✅ایرانیان از نگاه تاریخنگار رومی...


#مارسلينوس مورخ رومى درباره ايرانيان چنين مي گويد:
ايرانيان قامتى بلند داشتند. پوستشان گندمگون است، ابروانى خميده و به هم پيوسته، ريشى زيبا و مويى بلند دارند و بسيار محتاطند.
به نظر ميرسد كم رحم و مغرورند اما رفتارى آزاد دارند با ناز گام برميدارند و خرامان ميروند اما به دلاورى شهرت دارند.

📚ايران در زمان ساسانيان
✍ #آرتور_كريستنسن

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

••There is only one you! Own the person that you really are. Being you is the only way to be free. Free to go after your dreams.

••از تو فقط یکی هست!
تو مالک شخصی باش که واقعا هستی.
خودت بودن تنها راه آزادی توست.
آزادانه به دنبال رویاهات برو.

#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅حال و هوای مردم ایران در نوروز ۱۳۵۴ خورشیدی...

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅تهران، سال ۱۳۴۶...
📸 عکس از هریسون فورمن

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅چهارشنبه سوری در طهران قدیم

🔸دو روز مانده به شب چهارشنبه‌سوری، آب‌های حوض و حوضچه‌های خانه‌ها را عوض می‌کردند‌، به این صورت که قبلا زن‌ها ظرف‌های دم دستی و سپس هر چیز کثیف شستنی را مانند لباس‌ها می‌شستند، آب می‌کشیدند و روی بند پهن می‌کردند و به نیت اتصال خانواده، از کنار به یکدیگر گره می‌زدند، سپس کمی سرکه و ذغال داخل حوض و حوضچه‌ها می‌ریختند و آب‌ها را به نیت بیرون ریختن سیاهی، ترشی و چرک‌دلی از خانواده به جوی کوچه می‌ریختند و آب تازه روی حبهٔ نبات یا حبهٔ قندی که هر یک از اعضای خانواده پیش از پر کردن حوض و حوضچه در آن می‌اندازند، می‌ریزند. آب، روشنایی و صفای تازه به خانه می‌آورد و کسی تا در رفتن «توپ سال نو» و آمدن عمو نوروز، حق دست زدن به آن را نداشت.

🔸بته‌های خشک شده از بیابان‌های اطراف وارد تهران و برای شب چهارشنبه‌سوری از چند روز قبل بته‌های مورد نیاز، پشت دروازه‌های شهر تهران انبار می‌شد. این بته‌ها سوخت تمام نانوایی‌ها و حلوایی‌ها هم بود و اکثر پرندگان هم همین بته‌ها را می‌خوردند. بته‌های اضافه بر مصرف روز از روزهای قبل در بیرون از دروازه‌ها انبار شده و نگهبان برای حفاظتشان از حریق و مثل آن می‌گماردند. از بعدازظهر روز چهارشنبه‌سوری به شهر حمل شده سر سه‌راه‌ها و چهارراه‌ها، گذرها و کوچه‌ها مانند تل انبار شده عرضه خریداران می‌گردید. اهالی تهران در دهه‌های 20 و 30 برای خرید بوته مورد نیاز شب چهارشنبه‌سوری یک شاهی پول می‌پرداختند و با آن حجمی از بته را خریداری می‌کردند که بتوان با آن هفت کپه آتش درست کرد. هنگام زوال آفتاب و سر رسیدن غروب وقت بته افروزی در درازی کوچه‌ها بود. تعداد کپه‌های آتش باید فرد می‌بود. داخل حیاط یا در کوچه‌ها هرکس سه،پنج یا هفت کپه آتش درست می‌کرد و اهالی خانه پشت هم قطار می‌شدند و از روی آتش می‌پریدند و با هر جهش این شعر را می‌خواندند. «زردی من از تو سرخی تو از من» را به زبان می‌آورند تا شعلهٔ بته‌ها فروکش کند و رو به خاموشی برود. در این میان، «بته‌افروزی» شرایط خاصی داشت، نخست بته‌ها نباید زوج می‌شدند، آن‌ها باید سه، پنج یا هفت کپه می‌بودند، بهترین و کامل‌ترین آن را هفت کپه می‌دانستند. در هفت کپه عدد ستارگان سرنوشت‌ساز هفت معلوم شده بود و اینکه به جز بوته، سوزاندنی دیگری جایگزین نکنند. این کپه‌ها باید رو به قبله ردیف شده باشند.شب چهارشنبه‌سوری مردم تهران فقط بته خشک شده آتش می‌زدند و نه چیز دیگری. پریدن از روی آتش که تمام می‌شد وقت فالگوش ایستادن بود. 

