Forwarded from 🍃GreenOcean
چند دقیقه ی پیش؛ از سر بیکاری و بیحوصلگی، رفتم تو چنل یکی از بچه های فندوم، یکی از ادمینای یکی از پیجای اینستا.
چند تا از پیاماشو خوندم و وقتی رفتم بالاتر، یه پیام فروارد شده از یه چنل دیگه دیدم...
اون چنل رو باز کردم و شروع کردم به خوندن پستاش.
و باز برخوردم به یه چنل فروارد شده ی دیگه و این روند تا دیدن چندین چنل ادامه داشت.
و پیام هایی که توشون بود!
حقیقتا باید بگم دلیل حضور نداشتنم تو خیلی از چنلایی که اتفاقا تعداد زیادی ممبر هم دارن، همین متن ها و پست هاییِ که تو چنلاشون میذارن.
-غم...افسردگی...فحش...غم...ناامیدی...تو یه عوضیای...من یه آدمِ بیخودم...دنیا گوهه...آدما پستن...زندگی مزخرفه...خیانت...غم...فحش...من متفاوتم...تو نمیدونی تو ذهن من چی هست...من با بقیه فرق دارم...تو احمقی...من خیلی حالیمه...دلم میخواد بمیرم...اون رفت...ذهن من برای این مردم زیادی بازه...و...و...و............-
سوال من اینه که واقعا چرا؟
چرا باید محتوای اکثر چنل هایی که به فندوم مربوطن، که ممبرهای زیادی دارن، که خیلیا ادمین هاشون رو دوست دارن و ازشون تاثیر میگیرن؛ همچین چیزایی باشن؟
زندگی گوهه؟
اره هست!معلومه که هست!
منم میدونم که هست؛ خیلیا میدونن زندگی مزخرفه، منم دارم تحملش میکنم، منم دارم سعی میکنم احمقانه بودنِ زندگی رو، درک نشدن توسط آدمای دیگه رو، بد بودن دنیا رو، تاریک بودن روزا رو، مشکلات تموم نشدیم رو و... رو تحمل کنم،تو همین لحظه؛ هیچکدومتون نمیدونید که ذهن من از فکر به چیزایی که هیچ راه حلی براشون ندارم و دارن زندگیم رو مسموم میکنن به درد اومده... اما نیازی نیست هر روز و هر ساعت و هر لحظه بیانش کنم.
نمیگم همیشه باید خوب بود، نمیگم همیشه باید شاد بود، نمیگم غصه هاتون رو، دردهاتون رو ننویسید، نمیگم اونا رو با دیگران سهیم نشید، اما کششون ندید!
تا یه جایی کافیه... از یه جایی به بعد یکم ملایمتر برخورد کنید.
اینکه شب و روز از مزخرف بودنِ زندگی بگید، هیچی رو...هیچیییی رو عوض نمیکنه، جز اینکه با این تکرارها از چیزی که هستید غمگینتر میشید، جز اینکه دیگران رو غمگینتر میکنید.
درست مثل این میمونه که کنار یه آدم با یه بیماریِ لاعلاج بشینید و مدام کنار گوشش زمزمه کنید "هیچ راه درمانی نیست...تو داری میمیری"
اون میدونه داره میمیره، میدونه راه درمانی نداره، اما شما با تکرارِ مداوم این جمله، اون رو به مرگش نزدیکتر میکنید.
دنیا مزخرفه، باشه...هست!
ولی شما یه بخش قشنگ رو با امید دادن و خوب بودن بهش اضافه کنید.
نذارید تاریکتر از اینی که هست بشه،
نذارید اون فرد با بیماریِ لاعلاج به مرگش، نزدیکتر بشه.
چند تا از پیاماشو خوندم و وقتی رفتم بالاتر، یه پیام فروارد شده از یه چنل دیگه دیدم...
اون چنل رو باز کردم و شروع کردم به خوندن پستاش.
و باز برخوردم به یه چنل فروارد شده ی دیگه و این روند تا دیدن چندین چنل ادامه داشت.
و پیام هایی که توشون بود!
حقیقتا باید بگم دلیل حضور نداشتنم تو خیلی از چنلایی که اتفاقا تعداد زیادی ممبر هم دارن، همین متن ها و پست هاییِ که تو چنلاشون میذارن.
-غم...افسردگی...فحش...غم...ناامیدی...تو یه عوضیای...من یه آدمِ بیخودم...دنیا گوهه...آدما پستن...زندگی مزخرفه...خیانت...غم...فحش...من متفاوتم...تو نمیدونی تو ذهن من چی هست...من با بقیه فرق دارم...تو احمقی...من خیلی حالیمه...دلم میخواد بمیرم...اون رفت...ذهن من برای این مردم زیادی بازه...و...و...و............-
سوال من اینه که واقعا چرا؟
چرا باید محتوای اکثر چنل هایی که به فندوم مربوطن، که ممبرهای زیادی دارن، که خیلیا ادمین هاشون رو دوست دارن و ازشون تاثیر میگیرن؛ همچین چیزایی باشن؟
زندگی گوهه؟
اره هست!معلومه که هست!
منم میدونم که هست؛ خیلیا میدونن زندگی مزخرفه، منم دارم تحملش میکنم، منم دارم سعی میکنم احمقانه بودنِ زندگی رو، درک نشدن توسط آدمای دیگه رو، بد بودن دنیا رو، تاریک بودن روزا رو، مشکلات تموم نشدیم رو و... رو تحمل کنم،تو همین لحظه؛ هیچکدومتون نمیدونید که ذهن من از فکر به چیزایی که هیچ راه حلی براشون ندارم و دارن زندگیم رو مسموم میکنن به درد اومده... اما نیازی نیست هر روز و هر ساعت و هر لحظه بیانش کنم.
نمیگم همیشه باید خوب بود، نمیگم همیشه باید شاد بود، نمیگم غصه هاتون رو، دردهاتون رو ننویسید، نمیگم اونا رو با دیگران سهیم نشید، اما کششون ندید!
تا یه جایی کافیه... از یه جایی به بعد یکم ملایمتر برخورد کنید.
اینکه شب و روز از مزخرف بودنِ زندگی بگید، هیچی رو...هیچیییی رو عوض نمیکنه، جز اینکه با این تکرارها از چیزی که هستید غمگینتر میشید، جز اینکه دیگران رو غمگینتر میکنید.
درست مثل این میمونه که کنار یه آدم با یه بیماریِ لاعلاج بشینید و مدام کنار گوشش زمزمه کنید "هیچ راه درمانی نیست...تو داری میمیری"
اون میدونه داره میمیره، میدونه راه درمانی نداره، اما شما با تکرارِ مداوم این جمله، اون رو به مرگش نزدیکتر میکنید.
دنیا مزخرفه، باشه...هست!
ولی شما یه بخش قشنگ رو با امید دادن و خوب بودن بهش اضافه کنید.
نذارید تاریکتر از اینی که هست بشه،
نذارید اون فرد با بیماریِ لاعلاج به مرگش، نزدیکتر بشه.
🍃GreenOcean
چند دقیقه ی پیش؛ از سر بیکاری و بیحوصلگی، رفتم تو چنل یکی از بچه های فندوم، یکی از ادمینای یکی از پیجای اینستا. چند تا از پیاماشو خوندم و وقتی رفتم بالاتر، یه پیام فروارد شده از یه چنل دیگه دیدم... اون چنل رو باز کردم و شروع کردم به خوندن پستاش. و باز برخوردم…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM