‍ 🍁🍂🍁🍂🍁🍂

تا هنگامی که جامعه یی زنان را نادیده میگیرد،
و حقشان را پایمال می سازد.
داغ بینوایی و گناه، بر پیشانی اجتماع باقیست...

#ویکتور_هوگو

#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

.
تازه‌نفس‌ها، نام مستندی‌ است که کیانوش عیاری در سال پنجاه‌ و هشت، در تابستان یک سال پس از انقلاب ساخته‌است.

این قاب‌های پر از حرف، راوی ندارند. خیابان‌های لبریز از دختران و پسران جوان خود راوی این داستانند. جوانانی که در لابه‌لای بساط‌های کتاب و کاست‌ها و روزنامه‌ها دنبال آینده‌ی خودشان می‌گردند. دخترانی که کوکاکولا می‌فروشند کنار تفنگ‌به دست‌ها راه می‌روند و جوانانی که کروات‌زده بستنی می‌خورند.

یک نفر کتاب‌های مطهری را می‌فروشد دیگری صمد بهرنگی، موافق و مخالف با لبخند و امیدوار با هم حرف می‌زنند و پای سخنرانی‌ها می‌نشینند چون خیال می‌کنند انقلاب برای آن‌ها شروع یک زندگی دوباره‌ است. در همه‌ی سالن‌های تئاتر، شاه بارهای بار مسخره می‌شود، ساواک سرنگون می‌شود و انقلاب به آسانی پیروز می‌شود. هنوز رنگ واقعی بعضی اشخاص و پشت پرده‌‌ی بعضی اتفاقات نمایان نشده‌است. یک جوان، وسط پارک  ادای فریدون فرخزاد را در می‌آورد، دیگری سعی می‌کند مثل سلی برقصد بقیه به او می‌خندند، بی‌خبر از آنکه چه بر سر تلویزیون ملی ایران آمده‌ و خواهد آمد!!

✅نقش خواجگان حرمسرا در دربار شاه سلطان حسین صفوی
🔹قسمت اول
✍علی جلالپور

خواجگان و کنیزکان حرمسرا از تعداد معدود انسان‌های مظلومی بودند که تحت تأثیر امیال جنون آمیز حاکمان و تاجران در طی جنگ‌ و راهزنی‌ها به اسارت درآمده بودند. در نوع نگرش نسبت به افراد اسیر شده به هیچ عنوان عواطف انسانی مطرح نبود و تنها پول و سود آوری نقش اصلی را ایفا می‌کرد زیرا ارزش افراد اسیر شده در حدّ یک غنیمت شناخته می‌شد و همانند کالای تجاری مورد توجه بودند. آن انسان‌های مظلوم بعد از تفکیک به صورت برده و غلامان در معرض فروش قرار می‌گرفتند. از نظر نژادی و رنگین پوستی آنان را به دو بخش سیاه و سفید می‌توان تقسیم کرد که سیاه پوستان از قاره آفریقا و بقیّه از نواحی مرزی و حتی از داخل ایران به اسارت گرفته شده بودند. اغلب آن افراد نگون بخت توسط خریداران به کارهای سخت در مزارع و یا در خانه‌ها به کار گمارده می‌شدند. در بین اسرا و دربند شدگان افرادی چون چرکس و ارمنی که از زیبایی بیشتری برخوردار بودند به صورت خواجه و کنیز در حرمسراهای شخصی و یا دربار پادشاهان مجبور به کار می‌شدند. در محیط‌ حرمسرا مقرّرات سخت و تعصّب خاصی حاکم بود که سرپرستی و نگهبانی آن را خواجگان بر عهده داشتند. خواجگان سیاه در قسمت امور داخلی و سفید پوستان سرپرستی و ارتباط با فضای بیرون را اداره می‌کردند و این امر یکی از دلایل اختلاف بین خودشان و تأمین کننده اهداف درباریان بود. یکی از ویژگی و مشخصّات خواجگان عدم توانایی آنان در امور جنسی بود که برای تربیت و پرورش آن‌ها اغلب پسر بچّه‌های اسیر شده را اخته می‌کردند. از آن جا که بسیاری از کودکان بعد از عمل وقیحانه جان سالم به در نمی‌بردند افراد باقیمانده را با قیمت‌های گزاف به فروش می‌رسانیدند. این گونه رفتار تنها مربوط به ایران نبود و گویند که از زمان آشوریان رواج داشته و در اکثر نواحی جهان اِعمال می‌گردیده است.

