گشنمه

نامه ای مینویسم، برای کسی که نمیدانم از کجا و چگونه آمدی. گمان میکنم که میدانم، ولی باز هم، شکی درش وجود دارد.

سلام غریب آشنا، حال و احوالت خوب است؟ زندگی هم بر تو سخت میگذرد، یا هر چه که هست با آن کنار میایی و گذر میکنی؟

این روز هارا چگونه میگذرانی؟ با آهنگ هایی غمگین که صدای درون سرت را خاموش کند، یا با فشاری که کار های نکرده‌ات بر روی شانه‌ات میگذارند، قدم به جلو برمیداری و هنوز کور سوی امید را دنبال میکنی؟

ژرفای نامت را درک نکردم تا به تو لقبی مناسب با حال و هوایت بدهم، لیکن، در این لحظه ای که این نامه را مینوشتم، بدان که از گشت و گذار در مکان امنت، احساس جالبی داشتم.

اگر زندگی بر تو بسیار سخت میگذرد، بدان که من اینجا هستم، به عنوان درختی که بتوانی برای مدتی کوتاه به آن تکیه کنی، خستگیت در شود، و دوباره به راه خود ادامه دهی.

تورا نمیشناسم، یا شاید هم که میشناسم... اما هر که هستی، و در هر کجا که هستی، از سلیقه‌ات مراقبت کن. از افکارت مراقبت کن، و این زندگی تلخ را برای خود تلخ تر از همیشه مکن... خودت را دوست بدار که بسیاری تورا دوست دارند و غم تورا نتوانند دید و تنهایت نخواهند گذاشت.

دوست دارت،
ماتیلدا

برای رهگذری که از اعماق سیاهی دره‌ای سر برآورده.

عا.....

امیدوارم خوشش بیاد

... رسیدم به مستر سایفر

.... مستر سایفر به اندازه‌ی کافی دراما داری یا درامای بیشتری میخوای؟

چه ناهاری پخیدم امروز. به به(امیدوارم خوشمزه شده باشه😭🙏)

این میتونه به خاطر اینم باشه که از صبح تاحالا که بیدار شدم چیزی نخوردم؟

....

وایسا ببنم

ببینم

ژینو دوباره استارز داده...

ده آخه-

خب من چی بهت بگم دختر....
ای خدا... 😭

میترسم نامه برای مستر سایفر بنوسسم یهو تو نامه‌اش اردکو بخورم
اینقدر که گشنمه