✅شاه نشین قیصریه
خاص ترین نمای رو به میدان نقش جهان اصفهان


@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

ژوزه مورایس به دین اسلام گروید!

ژوزه مورایس در کنفرانس خبری پس از دیدار سپاهان مقابل استقلال ملاثانی اعلام کرد، از آیین مسیحیت به دین اسلام و مذهب شیعه گرویده است.

⚽️ @Footballirib3

🌲🌲🌲

••Don't look for anyone else to give you permission to be yourself. You don’t need anyone’s validation to be happy or to live a good life."

••به دنبال هیچ کس دیگری نباشید که به شما اجازه دهد خودتان باشید. برای شاد بودن یا زندگی خوب به تایید کسی نیاز ندارید."


#پگاه_اندیشه

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅ایران فقط خاک نیست...
✍محمدعلی اسلامی ندوشن

ایران واقعی یعنی ایران فرهنگی و تاریخی نه خاک معین. به عقیده من خاک یکی از اجزای ایران است؛ مظروفی است که فرهنگ و تاریخ سه هزار ساله ما در آن قرار گرفته‌ است. من به عنوان یک ایرانی از همان بچگی به ایران دلبستگی زیادی یافتم، زیرا ایران کشوری است که با کشورهای دیگر فرق دارد، این‌که می‌گوییم ایران، تنها مرز مشخصی نیست. دوره‌های تاریخی و حوادث زیادی بر سر این کشور آمده و سه هزار سال تاریخ مکتوبی که دارد. حوادث و پستی بلندی‌های زیادی بر آن گذشته است، این مجموعه یادگارها و خاطرات است که ایران را برای ما تشکیل می‌دهد. ایران با کشورهای دیگر تفاوتی ندارد، خاک با خاک فرقی ندارد، خاک ایران و قزاقستان فرقی ندارند آن‌چه که تفاوت به وجود آورده است حوادث و جریاناتی است که بر سر این کشور آمده است که نتیجه آن فرهنگ و تاریخی است که ایجاد شده و از مردمش باقی مانده است؛ این فرهنگ و تاریخ به قیمت سختی‌ها و بلاهای بسیار به دست آمده است.


@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅قبرستان چند هزارساله و مرموز خالدنبی...

🔹قبرستان خالد نبی اسرارآمیزترین گورستان ایران است..
گورستان وسیعی با منظره ای خیره‌کننده و عجیب موجود می‌باشد که سنگ قبرهای آن به شکل استوانه‌هایی به ارتفاع ۲ متر و بیشتر دیده می‌شود.

دیوید استروناخ در سال ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ بیش از ۶۰۰ سنگ ایستاده یافت که در چندین محل وسعت یافته بودند.

سنگ مزارهای این گورستان از سنگ‌های یکپارچه تراشیده شده و به شکل‌های استوانه‌ای و صلیبی هستند.

در رسانه‌های عمومی سنگ‌ها اغلب به عنوان نمونه‌هایی از معماری وابسته به آلت جنسی معرفی می‌شود و یکی از جاذبه‌های مهم توریستی توصیف شده‌است.

بازدید کننده‌ها، سنگ مزارهای استوانه‌ای را به عنوان آلت مرد توصیف کرده‌اند.

همچنین، طول سنگ قبرها بسته به جایگاه آن شخص بلندتر یا کوتاه‌تر ساخته شده‌اند، قبر زن‌ها نیز به شکل سینه و سینه بند زنانه است و سطحی تخت دارد و همه گورهای زنانه رو به شمال قرار گرفته‌اند.

گفته می‌شود این گورستان متعلق به عصر پارینه سنگی می‌باشد.

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

درحکومت استبدادی همهٔ افراد برابرند؛ اما نه به این دلیل که دارای حیثیت و منش انسانی‌اند، شبیه به وضعی که افراد کم‌وبیش در دموکراسی دارند،
بلکه از آن رو در حکومت استبدادی برابرند چون همهٔ آنان هیچ‌اند....
زندگی فرد تحت حکومتی استبدادی، حتی اگر دارای جا و مقامی هم باشد، مانند زندگی محکوم به اعدامی است که حکم اعدام وی را به تعویق افکنده‌اند. و تمام آزادی و امنیت او در همین خلاصه می‌شود...


#مونتسکیو
#:روح‌_القوانین
#پگاه_اندیشه

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

درسنامه و نمونه سوالات تاریخ معاصر
@tarbd

درسنامه تاریخ دهم انسانی

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🔹#محمد_علی_اسلامی_ندوشن:
✅فردوسی حاضرترین فرد در ساخت تاریخ ایران بوده...

