مؤسسه تابشِ فرهنگ و اندیشه

📌 نیایش، راهیابی به گنج درون ✍ #صدیق_قطبی ✅ نیایش می‌تواند ما را با لایه‌های ژرفتر خودمان آشنا کند و به ذخائر بی‌شمار و عظیم درونی خویش واقف سازد. انگار اگر بتوانیم در خود کند و کاو کنیم می‌توانیم به آب برسیم. 👤مولانا می‌گفت: 🌱 بگفتم شمس تبریزی کیی؟ گفت…

📌 نیایش، راهیابی به گنج درون

✍ #صدیق_قطبی

➖ خدا، آن شوق ناپیدا و بیکرانی است که در جان هر یک از ما در خروش است.

👤مولانا می‌گفت: خدا چیزی جز حقیقت ما نیست، حقیقتی که اگر بتوانیم از حصار و پیله‌ی من‌های موهوم و دروغین خویش رهایی بیابیم به اقلیم آن پای خواهیم نهاد:

🌱 ای رهیده جان تو از ما و من
ای لطیفه‌ی روح اندر مرد و زن
مرد و زن چون یک شود آن یَک توی
چونک یک‌ها محو شد آنک توی
این من و ما بهر آن بر ساختی
تا تو با خود نرد خدمت باختی
(مثنوی، دفتر اول)

✔️ همه‌ی آن حقایق سرمدی که سراغ آن را بیرون از خویش می‌گیریم در حقیقت در جانِ خود ما نهفته است.

👤مولانا می‌گفت:

🌱 ای نسخه‌ی نامه‌ی الهی که توئی
وی آینه‌ی جمال شاهی که توئی
بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست
در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی

🌱 تو مبین جهان ز بیرون که جهان درون دیده ست
چو دو دیده را ببستی ز جهان جهان نماند

👥 به شیخ بایزید بسطامی گفتند:
درویشی چیست؟
گفت: آنکه کسی را در گنج دل خویش پای به گنجی فرو شود در آن گنج گوهری یابد، آن را محبت گویند، هر که آن گوهر یافت، او درویش است.
(تذکرة الاوليا)

👤فرانسوا فنلون (عارف مسیحی، ۱۶۵۱ - ۱۷۱۵م) می‌گوید:
زمانی که انسان‌ها را به جستن تو در قلب‌هاشان فرا می‌خوانیم، گویی آنان را به طلب تو در دورترین و ناشناخته‌ترین سرزمین‌ها دعوت کرده‌ایم!
چه سرزمینی برای بیشتر آنان که اهل بطالت و خوش گذرانی‌های بیهوده‌اند دورتر و بیگانه‌تر از قلمرو قلبشان است؟
آیا آنان تاکنون به معنای قدم نهادن به درون و باطن خود اندیشیده‌اند؟
آیا هرگز کوشیده‌اند راهی بدان سو بیابند؟
آیا حتی توانسته‌اند تصوری بس دور از ماهیت آن جایگاه مقدس باطنی، آن ژرفای دست نیافتنی جان که تو دوست می‌داری خالصانه و جانانه پرستیده، شود به دست دهند؟
آنان همواره بیرون از خویش و سرگرم جاه طلبی‌ها و عيش و نوش خویشاند.
(عشق، نیایش: دو جستار عارفانه، ترجمه لیلا آقایانی چاوشی، نشر آنسو)

👤شمس تبریزی می گفت:
سعی و تلاش همه‌ی پیامبران گشودن درهای دل بود.
(اگر به عرش روی، هیچ سود نباشد، و اگر بالای عرش روی، و اگر زیر هفت طبقه زمین، هیچ سود نباشد. درِ دل می‌باید که باز شود. جان کندنِ همه انبیا و اولیا و اصفیا برای این بود، این می‌جستند.) (مقالات)

➖ در دعا و نیایش می‌کوشیم درِ دل را باز کنیم.

👈👤 از نظر مولانا خدا در (بیرون) نیست، در (عینِ جان) ما حضور دارد. از این رو دعوت عارفان دعوتِ به خویشتن حقیقی ما است:

🌱 من آن ما هم که اندر لامکانم
مجو بیرون مرا در عین جانم
تو را هر کس به سوی خویش خواند
تو را من جز به سوی تو نخوانم

➖ 👤 دعا و نیایش کوششی عاشقانه و مستمر است برای وصل شدن به آن منابع سرشار درونی و به تعبیر استاد مصطفی ملکیان در کتابِ (سیری در سپهر جان):
دعوت به فراروی به سوی عالَم بالا چیزی جز فروروی به سوی عالم درون نیست.

🖇 ادامه دارد...

➣ T.me/tabeshnet

228 views17:57