Ustoz Margulan Seisembai kanalidan olib tarjima qilindi.
Mandala. Lahzaning kamoloti.
Tibetda rohiblarning bir rituallari bor — Mandala. U har yili, Tibet taqvimidagi birinchi oy boshida, o‘tkaziladi.
Men uni birinchi bor YouTube’da ko‘rdim.
Bir nechta rohiblar sha’faron rangli liboslarda rangli qumdan yasalgan dumaloq naqsh atrofida o‘tirishardi.
Hech qanday ovoz yo‘q — faqat nafas olish va ritm, faqat ichki hozirlik.
Ular mandalani qo‘l bilan yasar edi — mana, 9 kun bo‘libdi — donadagi qum, millimetrma-millimetr.
Shoshmasdan. Xatolarsiz. Mutlaq diqqat bilan. Go‘yoki ular shu qum orqali o‘z ruhini yasar, o‘zlarini shu jarayonga singdirardi.
Mandala mukammal bo‘lib chiqdi.
Bu mislsiz chuqurlik va go‘zallikka ega bir asar edi! Men bundan chiroyliroq narsani ko‘rmagan edim.
Qo‘l bilan yaratilganiga ishonish qiyin edi.
Naqshlar, ranglar, timsollar…
Va keyin…
Keyin, men darhol anglay olmagan bir narsa yuz berdi.
Mandala tayyor bo‘lgach — men ko‘rgan eng go‘zal narsalardan biri — ular uni… yo‘q qilishdi.
Rohiblardan biri cho‘tka oldi — va markazini yengil, deyarli nozik bir harakat bilan o‘chirib yubordi.
Ranglar aralashdi. Naqshlar yo‘qoldi. Mukammallik bo‘lgan narsa — changga aylandi.
Ular bu chang qumni idishga yig‘ishdi, daryo bo‘yiga chiqishdi va uni suvga to‘kib yuborishdi.
Ko‘z yoshlarsiz. Afsuslarsiz. Izohsiz.
Men qarab turdim va tushunmadim. Ichimda hislar bo‘roni ko‘tarildi: g‘azabdan to umidsizlikkacha.
Ular nima qilishdi? Nega? Nima uchun???
Hech narsa qila olmaslik — bu holatga alohida achchiqlik bag‘ishlardi.
Asta-sekin, ichimda g‘alati bir tuyg‘u paydo bo‘la boshladi: xuddi men hayotning eng asosiy qonuniga guvoh bo‘lgandek.
Mandala — bu go‘zallik haqida emas. Bu egalik haqida emas.
Bu — yo‘l haqida. Hozirda yashash haqida. Bog‘lanishdan xalos bo‘lish haqida.
Sen yaratasan.
Sen yuragingni solasan.
Sen uni mukammallikka yetkazasanki…
So‘ng esa — ongli ravishda uni qo‘yib yuborasan.
Va mana shu qo‘yib yuborishda — butun donishmandlik bor.
Yopishib olmaslik. Mahkam ushlamaslik. Oxiridan qo‘rqmaslik.
Chunki — oxir ham go‘zallik shaklidir.
Va erkinlikning ham.
Shundan beri men o‘sha mandalani tez-tez eslayman.
Naqsh sifatida emas, balki — holat sifatida.
Qachonki sen biror narsani chin dildan, mukammal qilib bajarsang — bu qancha davom etishi endi ahamiyatli emas.
Muhimi — sen undan keyin kimga aylangansan.
@startaper_notes
https://t.me/MargulanSeissembai
Mandala. Lahzaning kamoloti.
Tibetda rohiblarning bir rituallari bor — Mandala. U har yili, Tibet taqvimidagi birinchi oy boshida, o‘tkaziladi.
Men uni birinchi bor YouTube’da ko‘rdim.
Bir nechta rohiblar sha’faron rangli liboslarda rangli qumdan yasalgan dumaloq naqsh atrofida o‘tirishardi.
Hech qanday ovoz yo‘q — faqat nafas olish va ritm, faqat ichki hozirlik.
