صدای تاریخ(تاریخ بی دروغ)

✅راه باریکِ آزادی به ایران رسید...

🔹 راه باریک آزادی کتابیست ارزشمند، اثر مشترک عجم‌ اوغلو اقتصاددان و استاد دانشگاه MIT و همکار قدیمیش جیمز رابینسون، اندیشمند علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو و توسط چند مترجم به فارسی ترجمه شده است.
از نظر نویسندگان راه باریک آزادی مسیری است به سمت توسعه (رفاه اقتصادی، عدالت اجتماعی، حفظ واتقای کرامت انسانی، نظم اجتماعی و امنیت ملی و حفظ محیط زيست پایدار) و خوشبختی یک ملت که از توازن قدرت بین جامعه و حکومت حاصل می‌شود.

🔹 در تقسیم بندی رابطه دولت وجامعه چهار حالت اتفاق می‌افتد.

۱_دولت ضعیف و جامعه ضعیف
۲_دولت قوی و جامع ضعیف
۳_دولت ضعیف و جامعه قوی
۴_دولت قوی و جامعه قوی

🔹 فقط در حالت چهارم یعنی دولت قوی و جامعه قوی هست، که ملتی به سعادت و خوشبختی میرسد. وقتی که جامعه به اندازه کافی قوی و نهادمند باشد که توان کنترل دولت را داشته، تا مانع از ورود دولت به حریم خصوصي جامعه شده و آزادی‌های قانونی و طبیعی شهروندان را سلب نکند و قانون برای اقویا و ضعفا کاملا یکسان اجرا شود. بطوریکه حاکم جامعه در دادگاه با ضعیف‌ترین شهروندان به صورت یکسان و همانند محاکمه شوند.همچنین دولت هم به اندازه کافی کارامد باشد که بتواند خدمات و کالاهای عمومی مانند امینت، نظم ،عدالت و ... را برای همه شهروندان تامین نماید.با توجه به تجزیه و تحلیل مؤلفه‌های قدرت، آیا می‌توان ادعا کرد که ایران در حال وارد شدن به راه باریک آزادی است؟ (جامعه قوی و دولت قوی)

🔹قدرت مولفه های مختلفی دارد.قدرت رسانه، قدرت نهادهای مدنی واحزاب، قدرت نظامی ، پول و ثروت، قدرت سازماندهی طرفداران و قدرت سرمایه های نمادین ، قدرت اقناع افکار عمومی و قدرت علم و دانش و آگاهی و اندیشمندان..

🔹 دولت قوی و جامعه ضعیف منجر به استبداد و زورگویی حکومت وتضییع حقوق شهروندان می‌گردد.

🔹 جامعه قوی و دولت ضعیف منجر به هرج و مرج ، عدم ارائه خدمات و کالاهای عمومی به شهروندان و ناکامی در اجرای قانون و عدالت میشود.

🔹 تنها جایی که قدرت جامعه و قدرت دولت مساوی و متعادل باشد، دالان باریک آزادی شکل می‌گیرد، که منجر به خوشبختی و توسعه یک ملت میشود.و نهایتا راه باریک آزادی به رفاه اقتصادی با ثبات، عدالت اجتماعی، حفظ و اتقای کرامت انسانی، نظم اجتماعی و امنیت ملی و حفظ محیط زيست پایدار منجر میشود.

📌 در صورتی که حاکمیت قدرت جامعه را به رسمیت بشناسد، میتوان امیدوار بود که جامعه در دالان باریک آزادی و توسعه قرار گیرد، وگرنه منازعه جامعه و حاکمیت در حالت صلح مسلح تا رسیدن به تعادل و توازن ادامه خواهد داشت. در حالت منازعه، نه حاکمیت میتواند سیاستهای خویش را بدون پشتوانه و همراهی مردم به پیش ببرد و و مسائل فراوان کشور را حل کند و نه مردم می‌توانند بدون حاکمیت از میوه های توسعه بهرمندگردند.در این حالت تنها چیزی که قربانی و فدا میگردد سعادت و خوشبختی یک ملت است.

✍علی مرادی
@tarbd
📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd