نوشتن هیچوقت راحت نبوده و نیست و نخواهد بود، اما کلمه‌های قشنگ تر با نوشتن بیشتر می‌تونن مهمون ذهنمون بشن تا ما راحت تر بنویسیم.

اگر نوشتن رو دوست داری و سرگرمی می‌بینیش، ادامه بده، کسی جلوتو نمی‌گیره. اما اگر می‌خوای واقعا با عزم راسخ و محکم ادامه بدی و متن هایی بنویسی که خودت رو هم راضی کنه، باید وسواس بیشتری داشته باشی.
بیشتر کتاب بخون، بیشتر با کسایی که می‌نویسن معاشرت کن، انتقاد پذیر باش، همیشه انتظار انتقاد و نقد شدن کارت رو داشته باش.
ولی، سعی کن این باعث نشه که دیگه ننویسی. اینکه کمال‌گرایی رو بهونه‌ای برای ننوشتن کنی اشتباهه.
بنویس. استباه بنویس، غلط بنویس، خراب بنویس، ولی بنویس.
اینکه بنویسی و جلو بری حتی با این همه اشتباه و حس چرند و دوست نداشتن متن هات، بالاخره به یه جایی می‌رسی که نوشته هات رو میتونی دوست داشته باشی و حتی شده اینقدر🤏، ازشون راضی باشی.

به غلط بنویس، اما بنویس.

ما که غرق شدیم و لذت می‌بریم،
لیکن کسانی که غرق شدند و در مقابل امواج متلاطم مقاومت کردند، خسته شدند و در این غرق‌شدگی خوابیدند.

نمیدونم دارم چیمیگم
احتمالا دوباره دارم خزعبل میگم پس بهترین کاری که میتونید انجام بدید ایگنوره👍

منو نادیده بگیرید با تشکر🙏

بنده خدا صاد یه چیز دیگه گفت کلا من یه چیز دیگه

خیلی پرتم-

یکی نیست بگه تو چته فاز میگیری میری بالا منبر
بیا پایین سرمون درد گرفت بچه
بیا پایین

https://t.me/squirrelmindset/42446
اعتماد به نفست کمه. خیلی کم. وگرنه خیلی زیبا می‌نویسی.

مگه نمی‌دونی من اعتماد به سقف دارم؟
منتهی سقفش میشه حیاطِ خونه‌ی بالایی

خب تا اینجا پلاسم یه نامه‌ی دیگه بنویسم

بزار ببینم....

ترتیبش میشه یه پرایوت..
سه نفر بعدیشو میشناسم
بعد پگ دوباره پرایوت
بعدش دیگه همرو میشناسم دوباره

خب

نوبت ایشونه...