0227 ২   weverse up ~
 ‌’ میان انبوهی از دسته‌های بی‌شمار مرغ‌های دریایی،
تو تنهایی و تنها ایستاده‌ای
رودخانه بی‌وقفه جاری‌ست،
اما تو آموخته‌ای که چطور جاری نشوی
دنیا پیش می‌تازد،
و تو دلیلِ ایستادن را می‌دانی
نه اینکه از جمع جا مانده باشی،
فقط خودت انتخاب کرده‌ای کمی فاصله بگیری
تنهایی مجازات نیست،
بلکه نامِ دیگرِ
آزادیِ آهسته‌ای‌ست
که فقط تو صاحبش هستی
امروز، تو که کنار رود ایستاده‌ای،
بی‌آنکه حتی کلمه‌ای بگویی،
یک منظره را کامل می‌کنی ‘

اقلام حیاتی مورد نیاز برای شرایط جنگی.