حدود ۲۵۰ میلیون سال پیش، در جریان مرگ‌ومیر گستردهٔ ناشی از انقراض بزرگ که بر اثر فجایع زیست‌محیطی و فوران ابرآتشفشان‌ها در پایان دورهٔ پرمین و آغاز تریاس پیشین رخ داد، یک تریناکسودون، از سینودونت‌ها (سگ‌دندانان) و از خویشاوندان نزدیکِ نیاکان پستانداران، در نقبِ خود آرمیده بود که با مهمانی غیرمنتظره روبه‌رو شد: یک برومیستگا، دوزیستی به اندازهٔ یک ایگوانا، که پس از آن آخرالزمان طبیعی در جست‌وجوی پناهگاهی امن به آنجا خزیده بود.

آن‌ها نه دشمن یکدیگر بودند و نه دوست؛ اما منطق ساده و بی‌واسطهٔ بقا، در جهانی آکنده از آشوب، آن دو را برای مدتی کوتاه در کنار هم نگاه داشت. سرانجام، هر دو بر اثر سیلابی ناگهانی زیر رسوبات مدفون شدند.