در جهان کم کتابی را می توان یافت که تمامی ماجرای یک کشور با آن گره خورده باشد، آنگونه که ایران با شاهنامه گره خورده است. می توان گفت در این هزار سال، فردوسی حاضرترین فرد در ساخت تاریخ ایران بوده است. مجموعه قهرمانان شاهنامه را از زن و مرد؛ چون در کنار هم بگذارند، می بینیم که هیچ وجهی از وجوه هستی نیست که  در زندگی و مرگ آنان منعکس نباشد. در زبان فارسی چند کتاب هست که طی قرنها قوت روان قوم ایرانی بوده است، یکی از آن ها و برتر از همه آن ها؛ شاهنامه فردوسی است .

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅کشف معماری ۴۵۰۰ ساله در شرق ایران...

باستان‌شناسان به همراه دانشجویان دانشگاه زابل در کاوش آموزشی تپه «پیرزال سیستان»، علاوه بر اشیاء ۴۳۰۰ ساله، بقایای معماری به قدمت حدودی ۴۵۰۰ سال را کشف کردند.
این معماری شامل بقایای ساختمانی یک خانه در لایۀ اول این محوطه است. این خانه متشکل از تعدادی اتاق در حاشیۀ جنوبی یک حیاط مرکزی است.
🔹 ایسنا

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

گر می نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکن تو حیله و دستان را
تو غرّه بدان مشو که می می‌نخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را

#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅وطن به مثابه مادر...

🔹سخنان تامل برانگیز فریدون جنیدی ایران‌شناس و شاهنامه‌پژوه در مورد وطن


@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

باشد تا از کسانی باشیم
که جهان را هر دم نو کنند و تازه گردانند.
تو ای آورنده داد و خرد،
که در پرتو راستی،
خوشبختی به ما ارمغان می‌کنی،
باشد که ما،
آیین و باورهای خود را
در روشنایی خِرَد
و شناخت درست پرورش دهیم.

🔹اوستا، سروده نهم از گات ها

#پگاه_اندیشه

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅گزارشی تاریخی از سرودهای ملی ایران از قاجار تا امروز:


از اولین سرود: مارش سلام شاهی، تا مهر خاوران

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

‍ ‍ ‍✅ ماجرای نام گذاری ۱۲ اردیبهشت به عنوان روز معلم در ایران...

🔹شهادت دکتر خانعلی، معلم مطالبه گر و دغدغه مند جامعه...

ابوالحسن خانعلی متولد ۱۳۱۱، دارای دکترای معقول و منقول (فلسفه) از دانشگاه تهران و معلم ۲۹ ساله دروس فلسفه و زبان عربی هنگام سخنرانی در تجمع صنفی اعتراضی معلمان در میدان بهارستان در روز ۱۲ اردیبهشت سال ۱۳۴۰ با گلوله اسلحه رئیس کلانتری بهارستان که شخصی به نام سرگرد ناصر شهرستانی بود به قتل رسید. 
او با هوش و استعداد سرشاری که داشت دوران تحصیل مدرسه ( از ابتدایی تا دیپلم ) را در مدت ۴ سال به اتمام رساند. در دانشکده علوم تهران به ادامه تحصیل پرداخت و در همان دانشگاه در کنکور دکترا شرکت نمود و این پایه علمی دانشگاه را در رشته الهیات با موفقیت گذراند.
وی در مدارس و دیگر موسسات علمی به تدریس مشغول شد، دکتر در طول زندگی کوتاه خود از هر کوششی در راه اعتلای  فرهنگ و فرهنگیان بود دریغ نکرد. او حقوق ماهانه خود را بیشتر در راه فقرا و مستمندان و یتیمان انفاق می‌نمود.
ابوالحسن خانعلی در سیل عظیمی که در سال ۱۳۳۳ در امامزاده داوود رخ داد و خسارات زیادی به بار آورده بود با تلاش خود و همکاری اهل محل و ادارات دولتی به بازسازی آنجا مبادرت نمود.
وی به زبان های انگلیسی و فرانسه تسلط داشت و چند کتاب نیز در رابطه با ناهنجاری‌های جامعه آن زمان تالیف نمود،   تبعیض و بیداد و فساد حاکم بر جامعه، دکتر را رنج می داد. او در تلاش برای ارتقاء سیستم تعلیم و تربیت و ایجاد مراکز علمی قابل استفاده در همه نقاط ایران، بدون تبعیض و برای همه اقشار بود.
زمزمه‌هایی در سالهای ۳۹ و ۴۰ در سطح مدارس کشور و آموزش و پرورش به گوش می رسید که برای ساماندهی وضع علمی جوانان در کشور باید کاری صورت بگیرد و ابوالحسن خانعلی نیز در این حماسه فرهنگی شرکت داشت.
در زمان نخست وزیری شریف امامی در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ معلیمن و دانش آموزان و دانشجویان و مردم دیگر شهرهای نزدیک به تهران در میدان بهارستان روبروی مجلس شورای ملی آن زمان اجتماع کردند.
آنان خواسته‌های خود را از دولت وقت مطرح نمودند و ابوالحسن خانعلی در حین یک سخنرانی عمیق و گیرا هدف گلوله رئیس کلانتری میدان بهارستان قرار گرفت و به قتل رسید و میدان بهارستان را با خون پاکش رنگین ساخت. در این ماجرا عده‌ای از دانش آموزان و معلمین شرکت کننده نیز مجروح شدند.