Ular mandalani qo‘l bilan yasar edi — mana, 9 kun bo‘libdi — donadagi qum, millimetrma-millimetr.
Shoshmasdan. Xatolarsiz. Mutlaq diqqat bilan. Go‘yoki ular shu qum orqali o‘z ruhini yasar, o‘zlarini shu jarayonga singdirardi.
Mandala mukammal bo‘lib chiqdi.
Bu mislsiz chuqurlik va go‘zallikka ega bir asar edi! Men bundan chiroyliroq narsani ko‘rmagan edim.
Qo‘l bilan yaratilganiga ishonish qiyin edi.
Naqshlar, ranglar, timsollar…
Va keyin…
Keyin, men darhol anglay olmagan bir narsa yuz berdi.
Mandala tayyor bo‘lgach — men ko‘rgan eng go‘zal narsalardan biri — ular uni… yo‘q qilishdi.
Rohiblardan biri cho‘tka oldi — va markazini yengil, deyarli nozik bir harakat bilan o‘chirib yubordi.
Ranglar aralashdi. Naqshlar yo‘qoldi. Mukammallik bo‘lgan narsa — changga aylandi.
Ular bu chang qumni idishga yig‘ishdi, daryo bo‘yiga chiqishdi va uni suvga to‘kib yuborishdi.
Ko‘z yoshlarsiz. Afsuslarsiz. Izohsiz.
Men qarab turdim va tushunmadim. Ichimda hislar bo‘roni ko‘tarildi: g‘azabdan to umidsizlikkacha.
Ular nima qilishdi? Nega? Nima uchun???
Hech narsa qila olmaslik — bu holatga alohida achchiqlik bag‘ishlardi.
Asta-sekin, ichimda g‘alati bir tuyg‘u paydo bo‘la boshladi: xuddi men hayotning eng asosiy qonuniga guvoh bo‘lgandek.
Mandala — bu go‘zallik haqida emas. Bu egalik haqida emas.
Bu — yo‘l haqida. Hozirda yashash haqida. Bog‘lanishdan xalos bo‘lish haqida.
Sen yaratasan.
Sen yuragingni solasan.
Sen uni mukammallikka yetkazasanki…
So‘ng esa — ongli ravishda uni qo‘yib yuborasan.
Va mana shu qo‘yib yuborishda — butun donishmandlik bor.
Yopishib olmaslik. Mahkam ushlamaslik. Oxiridan qo‘rqmaslik.
Chunki — oxir ham go‘zallik shaklidir.
Va erkinlikning ham.
Shundan beri men o‘sha mandalani tez-tez eslayman.
Naqsh sifatida emas, balki — holat sifatida.
Qachonki sen biror narsani chin dildan, mukammal qilib bajarsang — bu qancha davom etishi endi ahamiyatli emas.
Muhimi — sen undan keyin kimga aylangansan.
@startaper_notes
https://t.me/MargulanSeissembai
❤3
To’g’ri amalga oshirilgan jarayon har doim to’g’ri natijaga olib boradi.
Yapon Kaizen falsafasi.
@startaper_notes
Yapon Kaizen falsafasi.
@startaper_notes
🔥3❤1👍1
👨🎓Aytgancha, bir yangilik aytaymi? Man magistraturaga (MBA — Master of Business Administration) o’qishga kirdim😊🥰😎🙈
@startaper_notes
@startaper_notes
🔥22👍4❤3
Sizda ham har ko’rganda ko’z yoshingizni tiyib tura olmaydigan filmlaringiz bormi? Menda 2ta yoki ko’pi bilan 3ta bo’lsa kerak.
Bugun yana bitta shunaqasini ko’rdim — bu “Список Шиндлера” 😭
P.S. Lekin bu filmni nima haqida ekanini ChatGPT dan ko’rib xulosa chiqarib qoymang. Ko’rmasangiz tushunmaysiz.