🔸بعد از غروب این روز، در پس درهای خانه‌ها و سر پیچ‌ کوچه‌ها و بالای بام‌ها و خفای گذرگاه‌های کم‌ تردد، به گوش فال ایستاده، استراق سمع رهگذران می‌کردند و اول رهگذری که از آنها گذشته چیزی بر زبان آورده کلماتشان تفأل آینده آنها می‌گردید.» قاشق‌زنی رسم دیگر شب‌های چهارشنبه‌سوری بود که چند ساعتی از شب گذشته آغاز می‌شد. زن‌ها و دخترها چادر به سر می‌کردند و با پیاله‌ای مسی و قاشقی چوبی که صدای بم لطیفی هم داشت پشت در خانه‌ها می‌رفتند و روی پیاله می‌کوبیدند و منتظر می‌شدند تا صاحبخانه‌ها چیزی در پیاله‌های آنها قرار دهند. این هم برای خود تفألی بود و افراد با تعبیر اشیایی که در پیاله‌های خود می‌دیدند خودشان را کامروا در نیت یا ناکام می‌انگاشتند.

🔸افسون کردن اسباب سفیدبختی‌ و آب دباغ‌خانه از دیگر آداب شب چهارشنبه‌سوری بود. اولین کار بعدازظهر سه‌شنبهٔ آخر سال (چهارشنبه سوری)این بود که سحرزده‌ها، سیاه‌بخت‌ها و بخت‌بسته‌ها‌ مانند دختران و بیوه‌زنان در خانه مانده، روانهٔ دباغ‌خانه می‌شدند تا آب آن را به‌دست آورند. رسم این کار چنین بود که هر یک کوزه یا شیشه‌ای برمی‌داشتند، رخت و کفش کهنهٔ می‌پوشیدند، در اتاقی که درش رو به جنوب باز شود، جمع می‌شدند و از آنجا با هم حرکت می‌کردند و سخنانشان تا دباغ‌خانه همه از بریدن، دریدن، شکستن، ریشه‌کن کردن، پر دادن، سوزاندن، بیرون کردن و مانند آن بود تا به دباغ‌خانه برسند. این کار برای برطرف کردن بسته شدن بخت زنان یا دختران و همچنین سحر افتادن در کار کسی انجام می‌شده است.

🔸بزک شب چهارشنبه‌سوری، از دیگر آداب این شب بود. زنها از دو سه ساعت بعد از ظهر برای پریدن از روی آتش غروب باید تمیز و با جلوه و جلا می‌بودند. آرایش (هفت قلم) از جمله آرایش‌های همین شب به‌شمار می‌آمد. با اعتقاد به اینکه بزک کردن در چنین شبی چهره را تا آخر سال منور و جالب می‌کند. براساس اطلاعات منتشرشده در این کتاب، ایرانیان قدیم اعتقاد داشتند کار دباغی شغل یکی از اولیای خدا بوده است، پس باید به آن رغبت و نشاط داشت.

✍جعفر شهری، کتاب طهران قدیم

@tarbd

📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

🌲🌲🌲

مردمی که تحت قانون ظلم به سر
می‌برند شهامت و فضیلت اخلاقی
را از دست می‌دهند ، و به مرضِ
ترس و چاپلوسی گرفتار می‌شوند
که ریشه حیاتشان را می‌سوزاند !

#میرزا_آقاخان_کرمانی
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅بوی دسیسه می آید...

نتیجه کدام اتاق فکر است؟؟؟
این نخستین بار است که هماهنگ و حساب شده به آثار باستانی حمله ور شده اند!!
جماعتی دشمن ایران و ایرانی، آثار باستانی و ثروت تاریخی ایران را تخریب می کنند و.......

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

ما نمی توانیم مشکلاتمان را با همان تفکری حل کنیم که با استفاده از آن، آنها را به وجود آوردیم.

#آلبرت_انیشتین
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅نوروز به روایت شاهنامه...
🔹بخش۱

پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به دوران جمشید نسبت داده شده است. زمانی که جمشید تمامی اقدامات لازم برای شکل گیری تمدن بشری را به سرانجام رساند، در روز اورمزد از فروردین جشن باشکوهی برگزار کرد که نوروز نام گرفت..

همه کردنی‌ها چو آمد به جای
ز جای مهی برتر آورد پای
به فرّ کیانی یکی تخت ساخت
چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت
که چون خواستی دیو برداشتی
ز هامون به گردون برافراشتی
چو خورشید تابان میان هوا
نشسته بر او شاه فرمانروا
جهان انجمن شد بر آن تخت او
شگفتی فرومانده از بخت او
به جمشید بر گوهر افشاندند
مر آن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فرودین
بر آسوده از رنج روی زمین
بزرگان به شادی بیاراستند
می و جام و رامشگران خواستند
چنین جشن فرخ از آن روزگار
به ما ماند از آن خسروان یادگار

✍مهدی احمدی اختیار

#شاهنامه
#فردوسی

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

افق روشن

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دستِ زیبایی را خواهد گرفت.

