زمستان ناتمام کوی؛ به یاد عرفان و فرهاد

خبر کوتاه بود، اما به وسعت یک نسل، سنگین و خردکننده. دیشب در کوی دانشگاه، دو ستاره‌ روشن، دو جان شیفته، به تقویم‌های خود پایان دادند. اما بگذارید صادقانه مرثیه بخوانیم؛ آنچه دیشب در راهروهای سرد خوابگاه رخ داد، نه یک انتخاب ناگهانی، که سقوط آخرین سنگرهای مقاومت در برابر هجوم بی‌امان یأس بود.

ناامیدی این نسل، قصه‌ امروز و دیروز نیست. سال‌هاست که جوانان نخبه ما با تردید به فردا نگریسته‌اند؛ اما آنچه امروز شاهدش هستیم، رسیدن این یأس کهنه به نقطه‌ جوش است. وقتی چشمان باهوش و حساس این جوانان، به‌جای افق‌های روشن، با تصاویر تلخ خیابان و فجایع ماه‌های اخیر گره خورد، وقتی دیدند که حیات و کرامت انسانی چقدر ارزان معامله می‌شود، آن معنای لرزانی که آن‌ها را به زندگی وصل کرده بود، گسست.

باید صریح و بی‌پرده پرسید: کدام ساختار، کدام نگاه و کدام دست‌های آلوده به بی‌تدبیری، فضا را چنان از بوی مرگ و سرکوب انباشته که نخبگان ما، ماندن در این خاک را نه یک فرصت، که یک احتضار طولانی می‌بینند؟ این یک قتل سیستماتیک امید است. وقتی پاسخ پرسشگری، خشونت است و سهم وجدان‌های بیدار، تماشای بی‌پناهی و کشتار هم‌نسلان، دیگر چه انتظاری می‌توان داشت؟ این فاجعه، کیفرخواستی است علیه تمام کسانی که با سیاست‌های خود، دانشگاه را از مهد تغییر به بن‌بست نهایی بدل کرده‌اند و تماشاگر ذوب شدن سرمایه‌هایی هستند که سال‌ها زمان می‌برد تا جای خالی‌شان در اندیشه‌ این مرز و بوم پر شود.

عرفان و فرهاد، نمادی از یک نسل بی‌پناه شدند که در اوج توانمندی، زیر آوار سنگین وقایع اخیر، راهی جز خروج از این بازی ناعادلانه نیافتند. آن‌ها نرفتند چون درس سخت بود؛ آن‌ها رفتند چون در دنیایی که جان انسان‌ها در آن به شماره افتاده، دیگر دلیلی برای مداوای دردی نمی‌دیدند.

این سوگ عظیم را به خانواده‌های داغدارشان، به جامعه‌ی بیدار دانشجویی و به تمام کسانی که هنوز قلبشان برای ایران و فرزندانش می‌تپد، تسلیت می‌گوییم. ما نه فقط دو پزشک آینده، که دو شاهد صادق بر مظلومیت یک نسل را از دست دادیم.

روحتان شاد🖤

جمعی از رفقایتان در دانشگاه علوم پزشکی تهران

طبابت جرم نیست؛ در محکومیت بازداشت پزشکان و نفوذ در ساحت درمان

سوگند پزشکی و تعهد به نجات جان انسان، صرفا یک تشریفات کلامی در پایان دوران تحصیل نیست؛ بلکه مرزی اخلاقی است که هویت حرفه‌ای را از دیگران جدا می‌کند. در تمام دنیا، پزشک موظف است بدون توجه به گرایش‌ها و شرایط، به هر مجروحی امدادرسانی کند؛ چرا که در پیشگاه طبابت، جان انسان بر هر ملاحظه‌ای مقدم است. با این حال، امروز شاهد بدعتی تلخ و غیرقابل‌توجیه هستیم. بازداشت پزشکانی که جرمی جز وفاداری به این رسالت انسانی و درمان آسیب‌دیدگان نداشته‌اند. این برخوردهای قهری و غیرقانونی، نه تنها تعرض به حقوق یک صنف، بلکه دهن‌کشی آشکار به اصول اخلاقی و انسانی است که جامعه باید به آن تکیه کند. هر ساعتی که یک پزشک به خاطر انجام وظیفه‌اش در بند بماند، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به پیکره‌ اعتماد عمومی و امنیت درمانی کشور وارد می‌شود.

تأسف‌بارتر از این بازداشت‌ها، ظهور جریان حقیر و نفوذی در بدنه جامعه پزشکی است؛ کسانی که لباس سپید طبابت را به ردای مزدوری مبدل کرده‌اند. این افراد که با فروختن اطلاعات همکاران خود و گزارش دادن شرافت دیگران، در پی کسب جایگاه یا خوش‌خدمتی به قدرت هستند، بزرگترین خائنان به سوگندنامه‌ای هستند که روزی در پیشگاه حقیقت یاد کرده‌اند. نام این کسان را نباید پزشک گذاشت؛ چرا که پزشک محرم اسرار و نگهبان جان است، نه بازوی شناسایی و سرکوب. این معامله‌گران شرافت بدانند که شاید امروز نانی در خون همکارانشان بزنند، اما از نظر اخلاق حرفه‌ای و وجدان بیدار این صنف، مطرود و سرافکنده‌اند.

تداوم بازداشت پزشکانی که تنها به وظیفه‌ ذاتی خود عمل کرده‌اند، مصداق بارز قانون‌شکنی و نادیده گرفتن بدیهیات حقوق و اخلاق است. تمامی پزشکان دربند که جرمی جز امدادرسانی نداشته‌اند، باید بدون هیچ قید و شرطی و با فوریت کامل آزاد گردند. تبدیل کردن محیط درمان به بازداشتگاه و ابزار ارعاب، بازی با خط قرمز سلامت ملت است و مسئولیت عواقب سهمگین این فضای مسموم، مستقیما بر عهده‌ کسانی است که به جای تکریم طبیب، به حبس و پرونده‌سازی علیه او روی آورده‌اند.

و اما خطاب به جریانی که هویت خود را در دشمنی با مردم و هتک حرمت این حرفه تعریف کرده است؛

روی سخن با آنانی است که جامه سپید را به ابزاری برای شناسایی و سرکوب بدل ساخته و همواره در جبهه‌ مقابل حق و حقیقت ایستاده‌اند. شما که با دلالت بر بازداشت و نقض محرمانگی درمان تیشه به ریشه‌ اعتماد عمومی زده‌اید، بدانید که از این پس هیچ حاشیه‌ امنی برای شما وجود نخواهد داشت. این لکه‌ ننگ با هیچ ترفیع و منصبی پاک نمی‌شود و جامعه‌ سربلند پزشکی، شما را به عنوان عناصری بیگانه که رسالت طبابت را به پای طمع قدرت فروخته‌اند، طرد خواهد کرد.

​خیال باطل نکنید که این پیمان‌شکنی آشکار بدون تاوان خواهد ماند. منتظر روزی باشید که چرخ ایام بچرخد و قدرت‌های پوشالی فرو بریزند؛ آن زمان، شما در برابر پیشگاه عدالت و خشم فروخفته‌ یک صنف و یک ملت، هیچ پناهی نخواهید داشت. مجازات کسانی که از رنج همکاران خود برای خود نردبان ساختند، سخت، گریزناپذیر و تاریخی خواهد بود. نام شما در زمره‌ جنایتکارانی ثبت خواهد شد که در سیاه‌ترین روزها، به جای مرهم، خنجر شدند. این هشدار را جدی بگیرید. روز حسابرسی و بازگشت این ظلم‌خواهی، نزدیک‌تر از آن است که تصور می‌کنید و عدالت، برای شما هیچ تخفیفی قائل نخواهد شد.
​
به نام انسانیت؛ با امضای آنان که الفبای شجاعت را از اساتید دربندشان آموخته‌اند.

جمعی از دانشجویان پزشکی ایران🖤

🆔STUD_RES
🔗 WebSite

▪️اطلاعیه رسمی مرکز پژوهش‌های علمی و فناوری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران در باب فعالیت برخی مجموعه‌های غیررسمی و شبه‌آکادمیک در فضای دانشگاهی و بی‌اعتباری دوره‌ها و گواهی‌های منتسب به آن‌ها در چارچوب رسمی دانشگاه و مراکز معتبر.

