آب را جشن گرفتند. در روايت ديگرى آمده است که پس از هشت سال خشکسالى، در ماه آبان باران آغاز به باريدن کرد و از آن زمان جشن آبانگان پديد آمد. 

🎊زرتشتيان در اين روز همانند ساير جشن ها به آدريان ها مى روند و پس از آن به کنار جوى ها و نهرها مى روند و با خواندن اوستاى آبزور
(بخشى از اوستا) که توسط موبد خوانده مى شود، اهورا مزدا را ستايش کرده و درخواست فراوانى آب و نگهدارى آن را مى نمايند و پس از آن به شادى مى پردازند. 


🎊 آناهيتا 
ناهيد، اناهيد (اردويسور اناهيتا) ايزدبانوى با شخصيتى بسيار برجسته است که قدمت ستايش او به قبل از زرتشت مى رسد. «اردوى» به معناى رطوبت که در دو بخش «آن» که حرف نفى است و «هيت» به معناى آلوده و ناپاک، به مفهوم آب هاى پاک و نيرومند معرفى مى شود. اين ايزدبانو در کتيبه اردشير دوم هخامنشى و در بسيارى از سنت ها، به صورت خلاصه شده آناهيتا در می‌آید.
@tarbd

💧جشن آبانگان، روز ملی پاسداشت آب💧

💦 جشن آبانگان (روز آبان از ماه آبان برابر با دهم آبان ماه در تقویم رسمی کشور)
‌
از دیرباز نزد ایرانیان چهار آخشیج (عنصر) «آب، آتش، باد، خاک» ارزشمند بوده و ایرانیان به آن احترام فراوان میگذاشتند و برای هر کدام ستایش نامه های جداگانه داشتند.همین باور سپندیه و خردگرایانه ی ایرانی شوه ی آن بوده است که پیوسته به طبیعت احترام گذاشته و در نگهداری و پاکیزگی آن بکوشند.

نمونه ایی از این ستایش ها :‌
‌
‌"به سرچشمه آب درود می‌فرستیم، به کوههايی که از بالای آنها آب جاری می‌شود درود می‌فرستیم، بر گذرگاههای آب درود می‌فرستیم، به دریا و دریاچه‌ها و استخرها درود می‌فرستیم
اوستا/یسنای 8/بند 1و2

مهم ترین موضوع این جشن گرامیداشت آب است که در میان ایرانیان باستان از ارزش زیادی برخوردار بوده و آنرا مقدس می‌شمردند.

مورخان یونانی نوشته اند که ایرانیان در آب جاری خود را شستشو نمی کردند و به عبارتی آب را آلوده نمی کردند. همین موارد از متون کهن ایرانی هم برداشت می شود.

ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه می نویسد: «آبانماه روز دهم آن روز آبان‌ماه است و آن عيدى است كه براى توافق دو نام آبانگان گويند و در اين روز زو پسر تهماسب بشاهى رسيد و مردمانرا بحفر انهار و تعمير آن امر كرد و در اين روز به كشورهاى هفت‌گانه خبر رسيد كه فريدون بيوراسب را اسير كرده و بسلطنت رسيده و مردم را امر كرده كه دوباره خانه‌ها و اهل خود را مالك شوند و خود را كدخدا بنامند يعنى صاحب خانه و خود او نيز بخانه و خانواده خود فرمانروا شد»

📝بیرونی، ابوریحان محمد بن احمد/آثارالباقیه عن القرون الخالیه/ترجمه اکبر داناسرشت/تهران - امیر کبیر1386/برگ 340

✍دکتر انوشیروانی کیهانی زاده

@tarbd

🎧 فردوسی خوانی

👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 27: داستان گذار سیاوش از آتش

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

🆔 @tarbd

*عکسی سنگین است و شاید تکرار نشود ۸۷ سال پیش در ۱۲ مهرماه سال ۱۳۱۳ کنگره هزاره حکیم ابوالقاسم فردوسی در تهران گشایش یافت. در این کنگره افزون بر بزرگ‌ترین ادیبان و مورخان ایرانی همچون عباس اقبال آشتیانی، بدیع‌الزمان فروزانفر، محمدتقی بهار، ابراهیم پورداود، رضازاده شفق، نصرالله فلسفی، عبدالعظیم قریب، احمد کسروی، حسن پیرنیا، مجتبی مینوی، سعید نفیسی، جلال‌الدین همایی و غلامرضا رشید یاسمی، چهل نفر از بزرگ‌ترین شرق‌شناسان و ایران‌شناسان جهان مانند آرتور کریستن‌سن از دانمارک، ولادیمیر مینورسکی استاد دانشگاه لندن، هانری ماسه از فرانسه، فریدریش زاره از آلمان، یوری نیکولایویچ مار از شوروی و آشیکاگا آتسوجی از ژاپن حضور داشتند. این عکس، شرکت‌کنندگان در کنگره فردوسی را در مدرسه دارالفنون نشان می‌دهد. تا به امروز، هرگز این همه ایران‌شناس در قاب یک عکس جا نگرفته‌اند و شاید هرگز نیز چنین نشود!*

