باتومی برای من دقیقاً شبیه همون شهری بود که وقتی یه کتاب قشنگ می‌خونی، ناخودآگاه توی ذهنت می‌سازی آروم، ساده، ساحلی، با آدم‌های مهربون و یه حس خاصی که نمی‌تونی دقیق توضیحش بدی.