مَعشوقِ جان به بَهار آغِشتِه‌ی مَنی
که موهایِ خیسَت را خدایان بَر سینه‌ام می‌ریزَند
و مَرا خواب می‌کُنَند...
‌‌‌‌

اَگَر تو مَرا نَبینی؛
مَن کیستَم که بِبینَم؟ مَن نیستَم که بِبینَم...
‌

هِنگامه‌ی مَنی
نَحرَم کُنَند اَگَر هَمه می‌بینَند
که تو نِگاهَ گَلوگاهِ پِنهانی مَنی
بِبین تو مَرا تا تَه بِبین
‌‌‌

بیت ناب:

ز لبخندی که کردی رو به سوی غیر، از غیرت
به داغ سینه‌ی من سرنگون کردی نمکدان را

- جویای تبریزی

جنگ میان سفلگان نانجیب با همه‌ی قوم نجیب‌زادگان...
‌‌‌‌

نخی ز پرچم وطن نمی‌رسد به اجنبی و اجنبی‌پرست‌ها!‌
‌‌‌‌‌‌

تنها بهره‌ای که از خونه‌ی خالی می‌برم:

بانو شهره داره می‌خونه:

اشک اگه با خنده بیاد؛ گریه چه عالمی داره...
‌‌‌

[ ما تازه زنده‌تر می‌شیم ماه محرم ]
‌‌‌

حین جزوه نوشتن رسیدم به ضرب‌المثلی راجع‌به زندگی:

هزارش ماتم و یک دم عروسی‌ست...
‌‌‌

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

[ تو اگه پرنده باشی؛ چشمای من آسمونه ]

sstiNote

حلقه‌ی آن در شدنم آرزوست
بر در او سر زدنم آرزوست
‌‌‌

خاک درش بوده سرم سال‌ها
باز هوای وطنم آرزوست...
‌‌‌‌

بهر تماشای سراپای او
دیده سراپاشدنم آرزوست
‌‌‌‌‌‌‌‌