اینکه ببینی امید پدر و مادرت هستی

در هرشرایطی تلاش میکنن و زحمت میکشن که اون امکانات درس رو برات فراهم کنن

که موفق بشی ،ادم‌ خودت باشی و با مدرکی وارد یه جمع بشی که بگن اره ایشون همونه که فلان رشته میخونه

پدر و مادرت انگیزشی زرد نیستن برات،یه واقعیتی هست که تو هر روز داری میبینی چجوری مهمه براشون به جایی برسی

چون دو روز دیگه داخل این مملکت بتونی سرت بالا بگیری و کسی صاحب کارت نباشه

اینکه اینستا و تلگرام و فیلم و... بزاری کنار سخت تره یا اینکه یکی هر روز بهت بگه چیکار کن چیکار نکن؟!

تا دلت بخواد ادم هست که کنکور ول کرده و مجدد بازگشته،چرا؟! چون در جامعه متوجه شده هیچ کاری راحت تر از درس خوندن و مقام بدست اوردن نیست

این سه سال برای همه داره میگذره و وقت صرف میشه،به هرحال این وقتی که داره میگذره رو درست بگذرون بزور هم که شده بشین بخون

وقتی تو به خودت اهمیت نمیدی که چهارتا ریلز و اپ و مسیج دیلیت نزنی بخاطر تمرکزت یا حداقل یکساعت روتین نمیزاری برای زبانت و... چطور انتظار داری زندگی یا طبیعت بهت اهمیت بده‌؟!

اینکه الان در چه شرایطی هستی تقصیر خودت نیست ولی اینکه دو روز دیگه شرایطتت بهتره یا بدتر،جایگاه امن داری یا بلاتکلیفی و... فقط به خودت مربوطه و هیچکسی تاکید می‌کنم هیچکس مسئول نیست .

خدا به همراه ای خسته از شب
اما سفر نیست علاج این درد