🎧 فردوسی خوانی
👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 24: داستان نبرد اول رستم و سهراب

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

@tarbd

✅۶نماینده ایرانی در پارلمان جدید آلمان

پارلمان جدید آلمان در تعداد نمایندگان دوتابعیتی رکوردشکنی کرد.

در پارلمان جدید آلمان، یک نماینده افغانستانی، 3 نماینده عراقی و 2 نماینده سوری هم حضور دارند
@Sahamnewsorg

🦖اشک تمساح ریختن


قدیم معتقد بودند كه غذا و خوراك تمساح به وسیله اشك چشم تامین می شود.
بدین طریق كه هنگام گرسنگی به ساحل می رود و مانند جسد بی جانی ساعت ها متمادی بر روی شكم دراز می كشد.
در این موقع اشك لزج و مسموم كننده ای از چشمانش خارج می شود كه حیوانات و حشرات هوایی به طمع تغذیه بر روی آن می نشینند.
پیداست كه سموم اشك تمساح آنها را از پای در می آورد. فرضا نیمه جان هم بشنود و قصد فرار كنند به علت لزج بودن اشك تمساح نمی توانند از آن دام گسترده نجات یابند.
خلاصه هربار كه مقدار كافی حیوان وحشره در دام اشك تمساح افتند، تمساح پوزه ای جنبانیده به یك حمله آنها را بلع می كند و مجددا برای شكار كردن طعمه های دیگر اشك می ریزد.


@tarbd

✅نوشتار «کوروش بزرگ در منابع و ادبیات ایرانی» در تارنمای خردگان

منابع ایرانی بازگو کننده چهره واقعی کوروش بزرگ
نام کوروش در بسیاری از منابع پس از اسلام آمده است
تجلیل از کوروش بزرگ در منابع پس از اسلام
نگاهی به جزئیات منابع پس از اسلام درباره کوروش بزرگ
کوروش بزرگ در تاریخ طبری
کوروش در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی
کوروش در نوشته‌های حمزه اصفهانی
کوروش در نوشته‌های حمدالله مستوفی
دیگر منابع (مروج‌الذهب، ابن خلدون، تجارب الامم، تاریخ مختصر الدول، تاریخ الکامل، روضه الصفا)
بررسی و تحلیل «کوروش و بهمن» در منابع پس از اسلام
کوروش بزرگ در ادبیات ایرانی
دلیل وجود اشکالات تاریخی در منابع ایرانی پس از اسلام چیست؟
کوروش بزرگ در نزد اشکانیان و ساسانیان

https://kheradgan.ir/?p=17626

@tarbd

✅هفتم آبان سال ۵۳۹ پیش از میلاد - روزِ بنیاد کشور ایران به عنوان واحدی سیاسی

✍دکتر شروین وکیلی
جامعه‌شناس و پژوهشگر تاریخ

در هفتم آبان‌ماه 539 پ.م. مردم بابل دروازه‌های‌شان را بر کوروش بزرگ گشودند و شاه پارس‌ها بدون نبرد وارد شهر شد و کتیبۀ حقوق بشر را، هم‌زمان با متحد شدن قوم‌های مقیم ایران‌زمین، نویساند. پس از آن جانشینان کوروش بزرگ تا 230 سال بر بابل فرمان راندند.

تاریخ بابل پیش و پس از ورود کوروش بزرگ به این شهر، متفاوت است. تا پیش از آن بابل پادشاهیِ مقتدری بود که همواره مورد تهدید پادشاهی‌های مقتدر همسایه (کاسی‌ها، آشوری‌ها، ایلامی‌ها و هیتی‌ها) قرار می‌گرفت، و در برابر فاتحان بیگانه واکنشی سخت و تند نشان می‌داد. بعد از کوروش بزرگ، این شهر به یکی از پایتخت‌های دولتی جهانی بدل شد و از یک واحد سیاسی جنگجو و مهاجم و سرسخت به شهری پرجمعیت و بازرگان‌پیشه و مرکزی مهم در تولید دین و دانش دگردیسی یافت.

تنها بابل نبود که چنین تجربه‌ای را از سر گذراند. با مرور نام و تاریخ شهرهایی که کوروش گشود و فتح کرد، می‌بینیم که الگویی مشابه در تمام این شهرها و سرزمین‌ها تکرار می‌شود. شهرها معمولاً بدون مقاومت فرمان او را گردن می‌نهند و مردم نسبت به او و فرزندانش وفادار باقی می‌مانند. تقریباً هرآنچه ما دربارۀ «تاریخ» می‌دانیم، گذشته از دو استثنای میان‌رودان ـ ایلام و مصر، به بعد از دوران کوروش مربوط می‌شود. یعنی انبوه نام‌ها و نشان‌ها و شخصیت‌ها و اسنادی که در دست داریم، به دنیایی تعلق دارد که کوروش ردپای خود را بر آن به یادگار گذاشته است. در میان تمام این یادگارها، احتمالاً دیرپاترین و مهم‌ترین دستاورد کوروش بزرگ، که سیر تاریخ جهان را به شدت تعیین کرده، کشور ایران است. کوروش آفرینندۀ دولتی و واحدی سیاسی است که بعد از او تا به امروز دوام آورده و بارها و بارها نقشِ نیرومندترین واحد سیاسی و پهناورترین کشور روی کرۀ زمین را بر عهده گرفته و سیر تحول دولت‌ها و تمدن‌های دیگر را دگرگون ساخته است.

کشور ایران، گذشته از یک ماهیت سیاسی و دولتی در میان سایر دولت‌ها، یک پیوستار تاریخی و یک عنصر اسطوره‌شناسانه هم هست. دربارۀ هویت سیاسی این کشور تردیدی وجود ندارد، چرا که هم اکنون کشوری به این نام وجود دارد و در سازمان ملل متحد عضویت دارد و وارث تاریخ و تمدن سرزمینی محسوب می‌شود که در اختیار دارد. اما، در ضمن، دولت ایران پیوستاری تاریخی هم هست. چرا که در زمانی به درازای بیست و شش قرن، یعنی دورانی که از عمر بیشتر تمدن‌ها و فرهنگ‌های زنده‌ی امروزین بیشتر است، وجود داشته و هویت جمعی جمعیتی بزرگ را صورت‌بندی کرده است و جریان‌های دینی، سلیقه‌های هنری، رخدادهای سیاسی، خلاقیت‌های ادبی و دستاوردهای فنی و علمی فراوانی را در اندرون خویش پرورده است. در سراسر این دوران، یا یک کشور گسترده‌ و بزرگ ایران وجود داشته، و یا مانند چند قرن گذشته، شبکه‌ای از کشورهای وارث تمدن ایرانی در کنار هم حضور داشته‌اند. اما گذشته از تمام این‌ها، ایران یک دلالت اسطوره‌شناختی هم دارد. کشور ایران، در کلیت سیاسی‌اش، در گستره‌ی سرزمینی‌اش، و در ظرف تاریخیِ دیرینه‌اش، شبکه‌ای پیچیده و غنی از نمادها و روایت‌ها و معانی را پدید آورده که به شکلی شگفت‌انگیز پایدار و دیرپا از آب در آمده‌اند و امروز به شکل لایه‌هایی برهم نشسته از آرا و رمزگان و باورهای گوناگون و گاه متضاد در کنار هم به بقای خود ادامه می‌دهند.

برای ما ایرانیان، که شهروندان کشور ایران هستیم و وارث آن تاریخ دیرین و اعضای آن تمدن کهن و بهره‌مندان از آن بستر اساطیری، ضرورت دارد که چند و چون این خزانۀ فرهنگی را بشناسیم و محتوای این میراث را نقادانه و اندیشمندانه بنگریم و هویت امروزین خویش را به شکلی خودآگاه و درون‌زاد بر مبنای پرسش‌های برآمده از این زمینه، بازتعریف کنیم.

برای دست یازیدن به این مهم، نگریستن و اندیشیدن دربارۀ گرانیگاه‌های بنیادینِ شکل‌گیری هویت ایرانی اهمیتی بسیار دارد. تاریخ ایران زمین، سراسر ارزشمند و مهم و تعیین‌کننده است، اما در این گستره‌ی پهناور بزنگاه‌ها و چرخش‌گاه‌های مهمی وجود دارد که باید نگریسته شوند و مورد پرسش قرار گیرند. برخی از این نقاط حساس و مهم، به رخدادهایی مهیب و مرگبار مانند حمله‌ی قوم مقدونی و عرب و مغول مربوط می‌شوند و برخی دیگر به شخصیت‌هایی تأثیرگذار و تعیین‌کننده وابسته‌اند که ممکن است مانند فردوسی شخصیتی فرهنگی باشند، یا هم‌چون داریوش و شاه عباس به سپهر سیاسی تعلق داشته باشند.

احتمالاً مهم‌ترین این گرانیگاه‌های تعیین‌کننده‌ی تاریخ ایران، در میانه‌ی قرن ششم پ.م. قرار دارد و نام شخصیتی نیرومند و افسانه‌ای در میانه‌اش می‌درخشد.

@tarbd


دنباله نوشتار:
http://www.iranboom.ir/nam-avaran/koroshe-bozorg/3567-7aban-korosh-bozorg.html

@tarbd

✅کورش بزرگ؛ سکوت و تشویق در تالار اجلاس میراث فرهنگی


✍دکتر احمد جلالی
رییس پیشین مجمع عمومی کنوانسیون میراث جهانی در یونسکو

اتفاقی که در سال ۲۰۰۳ در چین در صحن علنی اجلاس کمیته‌ی میراث جهانی-با حضور حدود دو هزار کارشناس میراث فرهنگی از سراسر جهان و نمایندگان کشورها- در مورد ثبت پاسارگاد و آرامگااه کورش افتاد کم‌سابقه و غرورانگیز بود.
وقتی نوبت به پاسارگاد رسید،رییس کمیته از نماینده‌ی ایکوموس خواست که گزارش خود را بخواند و او با چنان شور و حال و احساساتی گزارش را می‌خواند که اشک در چشمان من جمع شد. گویی عزیزی و معشوقی جهانی و بشری را با هیجانی صادقانه وصف می‌کند. در کنار نکات فنی و تطبیق با مواد کنوانسیون و دلایل منحصر به فرد بودن این اثر برای میراث همه‌ی بشریت،از تاریخ و معماری پاسارگاد و باغ‌های آن گفت،از اهمیت آرامگاه کورش و معنای نمادین آن گفت، و ...
گزارش او که به پایان رسید،طبق معمول می‌باید رییس اجلاس،اعضای کمیته و کارشناسان هیأت‌های نمایندگی کشورها را به بحث و اظهار نظر در باب ثبت آن در فهرست میراث جهانی دعوت می‌کرد،اما چنین نشد و فضای اجلاس پس از آن گزارش حتی فرصت دعوت رییس جلسه از اعضا برای بحث را هم به او نداد. پس از خواندن هیجان‌انگیز آن گزارش، لحظاتی سکوت تالار اجلاس را فراگرفت و ناگهان همه‌ی حاضران،یکپارچه شروع به کف زدن‌های ممتد کردند. این کار در آداب یونسکو و مجامع سازمان ملل،قوی‌ترین نوع تصویب است که از اجماع هم پرقدرت‌تر است.

آنچه در اجلاس ۲۰۰۳ چین درباره‌ی احترام معنوی آرامگاه کورش نزد جهانیان پیشنهاد و در سند ثبت جهانی آن مندرج شد،نزد اهل تاریخ و تحقیق حرف تازه‌ای نیست. این امر حتا مورد توجه و اشاره‌ی برخی مفسّران قرآن کریم - هم‌چون علامه طباطبایی و مؤلفان تفسیر نمونه - نیز قرار گرفته است. این‌جا جای نقل و نقد بحث‌های آن دسته از مفسّران که بر تطبیق «ذوالقرنین»قرآن بر کورش دلالت دارند نیست و بنده هم صلاحیّت اظهار نظر در این باب را ندارم. اما اجمالا عرض می‌کنم که علامه طباطبایی در جلد سیزدهم المیزان در تفسیر آیات 83 تا 98 سوره‌ی کهف،احتمالات مختلف در مورد مقصود از ذوالقرنین را با دقّت و تفصیل مورد بحث و کنکاش قرار داده و با توجه به شواهد تاریخی و آرای تاریخ‌نویسان و مفسران نتیجه می‌گیرد و تأیید می‌کند که محتمل‌ترین آن است که او همان کورش،پادشاه مشهور ایرانی باشد. ایشان در دلایل این نظر، و با نقل و تحلیل اقوال مولانا ابوالکلام آزاد و سر احمدخان هندی،به اوصاف قرآن کریم که ذوالقرنین را مردی مؤمن به خدا و روز جزا و موحّد و از بندگان صالح خدا بوده و به عدل و رفق و مدارا عمل می‌کرده و قدرت سیاسی را با فضایل اخلاقی همراه می‌داشته است اشاره و از روایات عهد عتیق و کتاب‌های«عزرا» و «دانیال» و «اشعیا»در این باب یاد می‌کند و سفرها و فتح‌های کورش را بر جوانب قصه‌ی ذوالقرنین در قرآن قابل انطباق می‌بیند.

آرامگاه کورش نه تنها در دوران پیش از اسلام که در دوران اسلامی و در دوره‌های اولیه‌ی رواج تعصّبات عربی هم حرمت معنوی خود را در وجدان عمومی جامعه نگاه‌داشته است. گواه تاریخی آن، نام‌هایی چون «مشهد مادر سلیمان»، یا «مقبره‌ی مادر سلیمان»،«محراب مادر سلیمان»، «مسجد مادر سلیمان»،«مسهد‌ام انبی» یا «مشهد مرغاب» است که مردمان در دوران پس از اسلام بر آن نهادند و بر زبان راندند که همگی رنگی و طنینی از تقدس را با خود حمل می‌کنند. در دوران اتابکان فارس یا بعد از آن،مسجدی در پیرامون آرامگاه ساخته شده که بنا بر بعض اقوال تا سده‌ی چهاردم هم مورد استفاده بوده و گفته شده که در داخل آرامگاه هم محرابی از سنگ تراشیده که در اطراف آن آیاتی از قرآن به خط ثلث نگاشته‌ بود و قبله‌نمایی نیز در سنگ کنار آن. در منابعی نیز آمده است که در آرام‌گاه کورش به خط میخی نوشته بود: «ای رهگذر،من کوروش هستم که پادشاهی جهان را به پارسیان دادم،به مشتی خاک که پیکرم را در برگرفته رشک مبر». دکتر باستانی پاریزی در کتاب «کورش و ذوالقرنین» آورده است که تا چند دهه‌ی قبل، اهالی دشت مرغاب مراسم تاسوعا و عاشورا را دورادور این آرامگاه انجام می‌داده‌اند. از قول دکتر جمشید صداقت‌کیش در مقاله‌ای در مورد مسجدهای فارس در ویژه‌نامه‌ی فصل‌نامه‌ی فارس‌شناخت از منابع کهنی یاد شده است که از مقدس بودن آرام‌گاه کورش در نزد مردمان سخن گفته‌اند که از آن جمله‌اند:مسالک و ممالک اصطخری (320 هجری)،حدود العالم من المشرق الی المغرب (372 هجری)، اشکال العالم ابوالقاسم جیهانی (367 هجری) و نزهت‌القلوب حمدالله مستوفی (740 هجری). هرچه هست باید عرض کنم که معلم تاریخ،ممتحن سخت‌گیری است و آن‌چه از صافی آزمون او در طول قرون بگذرد و پیروز و سربلند برآید، به جدّ در خور تأمّل است و نباید به آسانی از آن گذشت.

📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅یک کیلو تریاک ناب هلمند تحفه وزارت خارجه امارات اسلامی به وزیر خارجه چین!

🔻طالبانی که می‌گفتند با کشت خشخاش بشدت مبارزه می‌کنند، به آن رسمیت نیز بخشیدند!
@Sahamnewsorg

📝هفتم آبان روز بزرگداشت کورش بزرگ؛ گستراننده آزادی و شادمانی همایون باد...🌾🌾🌾
@tarbd

✅پیشگفتار روز بزرگداشت کوروش بزرگ

✍دکتر آزاده احسانی چمبلی

به یاری یزدان

ایران بزرگ، سرزمین میانه‌ی جهان، دل شکیبای گیتی، در درازای تاریخ پر فراز و نشیبش فراوان شادکامی و تلخ‌روزی چشیده و آبادانی‌ها و ویرانی‌ها دیده است. اما همواره سرافراز است بدین که در اوج نیرومندی نیز خود آغازگر ویرانگری در هیچ گوشه‌ی گیتی نبوده است، و بسیارفرزانگان و بزرگانی را پرورانده است که پشتیبان و نگاهبان صلح، آبادی و آزادی بوده‌اند. بزرگان و اندیشمندانی که فرّ و فرهنگ ایران همواره در گوششان زمزمه می‌نمود : "فروهر مردان همه‌ی سرزمینها  را می‌ستاییم"، "فروهر زنان همه‌ی سرزمینها  را می‌ستاییم" (اوستا، فروردین یشت، ۵ -۱۴۳)

در دامن این پهنه پر شکوه دانش و فرهنگ، بزرگانی پرورش یافتند که به راستی روانشان ستودنی و نام و یادشان جاودانی است. بزرگانی که بر فرازترین پله نیرومندی  و شکوه، خِرد خویش را نباختند و به زندگی و امید دیگران دست نیاختند.

بزرگانی چون منوچهر و کیخسرو ناموران شاهنامه‌ی خداوندگار تاریخ، حکیم ابوالقاسم فردوسی، و نیز فرزندانی چون فرزند نامبردار مادر ایران؛ کوروش بزرگ.
اگر چه امروز سخن از به هم رسانیدن "اعلامیه حقوق بشر" از سوی کوروش بزرگ بر سر زبانهاست، اما آنچه دلاور اندیشمند و مهر پیمان ایران‌زمین کوروش، در آن هنگامه ویژه و آن دوره‌ی  تاریخی انجام داد، بسیار فراتر از مفهوم امروزین گرامیداشت "حقوق بشر" است.

فراهم آوردن آنچه بند بند "اعلامیه حقوق بشر" امروزین در جهان  است، پشتوانه‌ای دارد به درازای همه‌ی جنگها، ویرانگریها، ستمکاریها و پایمال شدنها و ... و در پی آنها، دادخواهیها، داوریها و هیاهوی اندیشمندان و قلم به دستان و داد خواهان.

اما پشتوانه‌ی مردم دوستی و آزاد اندیشی بزرگان تاریخ ایران، که نام نیکشان به یادگار مانده است و کوروش بزرگ، نماد بی‌همتای آنان می‌باشد، چه بوده است؟ بزرگانی که هیچ داور و وکیل و روزنامه نگار و خبرنگاری ،دیده بان(=مراقبِ)  کردار و گفتارشان نبود. بزرگانی که در هنگامه‌ی قدرت، خدای گونه مردمانی  بودند که پروای رسوا شدن به دست بهمان خبرنگار و فلان سازمان دیده بان "حقوق بشر" و ... دست و پا گیرشان نبود!

آری کوروش بزرگ و همچون کوروش تاریخ ایران زمین پشتوانه‌ای داشتند به بلندای فرّ و فرهنگ سرزمین نیاکانشان. نیاکانی که در زمزمه های سپندشان(مقدسشان)  فروهر زنان و مردان همه‌ی گیتی را میستودند و باور به آبادانی گیتی داشتند نه فقط آبادانی مرز خویش به بهای ویرانی آن دیگران.

نیاکانی که سرزمینشان در تاریخ دور و درازش میزبان رانده‌شدگان و غریبان بیشماری بود. نیاکانی که به فرزندانشان خِرد و فرهنگ می‌آموختند نه خود برتربینی و دروغ.

" آز(=زیاده خواهی)  را با خرسندی (=قناعت ) و خشم  را با سروش (=الهام مقدس) و رشک را با نیک چشمی و نیاز را با قناعت و دشمنی را با آشتی و دروغ را با راستی بزنید (=نابود کنید)... به فرهنگ خواستاری(=فرهنگ جویی) کوشا باشید چه(=زیرا)  فرهنگ تخم دانش است و میوه آن خِرد ، و خِرد را راهبری هر دو جهانی است. "*

پس بر ما فرزندان این بوم و بر است که بکوشیم تا نامِ نامیِ نیاکانمان را در گوش آیندگان زمزمه کنیم، باشد که چراغ خِرد و فرهنگشان روشنگر راه ما و آیندگانمان باشد. و از آن روی است که باور داریم بزرگمردی بی همتا چون کوروش بزرگ که نماد آشتی و دوستی و نکوهنده  دروغ و ناراستی  بوده و خواهد بود، شایسته است در گاهشمارِ (تقویم) امروزِ ایران روزی ویژه قرار دهیم. هر چند روان نیاکان فرزانه‌ی کوروش و فرزندان راستین وی همواره او را بزرگ میدارند و جانشان سرای نام او و دیگر کوروش کرداران تاریخ ایران زمین است.

هفتم آبان ماه روز بزرگداشتِ نمادِ  خرد، فرهنگ و وجدانِ ایرانیان ،کوروش بزرگ، خجسته باد.


*(اندرز پوریوتکیشان (=دارندگان کیش نخستین )، متون پهلوی، سعید عریان،۱۳۷۱)
📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲🌲🌲🌲

هفتم آبان، روز بزرگداشت کورش بزرگ؛ پایه گذار حقوق بشر

🌲🌲🌲🌲🌲🌲

@tarbd

📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

📘 کتاب " #استوانه_کورش_بزرگ "
📝 تاریخچه و ترجمه کامل متن
✍ نوشته دکتر شاهرخ رزمجو

@tarbd

📘 کتاب " #استوانه-کورش-بزرگ "
📝 تاریخچه و ترجمه کامل متن
✍ نوشته دکتر شاهرخ رزمجو

🔹در سال ۵۳۹ پیش از میلاد مسیح، کورش، پادشاه ایران، شهر بابل را تصرف کرد. بابل در آن زمان یکی از بزرگترین مراکز تمدن جهان بود و قلمرو آن تا مرزهای مصر گسترده بود. با این پیروزی، یک امپراتوری تازه‌ متولد شد که جهان تا آن زمان حکومتی با چنین قدرت، ثروت و گستردگی به خود ندیده بود. پس از فتح بابل به دست کورش بزرگ، کاتبان بابلی آن‌چه کوروش پس از پیروزی در بابل انجام داده بود، به دقت روی یک استوانه گلی نوشتند و این استوانه را درون دیواری نزدیک بنای اسگیلا، پرستشگاه خدای مردوک، خدای بزرگ بابل، دفن کردند. بنا بر یک سنت باستانی، این استوانه احتمالا به دست خود کورش یا با حضور وی درون یک دیوار قرار داده شد و صدها سال در همان مکان باقی ماند. تا آن که پس از نزدیک به چند قرن، این استوانه در اواخر سده نوزدهم میلادی بار دیگر سر از خاک بیرون آورد. کتاب حاضر به معرفی استوانه کوروش بر اساس آخرین ترجمه انجام شده به وسیله دکتر ارونیگ فینکل اختصاص یافته است.

کتابهای ممنوعه
@tarbd

✅من [ ما ملت ایران] برده‌داری را برافکندم [برافکندیم]

📝برگرفته از مجله خواندنی شماره 63 - رویه 38 تا 40

✍دکتر هوشنگ گنجه‌ای

یک صد وسی یک سال پیش( 1879 میلادی). بر اثر کاوش در شهر باستانی بابل در میان رودان، استوانه‌ای از گل پخته به دست آمد.
پس از بررسی‌های باستان شناسی، ‌آشکار شد که این استوانه، مربوط به سال 538 پیش از میلاد مسیح (1159 پیش از هجرت پیامبر(ص) از مکه به مدینه) است که از سوی کوروش بزرگ شاهنشاه ایران پس از گشودن بابل، نویسانده شده است.

از سوی دیگر، در سال‌های اخیر، آشکار شد که بخشی از یک لوحه‌ی استوانه‌ای که آن را متعلق به نبونید پادشاه بابل می دانستند، بخشی از استوانه‌ی کوروش بزرگ است که مربوط به سطرهای 36 تا43 آن می‌باشد. از این رو، این قطعه که در دانشگاه ییل(yail ) آمریکا نگاه‌داری می‌شد ، به موزه‌ی لندن گسیل گردید و به استوانه‌ی اصلی پیوست داده شد. این منشور که در تعلق آن به ایران، جای هیچ‌گونه دو دلی نیست ، در موزه‌ی بریتانیا نگاهداری می‌شود.

منشور کوروش بزرگ در سال 1350 در جریان جشن‌های 2500 ساله شاهنشاهی برای ده روز به تهران آورده شد و در موزه‌ی شهیاد (آزادی ) به نمایش گذارده شد.
پس از گذشت 39 سال از آن زمان، در بامداد روز آدینه 19 شهریور ماه 1389، دوباره این منشور به تهران آورده شده است و قرار است که در مدت 4 ماهی که در تهران خواهد بود، در موزه‌ی ایران باستان به تماشای همگان گذارده شود.

با وجود گذشت 2548 سال از صدور منشور کوروش بزرگ و 65 سال پس از صدور و امضای منشور ملل متحد، جهان با همان خشونت‌ها و جنایت‌هایی روبروست که نمونه‌های آن ثبت تاریخ جهان است.
در سده‌ی بیستم میلادی، جهان شاهد انسان کشی، نسل کشی و جنایت‌های بسیاری در سرتاسر جهان علیه« بشریت» بود که در این سده نیز ادامه دارد.
از سال 1933 تا سال 1945 ، میلیون‌ها انسان به دلیل تعلق به نژاد دیگر و دین دیگر، از سوی آلمان‌ها، با افتخار و توام با شادی و احساس غرور و رضایت، قتل عام شدند.

در برابر در 2480 سال پیش از این جنایت، ملت ایران، همان مردمان را که باز به دلیل تعلق به نژاد دیگر و دین دیگر، به اسارت در آمده بودند وبه بردگی کشانده شده بودند، آزاد کرد و به خانه‌هایشان باز گرداند و نیایش‌گا‌هایشان را باز سازی کرد.
اما از شگفت روزگار ، امروز همان مردمان، خانه‌های مردمان دیگر را ویران می‌کنند، زمین‌هایشان را اشغال می‌کنند و بر روی آن‌ها خانه می‌سازند و نیز آنان را به اسارت و بردگی می‌کشانند.

از سال 1917 تا سال 1919 میلادی، میلیون‌ها ومیلیون‌ها انسان از سوی بلشویک‌ها به سرکردگی لنین، استالین و دیگران به جرم «دگراندیشی» قتل عام شدند و به تبعید گاه‌های بدون بازگشت سیبری گسیل گردیدند.

در سرتاسر سده‌ی بیستم، دولت بریتانیا میلیون انسان را به اسارت کشیده بود و میلیون‌ها انسان را به دلیل زادگاهی غیر از انگلستان، به قتل آورد. ملت‌های بسیاری را نابود کرد وبه خواست خود،‌« ملت تراشی» و « دولت سازی» نمود.
البته دیگر اروپایی‌ها نیز از سر مشق انگلیس‌ها پیروی می‌کردند. آنان نیز تا توانستند ملت‌های جهان را غارت کردند ومردمان جهان را به قتل آوردند و به بردگی کشاندند و مورد استثمار قرار دادند.

دولت ایالات متحده از لحظه‌ی شکل‌گیری ، داس مرگ را درسرتاسر جهان به حرکت درآورد و از هیچ جنایتی در حق کشورهای جهان فروگذار نکرد و با لشگر کشی و ستیزه جویی، میلیون‌ها انسان را به کام مرگ کشید و ...

و امروزه پس از گذشت بیش از دوهزار و پانصد سال از صدور منشور کوروش بزرگ و نیم قرن از امضای منشور ملل متحد، فرانسه که به دروغ و تزویر، خود را پرچم دار آزادی و حقوق بشر می داند، همان کاری را می‌کندکه کمابیش 50 سال پیش حکومت آلمان نازی انجام داد. فرانسویان، کولی‌ها را به دلیل دارا بودن نژاد دیگر، دستجمعی از سر زمین خود می‌رانند و برآنان ستم روا می‌دارند.

امروز، میلیون‌ها انسان به دلیل دارا بودن تبار دیگر و دین دیگر، در عراق و افغانستان و فلسطین و لبنان و ...، مورد یورش و کشتار قرار می‌گیرند.

و شگفتا ، جهانی که منشور ملل متحد را امضا کرده است و منشور کوروش بزرگ را زینت ساختمان خود کرده است، گویی این جنایت‌ها را نمی‌بینند و گوش آنان فریاد شادی انسان کشان و ناله و زاری مورد تجاوز قرار گرفتگان را‏، نمی‌شنوند !؟

اکنون ، برای این که فرق میان ملت بزرگ ایران و انسان کشان امروزین آشکار گردد ، متن کامل منشور کوروش بزرگ را از اینجا بخوانید.
@tarbd

http://www.iranboom.ir/nam-avaran/koroshe-bozorg/1476-manshor-korosh-bozorg.html

@tarbd

🎧 فردوسی خوانی
👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 25: پایان داستان رستم و سهراب

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

@tarbd

#تضاد_دولت_و_ملت
#محمدعلی_همایون_کاتوزیان

📘 کتاب " تضاد دولت و ملت "
♦️ نظریه تاریخ و سیاست در ایران
نوشته "محمدعلی همایون کاتوزیان"
📝 با ترجمه علیرضا طیب

🔹این کتاب مجموعه مقالاتی مستقل و، درعین حال، وابسته به هم‌اند که در مجموع دلایل و شواهد موید نظریهه حکومت خودکامه را به دست میدهند؛ و در آنها ریشه‌ها و اعتبار علمی نظریه حکومت خودکامه و مطالعات موردی مرتبط با آن ارائه شده است. همچنین نظریه عمومی انقلاب‌های ایرانی، فره ایزدی و حق الهی پادشاهان، لیبرالیسم اروپایی و مفاهیم نو آزادی در ایران، و ... مورد بررسی قرار گرفته است.


@tarbd

📘 کتاب " تضاد دولت و ملت "
♦️ نظریه تاریخ و سیاست در ایران
✍ نوشته "محمدعلی همایون کاتوزیان"
📝 با ترجمه علیرضا طیب


@tarbd

🎧 فردوسی خوانی

👤 سازنده و اجرا: دکتر امیر خادم؛ دارای دکترای ادبیات تطبیقی و پژوهشگر سابق ادبیات در دانشگاه تورنتو
◀ برای دوستداران مبتدی شاهنامه

✔ قسمت 26: شروع داستان سیاوش

🎧 کتابخانه صوتی " کتاب آوا "

@tarbd

انجمن علمی معلمان تاریخ استان اصفهان با همکاری انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار می کند..


📚[جلسه اول حلقه کتاب]

📋 فصل اول / «ایران، جامعه کوتاه مدت»

⏰ دوشنبه - ۱۰ آبان‌ماه - ساعت ۲۱

🌐 برگزاری جلسه گفت و گو در بستر اسکایپ:
https://join.skype.com/zVUEcp7wF0Zu

📌📌برای شرکت در جلسه لازم است اپلیکیشن اسکایپ را نصب نموده و سپس از طریق لینک مزبور وارد شوید.