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅‍ از کتاب "نامه‌‌های ایرانی" مونتسکیو و قصه پر آب چشمِ و همیشگیِ "آزادی" و "استبداد"

✍رضی‌الدین طبیب


مونتِسکیو با نوشتن "نامه‌های ایرانی" هوشمندانه به در زد که دیوار بفهمد، شاید بهتر است بگویم با یک تیر سه نشان زد:

هم منشا پیدایش رساله سیاسی مشهورش "روح‌القوانین" شد، هم لُقمان‌وار ادب را به حکام کشورش آموخت و همزمان به همان بی‌ادبان شیوه آداب‌دانی(سیاسی و اجتماعی) را نشان داد.

اثر جنجالی مونتسکیو در همان سالی منتشر شد که اصفهانِِ "شاه‌سلطان‌حسین صفوی" بدست افاغنه سقوط کرد(۱۷۲۱) و طومار دودمان صفوی برای همیشه درهم پیچیده شد. این شاهکار ادبی و سیاسی نو، نه فقط نام ایران(پِرسیا) و مونتسکیو را در تمام اروپا بر سر زبانها انداخت که در اندک زمانی به یکی از کتب آیکونیک تاریخ ادبیات فرانسه بدل گشت.

کتاب روایتی است خیالی از زبان دو تاجر ایرانی به نام‌های "ازبک" و "ریکا" که سفرشان را از زیارت حضرت معصومه در قم آغاز می‌کنند و در پایان به پاریس وارد می‌شوند. مونتسکیو هرآنچه از ایران و ایرانیِ آن روزگار می‌داند، از سفرنامه های هموطنان جهانگردش "ژان شاردَن" و "تاوِرنیه" به عاریه گرفته، اما آنچه که او با قلمش در کتاب کیمیا ساخته، بی‌اندازه زیرکانهط شگفت‌انگیز و هنرمندانه است.

نامه‌های ایرانی ماهیتی چندلایه و "هزار و یک شب" وار دارد و نویسنده در خلال ۱۶۰ نامه این دو مرد به اهل حرمسرایشان و خواجگانِ محافظ اندرونی، به وضعیت سیاسی و اجتماعی حاکم بر ایران، جهان‌بینی و اسلوب اندیشه انسان شرقی(ایرانی) درباره موضوعاتی چون شیوه حکمرانی، رفتار با زنان، آزادی و استبداد سیاسی می‌پردازد؛ ولی اینها تمامِ درونمایه شاهکار مونتسکیو را تشکیل نمی‌دهند.

اینکه نوشته‌ام او به "در زده که دیوار بشنود!" ازین باب است که نقدِ نمادین استبداد شرقی این امکان را فراهم آورد که نویسنده از دریچه چشم و زبان دو ایرانی مهاجر همان استبداد سیاسی مطلقه حاکم بر فرانسه(لویی چهاردهم، مشهور به پادشاه خورشید و مقتدرترین حاکم اروپا در روزگار خود) را بی‌محابا به بوته انتقاد و نکوهش بکشاند. مونتسکیو شرح داده که تجار ایرانی از دو ویژگی پاریسی در شگفتند:
"شیوه آرایش(بی‌حجابی) زنان، و معماری ابنیه."

بابت اولی توامان فرانسوی‌ها را نکوهش می‌کنند و خدا را شاکرند که زنانشان پوشیده در اندرونی از گزند نامحرم در امانند، ولی از فلسفه عمارت‌های فرنگی هیچ سر در نمی‌آورند!

اما مراد مونتسکیو از اشاره به "حرمسرای پارسی" و "جامعه پاریسی" یکی است: نقد استبداد مطلقه حاکمان خودرایِ غرب و شرق جهان. این دو برای مردمان خود زندان‌هایی هولناک تدارک دیده‌اند که نوع بشر را در سرتاسر جهان به بردگی کشانده است و ابزار مذهب در تحکیم شاکله قدرت ایشان نقش ملات میان آجرهای این زندان نامرئی را ایفا می‌کند؛ ایرانیان در ستایش استبداد نخست زبان به تحسین شارع دین می‌گشایند که مانع بی‌عفتی زنانشان شده و کمربسته قدرت حاکم است، و در عین حال متولی دین عیسویان(پاپ) را به سخره می‌گیرند که "سه" را برابر با "یک" می‌گیرد(اشاره به تثلیث) و شاهِ فرانسویان پشتیبان اوست!
.
نوشتار مونتسکیو حمله‌ای است جانانه به نگرش سخیف و ناکارآمدِ حاکمانی که کماکان خود را "شبان" و توده مردم را "رمه گوسفندان" خویش می‌دانند؛ طنز تلخ و گزنده‌ای‌ست در باب پشتیبانی حیاتی و توامان اربابانِ دنیاپرستِ "دین و قدرت" از یکدیگر در برابر خواسته‌های به حق ساکنان جامعه؛ حال تفاوتی ندارد که این افراد مانند زنِ ایرانی اواخر عهد صفوی ساکن قفسی طلائی باشد، یا چون قاطبه فرانسویان غوطه‌ور در فقر و فلاکت. این دو به چشم مونتسکیو یکی است و نشانی بارز از سقوط قریب‌الوقوع حکومتی مستبد و جامعه‌ای منحط. پیشگویی‌های عجیب نویسنده درباره این "سقوط" معنادار بی آنکه خود بداند درباره نابودی خاندان صفویه درست از آب درآمد و هفتاد سال بعد درباره فروپاشی دودمان سلطنتی "بوربون‌ها" در انقلاب کبیر فرانسه.
.
کتاب درخشان "نامه‌های ایرانی" خود خاستگاه اثر سترگی به نام '"روح القوانین" شد که به جرات می‌توان آن را پدرِ قانون اساسی مدرن تمام کشورهای دمکراتیک دنیا در حال حاضر نامید. کتابی که بر پایه اصولی چون تفکیک قوا، مسئله محدود کردن قدرت، حقوق سیاسی شهروندان و آزادی‌های اجتماعی بنیاد یافت.
.
📎کتاب "نامه‌های ایرانی" را دو نفر به فارسی ترجمه کرده‌اند: حسن ارسنجانی(در اوایل دهه ۳۰ شمسی، نشر اخگر) که صرفا فرمت پی دی اِف آن در دسترس است و دیگری "خلاصه نامه‌های ایرانی" به ترجمه محمد مجلسی (۱۳۹۰، نشر دنیای نو) که در بازار کتاب قابل تهیه است.

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

📘نامه‌های ایرانی
✍ شارل دو مونتسکیو

📝حسن ارسنجانی


@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🍁🍂🍁🍂🍁🍂

✅جهنمی که به انتخاب خودتان باشد بهشت است...


« حتی انتخاب کردن جهنم زیباست
در زمانی که به زور میخواهند شما
را وارد بهشت کنند!

زیرا بهشتی که به زور
واردش شوی از جهنم بدتر است

جهنمی که به انتخاب خودتان
باشد یک بهشت است.»

#اشو
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅نقش خواجگان حرمسرا در دربار شاه سلطان حسین صفوی
🔹قسمت دوم
✍علی جلالپور

درباره خواجه سرایان و نقش آنان به مناسبت‌های گوناگون صحبت گردید و به دلیل همنشینی و ارتباط نزدیکشان با زنان دربار و دولتمردان و در نهایت سرپرستی شاهزادگان از قدرت و نفوذ زیادی برخوردار بودند و گاه بر اساس لیاقت و شایستگی به مقامات بالا نیز منصوب می‌شدند. از آن جا که خواجگان دارای آینده و وابستگی خانوادگی نبودند و اموال آنان نیز بعد از فوت به پادشاه وقت منتقل می‌گردید همواره مورد اعتماد خاص پادشاه بودند. در زمان شاه سلطان حسین بر قدرت و میزان آزادی خواجگان به نحوی افزوده گردید که بدون صلاحدید آنان فعالیّت و رفع مشکلات دیگران غیر ممکن بود.[1] در دربار صفویه رسمی به نام خلعت دادن به خواجگان به صورت سالانه وجود داشت که در زمان شاه سلطان حسین به شکل ماهانه درآمد. از دیگر امتیازات کسب شده‌ی آنان می‌توان به اسب سواری و اجبار مردم که دیگر حق تحقیر و تمسخر آنان را ندارند، اشاره کرد. دوسرسو در این رابطه می‌نویسد: «برعکس این رفتار نرم و مهربان در حرمسرا، در بیرون خواجگان هدف همه گونه تحقیر و خواری و دشنام بودند. آن‌ها در شهر حق اسب سواری نداشتند و تنها حق داشتند بر استر یا خر سوار شوند. این خواجگان هنگام گذر از شهر همواره در معرض تمسخر و توهین بودند و این کار پیوسته مورد خوشنودی شاه وقت بود تا این نگون بختان قدر عافیت را در حرمسرا هرچه بیشتر بدانند. از زمان پادشاهی شاه سلطان حسین وضع خواجگان به کلی دگرگون گردید. گذر آن‌ها در شهر باشکوه بسیار صورت می‌گرفت و همیشه همراهان زیادی در دنبال آن‌ها حرکت می‌کردند و دیگر کسی حق توهین و تمسخر آن‌ها را نداشت؛ بلکه وادار می‌شدند که با احترام بسیار رفتار نمایند. این خواجگان دیگر از نقص خود شرمسار نبودند؛ بلکه با افتخار و سرافرازی در همه جا پدیدار می‌شدند. آن‌ها زیاده روی را تا مرز مضحکه پیش برده بودند. آن‌ها به نام شاه فرمانی صادر کردند و طی آن اخته کردن خروس‌ها به کلی ممنوع گردید، گویا این نیم مردان حیوانات و پرندگان را شایسته‌ی چنین موهبتی نمی‌دانستند و آن را تنها سزاوار خود می‌پنداشتند. در پایان پادشاهی شاه سلیمان بود که اعتبار و مقام خواجگان آغاز به زیاد شدن گردید و در زمان شاه سلطان حسین به بالاترین درجه خود رسید.

[1] - رودی مَتی در صفحه 207 کتاب ایران در بحران زوال و سقوط صفویه در باره گسترش نفوذ خواجگان در دربار شاه سلطان حسین می‌نویسد: «هنگامی که نوبت پادشاهی به سلطان حسین رسید نفوذ خواجگان عامل تعیین کننده‌ای در تصمیم گیری‌ها شده بود. به گزارش هلندی‌ها در شش ماه پیش از مرگ شاه سلیمان، وزیر اعظم وظیفه داشت هر موضوع مهمی را در نامه‌ای سر به مهر به اطلاع حرمسرا برساند و صبر کند تا تصمیم درباره‌ی آن اعلام شود. سال 1714/ 1126 به استناد همان منبع خواجگان نه فقط گوش شاه را در اختیار داشتند؛ بلکه خود مرجع تصمیم گیری درباره‌ی عزل و نصب‌ها در دربار بودند. سال 1706 که سلطان حسین راهی سفر به شمال شد، با معنی بود که اصفهان را نه به وزیر اعظمش؛ بلکه به صفی قلی آغا سپرد. خواجه‌ی سرشناسی که امیر شکار باشی او بود. در این دوره حضور چشمگیر خواجگان در آیین‌های رسمی نیز معنی دار بود. سال 1720/1132 که درّی افندی سفیر عثمانی به اصفهان آمد آغا خواجه‌ی سیاه اول و قاپو آغا خواجه‌ی سفید ارشد به ترتیب در سمت راست و سمت چپ شاه نشسته بودند.»

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅تصویری تاریخی از
كارنامه رضا پهلوى٬
با معدل كتبى ١٨.٠٤
و معدل شفاهى ١٨.٧٢
و از همه جالبتر انضباط ١٨!!

🔹حتی ولیعهد هم استثنا نبود و ارزشیابی آموزشی و رفتارش بدون هیچ ملاحظه ای انجام گرفته است...

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🍁🍂🍁🍂🍁🍂

پاییز آشناست...
مثل عزیزی که از سفر بازگشته، مثل
رفیقی که بعد مدت‌ها به دیدنت آمده،
مثل بخار برخاسته از
چای داغی که با لذت و اشتیاق می‌نوشی‌،
مثل عطر خاک باران خورده،
مثل طعم گس خرمالو در هوایی ابری،
مثل بوی تند و گیرای نارنگی،
مثل صدای باران در شبی سرد،
مثل هیجان نخستین نگاه،
نخستین لبخند، نخستین آغوش...


پگاه سومین روز پاییزی تون به نیکی و شادی

#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅وضعیت فکری در دوران رضاشاه

🎙پروفسور مهرزاد بروجردی
استاد تمام علوم سیاسی دانشگاه سیراکیوز نیویورک

آیا استبداد رضا شاه منجر شد که ما از لحاظ فکری هم به یک دوره انسداد برسیم؟ یا به عبارتی کاروان فکر در ایران که با مشروطه راه افتاده بود از حرکت ایستاد؟

پاسخ مشخص من به این سوال این است که «نه». اتفاقا آن دوران را، اگر نخواهیم خیلی سخت‌گیرانه نگاه بکنیم، باید به‌عنوان یک دوران که از بسیاری لحاظ شکوفایی فکری به ارمغان آورده، نگاه کرد.

اگر در دوران مشروطه بحث آزادی حرف اول را می‌زد، در آن دوران سیزده ساله بین به توپ بستن مجلس و کودتای سیدضیاء، اتفاقاتی که در دنیا افتاد و اتفاقاتی که به طور اخص در کشور ما افتاد، نگاه بسیاری روشن‌فکران را به طرفی دیگر سوق داد. این بار مساله اول شد امنیت، نه آزادی.

این دوران سیزده ساله دورانی است که جنگ جهانی اول رخ می‌دهد. دورانی است که امپراتوری عثمانی بغل گوش ما از هم می‌پاشد. دورانی است که خاک ایران اشغال می‌شود. من یک بار شمردم چیزی حدود ۳۶ کابینه در آن دوران آمد و رفت.

به نظر من آن‌چه اتفاق افتاد این بود که بسیاری منورالفکرهای آن دوران تصمیم گرفتند که دیگر روشن‌فکر ناراضی مانند مدل انقلاب مشروطه بودن کارساز نیست. این بار باید دولت‌مرد روشن‌فکر شد.


افرادی مانند ذکاءالملک فروغی، علی اصغر حکمت، تیمورتاش، داور، فخرالدین شادمان. چند تا روشن‌فکر در قرن بیستم داریم که در کالیبر این افراد باشند؟ اینها که بچه جوان و خام نبودند. حمایت این افراد از پروژه‌ای که رضا شاه پیش ‌برد، آیا به خاطر این بود که رضا شاه تفنگ گذاشته بود کنار گوش‌‌شان و می‌گفت باید این شکلی فکر بکنید؟

بحث من این نیست که رضاشاه آدم دموکراتی بوده. استبداد سیاسی هم حاکم بوده. کاملا درست است. ولی یادمان باشد که در همین دوران است که احزاب سوسیالیستی، احزاب ناسیونالیستی، گروه‌های مختلف، دسته‌جات اجتماعی مختلف سامان می‌گیرند. حتی وقتی که استبداد سیاسی حاکم می‌شود، افرادی به فعالیت فرهنگی ادامه می‌دهند: مثل دهخدا، مثل ملک‌الشعرای بهار که سراغ نگارش سبک‌شناسی‌ می‌رود، مثل پیرنیا که به تاریخ‌نگاری می‌پردازد.

چرا ملکم خان و آخوندزاده و غیره مهم‌اند، ولی به افراد این دوره کم‌لطفی می‌شه؟ چرا مجلات و روزنامه‌های اختر و قانون و اینها این‌قدر برای ما مهم است، ولی به آینده و قرن بیستم و تجدد ایرانی و هر آنچه که ثمره فکری آن دوران است، کم لطفی می‌شود؟

اینها متاسفانه آن نقطه‌های تاریک و پرابهام تاریخ‌نگاری ماست. و آن برخوردهایی که من می‌گویم برخوردهای «انتخابی» است. یعنی متاسفانه سعی کرده‌ایم فاکت‌هایی را که برخلاف این نظر رایج است انکار کنیم.

فایل سخنان استاد مهرزاد بروجردی👇
https://www.bbc.com/persian/magazine-39885668

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅شهری که در آن، شاه قاجار بی‌نهایت دختر خوشگل دید!

گزیده‌ای از روزنامۀ خاطرات ناصرالدین شاه در تیرماه سال 1268ش را می‌خوانید:

امروز باید برویم به شفیلد، از خواب برخاستیم، نهار قلیان خوردیم... در کالسکه نشسته راندیم ... به استاسیون [ایستگاه] دیگر می‌رویم که اسم آن رِدیچ است ... از جاهای خوب گذشتیم به یک شهر کوچکی رسیدیم که هیچ همچو شهری نمی‌شود، شهر پریان بود، کوچه‌ها کوچک و ظریف، با روح است، شهر بالای بلندی واقع شده منظر باصفائی دارد. دره‌ها و تپه‌های کوچک سبز و خرم، درخت‌های تک تک مثل بهشت و به قدری دختر و زن خوشگل دیدیم که اندازه نداشت، چه خوشگل‌ها، اغلب گیسو را نبافته پشت سر انداخته بودند، به دوش آن‌ها ریخته بود، مثل پری، به طوری این شهر و این خوشگل‌ها فریبنده بودند که ما میل کردیم در اینجا بمانیم. کار اهالی این شهر سوزن‌سازی است ...اغلب سوزن‌های عالم از اینجا می‌رود .. از میان این شهر کوچک که می‌گذشتیم هورا زیاد کشیدند، اظهار خوشوقتی زیاد می‌کردند.

📚روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه قاجار

🌐مطالب تاریخی
@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅یک جایی در گوشه چپ آسیا...

🔹آهنگ زیبای خواننده فرانسوی درباره ایران و کوروش بزرگ...

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🍁🍂🍁🍂🍁🍂

در مدرسه از من پرسیدند وقتی بزرگ شدی می خواهی چه کاره شوی؟
پاسخ دادم: "خوشحال"
به من گفتند که سوال را درست
متوجه نشده ای،
در جواب گفتم
شما زندگی را درست متوجه نشده اید.

#جان_لنون
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅جهل = خرافات= استبداد و ظلم

نادانی منشاء ترس است و ترس منشاء خرافه و یکی از منابع عمده ظلم و استبداد. تشخیص جهل، آغاز علم است و علم برترین ابزاری است که می‌توان برای زدودن خرافات و عقاید موهومی از آن استفاده کرد. با وجود این، هیچ عالمی نمی‌تواند عالم‌تر شود، مگر آنکه همواره به کشف جهالت‌ها و نادانی‌های خویش جهد کند.

یووال نوح حراری، در این ویدئوی کوتاه، با بیانی ساده، تعریف خودش را از علم به مثابه جهل بیان می‌کند.

ترجمه و زیرنویس: علی نانوایی

#علم #جهل #خرافات #یووال_نوح_هراری

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅سهم ما از نشست های سالانه سازمان ملل؛ دانه ما دانه بی دانگی...
🔹به جای اردوغان و ایلان ماسک، نگاهی به نخست وزیر ژاپن و بیل گیتس! ‌‌
✍️محمدرضا اسلامی

🔷روزهای پایانی شهریور هر سال به اخبار نیویورک و نشست سازمان ملل گره می خورد. اما در این سالهای اخیر، اخبار مختلفی درباره دیدارهای رجال سیاسی/رهبران با مدیران عرصه صنعت و فنآوری (در بخش خصوصی) به گوش می‌رسد.
دیدارهایی که همه بیانگر یک واقعیت جدید در دنیای مدرن است: «قدرتِ مدیران بنگاههای اقتصادی، شانه به شانه رهبران سیاسی می زند»

عملا رهبران سیاسی فهمیده اند که قدرت مدیران وادی صنعت و تجارت را باید جدی بگیرند.

🔷در شرایطی که دیدار ایلان ماسک با اردوغان به شکل پررنگی در اخبار و رسانه ها دیده شد، ولی دیدار نخست وزیر ژاپن با آقا و خانم بیل و ملیندا گیتس انعکاس رسانه ای گسترده ای نداشت.

و البته باید هم چنین باشد! «رسانه» به دنبال اکستریم هاست، و آدمهای ساکت و آرام، جذابیتِ چندان خاصی برای اهل رسانه ندارند!

🔷در دنیای مدرن، انسان آزادی انتخاب دارد و «همجنس/همفکر» ها، همدیگر را می یابند (همدیگر را پیدا می کنند). خلق و خوی اردوغان به مجالست و همنشینی با ایلان ماسک می‌خورد. جنس اینها، جنس «پریدن» است. جنسِ جهش و حرکاتِ جهشی. اما روحیه ‌و خلقیات ژاپنی، به روحیه آرام و متین آقای بیل گیتس می‌خورد. «ژاپنی» اهل کارهای تدریجی و غیرنمایشی است.

