مدال شماره‌ی یکی که میتونی به لباسم بزنی:

برام هیجان انگیزی ، یه جورایی مثل معمایی

هر چی اینجا بزرگتر میشه بیشتر معذب میشم که بخوام بیام راجع به دردایی که دارم بگم نه بخاطر شما بحاطر اینکه فکر میکنم خب اینا دغدغه بدبختی منه.. شما به اندازه‌ی کافی مشکلات داری دیگه چرا غم من اگر احتمالش هم باشه افزوده بشه بر آن.