تا نسبتی به زلف تو پیدا کنم، مدام
سرگشتگی و حال پریشانم آرزوست...

- صغیر اصفهانی

:«دختر شماست، نه؟ خیلی شبیه شماست. چشم‌های قشنگی دارد. مثل خودتان. کاش عمرش دراز باشد و بچه‌هایی بیاورد و چشم‌های شما بر زمین بماند!
خوش بحال شما که دختر دارید.
دختر، رحمت‌ است».

محمّد رسول‌الله/مجید مجیدی

He was Muhammad
salla Allah alayhi wa sallam
Muhammad mercy upon Mankind
Teacher of all Mankind...
او محمد بود
که درود خداوند بر او و خاندانش باد
بخششی که شامل تمامی انسان‌ها می‌شود
استاد تمامی آدمیان...

والا پیام‌دار محمد

گفتی که یک دیار
هرگز به ظلم و جور
نمی مانَد
برپا و استوار
هرگز! هرگز!

والا پیام‌دار محمد

آن گاه
تمثیل‌وار کشیدی
عبای وحدت
بر سر پاکان روزگار

والا پیام‌دار محمد

در تنگ پُر تبرّک آن نازنین‌ عبا
دیرینه ای محمد
جا هست
بیش و کم
آزاده را
که تیغ کشیده است
بر ستم!

والا پیام‌دار محمد!

- سیاوش کسرایی

به‌قول معیار اگه بچه‌ی مسئولین بدون پوشک نمی‌مونه عزیزای سپاه دوباره کارو دست بگیرن!

دلخوش نی‌ام ز خضر که خورَد آبِ زندگی
آن کو به خضر آبِ بقا داد زنده باد...

- عارف قزوینی

به حرمت نان و نمکی که با هم خوردیم
نان را تو ببر،
که راهت بلند است و طاقتت کوتاه
نمک را بگذار برای من!
می‌خواهم این زخم تا همیشه تازه بماند...

- شمس لنگرودی

داره بارون می‌باره،
سیاوش قمیشی می‌خونه و
تن بارانی تو
ابتدای امید من است
و انتهای اندوه من
تن بارانی تو که چون آب
مرا تشنه می‌کند
و چون خاک
مرا می‌پوشاند...

00:57
بگذار اغیار هرگز درنیابند
که این قلب های ما،
از چه اشتیاق و شور و نشاطی
مالامال است.
و روح ما در چه ملکوتی شادمانه سر می‌کند.
و سر ما در هوای کدامین یار
خود را از پا نمی‌شناسد.
بگذار اغیار هرگز درنیابند...

پ.ن: صداهای زمینه بی‌نظیره :))

آری این مقتضای انتظار است.
زمان بر امتحان من و تو می‌گردد تا ببينند كه چون صدای «هل من ناصر» امام عشق برخيزد چه می‌كنيم...
‌‌

به عشق روی تو روزی که از جهان بروم
ز تربتم بدمد سرخ گل به جای گیاه...

- حافظ

شجریان و سعدی و بارون...
‌‌‌

در بر ما گذشت نیک و بد، امّا تو روزگار
فکری به حال خویش کن، این روزگار نیست ترین حالت ممکن هستیم...

به‌قول جناب نریمانی؛
منبر شکسته باد اگر اشعری بر اوست!

آره حرومزاده، بگو اون عروسی سپاهیا بود.
آره حرومزادگیتو بیشتر نشون بده.

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؟!
‌‌‌

تویی که میان شهدای جنگ و بچه‌های دی‌ماه تفاوت می‌گذاری؛ تویی که از ۹ اسفند تا همین امروز شادی کردی؛ تویی که تنها چند روز، به ظاهر، برای جنوب اشک ریختی و اکنون سکوت کرده‌ای؛ تویی که به‌جای محکوم کردن این جنایت، از تصادف مشهد شادمانی می‌کنی؛ همان کسی هستی که خدا درباره‌اش می‌گوید:

«وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ»
و در پیش روی آنان سدّی قرار دادیم و در پشت سرشان سدّی، و چشمانشان را پوشاندیم؛ پس نمی‌بینند.

نه آنکه نخواهی؛ نه. شرافت نداشته‌ات اجازه نمی‌دهد که ببینی. و وای بر آن‌کس که کارش به جایی برسد که دیگر حتی خداوند نیز توفیق دیدن راه حق را از او بگیرد!

اندوهِ بلندِ جاودانی ایران!
آه و غم و گریه و فَغانی ایران!

بینِ من و تو رازِ شگرفی‌ست، که من
می‌میرم تا زنده بمانی ایران...

- جویا معروفی

روزی که با شادی گفتیم یه کانال بزنیم می‌خواستیم شعرای قشنگی که در طول روز می‌خونیم، ولی دور و برمون مخاطب خاصی نیست تا براش بگیم رو به اشتراک بذاریم؛ یا مطالب جالبی که سر کلاسا رد و بدل میشه در باب ادبیات و کتاب. اصلاً تعداد هم برامون مهم نبود؛ این‌شکلی که حتی اگه تنها یک نفر هم لذت ببره ارزشمنده.

ولی همواره معتقدم:
خاک بر سر اون ادبیات و قلمی که از مهر به میهن نگه؛ ادبیات و شعر، سفارش جامعه‌ است و محصول روزگار.

منم سرم درد گرفته از بس درگیر اخبار و اتفاقات متعدد بودم، اما باید گفت و باید پرداخت! با مشغول کردن خیال و ذهن به چیزای خوب و قشنگ و تلاش برای اینکه بگیم «وقتی کاری ازم برنمیاد، بهتره فکر نکنم تا ناراحت نشم»، نمیشه این زخم رو از وجودت پنهان کنی و البته نباید هم پنهانش کرد. زندگی باید جریان داشته باشه اما حقیقت زندگی با تمام تلخی‌ها و شیرینی‌ها...

هر چهارتا دندون عقلمو جراحی کردم ولی هیچکدوم اندازه‌ی آخری اذیت نکرد. سری پیش یک ساعت بعدش یه جعبه شیرینی تر رو تموم کردم بعد الان از قرص و دارو رو آوردم به میخک و زردچوبه و دارچین ولی همچنان:

دندان مرا چو درد پنهان بگرفت
آن درد نهان در دل و در جان بگرفت

- کمال خجندی

پ.ن: شاعرا حتی به سوژه‌ی دندون‌ درد هم پرداختن. بیت دومش مناسب احوالات عاشقاست، به‌کار آدم مریض نمیاد خودتون برین بخونین😔😂