لذا اردوغان وقتی که پایش به نیویورک می رسد، به دنبال سوپرمنی می گردد که «امروز» در صنعت ترکیه جهش ایجاد کند، ولی آقای کیشیدا وقتی که پایش به نیویورک می رسد، به دنبال مردی می رود که آرام و بی صدا به آینده و «فردای انسان» فکر می کند.

🔷درباره دیدار ایلان ماسک با اردوغان (و حتی با نتانیاهو) مطالب زیادی در رسانه ها بیان شد، اما نگاهی داشته باشیم به دیدار کیشیدا از ژاپن با مدیرعامل مایکروسافت:

1️⃣ آقای بیل گیتس و ملیندا، بنیادی را ثبت کرده اند که در قالب آن بنیاد بودجه های بزرگی را به امر «توسعه پایدار جوامع» اختصاص می دهند.

2️⃣ مفهوم توسعه وحشی با توسعه پایدار متفاوت است. توسعه وحشی یعنی اینکه مثلا به یکباره کارخانه های عظیم فولاد برپا کنی و صنایع قطعه سازی/خودرو سازی شکل بدهی و محور تمامِ فعالیتها یک چیز باشد: «تولید کالا».
اما توسعه پایدار به این مفهوم که در میانِ آن کارخانجات معظم فولاد به «مهدکودک» هم فکر کنی و در میان دغدغه کالا، گوشه چشمی و نگاهی جدی به مفهوم هنر و انسان هم داشته باشی.
غرب با تمام سعی و خطاهایش در امر توسعه، از یک جایی به بعد به این واقعیت رسید که علاوه بر «کالا» باید به «انسان» هم فکر کرد. اما انسان شرقی (چینی) هنوز حریصِ فروشِ کالاست. هنوز تنها دغدغه اصلی رهبران چینی «سرمایه» است و کشتی هایی که کانتینر بر آب حمل کنند.

3️⃣ حکایت ژاپن در شرق، اما قدری متفاوت است. ژاپنی ها پس از عبور از برخی قله های تولید، شروع کردند به فکر کردنِ جدی به مفاهیمی نظیر سرشت انسان، ارتباطات بین المللی، هنر، سینما، موسیقی و... .
ژاپن، یک سرزمین شرقی است که مفاهیمِ توسعه ی صنعت را از غرب گرفت، ولی هنوز می کوشد که «هویت ژاپنی» را تعریف کند. «توسعه» در ژاپن، با مفهوم «حرص (ولع) چینی» قدری متفاوت است.

4️⃣ مسئله اصلی در این ماجراها «ظرفیت وجودی انسان» است. بیل گیتس، یک جوان ترکِ تحصیل کرده (و دانشگاه تمام نکرده) طی سالیان، ثروتمند شده و از محل مایکروسافت میلیاردها دلار ثروت بهم زده.
ثروتی افسانه ای.
اما او «غرق» ثروت نشده به مفهوم اضعافاً مُّضاعفَةً.
اینکه بخواهد ثروت روی ثروت تلمبار کند.
او بخش مهمی از ساعات روزش را اختصاص به گرمایش جهانی، تغییرات اقلیمی و سلامت داده است

مسیر حرکت افرادی مثل او با امثال ایلان ماسک متفاوت است. ایلان ماسک از جهشی به جهشی دیگر در حرکت است. او از Zip2 به سمت تسلا جهیده. پس از موفقیت در تسلا رفته و اسپیس اکس را ساخته. هنوز از کار فضا و استارلینک فارغ نشده، توئیتر را خریده، سپس رفته و روی نرون مغز کار می کند و کاشت تراشه در مغز…
اما مسیر حرکت امثال بیل گیتس را ببینیم. 

5️⃣ بازگردیم به بحث بنیاد بیل و ملیندا گیتس.
این بنیاد هر سال جوایزی را به افرادی که در بحث توسعه پایدار کار می کنند اهدا می کند.

امسال این بنیاد جایزه اصلی را به آقای کیشیدا اهدا کرد. به گمانم سخنرانی چند روز پیش کیشیدا و بیل گیتس نمادی از یک جریان تعقل در مسیر حرکت انسان است.

6️⃣ اما سوال پایه ای این است که در این میانه «ما» کجائیم؟
دولتمردان ما چقدر با چهره هایی نظیر مدیرعامل مایکروسافت همنشین و همصحبت می شوند؟

هر کبوتر می پرد زی جانبی
وین کبوتر جانبِ بی‌جانبی

ما نه مرغان هوا، نِی خانگی
دانهٔ ما دانهٔ بی‌دانگی!
#مولوی

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅مرجعی بی نام نزد ما، ولی نامدار در جهان...

✍️ابوالفضل طریقه‌دار
آیت‌الله سیستانی نزد رسانه‌های رسمی ما بی نام و مبهم است و معمولا ایشان را به اسم «مرجعیت» می‌خوانند. او نزد ما بی‌نام، ولی در جهان، نامدار است و سال‌هاست که در سپهر سیاسی و دینی عراق و بین‌الملل تاثیرگذار است. ایشان بدون آنکه در قانون‌اساسی عراق، اختیاراتی داشته باشد، یا نهادهای نظامی و امنیتی و مالی را سازمان‌دهی کرده باشد، حضوری موثر در حوادث سیاسی عراق دارد؛ برای نمونه ستون محکم دفع فتنه داعش بود؛ به‌طوری که شهید سلیمانی بارها از ایشان تجلیل کرد. نمونه دیگر، اعتقاد عملی آیت‌الله سیستانی به پلورالیسم سیاسی است و از فعالیت همه احزاب و جناح‌ها حمایت می‌کند و همه را از نظر حقوق شهروندی به یک چشم می‌بیند و دستش چون چتری بر سر همه مذاهب، ادیان و اقوام است. وی ضمن توصیه روحانیان به تعهد اجتماعی، آنان را به شدت از حضور در مناصب اجرایی و حکومتی منع می‌کند.

این منش آیت‌الله سیستانی، نمونه تکامل یافته میرزای شیرازی، آخوند خراسانی و آیت‌الله بروجردی است، که ضمن پرهیز از تصدی مستقیم حکومت به سرنوشت مردم، اجتماع و تحولات سیاسی بی‌تفاوت نیست. وی دین را از سیاست جدا نمی‌داند،اما از حضور روحانیت در هسته سخت قدرت و پالایش افراد و احزاب و تضیع حقوق شهروندی، پرهیز می‌کند. خرافه‌ستیزی و ترویج عقلانیت، از دیگر ویژگی‌های این فقیه برجسته شیعی است.

@tarbd

🌲یاد استاد....

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

🍁🍂🍁🍂🍁🍂


پدر پرسيد: در مدرسه به شما چي ياد مي‌دهند؟
جواب دادم: ساکت نشستن،
و اين کار آن قدر مشکل است که براي ياد گرفتن آن سال‌ها وقت صرف ميکنيم!

#یوستین_گوردر
#پگاه_اندیشه

@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd

✅تشخیص دوست و دشمن با لامپ های استالینی....

دستگاه تبلیغاتی حزب کمونیست شوروی در دهه سی میلادی،لامپ هایی را طراحی کرد که سردیسی از استالین و یا لنین بر روی رشته تنگستن لامپ قرار داده شده بود!

این طرح به تولید انبوه رسید و این لامپ ها در سرتاسر شوروی پخش شد و استفاده از آن، نوعی وفاداری به حزب کمونیست تلقی می شد.

هدف از طراحی چنین لامپ هایی القای این حس در مردم شوروی بود که اولا رهبر بزرگ در همه جا حتی در خانه آنها نیز، ناظر بر اعمال و رفتار و در ثانی وجود رهبر بزرگ، روشنایی بخش و مایه حیات است!

در شوروی در دهه سی تا شصت میلادی عدم استفاده از این لامپ ها، نوعی ابراز مخالفت با حزب کمونیست تعبیر و به عنوان اتهامی برای مخالفان و دستگیرشدگان تبدیل شد.

بدین ترتیب که در پرونده دستگیرشدگان،عدم استفاده از لامپ های استالینی در کنار اتهامات دیگری همچون اهانت به استالین و... دیده می شد!

🌐مطالب تاریخی
@tarbd

📚📚📚📚📚
"تاریخ تنها مزرعه ای است که در آن هیچ دانه سالمی از بین نمی رود"
https://telegram.me/tarbd