یادش بخیر، یه‌بار توی یکی از کلاسام بحث سر همین دیده و دل بود که استاد گفت:

ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هرچه دیده بیند دل کند یاد

منم کاملا یهویی به ذهنم رسید گفتم:

اول همه عاشقی ز دیدار افتد
چون دیده بدید آنگهی کار افتد

یهو برگشت به شوخی گفت خوب بلدیا نکنه زخم خورده‌ای توام گفتم نه بابا استاد به‌قول شاعر من از کجا عشق از کجا😭😂

#از_دانشگاه

ای سرو مایل قد دلجوی کیستی؟
خم گشته از تصور ابروی کیستی؟

چون غنچه سر به جیب تفکر نهاده‌ای
چون گل دریده پیرهن از بوی کیستی؟

هر سو چو باد صبحدم آشفته می‌روی
در جستجوی نکهت گیسوی کیستی؟

نبشته بر رخ تو غباری ز مشک ناب
امروز خاکمال ز هندوی کیستی؟

آرام چون سپند نداری به هیچ جای
ای آفتاب سوخته‌ی روی کیستی؟

سر در پی غزال تو دارند آهوان
تو خود فریب خورده‌ی آهوی کیستی؟

شب‌ها به دیده خواب نداری چو سیدا
قربان شوم بگوی دعاگوی کیستی؟!

- سیدای نسفی

طی شد ایّام برومندی ما در سختی
همچو آن دانه که در زیر قدم سبز شود...

- صائب

چشمای تو نور کوچه باغ رازه
چشمای من ظلمت شب نیازه...
‌‌‌

گفتم: که بعد از آن همه دل‌ها که سوختی
کس می خورد فریب تو؟ گفتا: هنوز هم...

- رهی معیری

عنان گسسته‌تر از سیل در بیابانیم
به هر طرف که قضا می‌کشد شتابانیم...

- صائب

دوباره سیب بچین حوا
من خسته‌ام
بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند...
‌‌‌

خواهی حنای پا کن و خواهی نگار دست
من مشت خون خویش نمودم حلال تو...

- صائب

امشب تکلیفمو معلوم کن
یا از خونه بیرون کن و یا قلبمو آروم کن...
‌‌اصلا می‌شنوی این صدامو؟
بیا دونه به دونه بشمرم غمامو...
‌‌‌

روزم مثل روز همه‌ی مردمان می‌گذرد،
اما، چون شب فرا می‌رسد،
یک واژه، با یک واژه پریشانی من آغاز می‌شود.
روز، روزهایم را با حدیث نفس می‌گذرانم،
اما شب، شبانگاه من غم می‌شوم و غم من...

سلوک - محمود دولت‌آبادی