‌‌‌‌امید مهر دادی و کشتی به کین مرا...
‌‌‌

تا تموم شدن تابستون و رسیدن پاییز عزیز، احوالاتم با هلالی جغتایی مشترکه:

گه گهم خوانی و گویی که چه حالَست تو را؟
حال من حال سگان، این چه سوالَست تو را؟

مگر تا کجا می‌توان در محاق غفلت و کوری فرو شد که خورشید را نشناخت؟ آیا می‌توان دست بیعت به یزید داد و آنگاه باز هم به جانب قبله نماز گزارد؟ یزید که قبله نمی‌شناسد، یزید که نماز نمی‌گزارد. چه رفته است شما را ای امت آخر؟ آیا در این دیار خاموشان زنده‌ای باقی نمانده است که سحر شیطان او را از خویشتن نربوده باشد؟ آیا همه‌ی دست‌ها را بریده‌اند؟ زبان‌ها را نیز؟ پس چرا هیچ فریادی به دادخواهی برنخاسته است؟

فتح خون - مرتضی آوینی

امشب:
ستاره‌‌ی كوچكى در كلمه‌اى بگذار
و به آسمانم روانه كن، بسيار تاريكم...
‌‌‌‌

او وفای عهد را با سر کند سودا* ولی
خون به دل از کوفیان بی‌وفا دارد حسین

شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا
جای نفرین هم به لب دیدم دعا دارد حسین

- شهریار

- تجارت، معامله

دشمنانش بی‌امان و دوستانش بی‌وفا
با کدامین سَر کند؟ مشکل دو تا دارد حسین...

پ.ن: با صدای حسین فخری انگار وسط کربلایی...

sstiNote

جواب مامانم همیشه _بدون استثنا_ به سوال با فلان لباس کدوم روسری خوبه؟ مقنعه است که راحت‌تره، منم دیگه حوصله ندارم بچرخم بین لباسا همونو سر می‌کنم و یه کوله هم همیشه همراهمه. یعنی هرکسی منو بیرون ببینه فکر می‌کنه ۲۴ ساعته دانشگاهم و مستقیم از همونجا میرم اینور اونور.

من برادر توام، با حسین حرفی بزن...🖤
در برابر توام، با حسین حرفی بزن
فکر مادر توام، با حسین حرفی بزن
خسته در بر توام، با حسین حرفی بزن

در دست قوم کافر تنهایم ای برادر
یک دست را به پیکر هرگز صدا نباشد

sstiNote

اما آب و خاک و آتش و باد،
سخن امام را در لوح محفوظ باطن خویش
به امانت گرفتند و از آن پس،
هر جا که آب از چشمی فرو ریخت
و خاک سجاده‌ی نمازی شد
و آتش دلی را سوخت
و باد آهی شد و از سینه‌ای برآمد،
این سخن تکرار شد.
از خاکی که طینت تو را با آن آفریده‌اند باز پرس؛
از آبی که با آن خاک آمیخته‌اند،
از آتشی که در آن زده‌اند
و از نفخه‌ی روحی که در آن دمیده‌اند؛ باز پرس،
تا دریابی که چه امانتداران صادقی هستند.
تاریخ امانتدار فریاد هل من ناصر حسین است
و فطرت گنجینه‌دار آن و از آن پس،
کدام دلی است که با یاد او نتپد؟
مردگان را رها کن،
سخن از زندگان عشق می گویم...

فتح خون - مرتضی آوینی