روزی که کمترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری‌ست.
روزی که دیگر درهای خانه‌شان را نمی‌بندند
قفل
افسانه‌یی‌ست
و قلب
برای زندگی بس است.
روزی که معنای هر سخن دوست‌داشتن است
تا تو به خاطرِ آخرین حرف دنبالِ سخن نگردی.
روزی که آهنگِ هر حرف، زندگی‌ست
تا من به خاطرِ آخرین شعر رنجِ جُست‌وجوی قافیه نبرم.
روزی که هر لب ترانه‌یی‌ست
تا کمترین سرود، بوسه باشد.
روزی که تو بیایی، برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود.
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم...

و من آن روز را انتظار می‌کشم
حتا روزی
که دیگر
نباشم.

احمد شاملو
۱۳۳۴/۴/۵

#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅گاهشماری دوازده حیوانی...

گاهشماری (تقویم) دوازده حیوانی مربوط به تمدن و فرهنگ چینی هاست که در دوره مغولان وارد ایران شد و مورد استفاده قرار گرفت. در این گاهشماری نامگذاری سال ها به نام یکی از حیوانات دوازده گانه است که به صورت متناوب تکرار می شود..
ترتیب سال ها در گاهشماری مزبور به صورت زیر است:

موش و بقر و پلنگ و خرگوش شمار
  زان چار چو بگذری نهنگ آید و مار
آنگاه به اسب و گوسفند است حساب
حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار

✍مهدی احمدی اختیار

@tarbd

📚📚📚📚📚
https://t.me/tarbd

✅نوروز سنت نیست فرهنگ است...
✍فریدون مجلسی


🔹فریدون مجلسی در یادداشتی که در روزنامه اعتماد منتشر شده نوشته است : نوروز سُنت نیست، فرهنگ است! نوروز نقاشی و رنگ‌آمیزی است، هنر است. نوروز موسیقی و تازگی و جوانی و عشق و دوستی است. نوروز نماد پیروزی نیکی بر بدی است. تعادل بهاری است، کنار گذاشتن کینه‌ها و پاس داشتن دوستی‌ها و خویشی‌ها است، پرورنده صلح و آشتی است. نوروز خانه‌تکانی و دور کردن پلشتی و آلودگی از آشیانه و از خویشتن است. نوروز زمان تازگی و شادی و لبخند است. نوروز بالاتر از سُنت است.

برای خواندن متن کامل این یادداشت اینجا بزنید

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

مانده تا برفِ زمین آب شود
مانده تا بسته شود این همه نیلوفرِ وارونه ی چتر
ناتمام است درخت
زیرِ برف است
تمنای شنا کردنِ کاغذ در باد
و فروغِ ترِ چشمِ حشرات 
و طلوعِ سرِ غوک
از افقِ درکِ حیات
مانده تا سینیِ ما پر شود از صحبتِ سمبوسه و عید
در هوایی که نه افزایشِ یک ساقه، طنینی دارد 
و نه آوازِ پری می‌رسد از روزنِ منظومه ی برف
تشنه ی زمزمه‌ام
مانده تا مرغِ سرِ چینه ی هذیانیِ اسفند صدا بردارد
پس چه باید بکنم
من که در لخت‌ترین موسمِ بی‌چهچهِ سال 
تشنه ی زمزمه‌ام؟
بهتر آن است که برخیزم 
رنگ را بردارم 
روی تنهاییِ خود، نقشه ی مرغی بکشم.

#سهراب_سپهری
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅روز بخشش پدر و مادر...

🔹۱۸ مارس #روز_بخشش_پدر_و_مادر است.

🔺 این روز فرصتی است برای بخشیدن اشتباهات پدران و مادران و  یادآوری این نکته که پدر و مادر بودن کار آسانی نیست و هیچ‌کس پدر و مادر کاملی ندارد.
همانطور که خود ما کامل نیستیم.

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅نوروز به روایت شاهنامه...
بخش۲
🔷نوروز؛ جشن شکرگزاری
✍مهدی احمدی ختیار

نوروز جشن و آیینی است که در شاهنامه برای شکرگزاری و سپاس از یزدان در زمان پیروزی ها و کامیابی ها کاربرد گسترده ای دارد.
هر وقت پادشاهی بر دشمنان غلبه می کند، یا مدعیان تاج و تخت و شورشیان را منکوب میکند، و یا بخت و اقبال با او همراهی می کند، و یا دوره خشکسالی به پایان می رسد و ... پادشاهان به آتشکده می روند و برای نوروز و سده پیشکش به جای می آورند. گو اینکه در آتشکده ها سرای ویژه نوروز و سده وجود داشته است.

