🖊️🖊️اطلاعیه ضمن خدمت

انجمن علمی معلمان تاریخ استان اصفهان قصد دارد یک دوره ضمن خدمت برای دبیران تاریخ استان، به صورت وبینار، برگزار نماید...،همکاران متقاضی هر چه سریعتر اطلاعات پرسنلی خود را برای اینجانب ارسال نمایند.

📝 عنوان دوره: *جامعه شناسی دینی*
📝کد دوره:
91301811
📝24 ساعت

📌📌شرکت در دوره برای اعضای انجمن علمی در سراسر استان مجاز است.

✍✍📚✍✍
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

💥قلب دولت نیاز به «تنظیم» دارد‼️

نسل اول تنظیمات، در دورۀ ناصری (۱۲۷۵ ق) ؛ به رغم برخی نا استواری ها در نظر و عمل ، اما دو اندیشهء جدید و مفید داشتند :

🔸نخست این که خرابی های مملکت از جمله بی سامانی قشون و کمبود مالیات و... را نمی توان جدا جدا درمان نمود ، بلکه نیاز به اصلاح دیگر اجزای دستگاه دولت دارد.

🔸دوم این که علت العلل نابسامانی در ایالت ها و ولایت ها در طهران و مرکز حکومت نهفته است؛ قلب دولت نیاز به تنظیم دارد.

✍️کتابچه تنظیمات ، با توجه به این دو فرضیه می نویسد:

🔹آئین ترقی در همه جا بالاتّفاق حرکت می کند ... در هر مُلکی که چاپارخانه اش مثل چاپارخانهء ایران باشد ، به علم الیقین می توان حکم کرد که دارالفنون آن ملک نیز مثل دارالفنون ایران است. با وصف این قانون کلّی ، باز هنوز بعضی اولیای دولت ما بر این اعتقاد هستند که اجزای دستگاه دولت را می توان جدا جدا ترقی داد ؛ امان از خرابی های این اعتقاد باطل !

🔹مانع اصلی، مانع مطلق، و مانع واحد ترقی ایران، در "ترکیب دولت" است. هیچ نمی توان تصور کرد که ترکیب دولت ایران، مجمع چه معایب عجیب و اسباب چه ضررهای بزرگ بوده است. جمیع ذلت ها و خرابی ها و انقلابات ایران، بلاحرف، حاصل معایب این دستگاه است... خلاصه، حالت ما این است که در وسط طهران، یک کارخانه ساخته ایم و دست و پای بیست کرور خلق ایران را بسته ایم به چرخ های این کارخانه، حرکت این بیست کرور خلق و زندگانی تمام ایران موقوف به گردش این کارخانه است و گردش این کارخانه بسته است به میل چند نفر عامل بی قید و بی وقوف. چرخ های کارخانه اغلب شکسته و کاملاً پوسیده است و مباشرین این دستگاه، بی آن که اصلاً در بند احتیاج مردم و در فکر تعمیر کارخانه باشند، این چرخ های پوسیده را هر طور می خواهند می گردانند و هر وقت می خواهند، می خوابانند. حال تصور بفرمایید که حالت بیست کرور خلق ایران باید چه باشد ؟!


✍ محیط طباطبایی ، مجموعه آثار ملکم ، ص۹۹


"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd
https://t.me/tarbd

⚽️به مناسبت شهرآورد

🎙کدام خواننده ها استقلالی و کدام پرسپولیسی اند؟

@tarbd

✅ مبانی فلسفی دمکراسی در اندیشه سیاسی رایموند پوپر

📌 انگارة ابطال گرایی و تأثیر آن بر نظریهٔ دموکراسی بازدارنده پوپر

قسمت اول

معرفت شناختی پوپر بر ابطال پذیری ونه اثبات پذیری گزاره هاتأکیددارد .لذا می نویسد:« درنظر من ،علمی بودن هردستگاه ،درگرو اثبات پذیری ِبه تمام معنای ِ آن نیست ،بلکه منوط به این است که ساختمان منطقی اش چنان باشد که ردّ آن به مدد آزمونهای تجربی میسَّر باشد. براین اساس «هر دستگاه علمی تجربی ،باید درتجربه قابل ابطال باشد.» (پوپر،۱۳۸۴،ص ۵۱) به باور پوپر یک گزاره (یک نظریه ، یک حدس ) تنها وتنها وقتی به علوم اختباری تعلق دارد که ابطال پذیرباشد.

به عبارتی یک گزاره هنگامی ابطال پذیراست که اگر،و تنها اگر، دست کم یک ابطال گر بالقوه وجودداشته باشد؛ یعنی لااقل یک گزاره شالوده ای که به صورت منطقی با آن تعارض داشته باشند. (پوپر ، ۱۳۷۰،ص۱۹ )

از یک سو ابطال پذیری ملاک تمییز علم از غیرعلم است، و از سوی دیگر مکمل عقل گرایی انتقّادی نیز به شمار می رود.مطابق آموزة معرفت شناختی ابطال پذیری،پذیرش هر گزاره و یا نظریه ای مستلزم میزان مقاومت آن در برابر آزمونهای شدید است. فرایند آزمون و حذف خطا تنها روشی است که توان تمییز سره از ناسره را به دست می دهد.از نظر پوپر رهیافت ابطال پذیری معیار تمییز علم از شبه علم به شمار می رود. روش علمی متشکل از ارائه جسورانه فرضیه های موقت وقراردادن آنها درمعرض آزمونهای قاطع است.

به همین منوال این رویکرد را به حوزة مسایل اجتماعی و سیاسی نیز تعمیم داده است.از این لحاظ یکی از محوری‌ترین مبانی معرفت شناختی و روش شناسی پوپر، مقولة تمییز است.
با اندکی تأمل در میابیم که مدل دموکراسی پوپر کاملاً متأثر از این مفهوم و معیار می‌باشد. به عقیده پوپر دموکراسی مستلزم رویکردی نقادّانه است که در آن امکان ابطال و برکناری حاکمان وجود داشته باشد.

بنا براین انتخاب حاکمان شرط کافی دموکراسی نیست. وی تأکید خود را نه بر چگونگی انتخاب ، بلکه بر امکان طرد و ابطال حکومت از کار، سامان می دهد. حکومت مستقر و حاکمان آنها بنا به فرایند آزمون و خطا مستمراً بایستی در معرض نقد و آزمون قرار بگیرند تا در صورت کشف خطا بتوان آن را عزل یا به تعبیر شناخت شناسی پوپر ، آن را ابطال کرد. از دیدگاه پوپر امکان ابطال حاکمان و حذف و سرنگونی دولتها لازمة دموکراسی است. همانگونه که امکان بطلان، علم و شبهه علم را از هم مجزا می‌دارد، تحقق پیشرفت سیاسی در جامعه باز نیز نیازمند آزمودن، کاویدن و بررسی دقیق است. (ادموندز ، ۱۳۸۶ ،ص ۲۶۰)پوپر روش انتقادی کوشش وحذف خطا را برای حل مسائل سیاسی واجتماعی نافذ می داند .

جامعه ای را دارای کفایت دراداره امور خویش می شناسد که ازچنین رویکردی عقلانی درحل مسائل خود پیروی کند . اقتضای چنین رهیافتی حق بیان افراد وتامین آزادی فکر ونقد ودرنتیجه آزادی فردی است .(پوپر،۱۳۸۰ب،ص ۴۵ )بدین معنا که افراد آزادانه به بیان اندیشه های خود مبادرت می ورزند وآزادانه اندیشه ها رانقد می کنند تا ازاین رهگذربه حقیقت نزدیکتر شوند.با نگاه به آثار پوپر پیداست که به عقیده او علوم اجتماعی باید درخدمت اصطلاحات اجتماعی باشد.
شی یرمر براین باور قویا تاکید می کند که آنچه پوپر با آن می جنگید، برنامه ای برای اصلاحات انسان دوستانه به وسیله آزمون وخطا وبا احترام به آزادی فرد بوده است.( شی یرمر،۱۳۸۶،ص ، ۵۷)

