Chempionlar boshqalardan ko'proq ishlashadi

Odamlar biror yangi, erkin va ko'p narsa va'da qiladigan ishni boshlashganida ular ishtiyoq bilan ishlashadi. Ma'lum vaqt o'tganidan keyin bu holat o'tib ketadi. Kundalik bir xil ish va zerikish paydo bo'ladi. Shu bilan birgalikda ishga qiziqishingiz pasayishi yuz beradi.

Bundan yomon bo'lishi ham mumkin. Siz doimiy ravishda resurslaringizni: pulingizni, vaqtingizni, energiyangizni sarflaysiz – natija esa sira yaxshilanmaydi. Undan ham yomoni natijalar umuman yomonlashib ketadi. Umidinigiz susayadi va hech nima qilgingiz kelmay qoladi.

Buning ustiga bozor va boshqa o'yinchilarga yangi, erkin va o'ziga jalb qiluvchi boshqa narsa ko'rina boshlaydi. Hammangiz talab, yangi ish bilan shug'ullanganingiz kelib qoladi. Kuchli biznesmenlar o'zlarida borini ham qoldirib, yangi narsaning ketidan quvgan va hech nimaga erisha olmagan holatlar ko'p bo'lgan. Ular ma'lum bo'lishadi. Lekin chempionlar boshqalarga nisbatan juda ko'p mehnat qilishadi va hech qachon sport turini va o'zlari yetaklayotgan o'yinlashni tashlab ketishmaydi.

Haqiqiy professionallar yaxshi biladi: ko'chada qanday ob-havo bo'lishidan qat'iy nazar, ular baribir harakat qilishda davom etaveradi. Uning rejasi va rivojlanish strategiyasi har qanday natijalardan yuqorida bo'lishi kerak. Juda bo'lmaganda bir millimetrga harakat qilish kerak. Yana va kechagiga nisbatan bugun salgina yaxshiroq bo'lishi kerak. U boshqalarga nisbatan emas, o'ziga nisbatan yaxshiroq bo'lishi kerak.

---
“Qoidalarsiz biznes” kitobidan. ©

Assalomu alaykum qadrdonlar. Sizlar bilan bir mavzuda suhbat qilmoqchiman. Agar kommentariylarda o’z fikrlaringizni yozsangiz juda xursand bo’laman, va o’ylaymanki siz ham bundan manfaat olasiz.

Topshiriq: Manabu she’rni o’qing va nimalarni tushunganingizni va tasavvur qilganingizni yozing. Eng yaxshi izoh egasini shaxsiyiga yozib sovg’a beraman.🤗

Tilla baliqcha

Tuxumdan chiqdi-yu, keltirib uni
Shu loyqa hovuzga tomon otdilar.
Tashlandiq ushoq yeb o‘tadi kuni,
Xor-u xas, xazonlar ustin yopdilar.  

Dunyoda ko‘rgani shu tor hovuzcha
Va mudroq tollarning achchiq xazoni.
Menga alam qilar, tilla baliqcha
Bir ko‘lmak hovuz deb bilar dunyoni...

Abdulla Oripov she’ri.

Faqat irodangiz chidasa ko’ring. Jahongir Ortiqxo’jayev - Mani Kumirim, Ustozim, Orzuyimdagi ideal shaxs. Alloh sizni 10% darajangizni bersa ham rozi edim ustoz.🥺
(YouTubeni kommentariylarini ham korib chiqiylar)
https://www.youtube.com/watch?v=CvV8c37UVkA

Qurbaqani ye! (Eat that frog!)

Ha, shunaqa nomli kitob bor. Uni o’zbek tiliga “Samaradorlikning 21 usuli” nomi bilan tarjima qilishgan.
Ichimda ikkita Sardor bor(yalqov va dangasa hamda yaxshi).

Bugun zalga chiqish menga eng yoqimsiz bo’lgan bo’lsa zaldan qaytish esa eng yoqimli edi.

Bugun manam ichimdagi dangasa Sardorga quloq solib o’tirganimda yaxshi Sardor keldida, tureee shu o’lib qolsang ham qilish kerak bo’ladigan ishni qilsangchi ey! - deb urishib berdi. Man noiloj zalga borib yaxshi Sardor aytganlarini qilishga urindim. Juda qiyin bo’ldi, (buni videoda o’zimni qanchalik majburlab ishlaganimni ko’rishingiz mumkin🏋️‍♂️) chunki o’tgan Juma kuni dangasa Sardorga quloq solib zalga chiqmay mazza qilib dam olgan edimda. Tepada aytgan kitobimda manashu kabi aslida muhim lekin bajarish uchun qiyin, zerikarli yoki yoqimsiz bo’lgan ishlarni qurbaqaga tenglashtiradi va birinchi bo’lib shu qurbaqani yesangiz boshqa hamma ishni oson qila olasiz deb yoziladi.

Ammo zaldan keyin bitsepschalarimga qarasam aaancha o’zgarish bor (rasmga qarang💪. Albatta bu kachoklarnikichalik emas, ammo o’zimni oldingi holatmga nisbatan “chetkiy”). Buni ko’rib dangasa Sardorning basharasiga shapaloq tortganimdan rosa xursand bo’ldim.
Xullas ichimizdagi yomon “men”imizni tiya olsak biz o’samiz.

@startaper_notes

Rasmlar👇

Oddiy zanjirni uza olmaydigan fillar.
🐘
Bir kuni bir odam sirkka boradi va katta fillarni kichik zanjir bilan zanjirlanib turganini ko‘radi. Bu odam fillarning shunchalik kuchli ekanligini bilganidan ajablanib, sirk ishchisidan bu fillar nima uchun zanjirlarini uzib ketishmayotganini so‘raydi. Ishchi unga shunday hikoya qiladi:

"Bu fillar hali kichkina bolaligida shu zanjir bilan bog‘langan edi. Ular hali juda kichik va zaif bo‘lganligi sababli, zanjirni uzishga kuchlari yetmas edi. Ular ko‘p marta urinib ko‘rishdi, lekin har safar muvaffaqiyatsiz bo‘lardi. Vaqt o‘tib, fillar bu zanjirni hech qachon uzolmasligiga ishonib qoldi. Oradan yillar o‘tib, ular katta va kuchli fillarga aylanishdi. Endi ular osongina bu kichik zanjirni uzib yuborishlari mumkin, lekin ular bolaligida bu ishni amalga oshira olmaganlari uchun hozir ham urinib ko‘rmaydilar. Fillar aqliy cheklovni qabul qilib, o‘zlarini bu zanjirlar bilan cheklangan deb hisoblaydilar."

Ushbu voqea bizga shuni o‘rgatadiki, ba'zan biz ham o‘zimizga bolaligimizdan yoki o‘tgan hayotimizdagi tajribalar tufayli chegaralar o‘rnatamiz. Aslida esa bizni ushlab turgan faqat bizning o‘z ishonchsizligimizdir.

@startaper_notes