@tarbd

✅ایران با اختلاف در صدر کشورهای تحریم شده دنیا

🔹جدول مجله اکونومیست درباره تحریم‌های آمریکا : ایران رتبه ۱ و کره شمالی رتبه ۴

@Sahamnewsorg

🌎 آمریکا خاورمیانه را رها کرده است

⭕️ نشریه The New York Times در مورد شرایط جدید خاورمیانه نوشت: تصمیم نهایی و عملی بایدن برای خروج نیروهای نظامی از افغانستان، اخبار مبنی بر خروج برخی نیروها و تجهیزات از عربستان سعودی و اظهارات برخی مقام های اسرائیلی مبنی بر حمله مستقلانه به تاسیسات هسته ای ایران نشان دهنده آن است که آمریکا خاورمیانه را رها کرده است و فعلا قصدی برای دخالت در روندهای کلی ندارد.

⭕️ اما از سوی دیگر روسیه، ترکیه، ایران، چین، هند و پاکستان فعالیت های خود در خاورمیانه افزایش داده اند و اثر گذاری سیاست های آنها بر خاورمیانه را می توان به وضوح مشاهده کرد. ایران با مشاهده این وضعیت و اطمینان از عدم توانایی آمریکا برای اقدام نظامی، در حال افزایش ظرفیت های هسته ای خود است تا بتواند با قدرت بیشتری بر روندها تاثیر بگذارد.

📰 لینک متن کامل در نیویورک‌تایمز

@tarbd

📝نامۀ حضرت آیت‌الله‌ ا‌لعظمی مظاهری«مدّظلّه‌العالي» خطاب به حضرت آیت‌الله‌ ا‌لعظمی آقای صافی گلپایگانی«مدّظلّه‌العالی»

بِسْمِ‏ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‏
حضور مبارک حضرت آیت‌الله آقای صافی گلپایگانی«دامت‌برکاته‌الشّریف»
پس از اهداءِ سلام و تحیّت و استعلام از سلامت وجود مبارک؛
مواضع غیر اخلاقی و نادرستی که طی روزهای اخیر در خصوص توصیه‌های دلسوزانۀ حضرت مستطاب عالی از سوی برخی اشخاص و رسانه‌ها ابراز گردید و به رغم تذکّرات و توصیه‌های گوناگون، متأسّفانه در برخی دیگر از رسانه‌ها ادامه یافت، ناشی از یک تحلیل اشتباه در خصوص جایگاه رفیع نهاد مرجعیّت و عدم اطّلاع درست از مسئولیّت خطیر مراجع تقلید به عنوان «زبان دین و زبان ملّت»، در نصیحت و خیرخواهی برای متصدّیان امور است.
بحمدالله و المنّة أصالت فکر و إصابت رأی حضرتعالی همواره در طول دهه‌های متمادی بر همۀ آگاهان، روشن و مبرهن است و مسلّماًً آنگونه مواضع ناپسند که برخلاف ادبِ نقد و اخلاقِ آزادی بیان است، نه‌تنها هیچ خللی در شخصیّت والا و مقام رفیع آن جناب ایجاد نخواهد کرد، بلکه موجب تحکیم محبوبیّتِ جایگاه مرجعیّت در قلوب مسلمین و توجّه بیشتر به اهمیّت این نهاد گرانقدر در نزد افکار عمومی خواهد شد.
از پیشگاه خداوند تعالی اعتلاء و عزّت روزافزون اسلام و مسلمین و همچنین طول عمر با برکت حضرت مستطاب عالی، همراه با عافیت و نفوذ کلمه را مسألت می‌کنم.
ملتمس دعا بوده و دعاگو هستم.

حسین‌المظاهری
۱۲ / آبان / ۱۴۰۰
۲۷ / ربیع‌الأول / ۱۴۴۳

#پیام
🆔 @almazaheri