نکته دیگر این که، نوروز به همراه سده جشن های کهن ایران در شاهنامه هستند. فردوسی هر زمانی از نوروز یاد می کند، در بیشتر موارد نام سده را نیز، پس از نوروز ذکر می کند. به نظر می رسد نوروز و سده از نظر فلسفه آیینی یک گونه پیوستگی و نزدیکی با هم داشته اند.

نمونه هایی از پیشکش ها و کمک ها و سپاسگزاری پادشاهان اسطوره ای و تاریخی ایران به مناسبت نوروز و یا برای مقام و جایگاه نوروز👇

🔷داستان رستم و اسفندیار

همه دشمنان از تو پر بیم باد
دل بدسگالان به دو نیم باد
همه ساله بخت تو پیروز باد
شبان سیه بر تو نوروز باد
به دیبا بیاراست آتشکده
هم ایوان نوروز و کاخ سده

🔷پادشاهی دارای داراب:

مگر زو ببینی یکی نامدار
کجا نو کند نام اسفندیار
بیاراید این آتش زردهشت
بگیرد همان زند و استا بمشت
نگه دارد این فال جشن سده
همان فر نوروز و آتشکده
همان اورمزد و مه و روز مهر
بشوید به آب خرد جان و چهر

🔷پادشاهی بهرام گور

چو شد ساخته کار آتشکده
همان جای نوروز و جشن سده

بیامد سوی آذرآبادگان
خود و نامداران و آزادگان

پرستندگان پیش آذر شدند
همه موبدان دست بر سر شدند

پرستندگان را ببخشید چیز
وز آتشکده روی بنهاد تیز

🔷پادشاهی قباد:

نهاد اندر آن مرز آتشکده
بزرگی بنوروز و جشن سده
مداین پی افگند جای کیان
پراگنده بسیار سود و زیان
از اهواز تا پارس یک شارستان
بکرد و برآورد بیمارستان

🔷پادشاهی هرمزد:

بیاورد زان پس صد و سی هزار
ز گنجی که بود از پدر یادگار
سه یک زان نخستین بدرویش داد
پرستندگان را درم بیش داد
سه یک دیگر از بهر آتشکده
همان بهر نوروز و جشن سده
فرستاد تا هیربد را دهند
که در پیش آتشکده برنهند
سیم بهره جایی که ویران بود
رباطی که اندر بیابان بود

🔷زاده شدن اورمزد پسر شاپور

برفتند یکسر به آتشکده
به ایوان نوروز و جشن سده

همه مُشک بر آتش افشاندند
به بهرام بر آفرین خواندند

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🌲🌲🌲

نرم نرمک می رسد اینک بهار...

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپيد
برگهای سبز بيد
عطر نرگس، رقص باد
نغمه و بانگ پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک ميرسد اينک بهار
خوش بحالِ روزگار …

خوش بحالِ چشمه ها و دشتها
خوش بحالِ دانه ها و سبزه ها
خوش بحال غنچه های نيمه باز
خوش بحال دختر ميخک که ميخندد به ناز
خوش بحالِ جانِ لبريز از شراب
خوش بحالِ آفتاب …

ای دل من، گرچه در اين روزگار
جامه ي رنگين نمی‌پوشی به كام
باده ي رنگين نمی‌نوشی ز جام
نقل و سبزه در ميانِ سفره نيست
جامت از آن می كه می‌بايد تهی است

ای دريغ از «تو» اگر چون گل نرقصی با نسيم!
ای دريغ از «من» اگر مستم نسازد آفتاب!
ای دريغ از «ما» اگر کامی نگيريم از بهار …!

گر نکوبی شيشه ي غم را به سنگ
هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ …


#فريدون_مشيري
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅۲۹ اسفند در گاهشماری ایرانی، روز #ملی_شدن_نفت است.

🔹طرح ملی‌شدن نفت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ درست پنج دهه بعد از کشف نفت در ایران با تلاش‌های #محمد_مصدق به قانون تبدیل شد. جنبش ملی شدن نفت ایران، یکی از بزرگترین جنبش های ملی ایران و جهان در تاریخ معاصر است که آثار و پیامدهای بسیاری بر ایران و جهان داشت.

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

تهران، سال ۱۳۵۵...
📸عکس از برونو باربی

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅دعای تحویل سال پارسی ...

🌲🌲🌲

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd