گسل در جامعه‌ی بحران
Credit: https://instagram.com/tarikhandishii?igshid=YmMyMTA2M2Y=
.
#مهسا_امینی

@tanidegi

به بیان ساده‌تر گفتمان‌ها یعنی سبک‌های فکری و بیانی و زندگی که از طریق اجرا و عادی‌سازی یا طبیعی‌سازی آنها، جهان نه تنها معنادار و بازنمایی می‌شود، بلکه درک و ساخته می‌شود.
"گفتمان‌ها از یک‌سو بوسیله ساختهای اجتماعی، مثل نهادها، هنجارها و قراردادهای گوناگون، به نحو استدلالی یا غیراستدلالی، تحمیل می‌شوند و از سوی دیگر خودشان قوام‌بخش و معنابخش این ساختها هستند." (فرکلاف، گفتمان و دگرگونی اجتماعی)

به گفتمان رسمی که از یک‌سو قوام‌بخش قدرت حاکم است و از سوی دیگر قدرت حاکم، آن را از طریق سوژه‌های حکومتی‌شده حمایت و تقویت و بازتولید می‌کند "گفتمان مسلط" می‌گویند و گفتمانهای مقابلِ آن را "پادگفتمان" می‌نامند.
***

آنچه این روزها شاهد هستیم آشکار شدن نوعی تقابل اجتماعی است که می‌توان آن را برخورد گفتمان مسلط با پادگفتمان مدرن نامید. مدرن به این معنا که سکولار و لیبرال و پلورال (فراجنسیتی و فراقومیتی) بودن از خصائص آن است.
  این پادگفتمان از طریق طبیعی‌شدن فزآینده و اجتناب‌ناپذیر سبک زندگی و فکری و بیانی مدرن در چهار دهه گذشته به قدری شدت و حدت یافته که اینک تقابل آن با گفتمان مسلط شکل و شمایلی خیابانی به خود گرفته است.
پیشگامی زنان و روند جایگزینی نسل‌های نو به جای نسلهای کهنه و سنتی به نحوی است که می‌توان گفت غلبه پادگفتمان مدرن قطعی است. چنین غلبه‌ای را انقلاب گفتمانی می‌توان نامید.

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

برای #زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی
@tanidegi

#زن_زندگی_آزادی

درباب ماجرای دختر قهرمان سرزمین‌مان، الناز رکابی، و موارد مشابه بسیار:
Credit: https://instagram.com/kavehbehbahani?igshid=MDE2OWE1N2Q=

بسیار دیده‌ایم بازیگران یا مجریانِ تلویزیون یا ورزشکارانی را که مهاجرت کرده‌اند و به محضِ مهاجرت، بی‌درنگ، حجاب از سر برداشته‌اند. اگر به یکی از کشورهای همسایه سفر کنید، مثلاً ترکیه یا ارمنستان یا گرجستان، که به‌لطف حضور گستردۀ ایرانیان بازارشان رونق بسیار دارد، می‌بینید هنوز هواپیما به کشور مقصد نرسیده که اکثریت مطلق زنان ایرانی روسری و مانتو را درآورده‌اند. 

این یعنی چه؟

یعنی بین «واقیعت/ بود» و «ظاهر/ نمودِ» ایرانیان رخنه و شکافی ایجاد شده. یعنی تن‌دادن به آن پوشش، برای بسیاری از شهروندان، از سرِ اِکراه و اجبار بوده، و شهروند-بانویِ ایرانی به محضِ رهایی از جبر، این شکاف را رفو می‌کند. همین‌که بسیاری از زنان در ایران تا جایی که می‌شود روسری را عقب‌تر می‌کشد، شاهدی است بر این ادعا که از سر اِکراه یا به هر دلیل، صرفاً مناسکی را رعایت می‌کنند، بی‌آنکه در ذهن و ضمیرشان به آن اعتقاد داشته باشند.

ادامه در پیام بعد 👇👇
@tanidegi

حمکرانیِ دگرستیزانه و تمامیت‌خواه با ایجاد این شکاف، همواره شهروند را در موقعیتِ ریاکاری و دروغ نگه می‌دارد و شهروند که نیاز دارد با خودش روراست باشد، به محض اینکه فرصتش را پیدا کند از این حباب فریبکارانه بیرون می‌زند و بود و نمودِ خود را همساز می‌کند.

می‌خواهید قهرمان‌های ورزشی پوششِ مطبوع ایدئولوژی شما را داشته باشند؟ این انتخاب قاعدتاً باید برعهدۀ خود ورزشکاران باشد. اگر تن‌پوشِ مطبوعِ خود را به‌زور بر تن خلائق کنید، شهروندان را وادار به ریاکارانه‌زیستن می‌کنید. و البته منفعتِ این شکل از حکمرانی می‌رود به جیب کشورهای آزادتر همسایه: سفر به این کشورها به شهروندان مجال می‌دهد در زیست ریاکارانه‌ای که حاکمیت برای‌شان رقم زده وقفه بیندازند و وجدان معذب خود را آرام کنند و اگر بضاعتش را نداشته باشند، که در سایۀ اقتصادِ خراب، تعداد کسانی که می‌توانند سفر کنند روزبه‌روز کمتر می‌شود، ناچار می‌شوند همین‌جا از آن حباب بیرون بزنند.

@tanidegi