▪️اطلاع از آخرین اخبار و رویدادهای مرکز پژوهش‌های علمی و فناوری دانشجویان در بسترهای اطلاع‌رسانی:

📱| سایت | اینستاگرام | تلگرام

این روزها لایه‌ای از احساس گناه جمعی بر تمام لحظات درحال گذر ما نشسته است؛ حسی غریب که انگار هر لبخند، هر فنجان چای گرم یا هر لحظه‌ در خانه و محل کار را به یک خیانت تبدیل می‌کند. این شرم ناخواسته، صدایی است که مدام در گوشمان زمزمه می‌کند چرا تو؟ چرا تو در امانی وقتی دیگری رنج می‌کشد؟ چرا زندگی تو جریان دارد وقتی زمان برای دیگری ایستاده است؟

این سنگینی، بیشتر از یک اندوه ساده است؛ یک گناه وجودی است که میان تمام ما، از داخل تا خارج مرزها، تقسیم شده. ما در حالی روزهایمان را شب می‌کنیم که انگار بابت هر ثانیه زنده بودن و نفس کشیدن، به یک وجدان جمعی بدهکاریم. گویا هر لذت کوچکی، تکه‌ای از همدردی ما را می‌خراشد و ما را در برزخی میان نیاز به بقا و وفاداری به رنج هموطنمام معلق نگه می‌دارد.

در واقع تصویر قلب‌هایی است که دیگر به تنهایی نمی‌تپند؛ ما به دردی مبتلا شده‌ایم که در آن، مرز میان من و ما از بین رفته است. این حجم از فشار، ناشی از اشتباهات ما نیست، نوعی بیدار ماندن وجدانی است که در محاصره‌ تروماهای پی‌در‌پی، دیگر راهی برای فرار از این قضاوت درونی بی‌رحمانه نمی‌یابد.

بسیار سخت است اما باید با مهربانی به خودمان یادآوری کنیم که فرسوده شدن در این چرخه، باری از دوش کسی برنمی‌دارد. جامعه‌ زخم‌خورده، بیش از هر چیز به انسان‌هایی نیاز دارد که با وجود سوگ، توان ایستادن و مراقبت کردن را حفظ کنند.

پذیرفتن این درد مشترک، اولین قدم برای تبدیل گناه به مسئولیت است؛ تا در عین درک تلخی‌ها، اجازه ندهیم شعله امید و کارایی در درونمان خاموش شود. ما در کنار هم، با تمام این سنگینی، مدیون ادامه دادنیم برای ساخت همان آینده‌ای که هم‌نوعانمان برایش جنگیدند و از جانشان گذشتند.

📚برگرفته از مطالعه:
https://psycnet.apa.org/record/1969-11386-001

🆔STUD_RES
🔗 WebSite

📣 مرکز رشد فناوری و نوآوری سلامت دانشکده علوم پزشکی اسدآباد با همکاری کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی این دانشکده برگزار می کند:

💢سومین رویداد ایده شو در حوزه سلامت با محوریت طرح های فناورانه 💢

📌محورهای رویداد:
⚜ سلامت و بهداشت
⚜طراحی اپلیکیشن
⚜ هوش مصنوعی
⚜ آب و محیط زیست
⚜غذا و دارو
⚜ انفورماتیک پزشکی
⚜ نوآوری و فناوری بهداشتی، دارویی و تجهیزات پزشکی

📲 لینک ثبت نام: https://zaya.io/s89ok

🔻مهلت ارسال آثار : ۸ اسفندماه ۱۴۰۴

💢برگزیدگان این رویداد از امتیاز ویژه جهت استقرار در مرکز رشد فناوری و نوآوری سلامت دانشکده علوم‌پزشکی اسدآباد برخوردار خواهند بود. 💢

📆 تاریخ برگزاری: ۱۶ اسفندماه ۱۴۰۴

📌 مکان برگزاری: کانون پرورشی فكری شهرستان اسدآباد

🎁به برگزیدگان جوایز نقدی اهدا خواهد شد.

