🎥 تصاویری از آزادی زندانیان از طبقات زیرین زندان مخوف صیدیانا در دمشق پس از ساعت‌ها جستجو و حفاری

🔺ظاهرا تلاش‌ برای ورود به بخش‌هایی غیرقابل دسترس و یافتن زندانیان در زندان صیدنایا در دمشق از روی نقشه همچنان ادامه دارد.

👈 نکته قابل توجه و البته بسیار تاسف برانگیز اینست که به گفته شاهدین برخی از زندانیان صیدنایا اصلا نمی‌دانند موبایل چیست و دائما از وضعیت حافظ اسد و صدام حسین سوال می پرسند. آن ها حتی نمی‌دانند بشار اسد کیست

⚠️ توى مانيتوراى زندان كه به دوربيناى مدار بسته وصلن كلى سلول انفرادى و اتاقاى گروهى و پر از زندانى پيدا كردن كه خيلیاشونو نميتونن پيدا كنن و خيلیاى ديگه براى ورود كُد امنيتى ميخوان، فراخوان دادن و از مسئولين زندان كه فرار كردن خواستن برگردن و كُدها و محل سلولارو بگن وگرنه خيلى از اين زندانیا از گشنگى و تشنگى ميميرن، اين زندان خيلى مخوفه ....

📌پایگاه اصفهان خبر
@khabar_isf

آخرین نسخه فیلترشکن سایفون برای اندروید

#سایفون #فایل_نصبی

@beshkan

✅ویژگی های شخصیتی دیکتاتورها که موجب سرنگونی آن ها می شود.

✍حسین حسینی پناه

شخصیت دیکتاتورها اغلب شامل ویژگی‌هایی است که به آن‌ها کمک می‌کند قدرت را به دست بگیرند و حفظ کنند، اما همین ویژگی‌ها در درازمدت به سقوط آن‌ها منجر می‌شود. رفتارهای مبتنی بر خودشیفتگی، بی‌اعتمادی و نیاز به کنترل مطلق، پایه‌های حکمرانی را تضعیف کرده و موجب افزایش نارضایتی در جامعه می‌شود.
برخی از ویژگی های شخصیتی مشترک و رایج بین دیکتاتورها عبارتند از:

۱. خودشیفتگی (Narcissism)
خودشیفتگی یکی از بارزترین ویژگی‌های دیکتاتورها است. آن‌ها باور دارند که همیشه درست می‌گویند و بی‌خطا هستند. این افراد تمایل دارند خود را بالاتر از دیگران ببینند و اغلب به انتقادات واکنش‌های تدافعی نشان می‌دهند. این ویژگی می‌تواند به "کور ذهنی" نسبت به واقعیت‌های اجتماعی و اقتصادی منجر شود، که در نهایت به اتخاذ تصمیمات اشتباه و افزایش نارضایتی عمومی ختم می‌شود.

۲. پارانویا (Paranoia) و بی‌اعتمادی
دیکتاتورها معمولاً نسبت به اطرافیان خود بی‌اعتماد هستند و احساس می‌کنند که دیگران ممکن است علیه آن‌ها توطئه کنند. این نگرش پارانوئیدی باعث می‌شود که آن‌ها حلقه‌ای از افراد بله‌قربان‌گو و چاپلوس را اطراف خود جمع کنند و از اطلاعات واقعی و دیدگاه‌های متنوع محروم شوند. نتیجه این روند، تصمیم‌گیری‌های ناقص و ناپخته است که بحران‌های جدی ایجاد می‌کند.

۳. تمایل به کنترل مطلق
دیکتاتورها اغلب تمایل شدیدی به کنترل همه‌جانبه دارند. این رفتار موجب سرکوب آزادی‌ها، فشار بیش از حد بر جامعه، و استفاده از منابع برای حفظ قدرت می‌شود. این کنترل بیش از حد، علاوه بر فرسایش منابع کشور، خشم عمومی را برمی‌انگیزد.

۴. مقاومت در برابر تغییر
دیکتاتورها تمایل به حفظ وضعیت موجود دارند و به شدت در برابر تغییر مقاومت می‌کنند. این ویژگی ناشی از ترس آن‌ها از از دست دادن قدرت است. در نهایت، این ویژگی موجب می‌شود آن‌ها نتوانند با تحولات اجتماعی و سیاسی هماهنگ شوند، که نهایتاً به سقوط آن‌ها منجر می‌شود.

۵. ضعف در همدلی
یکی از ویژگی‌های بارز بسیاری از دیکتاتورها، ناتوانی در درک و همدلی با مشکلات مردم است. این فقدان همدلی باعث می‌شود که آن‌ها از نیازها و خواسته‌های جامعه فاصله بگیرند و این فاصله، مشروعیت و حمایت عمومی را کاهش می‌دهد.

۶. فساد و خودمحوری
دیکتاتورها به دلیل تمرکز قدرت و نبود نظارت، اغلب به سمت فساد مالی و اخلاقی گرایش پیدا می‌کنند. این رفتارها، که از خودمحوری آن‌ها نشأت می‌گیرد، موجب از بین رفتن اعتماد عمومی می‌شود و بستر را برای اعتراضات و شورش‌ها فراهم می‌کند.

@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

✅وزیر خارجه تاجیکستان از آرامگاه فردوسی بازدید کرد.

🔹وزیر خارجه تاجیکستان در سفر به مشهد از آرامگاه فردوسی بازدید کرد.

به گزارش باشگاه شاهنامه پژوهان به نقل از ایسنا، «سراج الدین مهرالدین» وزیر امور خارجه تاجیکستان روز دوشنبه ١٢ آذرماه در جریان بازدید از آرامگاه حکیم ابوالقاسم فرودسی در مشهد اظهار داشت: «فردوسی با شاهنامه خود فرهنگی عظیم و تاریخ غنی را به ما معرفی می‌کند. تمدن فارسی‌زبانان در جهان منحصر به فرد است، به‌ویژه در دورانی که فردوسی شاهنامه را سرود، بسیاری از کشورها هنوز وجود نداشتند.»

وی در دفتر یادبود آرامگاه فردوسی به خط فارسی نوشت: «برای من سعادت بزرگی است که به زیارت مقبره فردوسی بزرگ نائل شدم. فردوسی خالق شاهنامه و مایه افتخار همه فارسی‌زبانان است. وظیفه ما پاسداری از شاهنامه و مقام خالق آن است.»


@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅زنده سازی دیوار نگارهای تخت جمشید با کمک هوش مصنوعی

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅کتابی که دکتر زرین کوب بیش از همه دوست داشت...👆

📘 دو قرن سکوت... (بدون سانسور)

نویسنده: دکتر عبدالحسین زرین کوب...

کتابی درباره سرگذشت ایران و خفقان و سکوت حاکم بر ایران در دو سدهٔ نخست پس از سلطهٔ اعراب اشاره دارد.آنچه در آن دو قرنی که از سقوط دولت ساسانی تا روی کار آمدن دودمان طاهریان (نخستین دودمان ایرانی پس از اسلام) بر ایران گذشت قیام‌های بزرگ در طی آن پدید آمده‌است و حوادث مهم و شگرف بی‌نظیری مانند جریانات ابومسلم و مقنع و بابک و مازیار و افشین در این روزگار به صحنه حوادث تاریخ ایران پای نهاده‌است. عقاید و افکار تازه مانند آیین شیعه و زیدیه و نهضت‌های مهم مانند نهضت شعوبیه و سیاه جامگان و سپید جامگان و سرخ جامگان در این روزگاران روی نموده‌ است
در مصاحبه‌ای که عطا آیتی دو سال قبل از درگذشت زرین‌کوب با او داشت، زرین‌کوب در پاسخ به سؤالِ “کدام‌یک از آثار خودتان را بیشتر دوست دارید؟” کتاب “دو قرن سکوت” را نام برد.

📌اين كتاب نفيس را بخوانيد و با دوستان خود به اشتراك بگذاريد...

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅برش‌هایی از یک کتاب

۱۰ دستور آزادمردی:
۱ -هیچ چیز را یقین مپندار .
۲ -زنهار مپندار که کوشش برای پوشاندن حقیقت کاری به جا است زیرا بی‌تردید حقیقت از پرده بیرون خواهد افتاد.
۳ -هرگز در پی آن نباشید که بی‌تردید کامیاب خواهی شد.
۴-هرگاه با مانعی حتی از جانب همسر و فرزندانت روبرو شدی بکوش تا با دلیل و نه با آمریت برآن پیروز شوی زیرا پیروزی بر اساس آمریت خواب و خیال است و فریب .
۵ -برای آمریت دیگران حرمت قائل نباش زیرا همیشه آمریت‌های متضاد وجود دارند.
۶ -برای از بین بردن عقیده‌هایی که به نظرت مهلک می‌رسند به قدرت دست میاز زیرا که اگر چنین کسی آن عقیده‌های تو را از میان خواهد برد .
۷- از داشتن عقیده‌ای مخالف عقاید عموم بیمناک مباش زیرا هر عقیده‌ای که امروز مورد قبول است زمانی مخالف عقیده عموم بوده است
۸-از مخالفت هوشیارانه بیشتر محظوظ شو تا از موافقت منفعلانه. زیرا اگر به هوشیاری چنانکه باید ارج بگذاری آن مخالفت به همداستانی عمیق‌تری خواهد انجامید تا این موافقت.
۹- در حد وسواس جانبدار حقیقت باش حتی اگر حقیقت مایه‌ دردسر باشد زیرا کوشش تو برای پوشاندن آن بیشتر موجب زحمت خواهد بود .
۱۰ -بر خوشبختی کسانی که در بهشت دیوانگان به سر می‌برند رشک مبر زیرا که این زندگی را خوشبختی پنداشتن خود نشانه دیوانگی است. (ص۸۶۶)

منبع :زندگینامه برتراند راسل به نوشته خودش
ترجمه:احمد بیرشک

@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

✅سرنوشت مشابه محمدعلی شاه و بشار اسد!

✍ حبیب رمضانخانی

بعد از گمانه‌ زنی‌های فراوان نهایت مشخص شد که بشار اسد، دیکتاتور برکنار شده و فراری سوریه، به روسیه پناهنده شده است.

دقیقا همان سرنوشتی که برای محمدعلی شاه، بعد از برافتادنش توسط مشروطه خواهان رقم خورد که به سفارت روسیه پناهنده شد و نهایت در بندر اُدسا که آنزمان متعلق به روسیه بود، زندگی حقیرانه‌ای را در انزوا و غربت گذراند.

روس‌ها به محمدعلی‌شاه پناه دادند، چون عامل آن‌ها بود و امید داشتند که بتوانند او را مجدد به قدرت برسانند و بعد از اینکه تلاش‌های نظامی برادرش برای بازگشت او شکست خورد و در ادامه انقلاب روسیه رخ داد، از چشم روس‌ها افتاده و آواره شد. طوری که زمان مرگش‌ کسی نبود او را غسل کرده و کفن کند.

همو که روزی در پاسخ به مطالبه مشروطه خواهان گفته بود: ملت غلط می کند که ما را نخواهد. رعیت را چه به سرکشی، رعیت را چه به حق‌طلبی. رعیت گوسفند است و ما شبانیم... ماییم که مالک ایرانیم و خون جواب آزادیست...

حالا بشار اسد که زمانی خدا را بندگی نمی‌کرد و با استبداد و سرکوب تمام، مردم سوریه را دو دهه در رنج و خفقان نگه داشته بود، آواره و پناهنده روسیه گشته تا هم از افتادن در دست غربی‌ها و افشای نقش و اهداف روس‌ها در امان باشد و هم شاید بتوان شانسی و امیدی برای او در بازگشت به قدرت آینده سوریه متصور شد.

در پایان، شرح حال محمدعلی شاه، بی‌شک وصف حال امروز بشار اسد نیز هست که در نامه به عمه‌اش فروغ‌الدوله، می نویسد:
عمه‌جان، مرا سرزنش نکن که به سفارت اجنبی پناهنده شدم. آمدنم از ترس نبود. دیدم این سلطنت دیگر به دردم نمی‌خورد. گیرم با این‌ها صلح کردم یا زورم رسید و همه را کشتم. باز رعیت ایران، این نوکرهای نمک به حرام، مرا دوست نخواهند داشت. تک و تنها با یک مملکت دشمن چه کنم! 

@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

✅کاروانسرای "دیرِ گچین"

گفته می شود کنسرت فرضیِ پرستو احمدی در کاروانسرای «دیر گچین» برگزار شد که سال گذشته به ثبت جهانی رسیده است

🔹دیر گچین، سر راه جاده باستانی ری به اصفهان مشهور به راهِ دیر در مرکز پارک ملی کویر(۸۰ کیلومتری شمال شرقی قم و ۳۵ کیلومتری جنوب غربی ورامین) واقع شده‌ و از بزرگترین کاروانسراهای ایران است.

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅شعار امیدوارکننده و بامفهوم مردم سوریه

شعار درخشان سوری‌ها در جشن رهایی از دیکتاتور:
الدین لله | و الوطن للجمیع
دین مال خداست | و وطن مال همه

اگر دولت جدید سوریه بتواند همین شعار را “مشق دمشق” کند و هر شب و روز بنویسد و عمل کند آینده‌اش روشن است. دینداران، چه در سوریه و چه در ایران، چه در خانه و چه در خیابان، باید یاد بگیرند پا را از گلیم‌شان درازتر نکنند و برای کسی و به جای کسی تصمیم نگیرند. «وطن مال همه» است و کسی حق ندارد برای «همه» و به جای همه تصمیم بگیرد.

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅تصویر برفی از جنگلهای هیرکانی

#ایران_زیبا

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🏛شهر باستانی دارابگرد

بیش از ۷۰۰۰ سال قدمت، شکوه ایران باستان

بزرگترین دیوار گلی جهان

و آتشکده ای سنگ تراش


🏛 تاریخ ما

@tarbd

📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🔵 چگونه پَرْثَوَ به پَهْلَوْ تبدیل شد؟

این واژه ریشه در واژه پارسی باستان:

Parθava-

دارد که با تبدیل صامت «θ» به «h» و جابجایی «r» و سپس تبدیل آن به «l» به این صورت در آمد:

Parθava- > *Parhav > *Pahrav > Pahlav‌

‌
نام زبان پارتی نیز:

«Pahlawānīg»

بوده است.

نمونه‌هایی از این تغییر در زبان پارتی:
«ōh» (Av. Avaθa)
«gāh» (Av. gāθu-)
«šahr» (Av. xšaθra-)
«puhr» (Av. puθra-)
«mihr» (Av. miθra-)
‌

📚   | راهنمای زبان پارتی (پهلوی اشکانی)
✍️   | حسن رضایی باغ‌بیدی
📖   | صفحات ۱۵ و ۳۷-۳۸

‌

❄️❄️❄️

ما چله نشین شبِ آزادیِ خویشیم
ای کاش که یلدای وطن را سحری بود

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅ یلدا، جشن زایش خورشید
#یلدا
#مهر
#میترا

☀️ یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلند ترین شب سال بر پا می شود، یکی از کهن ترین یادمان های ایران باستان است.

☀️ایرانیان باستان بر این باور بودن که در این شب، دوران تاریکی به پایان می‌رسد و با گذراندن بلند ترین شب سال، دوره زایش مهر و فرمانروایی خورشید آغاز می‌شود. از فردای شب یلدا روزها بلند و شب‌ها کوتاه می‌شود.

☀️ به همین مناسبت ایرانیان در این شب با پهن کردن سفره‌ای با خوراکی‌های ویژه این شب، با دورهمی، رقص و آواز و خوردن خوراکی‌های ویژه این شب به شادی و گرمی جشن می‌گیرند.

یلدا، چنانکه در بیشتر فرهنگ ها آمده است: یک واژه سُریانی است که به معنی "میلاد"، "زایش"، "تولد" است و اشاره به زایش مهر و خورشید دارد.

☀️ ایرانیان باستان شب یلدا را، شب زایش و تولد ایزد مهر (میترا) یا خورشید شکست ناپذیر می دانسته اند و آن را با تلفظ سُریانیش پذیرفته اند و به یادگار آن جشنی همراه با مراسم ویژه برگزار می کردند.

☀️ یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلند ترین شب سال بر پا می شود، پیشینه ای بسیار دراز داشته است و مربوط می شود به ایزد مهر ( میترا)، ریشه این باور بر می گردد به گاه شماری و اندیشه هایی که ایرانیان  باستان از آن داشتند.

☀️ مردمان روزگاران باستان، که پایه زندگی شان بر کشاورزی - چوپانی قرار داشت و در طول سال، با سپری شدن فصل ها و تضادهایی طبیعی خوی  داشتند،

بر اثر تجربه و گذشت زمان با گردش خورشید و دگرگونی فصل ها و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان آشنایی یافته و کارها و فعالیت هاشان را بر اثر آن تنظیم می کردند.

☀️روشنی و روز و تابش خورشید و اعتدال هوا در نظرشان جلوه های نیک و موافق و ایزدی بود و تاریکی و شب و سرما را نیز از کارهای اهریمن می پنداشتند.