Bugun yana bitta shunaqasini ko’rdim — bu “Список Шиндлера” 😭
P.S. Lekin bu filmni nima haqida ekanini ChatGPT dan ko’rib xulosa chiqarib qoymang. Ko’rmasangiz tushunmaysiz.
🔥5👍2
Mijoz bosh qahramon sifatida
Har bir inson o'z ahamiyatini his qilishni yaxshi ko'radi - bu tabiatan bizga xosdir. Bu, ayniqsa, biznesda keskin: mijozga qanchalik ko'p e'tibor qaratilsa, ularning sodiqligi shunchalik yuqori bo'ladi.
Ular uchun nafaqat sotuvchi, balki ittifoqchi bo'ling. Tinglang, tafsilotlarni eslang, ularning ehtiyojlarini haqiqatan ham hisobga oladigan echimlarni taklif qiling. Ularning fikri muhimligini, ular ko'pchilikdan biri emas, balki siz kim uchun ishlayotganingizni ko'rsating.
Bunday pozitsiya oddiy xaridorni oddiy mijozga, keyin esa faol tavsiyachiga aylantiradi.
G'amxo'rlik, hurmat va samimiy qiziqish oddiy, ammo kuchli vositadir. Inson o'zini nafaqat xaridor, balki kattaroq narsaning bir qismi sifatida his qiladigan muhit yarating. Brend shunday quriladi, odamlar unga qaytadi
@startaper_notes
Har bir inson o'z ahamiyatini his qilishni yaxshi ko'radi - bu tabiatan bizga xosdir. Bu, ayniqsa, biznesda keskin: mijozga qanchalik ko'p e'tibor qaratilsa, ularning sodiqligi shunchalik yuqori bo'ladi.
Ular uchun nafaqat sotuvchi, balki ittifoqchi bo'ling. Tinglang, tafsilotlarni eslang, ularning ehtiyojlarini haqiqatan ham hisobga oladigan echimlarni taklif qiling. Ularning fikri muhimligini, ular ko'pchilikdan biri emas, balki siz kim uchun ishlayotganingizni ko'rsating.
Bunday pozitsiya oddiy xaridorni oddiy mijozga, keyin esa faol tavsiyachiga aylantiradi.
G'amxo'rlik, hurmat va samimiy qiziqish oddiy, ammo kuchli vositadir. Inson o'zini nafaqat xaridor, balki kattaroq narsaning bir qismi sifatida his qiladigan muhit yarating. Brend shunday quriladi, odamlar unga qaytadi
@startaper_notes
🔥5⚡1👍1
Inson – har qanday biznesning eng katta harakatlantiruvchi kuchi
🤝 Eng zo‘r biznes modeli ham muvaffaqiyatsizlikka uchraydi, agar uni hayotga tatbiq etadigan odamlar bo‘lmasa. Bu – pedal aylantirilmaydigan velosipedga o‘xshaydi: hatto eng qimmat velosiped ham harakatlanmaydi, agar unga kuch berilmasa. Xodimlarni tanlash – har qanday rahbarning eng muhim vazifalaridan biri.
👍 Bu jarayonni HR-mutaxassisga topshirish eng yaxshi yechim, ammo bu ham yetarli emas. Odamlar bilan ishlashning asosiy tamoyillarini rahbarning o‘zi tushunishi kerak. Ustozlarim xodimlarni 4 yosh toifasiga bo‘lib, har bir guruhga xos bo‘lgan motivatsiya asosida jamoani shakllantirishadi.
🤘 Yoshlar (16–25 yosh)
Ular uchun asosiy qadriyatlar – ta’lim, rivojlanish va yangi tajriba orttirish. Bunday yoshlarga rahbar o‘qituvchi va ustoz bo‘lishi kerak, hatto ular rahbaridan o‘zib ketsa ham. Bu – tizimni harakatga keltiradigan boshlang‘ich kuch.
💪 Tajribali yoshlar (25–35 yosh)
Bu davrda insonlar o‘z bilim va ko‘nikmalarini maksimal darajada daromadga aylantirishga intilishadi. Ambitsiyali maqsadlar va yuqori bonuslar ularni rag‘batlantiradi. Raqobat va adrenalindan zavqlanish – bu yoshdagilar uchun asosiy harakatlantiruvchi kuch. Rahbar bu yerda ilhomlantiruvchi hamkor, hatto biroz provokator bo‘lishi kerak.
🤓 Pishiq yosh (35–45 yosh)
Ular o‘z tajribasini boshqalar bilan ulashishga ehtiyoj sezishadi. Agar siz ichki tizimda bilim almashish muhitini yaratsangiz, bu guruhdan maksimal samarani olasiz. Ularga eshitish, tahlil qilish va boshqalarga o‘rgatish uchun imkoniyat bering.
😎 Keksaroq yosh (45 yoshdan yuqori)
Bu guruhni ilhomlantiruvchi asosiy omil – jamoaning bir qismi bo‘lish hissi. Ular o‘zlarini tirik va rivojlanayotgan tizimga aloqador his qilganda, faolroq harakat qilishadi. Garchi ular an’anaviy fikrlovchilarga o‘xshasa-da, o‘zini jamoaga tegishli his qilish – ularni harakatlantiradi. Bu guruh jamoada muvozanat va uyg‘unlikni ta’minlaydi.
➕ Albatta, har bir insonning motivatsiyasi individual. Ammo bu tizim – yoshga qarab umumiy yo‘nalishni aniqlashda tezkor va samarali vosita bo‘la oladi.
Nima bo‘lishidan qat’i nazar — sarmoya, jarayonlar yoki model — hammasining markazida inson turadi.
@startaper_notes
🤝 Eng zo‘r biznes modeli ham muvaffaqiyatsizlikka uchraydi, agar uni hayotga tatbiq etadigan odamlar bo‘lmasa. Bu – pedal aylantirilmaydigan velosipedga o‘xshaydi: hatto eng qimmat velosiped ham harakatlanmaydi, agar unga kuch berilmasa. Xodimlarni tanlash – har qanday rahbarning eng muhim vazifalaridan biri.
👍 Bu jarayonni HR-mutaxassisga topshirish eng yaxshi yechim, ammo bu ham yetarli emas. Odamlar bilan ishlashning asosiy tamoyillarini rahbarning o‘zi tushunishi kerak. Ustozlarim xodimlarni 4 yosh toifasiga bo‘lib, har bir guruhga xos bo‘lgan motivatsiya asosida jamoani shakllantirishadi.
🤘 Yoshlar (16–25 yosh)
Ular uchun asosiy qadriyatlar – ta’lim, rivojlanish va yangi tajriba orttirish. Bunday yoshlarga rahbar o‘qituvchi va ustoz bo‘lishi kerak, hatto ular rahbaridan o‘zib ketsa ham. Bu – tizimni harakatga keltiradigan boshlang‘ich kuch.
💪 Tajribali yoshlar (25–35 yosh)
Bu davrda insonlar o‘z bilim va ko‘nikmalarini maksimal darajada daromadga aylantirishga intilishadi. Ambitsiyali maqsadlar va yuqori bonuslar ularni rag‘batlantiradi. Raqobat va adrenalindan zavqlanish – bu yoshdagilar uchun asosiy harakatlantiruvchi kuch. Rahbar bu yerda ilhomlantiruvchi hamkor, hatto biroz provokator bo‘lishi kerak.
🤓 Pishiq yosh (35–45 yosh)
Ular o‘z tajribasini boshqalar bilan ulashishga ehtiyoj sezishadi. Agar siz ichki tizimda bilim almashish muhitini yaratsangiz, bu guruhdan maksimal samarani olasiz. Ularga eshitish, tahlil qilish va boshqalarga o‘rgatish uchun imkoniyat bering.
😎 Keksaroq yosh (45 yoshdan yuqori)
Bu guruhni ilhomlantiruvchi asosiy omil – jamoaning bir qismi bo‘lish hissi. Ular o‘zlarini tirik va rivojlanayotgan tizimga aloqador his qilganda, faolroq harakat qilishadi. Garchi ular an’anaviy fikrlovchilarga o‘xshasa-da, o‘zini jamoaga tegishli his qilish – ularni harakatlantiradi. Bu guruh jamoada muvozanat va uyg‘unlikni ta’minlaydi.
➕ Albatta, har bir insonning motivatsiyasi individual. Ammo bu tizim – yoshga qarab umumiy yo‘nalishni aniqlashda tezkor va samarali vosita bo‘la oladi.
Nima bo‘lishidan qat’i nazar — sarmoya, jarayonlar yoki model — hammasining markazida inson turadi.
@startaper_notes
👍4❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Insight:
Zo’r CEOning eng muhim fazilatlaridan biri resurs nol bo’lganda ham kompaniyani o’stirishda davom etish.
Zo’r CEOning eng muhim fazilatlaridan biri resurs nol bo’lganda ham kompaniyani o’stirishda davom etish.
👍12🔥7⚡3❤2
Forwarded from Foydali Moliya
Keksa donishmand bergan saboq
Olisda bir keksa donishmand yashar ekan. Yoshlar uning uyiga hayot haqidagi eng muhim narsalarni o'rganish uchun kelishdi. Hamma yig'ilganda keksa donishmand yoshlarga savol berdi:
- Uchta qurbaqa yog'och ustida o'tirgan edi. Ulardan biri suvga sakrashga qaror qildi. Yog'och ustida nechta qurbaqa qoldi?
"Ikkita" deb javob qildi yoshlar birvarakayiga. Faqat bittasi bu savolga "uchta" deb javob berdi.
- Albatta, uchta, - jilmayib qo'ydi donishmand. - Chunki qurbaqa shunchaki sakrashga qaror qildi, lekin buning uchun hech nima qilmadi. Hech qachon harakatni qaror qabul qilish bilan aralashtirmang!
Ba'zida siz maqsadingiz tomon yurayotgandek ko'rinasiz, aslida siz hali ham yog'ochda o'tirgan bo'lasiz!
🔝 @foydali_moliya – obuna boʻling!
Olisda bir keksa donishmand yashar ekan. Yoshlar uning uyiga hayot haqidagi eng muhim narsalarni o'rganish uchun kelishdi. Hamma yig'ilganda keksa donishmand yoshlarga savol berdi:
- Uchta qurbaqa yog'och ustida o'tirgan edi. Ulardan biri suvga sakrashga qaror qildi. Yog'och ustida nechta qurbaqa qoldi?
"Ikkita" deb javob qildi yoshlar birvarakayiga. Faqat bittasi bu savolga "uchta" deb javob berdi.
- Albatta, uchta, - jilmayib qo'ydi donishmand. - Chunki qurbaqa shunchaki sakrashga qaror qildi, lekin buning uchun hech nima qilmadi. Hech qachon harakatni qaror qabul qilish bilan aralashtirmang!
Ba'zida siz maqsadingiz tomon yurayotgandek ko'rinasiz, aslida siz hali ham yog'ochda o'tirgan bo'lasiz!
🔝 @foydali_moliya – obuna boʻling!
👍5❤3🔥3⚡1😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Kelajak shu yerda.
Texasda birinchi Tesla Model Y avtomobili yangi egasining uyiga haydovchisiz o’zi yurib bordi.
Endi Amerikada Tesla buyurtma qilsangiz uyingizga o’zi yurib keladi va siz undan foydalanishni boshlaysiz.
Mana sizga “Teknalojia”!
@startaper_notes
Texasda birinchi Tesla Model Y avtomobili yangi egasining uyiga haydovchisiz o’zi yurib bordi.
Endi Amerikada Tesla buyurtma qilsangiz uyingizga o’zi yurib keladi va siz undan foydalanishni boshlaysiz.
Mana sizga “Teknalojia”!
@startaper_notes
🔥10👏5
❤7👍6🥰3🌚3🔥2💘2⚡1