استفاده از این روش سلبی (ابطال پذیری ) درنگاه به دموکراسی، همچون یکی از پایه های فلسفی دموکراسی پوپر قلمداد می گردد. نگرش ابطال پذیری پوپر پیرامون دموکراسی، از یک سو تقدس و اقتدار رهبران را کاهش می‌دهد، زیرا هم مردم و هم رهبران خطا پذیر بوده و باید هر لحظه مواظب و مراقب خطاهای احتمالی در سیاست‌ها و طرح‌های مطرح شده خود باشند؛و از سوی دیگر میزان پاسخگویی و مسئولیت پذیری رهبران و دولت را در مقابل مردم افزایش می‌دهد،چراکه امکان برکناری رهبران، در صورت عدم پاسخگویی و اشتباه، وجود خواهد داشت.
همچنین می‌توان این فرایند را در راستای رشد و گسترش جامعه و کارایی دولت تعبیر کرد. این امر به نوبة خود باعث افزایش مشروعیت و تبعات کلی نظام خواهد شد. رویکرد پوپر به دموکراسی، امکان استبداد و همچنین فریب توده‌ها را کاهش می‌دهد.

زمانی که به دولت‌مردان همچون افرادی عادی نگاه می‌شود که دائماً در معرض خطا هستند، دیگر نمی‌توانند داعیة مطلق بودن داشته باشند و خود را مقدس جلوه دهند و از این طریق توده‌های مردم را بفریبند و جامعه را به سوی استبداد و دیکتاتوری سوق دهند. (نانسی ودیگران،۱۳۸۰،ص ۲۴۲)

از طرفی مردم نیز با علم به این مسأله، دیگر فریب شعارهای دروغین و غوغا سالاری رهبران را نخواهند خورد.

@tarbd

✅انگارهٔ ابطال گرایی و تأثیر آن بر نظریهٔ دموکراسی بازدارنده پوپر

قسمت دوم

نظریه پردازی پوپر پیرامون جامعة باز و نیز تکوین فهم پوپر از دموکراسی ماحصل ابطال مبانی نظری افلاطون، هگل و مارکس بوده است.
درواقع نظریه پوپر دربارة ی جامعه باز ودموکراسی نتیجه استعمال روش ابطال پذیری، یعنی ابطال نظریه مذهب اصالت تاریخی درفلسفه های اجتماعی وسیاسی است. پوپر خود می گوید فقر تاریخیگری و جامعه باز نتیجه کوشش فکری او در ایام جنگ بوده است؛ هردوی این آثار در دفاع از آزادی و مبارزه با کلیت گرایی و مخاطرات بینش افسانه ای تاریخ انگارانه نگارش یافته است.(پوپر، ۱۳۸۰ب،ص۲۳۵)

یکی از مبانی فلسفی پوپر برای نظریه دموکراسی همین ضابطه تمییز وی براساس مسلک قیاسی است.پوپرموازین ردّ استقرا ،و بنابراین اصل اثبات، و جانشین کردن آن با استدلال و شواهد معطوف به بطلان و نفی نظریه ها را به نظریة دموکراسی خود گسترش داده است. از این زاویه آنچه شایان توجه و اهمیّت است امکان نقض و عزل حاکمان است ، نه اثبات قدرت سیاسی وانتخاب حاکمان.بنا به دیدگاه پوپر دموکراسی همچون فرضیه ای است که تا کنون شواهدی دالّ بر ابطال آن یافت نشده است و لذا در قیاس با دیگر شیوه های حکومتی،معتبرترو لذا به حقیقت نزدیکتر است و بایستی از آن محافضت گردد. لیکن در صورت وجود حاکمیت حاکمان نالایق به جای براندازی خود دموکراسی می باید حاکمان کنار زد ه شوند.

به زبان علمی پوپر، دموکراسی گزارة کلی حقیقی ای است که با گزاره های وجودی و شخصی امکان ابطال آن فراهم نشده است. ازدید پوپر انتقاد و آزمون به معنای سعی درابطال است ونه اثبات یک نظریه.
لذا تأکید پوپر بر دموکراسی نه وجه ایجابی آن بلکه وجه سلبی آن است. دموکراسی از آن رو به عنوان نظریه ای قریب به حقیقت پذیرفته شده است چونکه تا کنون تاب نقد و آزمونهای سخت را در مقایسه با دیگر اشکال حکومت داشته ، و گزارة کلی جایگزینی برای آن مشاهده نشده است. نقض حاکم و عملکرد ناشایست حاکمیّت(گزارة شخصی) سبب نقض دموکراسی(گزارة کلی ) نیست. امکان اثبات و نیز ابطال این گزاره ی وجودی دشوار است ؛ حال که ابطال این گزاره وجودیامکان پذیر نمی باشد (نه به دلیل دشواری آن) آن را متافیزیکی می خواند، وهمین عدم امکان منطقی اثبات ِنفی کلی آن هم هست .اگر یک گزاره وجودی را اثبات کنیم ، می توانیم ازآن ابطال ِ یک قانون کلی را هم برداشت کنیم. در واقع عدم امکان منطقی ابطال یک گزاره وجودی همان چیزی است که عدم امکان منطقی اثبات نفی کلی آن، همان است. گزاره های وجودی نمی تواند منجر به اثبات یک قضیه کلی باشد ولی می تواند دلیل برابطال آن باشد. اثبات گزارة کلی" هیچ قوی سیاهی وجودندارد"، امکان پذیر نیست؛چراکه تمام قوهای دنیا مشاهده نشده اند.اما اگر گزارة مشاهده شدن یک" قوی سفید" احراز گردد آن گزارة کلی نقض می گردد.از این دیدگاه کنش دافعه‌ای و سلبی مکنون در نظریه دموکراسی پوپر حاکی از رویکرد ابطال گری وی می‌باشد.

از طرفی ، به باور پوپر فرضیه ها هیچگاه تحقیق پذیر نیستند،اما می توان آنها را ابطال کرد.(پوپر،۱۳۸۴،ص ۳۵۹) مطابق این قاعده فرضیة حکومت منتخب مردم( و حاکمیّت موهوم مردم) و یا با فضیلت ترین حاکمان و تثبیت جایگاه حکومتی آنان قابل احتجاج و اثبات نیست؛لیکن می توان در صورت لزوم آن را ابطال و برانداخت. با عنایت به ایستار ابطال گرایی پوپر شرط لازم و کافی برای وجود دموکراسی برکناری و عزل دمکراتیک حاکمان و نه گزینش و استقرار آنان است. بنا بر این، عنصر استعلایی در دموکراسی پوپر، ویژگی نفی کنندگی‌اش است.

متن کامل https://vista.ir/w/a/16/gm227
✍✍📚✍✍
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅ این روباه هر روز میاد به مغازه ای در شهرک اندیشه تهران و سهمیه تخم مرغش رو میگیره و می‌ره.

البته غذا دادن به حیات وحش درطبیعت توصیه نمیشه اما در موارد اینچنینی قابل چشم پوشی است.
@Sahamnewsorg

اصفهان را نیمه خوانند در جهان
صد جهان من دیده ام در اصفهان


🏥برنامه بازدید از خانه تاریخی کشیش

با همراهی سرکار خانم دکتر گودرزی و جناب آقای دکتر رجائی

🗓زمان پنج شنبه ۲۵ دی ماه
⏰ساعت ۱۴ و۳۰ دقیقه

✅آدرس
اصفهان _ خیابان حکیم نظامی_ کوچه سنگ تراشها_ بن بست زیتون

📌📌💰 تهیه بلیط بر عهده بازدیدکنندگان است.

✅انجمن علمی معلمان تاریخ اصفهان

زبان هخامنشيان چگونه بود؟

☝🏻ویدیوی بالا الفبای میخی و عددهای هخامنشى را تلفظ میکند و کتیبه بیستون داریوش در كرمانشاه را به زبان پارسی باستان میخواند.
جالب آنکه عددها از چندهزار سال پیش تاکنون، کمترین دگرگونی را داشته اند. همچنین، شکل باستانی برخی واژه های امروزی را هم میتوان در متن کتیبه دید

@tarbd

‍ ‍ ☑️معرفی کتاب:
📘 استبداد سیاسی و استبداد دینی



✅سید علی محمودی، نواندیشان ایرانی، نقد اندیشه‌های چالش‌برانگیز و تأثیر‌گذار در ایران معاصر، چاپ پنجم، تهران، نشر نی، 1398.

✅حکومت استبدادی که سرشتی دلبخواهانه و تحکم‌آمیز دارد، به«تحکمات خودسرانۀ[...] علمای سوء و هوی پرستانِ ریاست و دنیاطلبان» میدان تاخت و تاز می‌دهد. بدین‌سان، استبداد سیاسی و استبداد دینی به‌هم می‌پیوندند و نیروی متراکم خود را در ستیز با آزادی و عدالت و قانون به‌کار می‌گیرند.

✅در اندیشۀ سیاسی محمد حسین نائینی، استبداد سیاسی در راه پیشبرد هدف‌های خود به زور متوسل می‌شود، در حالیکه استبداد دینی«به خدعه و تدلیس[فریبکاری] مبتنی می‌باشد،» و« فی‌الحقیقه منشأ استعباد قسم اول، تملکِ اَبدان و منشأ قسمت دوم، تملک قلوب است.» نائینی می‌افزاید که: ریشه‌کن ساختن استبداد سیاسی ساده‌تر است و توجه و تَنَّبُه ملت را ایجاب می‌کند؛ اما از میان برداشتن استبداد دینی،«در غایت صعوبت و بالتبع موجب صعوبتِ علاجِ قسم اول[استبداد سیاسی] خواهد بود.»

✅ نائینی تسلیم و تمکین از فرمان خودسرانۀ حکومت استبدادی را دوری‌گزیدن از«اعظم مواهب الهیه»، بلکه به نص قرآن و سخنان بزرگان دین اسلام،«از مراتب شرک به ذات احدیت» می‌داند، در «مالکیت و حاکمیت مایُرید و فاعلیت مایشاء و عدم مسئولیت عَّما یَفعَل»؛ یعنی مالکیت و حاکمیت خداوند بر آنچه انجام می‌دهد.

✅نائینی می‌افزاید که : حاکم مستبد نه فقط به مردم ظلم می‌کند، بلکه غاصب مقام ولایت و خداوند، و هم‌چنین ظالم به ساحت احدیت نیز هست. خِرد به ما رهنمود می‌دهدکه به چیزی جز «حکومت مُقَیَّده»[در چارچوب قانون اساسی] در ادارۀ امور کشور رضایت ندهیم، زیرا از آنجاکه حکومت استبدادی، خودسرانه و دلبخواهانه است، همواره بر فربهی خود می‌افزاید و با پیوند دادن استبداد سیاسی به«شعبۀ استبداد دینی»، میدان فراخ‌تری برای قانون‌ستیزی و خودکامگیِ خود فراهم می‌آورد.

🔰صدای نوین خراسان
@tarbd
👇👇

در ڪنار هم شاد بودن
بسیار ساده است
فقط کافیست
دل نشکنیم و
همدیگر را عاشقانه
دوست بداریم

❄️❄️شادی‌ها و لبخند خدا
هدیه زندگیتون ❄️❄️

فیلمی تاریخی از لحظه رفتن محمدرضا شاه از ایران....

در روز ۲۶ دی‌ ۱۳۵۷ محمدرضا پهلوی تهران را به مقصد اسوان مصر ترک کرد.

صاحب‌منصبان ارتش، اعضای شورای سلطنت و شاپور بختیار برای بدرقه شاه در فرودگاه حضور یافتند.

با اعلام خبر خروج شاه مردم به خیابان‌ها ریختند و با روشن کردن چراغ اتومبیل‌های خود و پخش نقل و شیرینی خروج آخرین شاه ایران را جشن گرفتند.


تاریخ معاصر ایران

@tarbd