ملاحظه می کردند که در برخی روزها و فصل ها روزها بسیار بلند می شود. به همان نسبت بلندی، از روشنی و نور خورشید بیشتر استفاده می کردند و می نگریستند که شب ها کوتاه است.

☀️ کم کم این باور بر ایشان پیدا شد که نور و روشنی و تاریکی مرتب در نبرد و کشمکش هستند، گاه خورشید و فروغ چیره شده و ساعت های بیشتری در پرتو خود مردم را نیرومند نگاه می دارد و گاه مقهور تاریکی واقع شده و ساعت های کمتری با فروغ و تابش اندکی فیض می رساند.

☀️در طول سال، دریافتند که کوتاه ترین روزها، آخرین روز پاییز، یعنی روز سی ام آذر و بلند ترین شب ها، شب نخست زمستان، یعنی نخستین شب دی ماه است. اما بلافاصله پس از این بلند ترین شب سال، از آغاز دی، روزها به تدریج بلند تر و شب ها کوتاه تر می شود.

☀️ خورشید هر روز بیشتر در آسمان می پاید و نور و گرمی نثار می سازد، به همین جهت آن شب را یلدا نامیدند، یعنی شب تولد و زایش خورشید شکست ناپذیر و آن را آغاز سال قرار دادند، یعنی انقلاب شتوی و آغاز زمستان.

☀️آشکار است که به موجب اینکه در بلند ترین شب سال، تاریکی که نماد اهریمن است بیشتر در زمین می پایید. این شب در نظر ایرانیان باستان نحس بوده است. در فرهنگ های پارسی نیز از نحسی آن سخن رفته است.

☀️ در کتاب برهان قاطع آمده است که:" یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن دراز ترین شب هاست در تمام سال و در آن شب یا نزدیک به آن شب آفتاب به برجِ جَدی تحویل می کند و گویند آن شب به غایت شوم و نحس و نامبارک می باشد"

☀️ مردم جهت بر طرف کردن این نحسی و باز آمدن خورشید در فردای آن شب، آتش می افروختند و گرد هم می آمدند و خوان ویژه ای می گستردند و با خوردن و نوشیدن و شادی و گفت و گو به سر می آوردند و در انتظار بر آمدن خورشید و در واقع زایش دوباره خورشید بودند که نحسی این شب را با تولد خود از میان ببرد.

☀️ ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه می نویسد:" و نام این روز میلاد اکبر است و مقصود از آن انقلاب شتوی است. گویند در این روز نور از حد نقصان به حد زیادت خارج می شود و آدمیان به نشو و نما آغاز می کنند و پری ها به ذبول و فناء روی می آورند "

☀️در ادبیات پارسی، واژه یلدا توسط سراینده ها و نویسندگان پارسی گو پذیرفته شده است و این واژه را در سروده های خود به  معنای مجازی" بلند و تاریکی" به کار برده اند و زلف یار و شب هجران را از حیث سیاهی و درازی به شب یلدا  تشبیه کرده اند:

صحبت حکام، ظلمت شب یلداست/ نور ز خورشید جوی، بو که بر آید ( حافظ)

هست چون صبح آشکارا کاین صبوحی چند را /  بیم صبح رستخیز است از شب یلدای من ( خاقانی)

روز رویش چو بر انداخت نقاب شب زلف / گفتی از روز قیامت شب یلدا بر خاست ( سعدی)

نور رایش تیره شب را روز نورانی کند / دود خشمش روز روشن را شب یلدا کند ( منوچهری)

کرده خورشید صبح ملک تو / روز همه دشمنان شب یلدا ( مسعود سعد )

@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

✅ یلدا، جشن زایش خورشید
#یلدا
#مهر
#میترا

☀️ یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلند ترین شب سال بر پا می شود، یکی از کهن ترین یادمان های ایران باستان است.

☀️ایرانیان باستان بر این باور بودن که در این شب، دوران تاریکی به پایان می‌رسد و با گذراندن بلند ترین شب سال، دوره زایش مهر و فرمانروایی خورشید آغاز می‌شود. از فردای شب یلدا روزها بلند و شب‌ها کوتاه می‌شود.

☀️ به همین مناسبت ایرانیان در این شب با پهن کردن سفره‌ای با خوراکی‌های ویژه این شب، با دورهمی، رقص و آواز و خوردن خوراکی‌های ویژه این شب به شادی و گرمی جشن می‌گیرند.

یلدا، چنانکه در بیشتر فرهنگ ها آمده است: یک واژه سُریانی است که به معنی "میلاد"، "زایش"، "تولد" است و اشاره به زایش مهر و خورشید دارد.

☀️ ایرانیان باستان شب یلدا را، شب زایش و تولد ایزد مهر (میترا) یا خورشید شکست ناپذیر می دانسته اند و آن را با تلفظ سُریانیش پذیرفته اند و به یادگار آن جشنی همراه با مراسم ویژه برگزار می کردند.

☀️ یلدا و مراسمی که در نخستین شب زمستان و بلند ترین شب سال بر پا می شود، پیشینه ای بسیار دراز داشته است و مربوط می شود به ایزد مهر ( میترا)، ریشه این باور بر می گردد به گاه شماری و اندیشه هایی که ایرانیان  باستان از آن داشتند.

☀️ مردمان روزگاران باستان، که پایه زندگی شان بر کشاورزی - چوپانی قرار داشت و در طول سال، با سپری شدن فصل ها و تضادهایی طبیعی خوی  داشتند،

بر اثر تجربه و گذشت زمان با گردش خورشید و دگرگونی فصل ها و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان آشنایی یافته و کارها و فعالیت هاشان را بر اثر آن تنظیم می کردند.

☀️روشنی و روز و تابش خورشید و اعتدال هوا در نظرشان جلوه های نیک و موافق و ایزدی بود و تاریکی و شب و سرما را نیز از کارهای اهریمن می پنداشتند.

ملاحظه می کردند که در برخی روزها و فصل ها روزها بسیار بلند می شود. به همان نسبت بلندی، از روشنی و نور خورشید بیشتر استفاده می کردند و می نگریستند که شب ها کوتاه است.

☀️ کم کم این باور بر ایشان پیدا شد که نور و روشنی و تاریکی مرتب در نبرد و کشمکش هستند، گاه خورشید و فروغ چیره شده و ساعت های بیشتری در پرتو خود مردم را نیرومند نگاه می دارد و گاه مقهور تاریکی واقع شده و ساعت های کمتری با فروغ و تابش اندکی فیض می رساند.

☀️در طول سال، دریافتند که کوتاه ترین روزها، آخرین روز پاییز، یعنی روز سی ام آذر و بلند ترین شب ها، شب نخست زمستان، یعنی نخستین شب دی ماه است. اما بلافاصله پس از این بلند ترین شب سال، از آغاز دی، روزها به تدریج بلند تر و شب ها کوتاه تر می شود.

☀️ خورشید هر روز بیشتر در آسمان می پاید و نور و گرمی نثار می سازد، به همین جهت آن شب را یلدا نامیدند، یعنی شب تولد و زایش خورشید شکست ناپذیر و آن را آغاز سال قرار دادند، یعنی انقلاب شتوی و آغاز زمستان.

☀️آشکار است که به موجب اینکه در بلند ترین شب سال، تاریکی که نماد اهریمن است بیشتر در زمین می پایید. این شب در نظر ایرانیان باستان نحس بوده است. در فرهنگ های پارسی نیز از نحسی آن سخن رفته است.

☀️ در کتاب برهان قاطع آمده است که:" یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن دراز ترین شب هاست در تمام سال و در آن شب یا نزدیک به آن شب آفتاب به برجِ جَدی تحویل می کند و گویند آن شب به غایت شوم و نحس و نامبارک می باشد"

☀️ مردم جهت بر طرف کردن این نحسی و باز آمدن خورشید در فردای آن شب، آتش می افروختند و گرد هم می آمدند و خوان ویژه ای می گستردند و با خوردن و نوشیدن و شادی و گفت و گو به سر می آوردند و در انتظار بر آمدن خورشید و در واقع زایش دوباره خورشید بودند که نحسی این شب را با تولد خود از میان ببرد.

☀️ ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه می نویسد:" و نام این روز میلاد اکبر است و مقصود از آن انقلاب شتوی است. گویند در این روز نور از حد نقصان به حد زیادت خارج می شود و آدمیان به نشو و نما آغاز می کنند و پری ها به ذبول و فناء روی می آورند "

☀️در ادبیات پارسی، واژه یلدا توسط سراینده ها و نویسندگان پارسی گو پذیرفته شده است و این واژه را در سروده های خود به  معنای مجازی" بلند و تاریکی" به کار برده اند و زلف یار و شب هجران را از حیث سیاهی و درازی به شب یلدا  تشبیه کرده اند:

صحبت حکام، ظلمت شب یلداست/ نور ز خورشید جوی، بو که بر آید ( حافظ)

هست چون صبح آشکارا کاین صبوحی چند را /  بیم صبح رستخیز است از شب یلدای من ( خاقانی)

روز رویش چو بر انداخت نقاب شب زلف / گفتی از روز قیامت شب یلدا بر خاست ( سعدی)

نور رایش تیره شب را روز نورانی کند / دود خشمش روز روشن را شب یلدا کند ( منوچهری)

کرده خورشید صبح ملک تو / روز همه دشمنان شب یلدا ( مسعود سعد )

@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

❄️❄️❄️

یلدا، زایش مهر و روشنایی...

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

❄️🌲❄️معنای یلدا
🔹بخشی از صحبت‌های دکتر ابراهیمی دینانی

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

سعدی

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

❄️🌲❄️یلدا؛ زاد روز مهر

واژه «یلدا» به معنای «زایش زادروز» و تولد است. ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (دی در دین زرتشتی به معنی دادار و آفریننده) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود. شب یلدا یا شب چله بلندترین شب سال در نیم‌کره شمالی زمین است. این شب به زمان بین غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستین روز زمستان) اطلاق می‌شود. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام شب یلدا را جشن می‌گیرند.
این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود. ماه دی در تقویم مذهبی ایران باستان آغاز سال نو مذهبی بوده است. چنان که میراث آن از راه میتراییسم به مسیحیت و تقویم امروزی نیز رسیده است. ایرانیان باستان بر این اعتقاد هستند که یلدا که یکی از خداهای مرد آنان است در فردای این شب به وجود می‌آید و خون گاو مقدس را می‌ریزد و در زمانی که خون آن گاو به زمین می‌رسد ریشه گیاهان در زیر زمین سر‌سبز می‌شوند و در فصل بهار به رویت ایرانیان در می‌آید او یلدا با شیطان به جنگ‌ می‌ایستد و از مردم عادی را تحت مراقبت قرار می‌‌دهد.
یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل می‌داد و در طول سال با سپری شدن فصل‌ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت‌های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند. آنان ملاحظه می‌کردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند می‌شود و در نتیجه در آن روزها، از روشنی و نور خورشید بیش‌تر می‌توانستند استفاده کنند.
این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند. مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی، هند و اروپایی، دریافتند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاه‌تر می‌شوند، از همین رو آن‌را شب زایش خورشید نامیده و آن‌را آغاز سال قرار دادند. بدین‌سان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع می‌شد و در اوستا، واژه «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که مفهوم «سال» را افاده می‌کند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است.
در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، ص ۲۵۵، از روز اول دی ماه، با عنوان «خور» نیز یاد شده‌است و در قانون مسعودی نسخه موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شده‌ است. در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده‌ است: «یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شب‌هاست در تمام سال و در آن شب و یا نزدیک به آن شب، آفتاب به برج جدی تحویل می‌کند و گویند آن شب به غایت شوم و نامبارک می‌باشد و بعضی گفته‌اند شب یلدا یازدهم جدی است.»

تاریکی نماینده اهریمن بود و چون در طولانی‌ترین شب سال، تاریکی اهریمنی بیش‌تر می‌پاید، این شب برای ایرانیان نحس بود و چون فرا می‌رسید، آتش می‌افروختند تا تاریکی و عاملان اهریمنی و شیطانی نابود شده و بگریزند، مردم گرد هم جمع شده و شب را با خوردن، نوشیدن، شادی و پایکوبی و گفت‌وگو به سر می‌آوردند و خوانی ویژه می‌گستردند، هرآن‌چه میوه تازه فصل که نگاه‌داری شده بود و میوه‌های خشک در سفره می‌نهادند.
سفره شب یلدا، «میَزد» نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل یا به اصطلاح زرتشتیان، «لُرک» که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد. در آیین‌های ایران باستان برای هر مراسم جشن و سرور آیینی، خوانی می‌گستردند که بر آن افزون بر آلات و ادوات نیایش، مانند آتش‌دان، عطردان، بخوردان، برسم و غیره، برآورده‌ها و فرآورده‌های خوردنی فصل و خوراک‌های گوناگون، خوراک مقدس مانند «میزد» نیز نهاده می‌شد.
🍉🍉🍉


@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd