به بیان ساده‌تر گفتمان‌ها یعنی سبک‌های فکری و بیانی و زندگی که از طریق اجرا و عادی‌سازی یا طبیعی‌سازی آنها، جهان نه تنها معنادار و بازنمایی می‌شود، بلکه درک و ساخته می‌شود.
"گفتمان‌ها از یک‌سو بوسیله ساختهای اجتماعی، مثل نهادها، هنجارها و قراردادهای گوناگون، به نحو استدلالی یا غیراستدلالی، تحمیل می‌شوند و از سوی دیگر خودشان قوام‌بخش و معنابخش این ساختها هستند." (فرکلاف، گفتمان و دگرگونی اجتماعی)

به گفتمان رسمی که از یک‌سو قوام‌بخش قدرت حاکم است و از سوی دیگر قدرت حاکم، آن را از طریق سوژه‌های حکومتی‌شده حمایت و تقویت و بازتولید می‌کند "گفتمان مسلط" می‌گویند و گفتمانهای مقابلِ آن را "پادگفتمان" می‌نامند.
***

آنچه این روزها شاهد هستیم آشکار شدن نوعی تقابل اجتماعی است که می‌توان آن را برخورد گفتمان مسلط با پادگفتمان مدرن نامید. مدرن به این معنا که سکولار و لیبرال و پلورال (فراجنسیتی و فراقومیتی) بودن از خصائص آن است.
  این پادگفتمان از طریق طبیعی‌شدن فزآینده و اجتناب‌ناپذیر سبک زندگی و فکری و بیانی مدرن در چهار دهه گذشته به قدری شدت و حدت یافته که اینک تقابل آن با گفتمان مسلط شکل و شمایلی خیابانی به خود گرفته است.
پیشگامی زنان و روند جایگزینی نسل‌های نو به جای نسلهای کهنه و سنتی به نحوی است که می‌توان گفت غلبه پادگفتمان مدرن قطعی است. چنین غلبه‌ای را انقلاب گفتمانی می‌توان نامید.

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

برای #زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی

درباب ماجرای دختر قهرمان سرزمین‌مان، الناز رکابی، و موارد مشابه بسیار:
Credit: https://instagram.com/kavehbehbahani?igshid=MDE2OWE1N2Q=

بسیار دیده‌ایم بازیگران یا مجریانِ تلویزیون یا ورزشکارانی را که مهاجرت کرده‌اند و به محضِ مهاجرت، بی‌درنگ، حجاب از سر برداشته‌اند. اگر به یکی از کشورهای همسایه سفر کنید، مثلاً ترکیه یا ارمنستان یا گرجستان، که به‌لطف حضور گستردۀ ایرانیان بازارشان رونق بسیار دارد، می‌بینید هنوز هواپیما به کشور مقصد نرسیده که اکثریت مطلق زنان ایرانی روسری و مانتو را درآورده‌اند. 

این یعنی چه؟

یعنی بین «واقیعت/ بود» و «ظاهر/ نمودِ» ایرانیان رخنه و شکافی ایجاد شده. یعنی تن‌دادن به آن پوشش، برای بسیاری از شهروندان، از سرِ اِکراه و اجبار بوده، و شهروند-بانویِ ایرانی به محضِ رهایی از جبر، این شکاف را رفو می‌کند. همین‌که بسیاری از زنان در ایران تا جایی که می‌شود روسری را عقب‌تر می‌کشد، شاهدی است بر این ادعا که از سر اِکراه یا به هر دلیل، صرفاً مناسکی را رعایت می‌کنند، بی‌آنکه در ذهن و ضمیرشان به آن اعتقاد داشته باشند.

ادامه در پیام بعد 👇👇
@tanidegi

حمکرانیِ دگرستیزانه و تمامیت‌خواه با ایجاد این شکاف، همواره شهروند را در موقعیتِ ریاکاری و دروغ نگه می‌دارد و شهروند که نیاز دارد با خودش روراست باشد، به محض اینکه فرصتش را پیدا کند از این حباب فریبکارانه بیرون می‌زند و بود و نمودِ خود را همساز می‌کند.

می‌خواهید قهرمان‌های ورزشی پوششِ مطبوع ایدئولوژی شما را داشته باشند؟ این انتخاب قاعدتاً باید برعهدۀ خود ورزشکاران باشد. اگر تن‌پوشِ مطبوعِ خود را به‌زور بر تن خلائق کنید، شهروندان را وادار به ریاکارانه‌زیستن می‌کنید. و البته منفعتِ این شکل از حکمرانی می‌رود به جیب کشورهای آزادتر همسایه: سفر به این کشورها به شهروندان مجال می‌دهد در زیست ریاکارانه‌ای که حاکمیت برای‌شان رقم زده وقفه بیندازند و وجدان معذب خود را آرام کنند و اگر بضاعتش را نداشته باشند، که در سایۀ اقتصادِ خراب، تعداد کسانی که می‌توانند سفر کنند روزبه‌روز کمتر می‌شود، ناچار می‌شوند همین‌جا از آن حباب بیرون بزنند.

@tanidegi

#زمان در #نسبیت و #کوانتوم
زمان، بنیادی است یا ظهوریافته یا تنها یک توهم؟

با توضیحات #شان_کارول، فیلسوف و فیزیکدان نظری

Credit: Closer to truth YouTube Channel

ویدیوهای تگ‌شده در ویدیو 👇
#آگاهی_جاودانگی_مجازی_شان_کارول
#پیکان_زمان_بخش_اول_شان_کارول

@tanidegi

نسل زِد و کاربرد ناسزا

Credit: https://instagram.com/tarikhandishii?igshid=MDE2OWE1N2Q=
.
فحاشی منسجم و هدفمند پدیدۀ جدید و نامنتظره‌ای بود که در اعتراضات اخیر در نسل جوان هویدا شد و برای بسیاری سوال شده که قضیه چیست. ریشۀ این «کنش زبانیِ تند» کجاست؟ این خشونت است یا مسئله چیز دیگری است.عجیب‌تر اینکه این ناسزاها از سوی قشر دانشگاهی بیان می‌شود.

ناسزا، به ویژه ناسزاهای رکیک جنسی، معمولاً نتیجۀ خشم است. تجربۀ دیرینه‌ای که ما با کاربرد فحش داشته‌ایم همین بوده است. وقتی فرد به حد وافری از خشم می‌رسد، به خشونت کلامی روی می‌آورد و نمود خشونت کلامی «فحش» است.

اما در این نسل جوان این نوع ناسزاگویی اتفاقاً نشانۀ بروز خشم نیست، بلکه بسیار خونسردانه و آگاهانه به کار برده می‌شود. زبان عریان جنسی و در نتیجۀ آن، ناسزای جنسی بخشی از راهبرد کلان این نسل برای در هم شکستن عرف است.

#زن_زندگی_آزادی

ادامه در پیام بعد 👇👇
@tanidegi

این نسل به طور شهودی و غریزی ــ و البته تا حدی هم آگاهانه ــ می‌داند اهدافش را باید از درون «زبان» دنبال کند.

برای نسلی که هدفش مبارزه با «عرف» و فرهنگ سنگین پیشینیان است، یکی از بسترهای اصلی برای این مبارزه «زبان» است. وقتی می‌خواهید عرفی را از پایه تخریب کنید، راهش به کار بردن زبانی است که عرف همیشه آن را پس زده است. نتیجۀ آسان و کم‌هزینۀ این روش «تقدس‌زدایی» است.

ناسزاها بخشی از زبان این نسل است، به همین دلیل خیلی آسوده می‌توانند سر یک ناسزا با هم توافق کنند. در حالی که شنوندگان مسن‌تر با شرم می‌شنوند، آنها در فریاد زدن آن ناسزاها هیچ پروایی ندارند. مسئله دقیقاً «پروا»ست: در برابر «پروای» تلقین‌شده، آن‌ها «بی‌پروایی» می‌کنند.

اگر برگردید به عقب، چند سالی هست که ناسزا وارد ترانه‌ها شده، به ویژه در متون رپ. این فحاشی اصلاً پدیدۀ جدیدی نیست، فقط نمود آن در «کنش سیاسی» جدید است؛ دلیل آن هم روشن است، چون تا پیش از این، این نسل کنش سیاسی در این ابعاد نداشت.

بنابراین، این ناسزاگویی چیزی نیست که این جوانان «نسل زد» تازه آن را کشف کرده باشند، اینها این زبان جنسی عریان را در زندگی روزمره‌شان وارد کرده‌اند تا اصلاً مرزهای خود را با فرهنگ مسلط بزرگسالان روشن کنند. تا وقتی کلیت این نسل را نشناسیم، کُنش‌های آن را هم نمی‏فهمیم. در اینجا مسئله نه خشم است و نه بی‌تربیتی... در واقع مسئله بسی بزرگ‌تر است! این راهبردی زبانی برای مبارزۀ فرهنگی آنهاست. آن‌ها پیشتر با همین روش از بسیاری از مسائل جنسی قبح‌زدایی کرده بودند! شما حواستان نبوده احتمالاً...

@tanidegi