📞راه ارتباطی: ۰۹۱۳۰۲۴۵۹۹۴

💠@student_Research_committee

🌐https://dme.asaums.ac.ir/tahghighat/02/02/2026/ideashow3

🌐https://src.asaums.ac.ir/2026/02/02/ideashow3

🆔STUD_RES
🔗 WebSite

مرکز نوآوری تخصصی هوش سلامت با همکاری کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی پژوهشکده بیماری‌های گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی برگزار می‌کند:

💡 رویداد ایده‌پردازی فناورانه | مرحله اول

این رویداد با هدف شناسایی، حمایت و هدایت ایده‌های نوآورانه دانشجویان و پژوهشگران در حوزه‌های اولویت‌دار سلامت برگزار می‌شود.
حوزه‌هایی از جمله:

🔹 هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در سلامت
🔹 سلامت دیجیتال و تله‌مدیسین
🔹 بیوتکنولوژی و طب بازساختی
🔹 حقوق و اخلاق در سلامت دیجیتال
🔹 فناوری‌های نوین درمانی و روان‌شناسی
🔹 هوش مصنوعی در بهداشت و ایمنی غذایی
🔹 طراحی و توسعه تجهیزات پزشکی
🔹 سلامت محیط زیست

🏆 مزایای ویژه برای برگزیدگان:
▫️ امکان استقرار در برج فناوری‌های بالینی دانشگاه
▫️ بهره‌مندی از حمایت‌های مالی
▫️ استفاده از ظرفیت داده‌ها و همکاری اعضای هیئت علمی برای توسعه محصول
▫️ امکان عقد قرارداد و ورود به مسیر تجاری‌سازی طرح‌های فناورانه

📅 مهلت ارسال ایده‌ها: ۱۳ اسفند ۱۴۰۴
📢 اعلام نتایج مرحله اول: ۱۶ اسفند ۱۴۰۴
🏢 بازدید تخصصی از برج فناوری دانشگاه ویژه برگزیدگان: ۱۹ اسفند ۱۴۰۴

🆔️ @SBMU_SRC

🆔STUD_RES
🔗 WebSite

⚜️برگزاری هشتمین شورای سیاست گذاری کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی در سال ۱۴۰۴

🔰هشتمین شورای سیاست گذاری کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی مورخ ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۴ و با حضور دبیر کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی و استاد پروین پاسالار و سرپرستان و دبیران عضو شورا برگزار شد.

✅در ابتدا درخواست سرپرست طب ایرانی مبنی بر تشکیل کارگروه دانشجویی طب ایرانی مطرح شد. 

✅سپس نماینده معاونت آموزشی در جلسه شورای سیاست گذاری حاضر شد و در خصوص موضوع شرط معدل در دستورالعمل بندکاف توضیحاتی داد و تاکید کرد شرط یاد شده باید منطبق با آیین نامه تسهیلات اموزشی، پژوهشی و رفاهی ویژه استعدادهای درخشان معاونت آموزشی باشد و انطباق آن پیش از ارسال به کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی از وظایف بخش استعداد درخشان دانشگاه مربوطه است. 

✅در انتها مستندات ارسالی داوطلبین متقاضی در انتخابات شورای سیاست گذاری مطابق دستورالعمل شورای سیاست گذاری بررسی و نهایی شد.

🌐 مشروح خبر در سایت معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت

🆔 STUD_RES
🔗 WebSite

🔰حمایت از کمیته های تحقیقات و فناوری دانشجویی با اعطای پایه تشویقی

⚜️معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت ، از فعالیت های اعضای هیات علمی موثر در پژوهش و فناوری دانشجویی با اعطای پایه تشویقی به شرح زیر و مطابق با دستورالعمل مربوطه موافقت کرد:

1️⃣. سرپرستان کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشگاه ها / دانشکده های علوم پزشکی کشور

2️⃣. اعضای شورای سیاستگذاری کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی

3️⃣. طرح های مصوب کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشگاه/ دانشکده های علوم پزشکی کشور (با اخذ کد اخلاق) که منجر به تولید مقاله در نمایه های سطح ۱ و ۲ شده اند.

هرچند سه موضوع مورد تصویب در راستای بهره وری کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی و افزیش انگیزه دست اندرکاران، بسیار حایز اهمیت هستند بلکه بند ۳، در کنار افزایش مشارکت اعضای هیات علمی دانشگاه ها در طرح های کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی به ارتقای کیفی و کمی مقالات نیز منجر خواهند شد.

🆔 STUD_RES
🔗 WebSite

▪️واقعیت تاب‌آوری، فراتر از تحمل

تاب‌آوری، برخلاف تصور رایج، به معنای بازگشت بی‌تغییر به وضعیت پیش از بحران یا صرفا دوام آوردن زیر فشار نیست. ظرفیت روان برای بازسازی معنا و حفظ انسجام درونی، درست در زمانی است که محرک‌های محیطی قصد فروپاشی آن را دارند. در اتمسفر حال حاضر که فرسودگی روانی به تجربه‌ای جمعی بدل شده، شناخت دقیق این سازوکار ضرورتی اجتناب ناپذیر برای استمرار خود و اطرافیان است.

▪️مرکز پژوهش‌های علمی و فناوری دانشجویان برگزار می‌کند:

نشست «خوانشی روان‌پزشکانه از تاب‌آوری در بحران»

در این نشست با حضور استاد فرناز اعتصام (عضو هیئت علمی روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران)، به دور از کلیشه‌های رایج، به بررسی علمی وضعیت روانی حاکم و نسبت میان تروما، محیط و واکنش‌های دفاعی ذهن خواهیم پرداخت. هدف، ایجاد بستری جدی برای تحلیل تخصصی و فراهم کردن مجالی برای گپ‌وگفت همدلانه پیرامون چالش‌هایی است که پیش‌روی دانشجویان است.

زمان: شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ | ساعت ۱۴:۳۰
مکان: سالن آمفی‌تئاتر مرکز پژوهش‌های علمی و فناوری دانشجویان

▪️حضور برای همه دانشجویان بلامانع است.

🆔 STUD_RES
🔗 WebSite

🟦تمدید شد🟦

💠 دومین دوره کنگره پژوهش و فناوری دانشجویان داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با همکاری شرکت‌های مطرح حوزه فناوری و نوآوری برگزار می‎کند:
«اولین دوره رویداد ایده بازار»

✅ در محورهای:
💊 فرمولاسیون‎های نوین دارویی
🤖 کشف و طراحی دارو به کمک کامپیوتر
🩺 تشخیص و درمان‎های نوین
📱 سلامت دیجیتال و مدیریت بیمار از دور
📚 نوآوری‎های رگولاتوری
💰 زنجیره تامین و دسترسی به دارو

🗓 مهلت جدید ارسال ایده‎ها:
۱۵ فروردین ماه ۱۴۰۵

📩ارسال ایده‎ها و طرح‎های فناورانه در قالب فرم پیوست‌شده به:
psrc.sbmu.congress@gmail.com

🥇مزایای ویژه برای ایده‎های برگزیده:
▪️بهره‎مندی از حمایت‎های مالی
▪️استفاده از ظرفیت‎های دانشگاه جهت اصلاح ایده و توسعه آن
▪️اهدا تسهیلات به فناور/تیم فناوری برتر
▪️تسهیل فرآیند تجاری‎سازی ایده‎ها به کمک شرکت‎های حامی رویداد

📬 با SciPharma همراه باشید.
#PSRC_SBMU
#2nd_SciPharma_Congress
#SciPharma

🔍راه های ارتباطی:
🔗 PSRC | SciPharma | پیشاران | LinkedIn | PR

🆔 STUD_RES
🔗 WebSite

🔘 با کدام طرف در جنگیم؟

در شرایطی که کشور با یک بحران جنگی واقعی و پرتنش مواجه است و بسیاری از شهرها به طور مستقیم در معرض حملات قرار دارند، انتظار طبیعی از نهادهای مدیریتی به‌ویژه در حوزه آموزش و سلامت این است که تصمیمات خود را با درک دقیق از واقعیت‌های میدانی، حفظ امنیت افراد و توجه به شرایط انسانی دانشجویان اتخاذ کنند. با این حال، برخی تصمیمات اخیر در حوزه آموزش پزشکی نه تنها چنین درکی را نشان نمی‌دهد، بلکه پرسش‌های جدی و نگرانی‌های عمیقی را در میان دانشجویان ایجاد کرده است که ما واقعا با کدام طرف در جنگ هستیم؟!

اعلام لزوم حضور کامل دانشجویان در بیمارستان‌ها با درنظر گرفتن صوری شرایط مهمانی، انتقالی و کلمات زیبای نامه‌ای در شرایطی که نه نشانه‌ای از کاهش تنش‌های جنگی دیده می‌شود و نه هیچ تضمین روشنی برای امنیت و رفاه دانشجویان ارائه شده، تصمیمی است که به دشواری می‌توان آن را با منطق مدیریت بحران سازگار دانست. واقعیت این است که در بسیاری از مناطق، وضعیت نه تنها عادی نشده بلکه نشانه‌هایی از تشدید ناامنی نیز دیده می‌شود. در چنین فضایی، اصرار بر بازگرداندن روند آموزش به شکل کاملا عادی، بیش از آنکه نشانه‌ای از مدیریت مسئولانه باشد، شبیه نادیده گرفتن آشکار شرایط واقعی جامعه و زندگی دانشجویان است.

از سوی دیگر، مسئله امکانات رفاهی و زیرساخت‌های لازم برای حضور دانشجویان در بیمارستان‌ها همچنان مبهم و در بسیاری موارد ناکافی است. دانشجویانی که قرار است در چنین شرایط پرتنشی در محیط‌های درمانی حضور داشته باشند، حق دارند حداقل از امکانات اقامتی مناسب، شرایط ایمنی قابل قبول و برنامه‌ریزی روشن برخوردار باشند. با این حال، در عمل نه تنها این زیرساخت‌ها به‌طور جدی فراهم نشده، بلکه توضیح شفافی نیز درباره آن ارائه نشده است.

نکته مهم‌تر این است که حتی در ماه اسفند، زمانی که کارورزان با حداقل تعداد نفرات در بیمارستان‌ها حضور داشتند، بخش قابل توجهی از امور درمانی بدون مشکل جدی پیش رفت. این تجربه عملی نشان می‌دهد که امکان مدیریت فعالیت‌ها با حضور محدودتر نیروها وجود داشته است. بنابراین اصرار ناگهانی بر حضور گسترده دانشجویان، آن هم در اوج بحران امنیتی، تصمیمی است که نیازمند توضیحی بسیار قانع‌کننده‌تر از آن چیزی است که تاکنون به بهانه ساده و فریبنده گردش چرخ آموزش ارائه شده است.

از سوی دیگر، اگر قرار است از دانشجویان انتظار ایستادگی و حضور در شرایط دشوار وجود داشته باشد، بدیهی است که حداقل الزامات حمایتی نیز باید فراهم شده باشد. نمی‌توان از دانشجویان انتظار داشت «فاز مقاومت» بگیرند و همه چیز را عادی تلقی کنند، در حالی که بسیاری از ابتدایی‌ترین حمایت‌ها حتی در شرایط عادی نیز به‌درستی انجام نشده است. هنوز مطالبات مالی بسیاری از دانشجویان پرداخت نشده، کارانه شیفت‌ها با تأخیر یا ابهام مواجه است، و حتی در مناسبت‌های ساده‌ای مانند عید نیز حداقل توجه و حمایت نمادین از دانشجویان دیده نشده است. در چنین شرایطی، دعوت به تحمل و مقاومت بدون فراهم کردن حداقل پشتوانه‌های مادی و رفاهی، بیشتر شبیه مطالبه یک‌طرفه است تا مدیریت مسئولانه.

آنچه بیش از همه باعث نگرانی و نارضایتی دانشجویان شده، رویکردی است که تلاش می‌کند شرایط را به شکلی غیرواقعی عادی جلوه دهد. گویی با وجود تهدیدهای امنیتی، مشکلات رفت‌وآمد، فشارهای روانی و کمبود امکانات، تنها راه‌حل این است که همه چیز بدون هیچ تغییری ادامه پیدا کند. چنین رویکردی نه تنها با واقعیت‌های موجود همخوانی ندارد، بلکه این احساس را تقویت می‌کند که صدای دانشجویان و دغدغه‌های آنان در فرآیند تصمیم‌گیری نه‌ تنها جدی گرفته نمی‌شود بلکه به عنوان ابزاری برای احیای چرخ مالی بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند.

دانشجویان پزشکی همواره نشان داده‌اند که در شرایط سخت کنار نظام سلامت کشور می‌ایستند و مسئولیت حرفه‌ای خود را جدی می‌گیرند. اما مسئولیت‌پذیری نمی‌تواند یک‌طرفه باشد. انتظار حداقلی این است که مدیران و تصمیم‌گیران نیز با همان میزان مسئولیت، شجاعت، عقلانیت و شرافت نسبت به امنیت، رفاه و شرایط انسانی دانشجویان حساس باشند.

مدیریت در شرایط بحران، بیش از هر زمان دیگری نیازمند واقع‌بینی، صداقت و شنیدن صدای کسانی است که بار اصلی این تصمیمات را بر دوش می‌کشند.

در یک کلام، آموزش در شرایط بحران در برابر جان هیچ اهمیتی ندارد، اگر به عقلانیت رجوع نمیکنید به وجدانتان رجوع کنید.

✍امید قیسوندی، دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

اینترنت طبقاتی؛ خون مقالات ما رنگین‌تر از هزاران کسب‌وکار ورشکست‌شده نیست!

اعطای اینترنت بدون فیلتر به اساتید و پژوهشگران در بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها، امتیاز نیست که برای آن خبر دستاوردگونه منتشر کنید، بلکه رسمیت بخشیدن به یک تبعیض آشکار و توهین به ساحت مقدس دانش است. وقتی چرخ‌های اقتصاد دیجیتال زیر پای فیلترینگ خرد شد، کسی به فکر تسهیلات نبود؛ حالا که نوبت به ویترین‌های همایشی رسیده، آقایان به یاد اهمیت پژوهش و فناوری افتاده‌اند؟.

دانشی که برای مردم نباشد، کاغذپاره‌ای بیش نیست. پژوهشی که در آزمایشگاه‌های ایزوله و با اینترنت اختصاصی تولید شود، اما جامعه به دلیل انسداد فضای مجازی حتی توان دیدن نتایج آن یا استفاده از دستاوردهایش را نداشته باشد، چه ارزشی دارد؟ تولید علم برای بایگانی در کتابخانه‌های خاک‌گرفته، توسعه نیست؛ انزوای خودخواسته است. پژوهشگر نمی‌تواند در جزیره‌ای امن بنشیند و برای مردمی که در بن‌بست ارتباطی هستند، نسخه پیشرفت بپیچد.

تبعیض میان استاد و دانشجو؛ شکاف عمیق در دانشگاه است. چرا باید میان استاد و دانشجو دیوار دیجیتال کشید؟ آیا موتور محرک پژوهش، دانشجویان و دستیارانی نیستند که شبانه‌روز در مراکز تحقیقاتی، بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها تلاش می‌کنند؟ ایجاد طبقه برگزیدگان اینترنتی(اعطای اینترنت به اساتید سامانه علم‌سنجی) تنها باعث ترویج رانت علمی و سرخوردگی نسلی می‌شود که قرار است آینده این مرز و بوم را بسازد. اینترنت طبقاتی، دانشگاه را از نهاد مدنی به یک پادگان اداری تبدیل می‌کند که در آن دسترسی به اطلاعات، حق نیست، بلکه یک سهمیه است.

واقعیت تلخ این است که خون مقالات و فعالیت‌های ما از هزاران کسب‌وکار اینترنتی ورشکست شده رنگین‌تر نیست. چگونه می‌توان با افتخار از دسترسی ویژه به پایگاه‌های علمی سخن گفت و خبر منتشر کرد در حالی که معیشت میلیون‌ها نفر که زندگی‌شان به همین شبکه جهانی گره خورده بود، در سکوت فروپاشیده است؟ اعتبار یک مقاله علمی در برابر کمرهای خم شده زیر بار بیکاری ناشی از قطع اینترنت، پشیزی ارزش ندارد.

اکنون که ضربات جبران‌ناپذیر قطع اینترنت بر پیکره اقتصاد، آموزش و پژوهش بر همگان عیان شده، ارائه اینترنت طبقاتی بیشتر شبیه به یک فرار رو به جلوست تا حل مسئله. این اقدام، اعتراف غیرمستقیم به این واقعیت است که فیلترینگ مانع پیشرفت است؛ اما راهکار آن، باز کردن راه برای گروهی خاص نیست، بلکه احترام به حق دسترسی آزاد برای تمام آحاد جامعه است.

سخن آخر: علم بدون عدالت، تنها ابزاری برای فخر‌فروشی است. ما اینترنت طبقاتی را ضربه جدیدی بر عدالت اجتماعی می‌دانیم.
ما دانشجویان پژوهشگر علوم پزشکی استفاده از این رانت توهین‌آمیز را همدستی در عادی‌سازی تبعیض می‌دانیم و تا زمانی که اینترنت برای همه‌ مردم، از دانشجو تا کاسب خرد، به وضعیت عادی بازنگردد، هرگونه دسترسی اختصاصی را لکه‌ای بر دامن استقلال و شرافت دانشگاه و شغلمان می‌شماریم.

✍امید قیسوندی، عضو شورای سیاست‌گذاری کمیته کشوری تحقیقات و فناوری دانشجویی

💡 اطلاع‌رسانی

دیدگاه انجمن علمی روان‌پزشکان ایران در مورد پیامدهای روانی اجتماعی نحوه‌ی مدیریت محدودیت اینترنت

انجمن علمی روان‌پزشکان ایران با توجه به مسئولیت حرفه‌ای و علمی خود در قبال سلامت روان جامعه، بر این نکته تأکید می‌کند که دسترسی پایدار، فراگیر و قابل اعتماد به اینترنت جهانی، در شرایط امروز، بخشی از زیرساخت ضروری زندگی فردی و اجتماعی شهروندان به شمار می‌آید. این امکان، تنها محدود به حوزه ارتباطات عمومی نیست، بلکه با آموزش، اشتغال، ارائه و دریافت خدمات درمانی، ارتباطات خانوادگی، فعالیت‌های علمی و حرفه‌ای، و نیز حفظ پیوندهای اجتماعی و احساس حضور در جهان معاصر ارتباط مستقیم دارد.

در سال‌های اخیر، جامعه ایران با فشارهای متعددی در سطوح اقتصادی، اجتماعی و روانی مواجه بوده است. در چنین وضعیتی، هرگونه محدودیت گسترده، ناپایداری مزمن، یا الگوهای دسترسی چندلایه و نابرابر به اینترنت جهانی، ممکن است به افزایش فشار روانی، احساس نادیده‌انگاشته‌شدن، کاهش اعتماد عمومی، و فرسایش بیشتر سرمایه اجتماعی بینجامد.

از منظر سلامت روان، جامعه زمانی از ثبات و تاب‌آوری بیشتری برخوردار خواهد بود که شهروندان نسبت به دسترسی خود به امکانات پایه‌ای زندگی امروز، احساس عدالت، شفافیت و قابلیت اتکا داشته باشند.
انجمن علمی روان‌پزشکان ایران بر این باور است که *حتی اگر با توجه به ملاحظات اداره کشور در شرایط دشوار جنگی، محدودسازی امری اجتناب‌ناپذیر باشد*؛ با این حال، همان ملاحظات نیز ایجاب می‌کند که در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با زیرساخت‌های ارتباطی، آثار بلندمدت اجتماعی و روانی سیاست‌ها بر زندگی مردم و بر کیفیت رابطه‌ی دولت و جامعه، مورد توجه دقیق قرار گیرد. تجربه نشان می‌دهد که کاهش ابهام، پرهیز از ایجاد دسترسی‌های ویژه و مبتنی بر تبعیض طبقاتی و فراهم کردن امکان دسترسی عمومی و باکیفیت، می‌تواند به تقویت آرامش روانی جامعه، افزایش حس تعلق و مشارکت، و حفظ انسجام اجتماعی یاری رساند.

بر همین اساس، انجمن علمی روان‌پزشکان ایران انتظار دارد سیاست‌گذاران و مسئولان ذی‌ربط، با نگاه جامع‌نگر و آینده‌نگر، تمهیدات لازم را برای تأمین دسترسی پایدار، عمومی، باکیفیت و عادلانه شهروندان به اینترنت جهانی فراهم آورند و از تداوم روندهایی که می‌تواند هزینه‌های اجتماعی، آموزشی، حرفه‌ای، اقتصادی و روانی مضاعفی بر جامعه تحمیل کند، جلوگیری شود.

۳۱ فروردین ۱۴۰۵
هیات مدیره انجمن علمی روان‌پزشکان ایران