تا یادم نرفته دوباره مینویسمش

اینبار نامه‌ را بر روی کاغذی نمناک مینویسم، تا آتشی که آنرا در دست میگیرد بی هوا و از روی هیجان آنرا نسوزاند، تا احساس ناراحتی اورا در بر نگیرد.

سلام تاداشی،احوالت چگونه است؟ خسته‌ی راه و درس های بسیارت هستی، یا که در امواج متلاطم افکارت غرق شده‌ای؟ هنوز هم احساس تنهایی میکنی؟ بیشتر در محفل دوستان حسش میکنی، یا که شب هنگام، زمانی که در تخت خود دراز کشیده و به سقف اتاقت خیره شده‌ای تنهایی بر ذهنت سنگینی میکند؟

قبل از آشنایی با من روزهایت را چگونه میگذراندی؟ روز هایت با شلوغی و کار اضافی پر میکردی تا فکر نکنی، یا که در ممع عزیزانت مینشستی و میگذاشتی که سرمای برخی افکارت که باعث آزارت شود، تورا بیشتر آزار دهند؟

برادر بزرگتر، چند صباحیست مه با تو و مکان امنت آشنا شده‌ام. اما همین کافی بود تا مه بدانم چقدر با درک و مهربانی، و چه وسواس عجیبی بر روی طرز تفکر دیگران نسبت به خودت داری. این نامه را برایت مینویسم تا بگویم من همانهگونه که تو بخواهی تورا خواهم دید، شاید حتی عمیق تر. شاید در ژرفای وجودت رخنه کنم تا بتوانم کمی از این احساس خستگی خفقان آورت کسر کنم.

اگر این دنیا قضاوت گر به تو فشار آورد، سخت نگیر. گذر کن. این دنیا را کسانی پر کرده‌اند که گوش ها و چشمانشان را میبندن و دهانشان را باز میکنند تا تورا بیازاراند. زخم زبان بزنند، و تورا غمگین تر از همیشه کنند.

خواستم بگویم که من آنجا خواهم بود همیشه. اگر بتوانم از تو مراقبت خواهم کرد، اگر نتوانستم، زخم هایت را درمان خواهم کرد. مرهمی زنم، پانسمانی کنم، و حواسم باشد که آن زخم باز نشود، که عمیق تر نشود.

از ذهنت، افکارت، استعدادت و قلب زخم خورده‌ات مراقب کن، که اگر مراقبت نکنی من با چماقی بالای سرت ظاهر خواهم شد، و در عوض تو محافظت خواهم کرد؛ شاید هم تورا به رصدخانه‌ای بردم تا برای چندین ساعت، هرچند کم، افکار نابه‌جا و کابوس هایت مجبور شوند تورا به حال خود بگذرانند، و فرصتی شود تا از این زندگی لذت کافی را ببری.

دوست دارت،
ماتیلدا

برای آتشی که حتی در باران جنگل هم خاموش نمیشود.

عا.. خب مثل اولیه نشد... بعضی جاهاش بهتر شد؟...

.... امیدوارم حداقل کمی لبخند به لبت بیاره؟

و به نظرت خشک نباشه...

فک کنم تاداشی رفت خوابید

-

احساسم نسبت به چنلش مثل یه عصر خنک پاییزه که دوست دارم تک تک لحظاتش رو ببوسم.
https://t.me/squirrelmindset

... بابونه
چیمیگی... وای بابونه
چرا اینکارو میکنی با من
من قلبم ضعیفه

خدای از دست تو چکار کنم خببب
خودت که بوسیدنی ترییییننینینینی

:))))))

سنجاب کوچک نویسنده در حیطه درک احساسات افراد ، یک نابغه ست .
ماتیلدا به وجود اومده تا احساسات کسایی رو بنویسه که خودشون توانایی ابراز اونهارو ندارن .

وای... وای چیمیگی... نه😭
من فقط هر چی دیدم و حس کردم رو نوشتم😭😭

ذوب شدم...
ولی... آخه..
ولی آخه-

افکارم خیلی وقته تبدیل به هیولاهایی شدن که تشخیص اون ها از خودم رو سخت میکنن اما بابت نامه و رفاقت قشنگت ممنون ♡
همینطور چماق 😂

خواهش میکنم... خوشحالم خوشت اومده
نگران بودم خشک شده باشه لحن نامه😭