‏از این فزون نتوانی جفا به من، ورنه
تو آن نِه‌ای که جفایی توانی و نکنی!

- عبدالمجید طالقانی

نصیحتی از صغیر اصفهانی:

چنان بایدت زیستن در جهان
که بعد از تو گویند حیف از فلان

نه چون مدت عمرت آید به سر
بگویند ای کاش از این زودتر

در خود به ملال با یکی مُرده سخن می‌گویم...
‌‌‌

دلبر خودپسند من؛
قله‌ی خوشبختی کجاست؟!
‌‌‌‌

از مرداد و تابستون ملال‌انگیز پناه به سیاوش که یادآور پاییزه...
‌‌‌

مرتضی آوینی:
و اینجا آیینه‌ی تجلی همه‌ی تاریخ است،
چه می‌جویی؟ عشق؟
همینجاست
همه‌ی تاریخ اینجا حاضر است
بدر و حنین و عاشورا اینجاست...
00:43
3:45
5:44

خطاب آمد که:
من کان قتیل سیف جلالنا فدیته لقیا جمالنا.
هرکه کشته‌ی تیغ جلال ما باشد؛
دیت او دیدار جمال ما باشد...

کشف‌الاسرار - میبدی

سوخته‌ی وصلت‏اند و کشته‌ی محبّت، خونشان هدر، و مالشان تلف، امّا دلشان در قبضه، و جانشان در کنف. این چنانست که گویند: دلبرى دارى به از جان، غم مخور گو جان مباش. من کان فى اللَّه تلفه، کان اللَّه خلفه.

کشف‌الاسرار - میبدی

بله جناب ناصرخسرو؛
بدل کرده جهان سفله هستی را به ناهستی
فرو مانده بدین کار اندرون گردون چو شیدایی...
‌‌‌
حتی خود روزگار هم از بازی‌های غریب خودش سرگردون و حیرت‌‌زده است...