مؤسسه تابشِ فرهنگ و اندیشه

📌 در طلب حقیقت ✍ #صدیق_قطبی 📚 در مدار مهر ♡۳• خشم و شهوت مرد را احول کند ✅ از دیگر موانع رهیابی به حقیقت، دلبستگی‌ها و احوال عاطفی ماست. 👈مثلاً تعلق خاطر و محبتی که به پدر یا معلم‌تان دارید، موجب می‌شود نتوانید بی‌طرفانه و فارغ دلانه باورهایی را که از…

📌 در طلب حقیقت

✍ #صدیق_قطبی

📚 در مدار مهر

♡۴• جرأت اندیشیدن داشته باش

✅ حقیقت طلبی مستلزم دلیری است.
کانت در آغاز رساله‌ی روشنگری خود گفته است: (جرأت اندیشیدن داشته باش ما آدم‌ها غالباً شجاعت کافی برای رویارویی با حقیقت را نداریم؛ چرا که همیشه حقیقت دلخواه ما نیست. از قدیم گفته‌اند که (الحقُّ مُرّ)؛ حقیقت تلخ است.)

🌱گر سخن راست بود جمله دُر
تلخ بود تلخ که الحقُّ مُر
( نظامی)

👤نیچه می‌گفت:
توان هر روح را با این سنجه می‌توان سنجید که تاب چه اندازه از حقیقت را دارد و یا به زبانی روشن‌تر تا چه اندازه نیاز دارد که حقیقت آبکی و بزک شده و شیرین شده و تیزی گرفته و دروغ آمیز باشد.

✔️ما عمدتاً مایلیم از زیر بار ارزیابی باورهای خود فرار کنیم و مسئولیت را بر عهده‌ی دیگران بیفکنیم.

👈شاید جرأت و شهامت خوداندیشی را نداشته باشیم؛
❓اما باید فکر کنیم که آرامش به چه قیمتی؟

درست است که اگر من درباره‌ی باورهایم تجدید نظر نکنم، خیالم آسوده‌تر است؛
❓اما آیا این درست است که همه‌ی آدمیان درباره‌ی باورهای خود چنین رویکردی داشته باشد؟
❓آیا حاضرم این روحیه را همه‌ی باورمندان و صاحبان عقاید داشته باشند؟
❓آیا شرافت و ارزش انسانی من اقتضا نمی‌کند که جرأت اندیشیدن داشته باشم و به مصاف باورهای خودم بروم؟
❓هَرسِشان کنم و مثل باغبانی دقیق، باورهای نادرست را از باورهای پذیرفتنی تمیز دهم؟

✅حقیقت طلبی اقتضا می‌کند از آرامشی که زیر سایه‌ی قیومیت دیگران دارم آزاد شوم و استقلال اندیشگی خود را بازیابم.

➖کانت با دقت و صراحتی کم نظیر می‌گوید:
روشنگری خروج انسان از صغارتی است که خود بر خویش تحمیل کرده است.
صغارت، ناتوانی در به کاربردن فهمِ خود بدون راهنمایی دیگری است.
این صغارت خود تحمیلی است، اگر علت آن نه در سفیه بودن، بلکه در فقدانِ عزم و شهامت در به کارگیری فهم خود بدون راهنمایی دیگری باشد.

➖شعار روشنگری این است: در به کارگیری فهم خود شهامت داشته باش.

➖تنبلی و بزدلی دلایلی هستند برای این که چرا بخش بزرگی از انسان‌ها، زمانی طولانی پس از آن که طیبعت آنان را به بلوغ جسمی رسانده و از یوغ قیمومت دیگران آزاد کرده است، هم چنان با خرسندی در همه‌ی عمر، صغیر می‌مانند و نیز به همین دلایل است که برای دیگران چنان آسان است که خود را قیم آنان کنند.

👤آندره ژید در همین زمینه می‌گوید:
بشر قنداق خود را عزیز می‌دارد. اما تا هنگامی که نداند چگونه خود را از قید آن برهاند بزرگ نخواهد شد. کودکِ از شیر گرفته، اگر پستانِ مادرش را پس می‌زند، ناسپاس نیست. نیاز او، دیگر به شیر نیست.
تو نیز، ای رفیق، دیگر بدان خرسند مباش که از شیر سنت‌ها، که به دست بشر تقطیر شده و پالایش یافته است، تغذیه کنی.
دندان‌هایت برای گاز زدن و جویدن است و باید قوتِ خود را در واقعیت بجویی.
برهنه و بی‌باک برخیز غلاف‌ها را از هم بگسل قیم‌ها را از خود دور کن.

✔️ اندیشیدن و حقیقت طلبی نوعی مسئولانه زیستن و شجاعت به خرج دادن است.
اندیشیدن مستقل و به خود متکی، غالباً نوعی ستیزندگی با قالب‌های شکل گرفته به همراه دارد.
👈از این رو آنکه لذت زندگی شجاعانه را بر زندگی آرام و بی‌دغدغه ترجیح می‌دهد، رهروی خوبی در جاده‌ی حقیقت خواهد بود.
❓ آیا زندگی شجاعانه بهتر نیست؟

👤 پاسخ شوپنهاور روشن است:
زندگیِ شاد غیر ممکن است؛ بهترین زندگی‌ای که بشر می‌تواند به دست آورد، زندگیِ شجاعانه است.

🖇 ادامه دارد...

➣ T.me/tabeshnet

👍3

322 viewsedited 18:01