بزرگترین تظاهرات بعد از کودتای ۲۸ مرداد.
جعفر شریف‌امامی در خاطرات خود نوشت: «وقتی خانعلی تیر خورد ساعت ۱۱/۳۰ شب به کاخ شاه احضار شدم. شاه گفت قرار است فردا شیطنت کنند و جنازه را راه بیندازند و شلوغ کنند». امامی به شاه وعده می‌دهد که جلوی اخلالگری را بگیرد. با وجود قول نخست‌وزیر به شاه، تشییع جنازه خانعلی در روز ۱۳ اردیبهشت به بزرگترین تظاهرات خیابانی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تبدیل شد. نه تنها معلمان که گروه‌های مختلف در تشیع جنازه او حضور یافتند و او را در ابن‌بابویه دفن کردند.
در پایان این تشیع جنازه باشکوه، قطعنامه‌ای قرائت شد که مهمترین بندهای آن، درخواست استعفای دولت شریف امامی، اجرای قطعنامه باشگاه مهرگان در مورد افزایش حقوق معلمان و مجازات قاتل خانعلی بود.

واقعیت این بود که علی‌رغم ممانعت رژیم تشییع جنازه بی سابقه‌ای از سرچشمه تهران تا چهار راه سیروس صورت گرفت و تعداد انبوهی در آن شرکت کردند.
پیکر پاک ابوالحسن خانعلی در ابن بابویه در جوار مرقد شیخ صدوق در نزدیک حرم حضرت عبد العظیم حسنی  آرام گرفت، و تصویر برداران و خبرنگاران این حماسه معلمین را به ثبت رساندند.

کشه شدن معلم آزاده دکتر خانعلی دولت وقت را سرنگون  و مملکت را تکان داد. معلمین مدارس اروپایی در کلاس‌های درس با دقایقی سکوت به دکتر خانعلی  ادای احترام کردند.
با جان باختن ابوالحسن خانعلی رژیم  به ناچار اقداماتی به عمل آورد و تغییر و تحولاتی در آموزش و پرورش کشور صورت گرفت. با ایجاد سپاه دانش سواد آموزی، علم به جای جای کشور راه پیدا کرده و از خون پاک و تاثیرگذار او، ایران افراد با سواد و فرهیخته‌ای را به جامعه و جهان تقدیم داشت. 

🔹یادش جاودان و راهش پر رهرو باد

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅انتخاب رضاشاه؛ معلم یا سرلشکر!!!

🔹نقل است دکتر مصطفی مصباح‌زاده، هنگامی که با دکترای حقوق با درجه ستوان سومی در ارتش خدمت می‌کرد.


خبردار ایستاده بودم.

سرلشگر شقاقی گفت: تو حقوق خواندی؟!

گفتم: بله

گفت: دکتر در حقوق هستی؟!

گفتم: بله

گفت: اعلیحضرت دستور دادند یک کلاس عالی قضائی  در دانشکده افسری جهت افسران ارشد و امرای ارتش گذاشته شود و ما فکر کردیم تو بروی در این کلاس درس بدهی

گفتم: هر طور امر بفرمائید تیمسار

یک هفته‌ای گذشت و دو مرتبه مرا خواست. گفت: انتخاب شما مشکلی برای ما ایجاد کرده و آن مشکل این است که شما ستوان سوم هستی و باید بروی برای افسران ارشد از سرهنگ تا سرتیپ و سرلشگر درس بدهی، سابقه ندارد یک ستوان سومی برود برای سرلشگری درس بدهد، در نتیجه معلوم نیست در زمان ورود به کلاس، شما باید به این افسران ارشد سلام بدهید یا آنها باید به شما سلام بدهند.

گفتم: هر طور که امر بفرمائید تیمسار

دانشکده افسری نتوانست تصمیم بگیرد، پرونده را فرستادند به وزارت جنگ

یک روز، سرلشگر نخجوان که وزیر جنگ بود مرا خواست و تا وارد اطاق شدم گفت: تو با این هیکلت می‌خواهی بروی به افسران ارشد درس بدهی؟!

گفتم: هر طور بفرمائید تیمسار

گفت: خوب سلام بهشان بده

گفتم: هیچ اشکالی ندارد. هر طور که امر بفرمائید تیمسار

گفت: نه، باید این پرونده را بفرستم به ستاد ارتش

از وزارت جنگ فرستادند به ستاد ارتش

سرلشکر ضرغامی رئیس ستاد ارتش بود

مرا احضار کرد. مردی بود خیلی متدین. که به همین دلیل ریش داشت و خیلی منظم

رفتم خدمت ایشان و به حالت خبردار ایستادم

نگاهی به سر تا پای من کرد و گفت شما برای دانشکده افسری، برای وزارت جنگ و برای ستاد ارتش، زحمت ایجاد کردید. کس دیگری غیر از تو نبود که انتخاب کنند که حالا همه گیر کنیم و ندانیم که چه بکنیم؟!

او هم گفت: خوب برو سر کلاس و سلام بده به افسران ارشد

گفتم: امر، امر تیمسار است اطاعت

بعد یک مرتبه دیدم پشت میزی که نشسته بود سرش را انداخت پائین، یک دو دقیقه‌ای هیچی نگفت

بعد گفت: «نه، ما این را گزارش و شرف عرضی تهیه می‌کنیم، هر طور که اعلیحضرت امر فرمودند آن‌طور عمل می‌کنیم، چون سابقه ندارد یک همچین چیزی»

من را مرخص کرد. رفتیم و یک هفته، ده روز بعدش مرا خواست. این دفعه که رفتم توی اطاقش دیدم وضع عوض شده است

از پشت میز بلند شد و آمد با من دست داد. خیلی به من احترام کرد و گفت: امر اعلیحضرت را به شما ابلاغ می‌کنم. بعد از پشت میزش بیرون آمد به حال خبردار، من هم همین‌طور به حال خبردار ایستادم

گزارش را از اول که دانشکده افسری گزارش کرده بود تا پایانی که به عرض رسیده بود یکی بعد از دیگری همه اینها را خواند، بعد به آنجا رسید که حالا اعلیحضرت رضاشاه چه دستور دادند

رضاشاه دستور داده بود و جمله‌ای که رضاشاه گفته بود این‌طور بود: «مقام استاد و معلم خیلی بالاتر از مقام تمامی افراد جامعه است بروید به این ستوان ۳ احترام استادی شود»

بنابراین باید افسران ارشد در کلاس به من سلام می‌دادند و پایه این کار از اینجا در ارتش ایران گذاشته شد، یعنی قبل از من هیچ سابقه‌ای نبود که اگر یک کسی با یک درجه پائین‌تری می‌خواست درس بدهد چه باید می‌کردند. من اولین افسری بودم که درباره من تصمیم گرفته شد و تا انقلاب هم دیگر این رویه ادامه داشت

من وقتی می‌رفتم سر کلاس، یک سرتیپ دادوری بود که رئیس امور مالی ارتش بود، او ارشد کلاس بود، من وقتی که وارد کلاس می‌شدم می‌گفت برپا، خبردار! تمام افسران ارشد همه به حال خبردار می‌ایستادند. منِ ستوان ۳ می‌رفتم پشت میزم، شمشیرم را باز می‌کردم می‌گذاشتم روی میز. بعد هم با خونسردی تمام می‌گفتم آزاد

بعد هم آنها می‌نشستند و درس را گوش می‌کردند. بعد که می‌خواستم از کلاس بیرون بیایم باز همین برنامه اجرا می‌شد. او بلند می‌شد برپا خبردار می‌گفت و من یک آزاد می‌گفتم و از کلاس می‌آمدم بیرون

حتی وقتی که از کلاس می‌آمدم بیرون بعضی از این افسران اشکال و سوالی داشتند. می‌آمدند در محوطه دانشکده، وقتی که از من سوال می‌کردند دست‌شان را بالا می‌بردند جهت احترام نظامی، آن وقت سایر دانشجوهای دانشکده افسری که ناظر من و در حال درس ‌خواندن در دانشکده بودند فکر می‌کردند من از خانواده سلطنتی هستم،  که این امرای ارتش به من سلام می‌دهند.!

ولی خوب، من رعایت ادب را می‌کردم و تا آنها دست‌شان را جهت احترام به مقام والای استاد و معلم بالا می.بردند من ضمن احترام، دست‌شان را  پائین می‌آوردم و همین‌طوری با هم صحبت و رفع اشکال می‌گردید.

📌 نقل از مصاحبه دکتر غلامرضا افخمی با دکتر مصباح‌زاده، تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران

@tarbd
📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd