یکی از اتفاقاتی که انسان باهاش دست و پنجه نرم می‌کنه، فقدان و غم از دست دادنه. این اتفاق و حادثه، هیچ‌وقت عادی نمی‌شه و نمی‌تونی بگی از یه جا به بعد دیگه درد نداره. مثل پریدن جلو قطار می‌مونه، هزار بارم جلوش بپری نمی‌تونی بگی آسون تر شده. هیچ‌وقت غم از دست دادن نه عادی می‌شه، نه آسون می‌شه و نه بی‌اهمیت می‌شه. تا زمانی که انسان یه‌چیزی رو دوست داره، ترس از دست دادن داره و بعد هم غمِ بعد از از دست دادن.

صاد این موقع شب اینقدر حق ننواز

....

فردا میشه چهار سال...

هم زود گذشت، هم دیر گذشت،
هم سخت گذشت، هم جوری گذشت که گفتم خوب شد که رفت و ندید...

... من هنوز نمی‌تونم قلاب بافی و بافتنی انجام بدم

حتی گلدوزیمم اینقدر زشت شد ولش کردم نصفه نیمه...

گلدوزی بلدی امزمغغبمغبمغزمفژنفینقی
من یه مدت رفتم کلاس بافتنی همه خانمای سی چهل سال به بالا بودن
یه مدت بافتم
بعد صبرم تموم شد مامانم جای من ادامه داد 😭😂
و یه شالگردن صورتی بافت

گلدوزی بلد نیستم ولی سعی کردم یاد بگیرم
حتی تابستونی کلاس ثبت ناک کردم وقت نشد کار کنم

به به به
من هر چی میبافهم خیلی زشت و سفت و نامعقول میشه

عه... استارتشو دیدید شما...
البته که.. بماند
زشته دیگه چیو می‌خواید ببینید مثلا...

من کلمه زشت و امثالهم توی لغتنامه‌م نیست
مهم اینه انجامش میدی و براش زحمت مبکشی مطمئنم خوب از اب در میاد و بهتر هم میشی

اینم یه چیزی مثل نقاشیامه
زشت و نادرست

چه خوشرنگه چه نازهه

...نقاشیات که خیلی گوگولیه😭😭😭😭😭

آره موافقم خیلی گِلی گِلیه.

خیلی زر میزنی ابرکی باید دهنتو با نخ و سوزن گلدوزیت بدوزم به هم .
زشت حرفاته.